தவறின் பொறுப்பு – ஆன்ம முன்னேற்றத்தின் பாதை

தவறின் பொறுப்பு – ஆன்ம முன்னேற்றத்தின் பாதை

மனித வாழ்க்கை என்பது அனுபவங்களின் சங்கமமாகும். அந்த அனுபவங்களில் சில இனிமையையும், சில வேதனையையும் தருகின்றன.

 

ஆனால் அவற்றின் மையத்தில் ஒரு ஆழமான உண்மை மறைந்து கிடக்கிறது.

நாம் எதிர்கொள்ளும் பல சிக்கல்களுக்கும் நாமே காரணமாக இருப்பது. 

இந்த உண்மையை உணர்வதும், அதை மனதார ஏற்றுக்கொள்வதும் தான் வாழ்க்கையின் உயர்ந்த ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கான அடித்தளமாகிறது.

பொதுவாக மனிதன் தன்னால் நிகழ்ந்த தவறுகளுக்குப் பொறுப்பேற்காமல், அதை சூழ்நிலைகளின் மேல் அல்லது பிறரின் செயல்களின் மேல் சுமத்த முயல்கிறான். 

இது இயல்பான மனப்பாங்காக தோன்றினாலும், அது நம்மை உண்மையிலிருந்து விலக்குகிறது.

     

ஒருவர் தனது தவறுகளை உணராமல், வெளிப்புற காரணிகளை குற்றம் சொல்வதன் மூலம் தற்காலிக நிம்மதியை பெறலாம்.

ஆனால் அது அவரின் உள்ளார்ந்த வளர்ச்சியைத் தடுத்து நிறுத்தும்.

    

உண்மையான வளர்ச்சி என்பது சுயபரிசோதனையிலிருந்து தொடங்குகிறது.

ஒரு தவறு நிகழும்போது, “இதில் என்னுடைய பங்கு என்ன?” என்ற கேள்வியை நம்மிடம் நாம் கேட்க வேண்டும். 

இந்த கேள்வி எளிதானது அல்ல.

    

அது நம்முடைய அகந்தையை சோதிக்கும். 

ஆனால் அதற்கான பதிலை நேர்மையாக ஏற்றுக்கொள்வதே உளவியல் மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் முக்கிய படியாகும். 

இதன் மூலம் நாம் நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ள ஆரம்பிக்கிறோம். இது ஒரு விதத்தில் உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வை உருவாக்குகிறது.

பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது தன்னை குற்றவாளியாக எண்ணிக்கொள்வது அல்ல. 

அது ஒரு தன்னுணர்வு செயல்.

    

“ஆம், இது என்னால் நடந்தது நான் இதை சரி செய்ய முடியும்” என்ற எண்ணமே இதன் அடிப்படை. 

இந்த அணுகுமுறை மனிதனை பலவீனமாக அல்ல, பலமாக மாற்றுகிறது. 

தன் தவறுகளை உணர்ந்து திருத்திக் கொள்பவன் தான் உண்மையில் வலிமையானவன்.

ஆன்மீக நோக்கில் பார்த்தால், ஒவ்வொரு தவறும் ஒரு பாடமாகும்.

    

அந்த பாடத்தை உணராமல் விடுபட்டால், அதே தவறு மீண்டும் மீண்டும் நிகழும். 

ஆனால் அதை உணர்ந்து, அதன் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, திருத்த முயற்சிக்கும் போது, நாம் ஒரு படி மேலே செல்கிறோம். 

இது தான் “ஆன்ம முன்னேற்றம்” எனப்படும் பயணம். 

இந்த பயணத்தில் வெளிப்புற சாதனைகள் முக்கியமல்ல.

    

உள்ளார்ந்த மாற்றமே முக்கியம்.

மேலும், பொறுப்புணர்வு நம்மை தாழ்மையாக்குகிறது. 

தாழ்மை என்பது ஆன்மீக வளர்ச்சியின் முக்கிய குணமாகும்.

    

தன் குறைகளை அறிந்து, அதை ஏற்றுக்கொண்டு, மாற்ற முயற்சிக்கும் மனிதன், மற்றவர்களையும் கருணையுடன் பார்க்கத் தொடங்குகிறான். 

இது மனித உறவுகளிலும் ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஒரு எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு நண்பருடன் ஏற்பட்ட சண்டையை எடுத்துக்கொள்ளலாம். பெரும்பாலும் நாம் “அவர் தவறு செய்தார்” என்று எண்ணுவோம்.

    

ஆனால் ஒரு கணம் நின்று, “நான் வேறுவிதமாக நடந்திருந்தால் இந்த சிக்கல் வந்திருக்குமா?” என்று சிந்தித்தால், நம் பங்களிப்பு வெளிப்படும். 

இந்த சிந்தனை தான் உறவை மீண்டும் சரிசெய்யும் முதல் படி.

    

இதுவே வாழ்க்கையின் தத்துவத்தை நடைமுறையில் கொண்டு வரும் வழியாகும்.

இவ்வாறு பார்க்கும்போது, நம் வாழ்வில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு சிக்கலும் ஒரு கண்ணாடியாக மாறுகிறது. 

அது நம்முடைய உள்ளார்ந்த நிலையை பிரதிபலிக்கிறது. 

அந்த பிரதிபலிப்பை தெளிவாக பார்க்கத் துணிந்தால், நாம் நம்மை மாற்றிக் கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். 

இந்த மாற்றமே ஆன்மீக வளர்ச்சியின் உண்மையான வடிவமாகும்.

முடிவாக, நம்மால் செய்யப்பட்ட தவறுகளுக்கான முழுப் பொறுப்பையும் உளமார ஏற்றுக்கொள்வது என்பது ஒரு சாதாரண நெறி அல்ல.

அது ஒரு உயர்ந்த வாழ்க்கை தத்துவமாகும். 

இந்த தத்துவத்தை வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்தும் போது, நாம் சிக்கல்களை வெறும் பிரச்சினைகளாக அல்ல, வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகளாக பார்க்கத் தொடங்குகிறோம்.

    

இதுவே ஒரு மனிதனை சாதாரண நிலையிலிருந்து உயர்ந்த ஆன்ம நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் உண்மையான பாதையாகும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்