உள்ளே உருவாகும் உலகம்
பெரும்பாலானவர்கள் உணராமல் இருப்பது என்னவென்றால், அவர்கள் வாழும் உலகம் வெளியில் யாரோ உருவாக்கிய மேடை அல்ல.
அவர்கள் உள்ளே தினமும், நிமிடமும், மூச்சும் உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு உள் பிரபஞ்சத்தின் வெளிப்பாடே.
இந்த உண்மை தான் தன்னை உணர்தல் எனப்படும் ஆன்மீகப் பயணத்தின் அடிப்படை.
வெளியில் நடப்பதைக் கண்டு அதற்கேற்ப வாழ்வது அல்ல மனித வாழ்க்கை.
உள்ளே என்ன நடக்கிறது என்பதே வெளியில் நாம் காணும் உலகத்தை வடிவமைக்கிறது.
ஒரு சாதாரண மனிதன் தினமும் பல நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்கிறான்.
வேலை, குடும்பம், உறவுகள், சிரமங்கள், சந்தோஷங்கள் இவை அனைத்தும் வெளியில் நடப்பவை.
ஆனால் அவற்றை எப்படி உணர்கிறோம், எப்படி பொருள் கொள்கிறோம், எப்படி பதிலளிக்கிறோம் என்பதுதான் நம் உலகத்தை உருவாக்குகிறது.
ஒரே நிகழ்வு இரண்டு பேருக்கு இரண்டு உலகங்களை உருவாக்கும்.
ஏன்? காரணம், உலகம் நிகழ்வுகளால் அல்ல, நம் உள்ளுணர்வால் உருவாகிறது.
நாம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சும், நம்பும் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையும், வரையும் ஒவ்வொரு எல்லையும் இவை அனைத்தும் வெளி உலகின் தாக்கங்களுக்கு எதிர்வினை அல்ல.
நம் உள்ளார்ந்த உலகத்தை வடிவமைக்கும் கருவிகள்.
மூச்சு நம் மனநிலையை மாற்றுகிறது.
நம்பிக்கை நம் முடிவுகளை மாற்றுகிறது.
எல்லைகள் நம் பயணத்தை மாற்றுகிறது.
இவை அனைத்தும் சேர்ந்து நம் வாழ்க்கை எனப்படும் சிற்பத்தை செதுக்குகின்றது.
தன்னை உணர்தல் என்பது பெரிய தத்துவம் அல்ல. அது யோகிகளுக்கோ, துறவிகளுக்கோ மட்டும் உரியது அல்ல.
அது ஒவ்வொரு மனிதனின் தினசரி வாழ்க்கையில் நடக்கும் மிக எளிய, மிக இயல்பான செயல்முறை.
தன்னை உணர்தல் என்பது
நான் யார்? என்று கேட்பது அல்ல.
என் உள்ளே என்ன நடக்கிறது? என்பதை கவனிப்பது.
அதாவது, நான் கோபப்படும்போது அந்த கோபம் எங்கிருந்து வருகிறது?
நான் பயப்படும்போது அந்த பயம் என்னை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துகிறது?
நான் மகிழும்போது அந்த மகிழ்ச்சி என்னை எப்படித் திறக்கிறது?
இவற்றை கவனிப்பதே தன்னை உணர்தல்.
ஒரு பாமரனும் இதை புரிந்துகொள்ள முடியும், ஏனெனில் இது புத்தக அறிவு அல்ல; இது வாழ்வின் அனுபவம்.
நாம் பெரும்பாலும் நினைப்பது
வெளியில் ஏதோ நடந்தது, அதனால் நான் இப்படி உணர்கிறேன்.
ஆனால் உண்மையில் நடப்பது
நான் உள்ளே எப்படி இருக்கிறேன் என்பதால்தான் வெளியில் நடப்பதை நான் இப்படி உணர்கிறேன்.
ஒரு மழை நாளில் ஒருவர் சோகப்படுவார் மற்றொருவர் மகிழ்வார்.
மழை ஒரே மாதிரி தான்.
உணர்வு மட்டும் வேறுபட்டது.
அதனால் உலகமும் வேறுபட்டது.
இதுவே தன்னை உணர்தலின் மையம்.
உலகம் நம்மை உருவாக்கவில்லை.
நாம் எமது உலகத்தை உருவாக்குகிறோம்.
இந்த உண்மை பலருக்கு பயத்தைத் தரும்.
அப்படியானால் என் வாழ்க்கையில் தவறாக நடப்பது எல்லாம் என் தவறா?என்று கேட்பார்கள்.
இல்லை.
அது இந்தக் கருத்தின் நோக்கம் அல்ல.
வாழ்க்கையில் பல நிகழ்வுகள் நம் கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்டவை.
ஆனால் அவை எம்மீது ஏற்படுத்தும் தாக்கம் அதுவே நம் உலகத்தை உருவாக்குகிறது.
அதாவது
நிகழ்வு நம் கையில் இல்லை.
ஆனால் அந்த நிகழ்வை எப்படி உணர்கிறோம், எப்படி எதிர்கொள்கிறோம், எப்படி மாற்றுகிறோம் என்பதே நம் கையில் உள்ளது.
இதுவே மனிதனின் மிகப் பெரிய சுதந்திரம்.
இதுவே ஆன்மீகத்தின் மிகப் பெரிய பரிசு.
நாம் பிறந்த நாளிலிருந்து பிரபஞ்சம் நம்மீது தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது.
குடும்பம், சமூகம், கல்வி, அனுபவங்கள், நினைவுகள், பயங்கள், ஆசைகள். இவை அனைத்தும் நம் மனதை வடிவமைக்கின்றன.
ஆனால் அவை நம்மை நிரந்தரமாக கட்டுப்படுத்த முடியாது.
ஏனெனில் மனிதனுக்கு ஒரு தனி திறன் உள்ளது.
உள்ளே மாற்றம் செய்யும் திறன்.
நாம் நம்பும் நம்பிக்கைகளை மாற்றலாம்.
நாம் பழைய காயங்களை ஆற்றலாம்.
நாம் புதிய பார்வையை உருவாக்கலாம்.
நாம் நம் உலகத்தை மறுபடியும் வடிவமைக்கலாம்.
இதுவே தன்னை உணர்தலின் சக்தி.
தன்னை உணர்தல் என்பது வாழ்க்கையிலிருந்து விலகுவது அல்ல.
வாழ்க்கையோடு ஆழமாக இணைவது.
அது
வேலை செய்யும் போது விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது,
உறவுகளை கவனத்துடன் நடத்துவது,
சிரமங்களை அமைதியுடன் எதிர்கொள்வது,
மகிழ்ச்சியை நன்றியுடன் அனுபவிப்பது.
தன்னை உணர்தல் என்பது ஒரு தத்துவம் அல்ல.
அது ஒரு நடைமுறை.
ஒரு மூச்சு.
ஒரு கவனம்.
ஒரு உணர்வு.
ஒரு விழிப்பு.
நாம் உலகத்தை எதிர்கொள்வதல்ல.
நாம் உலகத்தை உருவாக்குகிறோம்.
நாம் உருவாக்கும் உலகம் நம் உள்ளார்ந்த அமைதியிலிருந்து, நம் விழிப்புணர்விலிருந்து, நம் உணர்வுகளிலிருந்து, நம் நம்பிக்கைகளிலிருந்து பிறக்கிறது.
இந்த உண்மையை உணர்ந்தவுடன் வாழ்க்கை ஒரு சுமையாக இல்லாமல், ஒரு படைப்பாக மாறுகிறது.
ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய வடிவம் பெறுகிறது.
ஒவ்வொரு மூச்சும் ஒரு புதிய தொடக்கம் ஆகிறது.
அன்பன்


0 Comments:
Post a Comment
<< Home