உள்ளம் உணரும் உண்மையின் வெளிப்பாடு: படைப்பாற்றலின் ஆழம்

உள்ளம் உணரும் உண்மையின் வெளிப்பாடு: படைப்பாற்றலின் ஆழம்

படைப்பாற்றல் என்பது பலராலும் வெளிப்படையாகக் காணப்படும் சில வடிவங்களுக்குள் மட்டும் அடக்கி வைக்கப்பட்ட ஒரு கருத்தாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. 

கவிதை எழுதுதல், சிலை செதுக்குதல், ஓவியம் வரைவது அல்லது குழந்தைகளைப் பெறுதல் போன்ற செயல்கள் தான் படைப்பாற்றலின் அடையாளங்களாகப் பொதுவாகக் கருதப்படுகின்றன. 

ஆனால், இத்தகைய வெளிப்புற உருவாக்கங்களைக் கடந்து செல்லும் போது தான் படைப்பாற்றலின் உண்மையான பரிமாணம் நமக்குத் தென்படத் தொடங்குகிறது. 

அது வெறும் உருவாக்கும் திறன் அல்ல.

அது உள்ளம் உணரும் உண்மையை உணர்ந்து, அதை அர்த்தமுள்ளதாகவும், அழகாகவும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு ஆழ்ந்த ஆன்மிக நிலை.

மனிதனின் உள்ளம் பல்வேறு அனுபவங்களால் நிரம்பியுள்ளது.

    

அவை மகிழ்ச்சி, துயரம், ஆசை, பயம், நம்பிக்கை, ஏமாற்றம் போன்ற பல பரிமாணங்களை உள்ளடக்கியவை. 

இவ்வாறான உணர்வுகள் சாதாரணமாக வெளிப்படாமல் மனதின் ஆழத்தில் தங்கி விடும்.

    

ஆனால் படைப்பாற்றலுள்ள ஒருவருக்கு, இந்த உணர்வுகள் அமைதியாக உறங்காமல், ஒரு வடிவத்தை நாடுகின்றன. 

அந்த வடிவம் கவிதையாக இருக்கலாம், இசையாக இருக்கலாம், அல்லது எளிய சொற்களால் கூறப்படும் ஒரு உண்மை கருத்தாக இருக்கலாம்.

    

இதுவே படைப்பாற்றலின் முக்கிய அடையாளம்  உணர்வுகளை உணர்ந்து, அவற்றை மற்றவர்களும் உணரக்கூடியவாறு வெளிப்படுத்துதல்.

இந்த நிலையை அடைவதற்கு மனிதன் வாழ்வின் தத்துவங்களை சரியான கோணத்தில் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகிறது. 

வாழ்க்கை என்பது நேரடியான அனுபவங்களின் தொகுப்பாக மட்டும் இல்லாது, அதில் மறைந்திருக்கும் அர்த்தங்களின் ஓர் தொடராகும். 

ஒரு சாதாரண நிகழ்வின் பின்னாலும் ஆழ்ந்த உண்மைகள் மறைந்திருக்கின்றன.

    

உதாரணமாக, ஒரு இலை தரையில் விழுவது கூட நிலையற்ற தன்மையின் சின்னமாக இருக்க முடியும். 

இதை உணரக்கூடிய மனமே படைப்பாற்றலின் அடிப்படையாகிறது. 

அந்த உணர்வு தான் பின்னர் ஒரு கவிதையாகவும், ஒரு சிந்தனையாகவும், ஒரு கலைப்பணியாகவும் வெளிப்படுகிறது.

படைப்பாற்றல் என்பது நம்முடைய பார்வையை மாற்றும் சக்தியைக் கொண்டது. 

சாதாரண மனிதன் காணும் உலகையும், படைப்பாளி காணும் உலகையும் ஒப்பிடும்போது, இரண்டிற்கும் இடையில் ஒரு பெரும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.

    

ஒருவர் வெளிப்புறத்தை மட்டுமே காண்கிறார். 

மற்றொருவர் அதன் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை உணர்கிறார். 

இந்த உணர்வே படைப்பாற்றலின் உயிர். 

இதன் மூலம் ஒரு மனிதன் தனது வாழ்வையும், சுற்றியுள்ள உலகையும் புதிய கோணத்தில் பார்க்கத் தொடங்குகிறான்.

மேலும், படைப்பாற்றல் என்பது ஒரு தனிநபரின் வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல.

அது சமுதாயத்தின் உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கும் ஒரு கண்ணாடியாகும். 

ஒரு கவிஞன் தனது மனதின் உணர்வுகளை எழுதும்போது, அது தனக்கே உரிய அனுபவமாக இருந்தாலும், அதை வாசிக்கும் பலருக்கும் அது அவர்களின் சொந்த அனுபவமாகத் தோன்றுகிறது. 

இதுவே உண்மையான படைப்பாற்றலின் சக்தி. 

அது தனிப்பட்ட உணர்வுகளை பொதுவான உணர்வுகளாக மாற்றும் திறனை உடையது.

படைப்பாற்றலுடன் இருப்பது என்பது தன்னைக் கண்டறியும் ஒரு பயணமாகவும் கருதப்படுகிறது.

    

மனிதன் தன் உள்ளத்தை ஆராய்ந்து, அதில் மறைந்திருக்கும் உண்மைகளை வெளிக்கொணரும்போது, அவன் தன்னை மேலும் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்கிறான். 

இந்தத் தெளிவு தான் அவனது படைப்புகளிலும் பிரதிபலிக்கிறது.

    

எனவே, படைப்பாற்றல் என்பது வெளிப்புற உலகை உருவாக்குவது மட்டுமல்ல.

அது உள்ளார்ந்த உலகை வெளிப்படுத்தும் ஒரு ஆன்மிக முயற்சியாகும்.

இதன் மூலம் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது, படைப்பாற்றல் என்பது ஒரு செயல் அல்ல.

அது ஒரு நிலை. அந்த நிலையில் இருக்கும் ஒருவர், எதையும் ஒரு ஆழமான பார்வையுடன் காண்கிறார், உணர்கிறார்,

   

வெளிப்படுத்துகிறார். 

அவரின் ஒவ்வொரு செயலும் ஒரு படைப்பாக மாறுகிறது. 

அவர் பேசும் சொற்களிலும், அவர் எழுதும் வரிகளிலும், அவர் வாழும் முறையிலும் அந்த படைப்பாற்றல் பிரதிபலிக்கிறது.

இதனால், படைப்பாற்றலின் உண்மையான அர்த்தம் உருவாக்கத்தில் இல்லை.

    

உணர்விலும் வெளிப்பாட்டிலும் உள்ளது. 

உள்ளம் உணரும் உண்மையை உலகிற்கு பகிர்ந்திடும் திறன் கொண்ட நிலையே உண்மையான படைப்பாற்றலாகும். 

அந்த நிலையை அடைவதே மனித வாழ்வின் உயர்ந்த இலக்காகவும் கருதலாம்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்