மனம் கற்பனை உலகில் அலைந்து திரிகிறது

மனம் கற்பனை உலகில் அலைந்து திரிகிறது. அறியாமை நீங்கும்போது, உண்மை தானாகவே பிரகாசிக்கிறது .

இந்த இரண்டு வரிகளும் மனித வாழ்க்கையின் ஆழமான ஆன்மீக உண்மைகளை மிக எளிமையாகவும், அதே நேரத்தில் மிக உயர்ந்த ஞானமாகவும் வெளிப்படுத்துகின்றன. 

மனிதன் தனது வாழ்நாளில் சந்திக்கும் பெரும்பாலான குழப்பங்களுக்கும், துன்பங்களுக்கும், மனஅமைதியின்மைக்கும் காரணம் வெளி உலகம் அல்ல.

அவன் உள்ளத்தின் நிலையே ஆகும். 

அந்த உள்ளம், அதாவது மனம், இயல்பாக அமைதியானதாக இருக்க வேண்டிய நிலையில், அது தொடர்ந்து கற்பனை உலகில் அலைந்து திரிகிறது.

மனத்தின் இயல்பு அலைபாய்வதே.

    

அது கடந்த கால நினைவுகளிலும், எதிர்காலத்தின் பயங்களிலும், ஆசைகளிலும், கற்பனைகளிலும் தொடர்ந்து சுற்றிக்கொண்டே இருக்கும். 

இதனால் மனிதன் உண்மையான நிகழ்காலத்தை இழக்கிறான்.

    

அவன் வாழ்கையில் நிகழும் உண்மையான தருணங்களை அனுபவிக்காமல், மனதில் உருவாகும் மாய உலகத்தில் வாழ ஆரம்பிக்கிறான். 

இந்த மாய உலகம் தான் "கற்பனை உலகம்". இங்கு மனிதன் தன் சொந்த கதைகளை உருவாக்கி, அவற்றில் தன்னை இழந்து விடுகிறான்.

இந்த கற்பனை உலகத்தில் வாழ்வதால் ஏற்படும் முக்கியமான பிரச்சினை, உண்மையை மறந்து விடுவதுதான். 

உண்மை எப்போதும் எளிமையானது, அமைதியானது, மற்றும் தெளிவானது. 

ஆனால் கற்பனை உலகம் குழப்பமானது, அச்சத்தால் நிரம்பியது, மற்றும் நிலையற்றது.

    

இதனால் மனிதன் தன் வாழ்வில் தேவையற்ற சுமைகளை சுமந்து கொண்டு, தன்னைத்தானே துன்புறுத்திக் கொள்கிறான்.

இங்கு "அறியாமை" என்பது மிக முக்கியமான கருத்தாகும். அறியாமை என்பது புத்தக அறிவின் இல்லாமை அல்ல. 

அது நம்முடைய உண்மையான இயல்பை அறியாத நிலை. 

நாம் யார்? நாம் என்ன? இந்த உடலா? இந்த மனமா? அல்லது இவை எல்லாவற்றையும் கடந்த ஒரு சுத்தமான சாட்சியா? இந்த அடிப்படை கேள்விகளுக்கு பதில் தெரியாத நிலையே அறியாமை.

அறியாமை நீங்கும் போது, உண்மை தானாகவே வெளிப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. 

இதன் அர்த்தம் என்ன?

    

உண்மையை வெளியில் தேட வேண்டியதில்லை. 

அது எப்போதும் நம்முள் இருக்கிறது. 

ஆனால் அறியாமை என்ற இருள் அதை மறைத்து வைத்திருக்கிறது.

    

இருள் நீங்கும் போது ஒளி வெளிப்படுவது போல, அறியாமை நீங்கும் போது உண்மை தானாகவே வெளிப்படும்.

இந்த அறியாமையை நீக்குவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? 

முதலில், மனதை கவனிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

மனம் எங்கு செல்கிறது? அது என்ன நினைக்கிறது? அது எதனால் பாதிக்கப்படுகிறது? என்பதை ஆராய வேண்டும். 

இது தியானத்தின் ஆரம்ப நிலையாகும். 

தியானம் என்பது மனதை கட்டுப்படுத்துவது அல்ல; மனதை புரிந்து கொள்வது.

ஒரு சாதாரண மனிதனுக்கு இது எப்படி உதவும்? 

அவன் தினசரி வாழ்க்கையில் பல பிரச்சினைகளை சந்திக்கிறான்  வேலை அழுத்தம், குடும்ப சிக்கல்கள், பொருளாதார கவலைகள், உடல்நல பிரச்சினைகள் போன்றவை. 

இவை அனைத்தும் அவனுடைய மனநிலையை பாதிக்கின்றன.

 

ஆனால் அவன் மனதை புரிந்து கொண்டு, அதில் எழும் எண்ணங்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தால், அவன் அவற்றால் கட்டுப்படுத்தப்பட மாட்டான்.

உதாரணமாக, ஒருவர் வேலை இழப்பை பற்றி தொடர்ந்து பயப்படுகிறார் எனக் கொள்ளலாம். இந்த பயம் உண்மையா? அல்லது அது மனத்தின் கற்பனையா? பெரும்பாலும் அது ஒரு கற்பனை.

    

இந்த கற்பனையை உணர்ந்து கொள்ளும் போது, அந்த பயம் குறையும். 

இதுவே அறியாமை நீங்கும் ஒரு சிறிய படி

அதேபோல், மனிதன் தனது ஆசைகளால் அடிமையாகி விடுகிறான். 

அவன் எப்போதும் இன்னும் அதிகம் வேண்டும் என்று நினைக்கிறான்.

    

இந்த முடிவற்ற ஆசைகள் அவனை அமைதியற்றவனாக மாற்றுகின்றன. 

ஆனால் அவன் இந்த ஆசைகளின் இயல்பை புரிந்து கொண்டால், அவற்றிலிருந்து தன்னை விடுவிக்க முடியும். 

இதுவே உண்மையான சுதந்திரம்.

ஆன்மீக வாழ்க்கை என்பது உலகத்தை விட்டு ஓடுவது அல்ல.

    

அது உலகத்தில் இருந்தபடியே, உள்ளார்ந்த தெளிவுடன் வாழ்வது.

    

ஒருவர் தனது மனத்தை அறிந்து கொண்டு, அதன் அலைபாய்வுகளை கவனித்து, அதன் மீது பற்றை குறைத்தால், அவன் உள்ளத்தில் அமைதி மலரும். 

அந்த அமைதியில் தான் உண்மை வெளிப்படும்.

இறுதியாக, இந்த இரண்டு வரிகளும் நமக்கு ஒரு பெரிய வாழ்க்கைப் பாடத்தை அளிக்கின்றன. 

மனம் கற்பனை உலகில் அலைந்து திரிகிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். 

அதிலிருந்து வெளியே வந்து, நிகழ்காலத்தில் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

 

அறியாமையை நீக்க வேண்டும்.

    

இதற்காக சுயஆராய்ச்சி, தியானம், மற்றும் விழிப்புணர்வு ஆகியவை முக்கியமான கருவிகள்.

உண்மை எங்கோ வெளியே இல்லை. 

அது நம்முள் தான் இருக்கிறது.

    

அதை காண வேண்டுமெனில், மனத்தின் மாயையை கடந்து, உள்ளார்ந்த அமைதியை அடைய வேண்டும். 

அந்த அமைதியில், எந்த முயற்சியும் இல்லாமல், உண்மை தானாகவே பிரகாசிக்கும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்