அவ்வையாரின் மூதுரை - பாடல் 1 - ஒரு கோணப் பார்வை

நீங்கா ஞானத்தின் உறைவிடமாய் பசுமைநிறைய பண்பாட்டு கனிவின் உருவாக, அவ்வையார் வாழ்ந்தாள். 

தமிழினத்தின் பொற்காலத்தில், மூதுரைப் பெருமையை உயர்த்த, மக்கள் மனங்களில் ஒளிர்ந்த அவளது மொழிகள், காலங்களைக் கடந்தும் ஒலிக்கின்றன.

மூதுரை  அது  அறநெறி வாழ்வின் வாயில்.

மூதுரை என்பது சங்க கால அறப்பா என்பதே உண்மை. 

இதில் வரும் குறுங்குறிப்புகள், சிறப்பான முறையில் வாழ்வியல் நெறிகளை, நடத்தை விதிகளை, எளியவாய் கூறுகின்றன.

அறம், கண்ணியம், பண்பு போன்ற தொடர்கள் அதன் முதற்கூறுகளில் தத்துவமாகும்.

வாழ்வின் அமைதி, ஒழுக்கம், சீர்மை ஆகியவை இதில் அழகாக கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன.

அவ்வையாரே மூதுரை நெறிகளை நெறிப்படுத்திய நாயகி.

அவ்வையாரே மூதுரையின் வாக்கியங்களுக்கு தத்துவத் தீர்க்கம் தரும் வள்ளல்.

மக்கள் அனைவரும் பின்பற்றக்கூடிய அறநெறி வழிகாட்டியாக அவளது எழுத்துகள் விளங்குகின்றன.

மாணவர்களுக்காகவும், அரசர்களுக்காகவும், பொதுமக்களுக்காகவும் பண்பாட்டுக் குரலாய் அவ்வையார் விளங்கியுள்ளார்.

“அறத்துப்பாலி”ன் பெருமையை போலவே, மூதுரை மொழிக்கிழவியின் விளக்கம் மூலம், அறம் அணிகலனாகவே கருதி மக்களுக்குள் ஊடுருவுகிறது.

மூதுரை எனும் தமிழறம், அவ்வையார் எனும் தமிழ் பாட்டி மூலம் விழுமியமாக நமக்கு வந்தது. 

இந்த அறிமுகம், நாம் அறத்தை உணர்ந்து வாழ இன்றியமையாத படிக்கட்டாய் இருக்கும்!

இதோ இதன் முதலாவது பாடலைப் பார்ப்போமா ,

நன்றி ஒருவர்க்குச் செய்தக்கால் அந் நன்றி

‘என்று தருங்கொல்?’ என வேண்டா- நின்று

தளரா வளர் தெங்கு தாள் உண்ட நீரைத்

தலையாலே தான் தருதலால்.

இவற்றில் தமிழறமும் வாழ்வியலும் பசியுள்ள மழைதுளியாய் மூட்டப்பட்டுள்ளன. 

இந்த மூதுரையின் முதலாம் பாடல், நன்றியைப் பற்றி ஒரு அழகான ஒப்புமையுடன் பேசுகிறது. வரி வரியாகப் பார்ப்போம்:

நன்றி ஒருவர்க்குச் செய்தக்கால் அந் நன்றி

ஒருவர் நம்மிடம் ஒரு உதவி செய்தால், அந்த நன்றியை நாம் நினைத்துக் கொள்வது போதாது.

அதற்கேற்ற முழுமையான நன்றி செலுத்த வேண்டும் என்பது இந்த வரியின் மெய்ப்பொருள். 

 

அழுத்தமான பண்பாட்டு வழிகாட்டி: நன்றியுணர்வு என்பது தமிழின் அடிப்படைமரபு.  

பிறர் உதவிக்கு மறுப்பு அல்ல, ஆனால் அதற்கு மீளளிக்க வேண்டியக் கடமை.

‘என்று தருங்கொல்?’ என வேண்டா – நின்று

"நன்றி என்ன நேரத்தில் கொடுக்க வேண்டும்?" என்று தயங்கிக் கேட்க வேண்டாம்.  

இது தாமதிக்காமல், தயங்காமல், சிந்திக்காமல் நன்றியைச் செலுத்த வேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது.  

நேர்த்தியும், உடனடித்தன்மையும் நன்றியீட்டின் முழுமையாக பார்க்கப்படுகிறது.

தளரா வளர் தெங்கு தாள் உண்ட நீரைத்

தென்னை மரம் தான் வளரும் சூழலில் தளராமல் வளர்கிறது,  

அதில் உள்ள தேன் போன்ற நீர் அதன் அடியில் தேங்குகின்றது.  

இது இயற்கையின் ஒப்புமை.  

உதவி பெற்றவரின் நன்றியுணர்வு அழிவில்லாத மரத்திலிருந்து வரும் நீர் போல இருக்கவேண்டும்.

தலையாலே தான் தருதலால்

அந்த நீரை, தென்னை தன் தலையாலே, அதாவது தலைப்பகுதியில் இருந்து கொடுக்கிறது.  

அவ்வாறு நம் வலிமையான இடத்தில் இருந்தே, முழு மனத்துடன் நன்றியை வழங்க வேண்டும்.  

இது கடமை தவிர, உறுதியான குணமாக, நெஞ்சளவாக நன்றி செலுத்தவேண்டும் என்பதைக் கூறுகிறது.

நன்றி என்பது ஒரு பண்பின் விளிம்பு மட்டுமல்ல,அது ஒழுக்கம், பொறுப்புணர்வு, உறுதி ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பு.  

நன்றியீடு தாமதிக்கக் கூடாது,அது மாறாக இயற்கையாகவே நிகழவேண்டும்.  

ஒருவரின் உதவிக்கு உரிய அளவில், உரிய நேரத்தில், உரிய மனதுடன் நன்றி செலுத்தல் தமிழியல் நெறியாகிறது.

இதுபோலவே, மூதுரையின் ஒவ்வொரு பாடலிலும் சிறந்த வாழ்வியல் நேர்த்தியும் தத்துவ நோக்கிய பாவனையும் புரண்டு நிறைந்துள்ளன. 

இப்பொருளை விளித்திடும் என் கவிதை

உதவுவோர் செய்கையை

உள்ளத்தில் கொண்டிட்டு

உணர்ந்திட வேண்டுமிதை

உடனடி செய்திட வேண்டும்

உதவினோர் நன்றியை எண்ணி

நாளும் பொழுதும் நோக்காமல்

நம்நிலை எண்ணித் தயங்காமல்

நேர்வழி செய்திட வேண்டும்

நெஞ்சத்து நன்றியை மறவாது

நற்செயல் நவின்றோர் தமக்கே

உயரிய தென்னந் தோட்டத்தில்

உயர்ந்திடும் தென்னை மரமது

உறைத்திடும் வேர்தரும் நீரை

உள்ளத்தில் நன்றியை அதுபோல

உறுதியாய் தேக்கிட வேண்டும்

வேரால் சேமித்த நீரினை

இளநீராய்ச் சொரிந்திடும் தென்னை

தலையால் கொடுப்பதைப் போல

நன்றிக் கடனை செலுத்திட

உயரிய வழியினை தெரியனும்

சக்தி சக்திதாசன்

அடுத்த பாடலோடு சந்திக்கிறேன்

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்