உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் கலை மற்றும் சுயநேசத்தின் ஆன்மீக அர்த்தம்
உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் கலை மற்றும் சுயநேசத்தின் ஆன்மீக அர்த்தம்
மனித வாழ்க்கையின் மையத்தில் உணர்வுகளே உள்ளன.
நாம் என்ன நினைக்கிறோம், என்ன செய்கிறோம், எதை விரும்புகிறோம் என்பதனை எல்லாம் இயக்குவது உணர்வுகள்தான்.
ஆனால் இந்த உணர்வுகள் நம்மை வழிநடத்த வேண்டிய இடத்தில், பல நேரங்களில் அவையே நம்மை இழுத்துச் செல்லும் சக்தியாக மாறிவிடுகின்றன.
கோபம், பயம், விரக்தி, ஆசை, பற்றுதல் ஆகியவை கட்டுப்பாட்டை இழந்தால், வாழ்க்கை அமைதியற்றதாக மாறுகிறது.
இதனால் தான், "உங்கள் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த நீங்கள் கற்றுக்கொண்டால், எல்லாமே மாறிவிடும்" என்ற கருத்து ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.
உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்துவது என்பது அவற்றை அடக்குவது அல்ல.
அவற்றை புரிந்துகொண்டு, அவற்றின் மூலத்தை அறிந்து, அவை எப்போது எழுகின்றன என்பதை கவனித்து, அவற்றால் நாம் அடிமையாகாமல் இருப்பதே உண்மையான கட்டுப்பாடு.
ஒரு மனிதன் கோபம் கொள்கிறான் என்றால், அது வெளிப்புற நிகழ்வால் மட்டுமல்ல.
அவனுடைய உள்ளார்ந்த எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாததால்.
இதை உணர்ந்தவுடன், அவன் கோபத்தை எதிர்க்காமல், அதைக் கவனித்து அதை கடக்க ஆரம்பிக்கிறான்.
இந்த "கவனிப்பு" (awareness) தான் ஆன்மீகப் பாதையின் முதல் படி.
ஆன்மீகத்தில், மனம் ஒரு கருவி என்று கூறப்படுகிறது.
அந்த கருவி நம்மால் பயன்படுத்த வேண்டும்.
அது நம்மை பயன்படுத்தக் கூடாது.
உணர்வுகள் மனத்தின் அலைகள் போல. கடலில் அலைகள் எழுவது இயல்பே, ஆனால் கடலின் ஆழம் அமைதியாக இருக்கும்.
அதுபோல, ஒரு மனிதன் உள்ளார்ந்த அமைதியை அடைந்தால், வெளிப்புற உணர்வுகள் அவனை பாதிக்காது.
அவன் அவற்றைப் பார்க்கிறான், அனுபவிக்கிறான், ஆனால் அதில் மூழ்கிப் போவதில்லை.
இதனுடன் தொடர்புடைய இன்னொரு முக்கியமான உண்மை சுயநேசம்.
"உங்களை நீங்கள் நேசிக்கும்போது, யார் வருகிறார்கள், யார் விலகிச் செல்கிறார்கள் என்பது ஒரு பொருட்டே இல்லை" என்ற கருத்து மனித உறவுகளின் மீது நம் பார்வையை மாற்றுகிறது.
பொதுவாக மனிதன் தனது மதிப்பை மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்தில் தேடுகிறான்.
யாராவது பாராட்டினால் மகிழ்ச்சி, யாராவது புறக்கணித்தால் துக்கம்.
இது ஒரு வெளிப்புற சார்பு வாழ்க்கை.
ஆனால் ஒருவர் தன்னை உண்மையாக நேசிக்க ஆரம்பித்தால், அவன் தனது மதிப்பை வெளியுலகில் தேட வேண்டிய அவசியமே இல்லை.
அவன் தன்னுடைய உள்ளார்ந்த மதிப்பை அறிகிறான்.
இந்த சுயநேசம் அகங்காரம் அல்ல.
அது ஒரு ஆழமான புரிதல்.
"நான் முழுமையானவன் நான் போதுமானவன்" என்ற உணர்வு.
இந்த உணர்வு வந்தவுடன், மற்றவர்களின் வருகை அல்லது பிரிவு அவனை அசைக்காது.
உண்மையான சுயநேசம் என்பது தன்னை ஏற்றுக்கொள்வது.
தன் குறைகளையும், தன் பலங்களையும் சமமாக பார்க்கும் நிலை.
ஒரு மரம் தன் உயரத்தை மற்ற மரங்களுடன் ஒப்பிடாது.
அது தனது இயல்பில் வளர்கிறது.
அதுபோல, ஒரு மனிதன் தனது பாதையில் அமைதியாக நடந்தால், அவன் வாழ்க்கை ஒரு ஒப்பீட்டுப் போட்டியாக இருக்காது.
ஆன்மீக பார்வையில், நாம் அனைவரும் ஒரு பெரிய சக்தியின் வெளிப்பாடுகள்.
அந்த சக்தி ஒவ்வொருவரிலும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது.
இதை உணர்ந்தவுடன், தனிமை என்ற உணர்வு குறைகிறது.
ஒருவர் தன்னை நேசிக்கும்போது, அவன் மற்றவர்களையும் நேசிக்கத் தொடங்குகிறான்.
ஏனெனில், அவன் மற்றவர்களிலும் தன்னைப் பார்க்கிறான்.
இது பரிவு, கருணை, அன்பு ஆகியவற்றின் மூலமாகிறது.
உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் திறன் மற்றும் சுயநேசம் இரண்டும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை.
ஒருவர் தன்னை நேசிக்கவில்லை என்றால், அவன் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த முடியாது.
ஏனெனில், அவன் எப்போதும் வெளிப்புற அங்கீகாரத்தைத் தேடிக்கொண்டிருப்பான்.
அதனால் அவன் உணர்வுகள் எளிதில் பாதிக்கப்படும்.
ஆனால் தன்னை நேசிக்கும் ஒருவர், உள்ளார்ந்த அமைதியை அடைந்திருப்பான்.
அதனால் அவன் உணர்வுகள் நிலையானதாக இருக்கும்.
இதை சாதாரண மனிதன் எப்படி வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தலாம்?
முதலில், தினசரி சில நிமிடங்கள் தன்னைக் கவனிப்பதற்கு ஒதுக்க வேண்டும்.
தன் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், எதிர்வினைகள் ஆகியவற்றை கவனிக்க வேண்டும்.
இரண்டாவது, தன்னை குறை கூறாமல், தன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
மூன்றாவது, மற்றவர்களின் கருத்துகளை மிகையாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், தன் உள்ளார்ந்த குரலை கேட்க வேண்டும்.
இந்த மூன்று பயிற்சிகளும் மனிதனை மெதுவாக மாற்றும்.
மேலும், ஆன்மீகத்தில் தியானம் (meditation) ஒரு முக்கிய கருவி.
தியானம் மனத்தை அமைதியாக்குகிறது.
மனம் அமைதியாக இருந்தால், உணர்வுகள் தெளிவாகப் புரியும்.
அதனால் அவற்றை கட்டுப்படுத்துவது எளிதாகும்.
தியானம் என்பது ஒரு பெரிய சாதனை அல்ல.
அது ஒரு தினசரி பழக்கம். சில நிமிடங்கள் அமைதியாக உட்கார்ந்து, சுவாசத்தை கவனிப்பதே போதும்.
முடிவில், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான மாற்றம் வெளியில் அல்ல, உள்ளே தொடங்குகிறது.
உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் திறன் மற்றும் சுயநேசம் இந்த மாற்றத்தின் முக்கிய அடித்தளங்கள்.
ஒருவர் இதை கற்றுக்கொண்டால், வாழ்க்கை வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் அல்ல, உள்ளார்ந்த அமைதியால் இயக்கப்படும்.
அப்போது யார் வருகிறார்கள், யார் விலகுகிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல.
முக்கியமானது, நாம் எவ்வாறு வாழ்கிறோம் என்பதே.
இந்த ஆன்மீகப் புரிதலை நடைமுறை வாழ்க்கையில் கொண்டுவரும் போது, மனிதன் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அனுபவிக்கிறான்.
அது அமைதி, நிறைவு, மற்றும் உண்மையான சந்தோஷம் நிறைந்த வாழ்க்கை.
இந்த பாதை எளிதல்ல, ஆனால் அது அர்த்தமுள்ள பாதை.
அந்த பாதையில் ஒரு அடியாவது வைத்தாலே, மாற்றம் தொடங்கிவிடும்.
அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்
posted by சக்தி சக்திதாசன் at 5:30 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home