ஆன்மாவை அறியும் ஆசை அமைதியின் அடிவேர்

ஆன்மாவை அறியும் ஆசை  அமைதியின் அடிவேர்

மனித மனம் என்பது ஆசைகளின் கடல். 

காலையில் கண் விழிக்கும் நேரத்திலிருந்து இரவில் தூங்கும் வரை, ஒவ்வொரு மனிதனும் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தை விரும்புகிறான், எதாவது ஒன்றை அடைய முயற்சிக்கிறான், எதோவொரு குறைபாட்டை நிரப்ப தவிக்கிறான். 

இந்த ஆசைகளின் வலையில் சிக்கி, அன்றாட வாழ்க்கை என்பது ஒரு நிறைவேறாத ஓட்டப்பந்தயமாக மாறிவிடுகிறது.

    

ஆனால், "நம் ஆன்மாவை அறிய வேண்டிய ஆசை, மற்ற எல்லா ஆசைகளையும் முடிவுக்கு கொண்டுவரும் வல்லமை படைத்தது" என்ற இந்த ஆழமான உண்மையை ஒரு சாதாரண மனிதன் உணர்ந்து கொண்டால், அவனது வாழ்க்கை என்பது போராட்டத்தின் களமில்லாமல், அமைதியின் ஊற்றாக மாறும் வாய்ப்பு நிறைந்திருக்கிறது.

ஆசைகளின் இயல்பும் அவற்றின் சுழற்சியும் ஒரு அனுபவ பாடம்.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையை கூர்ந்து கவனித்தால், அவன் ஒவ்வொரு நாளும் எண்ணற்ற சிறிய மற்றும் பெரிய ஆசைகளுடன் போராடுவதை காணலாம். 

நல்ல வேலை வேண்டும், அதிக சம்பளம் வேண்டும், அடுத்தவர் மதிப்பு வேண்டும், உடல் ஆரோக்கியம் வேண்டும், குடும்பத்தில் அமைதி வேண்டும் என்று ஆசைகளின் பட்டியல் முடிவற்றதாக நீள்கிறது. 

ஒரு ஆசை நிறைவேறும் போது, அடுத்த ஆசை தலை தூக்குகிறது. இது ஒரு தீரா தாகம். 

கிணற்றில் இருந்து நீர் இறைத்தாலும் கிணறு வறண்டு போவதில்லை என்பது போல், ஆசைகளை நிறைவேற்றினாலும் ஆசைகளின் ஊற்று வற்றுவதில்லை. 

இந்த உண்மையை மனித குலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அனுபவத்தில் உணர்ந்திருந்தாலும், அதிலிருந்து விடுபடும் வழியை தேடியே வந்திருக்கிறது.

ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி தற்காலிகமானது என்பது தான் மனித வாழ்வின் மறைக்கப்பட்ட துயரம். 

ஒரு புதிய வீடு வாங்கும் போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி சில மாதங்களில் வழக்கமான ஒன்றாக மாறிவிடுகிறது. 

பதவி உயர்வு கிடைக்கும் போது கொண்டாடும் உணர்வு சில வாரங்களில் மறைந்து, அடுத்த பதவியை நோக்கிய ஏக்கம் உருவாகிறது. 

இந்த சுழற்சி ஒரு மனிதனை உள்ளுக்குள் வெறுமையாக உணரச் செய்கிறது. 

வெளியில் எல்லாம் இருக்கும், ஆனால் உள்ளே ஒரு குறைபாடு இருப்பது போன்ற உணர்வு தொடர்ந்து வாட்டும். 

இதுவே பெரும்பாலான மனிதர்களின் அன்றாட அமைதியின்மைக்கு மூல காரணம்.

ஆன்மாவை அறிவது என்றால் என்ன?

"ஆன்மாவை அறிதல்" என்பது ஏதோ ஒரு மலை உச்சியில் தவமிருக்கும் சாதுக்களுக்கு மட்டுமே உரிய விஷயம் என்று நினைக்கும் எண்ணம் பரவலாக இருக்கிறது. 

ஆனால் இது ஒரு தவறான புரிதல்.

    

ஆன்மாவை அறிதல் என்பது, நாம் யார் என்பதை அடிப்படை மட்டத்தில் புரிந்துகொள்வதாகும். 

நம்முடைய எண்ணங்கள் நாம் அல்ல, நம்முடைய உணர்வுகள் நாம் அல்ல, நம்முடைய பெயர், பட்டம், சொத்து இவை எதுவும் நாம் அல்ல என்ற அடிப்படை உண்மையை உணர்வது தான் அந்த அறிதலின் முதல் படி.

ஒரு சாதாரண மனிதன் இதை தன் அன்றாட வாழ்க்கையில் எவ்வாறு புரிந்துகொள்ள முடியும்? 

சாப்பிடும் போது, "நான் சாப்பிடுகிறேன்" என்ற எண்ணத்தை கவனிக்கலாம்.

    

அங்கே சாப்பிடும் செயல் இருக்கிறது, உணவின் சுவை இருக்கிறது, ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும் அறிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு சாட்சி உள்ளே இருக்கிறது. 

அந்த சாட்சியே ஆன்மா. 

கோபம் வரும் போது, "நான் கோபமாக இருக்கிறேன்" என்று உணர்கிறோம். 

ஆனால் கோபத்தை பார்க்கும் ஒரு உணர்வும் உள்ளே இருக்கிறது.

    

அதுவே நான். 

அந்த பார்வையாளனை, அந்த நிரந்தர சாட்சியை கண்டுபிடிப்பதே ஆன்மாவை அறிதல்.

 

எவ்வாறு மற்ற ஆசைகள் முடிவுக்கு வருகின்றன?

ஆன்மாவை அறிய வேண்டும் என்ற ஆழமான விருப்பம் ஒரு மனிதனுக்கு உருவாகும் போது, அது மற்ற ஆசைகளை வலுக்கட்டாயமாக அடக்குவதில்லை. 

அவை தாமாகவே இயல்பாக மறையும் தன்மையைப் பெறுகின்றன. 

இதை ஒரு உவமையால் விளக்கலாம். 

பெரிய விளக்கை ஏற்றும் போது, அறையில் இருக்கும் சிறிய மெழுகுவர்த்திகளின் வெளிச்சம் தெரியாமல் போவதில்லை, ஆனால் அவை முன்பு இருந்தது போல் முக்கியமாக தோன்றுவதில்லை. 

அது போலவே, ஆன்மாவின் அறிவு என்னும் பெரிய வெளிச்சம் உள்ளே தோன்றும் போது, சிறிய ஆசைகள் அற்பமாக தெரியத் தொடங்குகின்றன.

ஒரு மனிதன் தான் யார் என்று உண்மையாக புரிந்துகொண்டால், அவன் வெளியே தேடும் அங்கீகாரம், மதிப்பு, புகழ் இவை எல்லாம் உண்மையில் தனக்குள்ளேயே இருப்பதை உணர்கிறான். 

வெளியில் இருந்து ஒன்றை பெற்றால் மட்டுமே மகிழ்ச்சி என்ற பிச்சை எடுக்கும் நிலை மாறி, தான் ஏற்கனவே பரிபூரணமாக இருக்கிறேன் என்ற நிரம்பிய உணர்வு தோன்றுகிறது. 

நிரம்பிய பாத்திரத்தில் நீர் சேர்க்க முயலும் போது அது தளும்புவது போல், ஆன்மாவை அறிந்தவனுக்கு வெளியில் இருந்து நிரப்பிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற தேவை இருக்காது.

அன்றாட வாழ்க்கையில் இதன் தாக்கம் இந்த உண்மையை ஒரு சாதாரண மனிதன் தன் வாழ்க்கையில் இறக்கும் போது, மிகவும் நடைமுறையான மாற்றங்கள் தெரியும்.

அலுவலகத்தில் ஒரு சக ஊழியன் விமர்சிக்கும் போது, வழக்கமான மனிதன் அதை தனக்கு எதிரான தாக்குதலாக உணர்ந்து, மனசு குழைந்து நாள் முழுவதும் வருத்தப்படுவான். 

ஆனால் தன்னை அறிந்த மனிதன், அந்த விமர்சனம் தன்னுடைய செயலை பற்றியது, தன்னை பற்றியது அல்ல என்று தெளிவாக பார்க்க முடியும். 

அவனது ஆன்மா என்பது வெளியில் நடக்கும் நிகழ்வுகளால் சேதப்படக் கூடியது அல்ல என்ற உணர்வு, அவனுக்கு ஒரு நிலையான அமைதியை தருகிறது.

குடும்ப வாழ்க்கையிலும் இதன் பயன் மிக ஆழமானது. 

பொதுவாக, கணவன் மனைவி உறவில் ஒருவர் மற்றொருவரிடம் இருந்து தொடர்ந்து அன்பை, கவனிப்பை, அங்கீகாரத்தை எதிர்பார்க்கும் போது, அந்த எதிர்பார்ப்பு பூர்த்தியாகாத நேரங்களில் மனவேதனை உருவாகிறது. 

ஆனால், தன்னை அறிந்தவன் தனது நிரப்பிக்கொள்ளும் ஆதாரம் தனக்குள்ளே இருப்பதை புரிந்துகொண்டிருப்பான். 

அவன் மற்றவரிடம் இருந்து வாங்குவதற்காக அல்ல, கொடுப்பதற்காக அந்த உறவில் இருப்பான். 

இப்படிப்பட்ட மனிதன் உள்ள குடும்பத்தில், உறவுகள் கோரிக்கைகளின் போர்க்களமாக இல்லாமல், அன்பின் பூந்தோட்டமாக மாறும்.

பணம் சம்பாதிக்கும் விஷயத்திலும் கூட இந்த மாற்றம் தெளிவாக தெரியும். 

ஆன்மாவை அறியாத மனிதன் பணத்தை அதிகாரத்திற்காக, மதிப்பிற்காக, பிறரை விட உயர்ந்தவன் என்று நிரூபிக்க சேர்க்கிறான். 

ஆன்மாவை அறிந்தவன் தன் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றவும், சுற்றியிருப்பவர்களுக்கு உதவிடவும் பணம் சம்பாதிக்கிறான். 

ஒருவன் பணத்தால் தன்னை நிரூபிக்க முயல்கிறான், மற்றவன் பணத்தை ஒரு கருவியாக பயன்படுத்துகிறான். 

இந்த நுட்பமான வித்தியாசம் தான், ஒருவனை மன அழுத்தத்தில் வாழச் செய்கிறது, மற்றவனை அமைதியில் வாழச் செய்கிறது.

அமைதி என்பது சூழலில் இல்லை, உணர்வில் இருக்கிறது.

பெரும்பாலான மனிதர்கள் அமைதி என்பது ஒரு நல்ல சூழலில் கிடைக்கும் என்று நம்புகிறார்கள்.

    

சத்தமில்லாத இடத்தில் போனால் அமைதி கிடைக்கும், பணம் இருந்தால் அமைதி கிடைக்கும், பிரச்சினைகள் தீர்ந்தால் அமைதி கிடைக்கும் என்று கருதுகிறார்கள்.

    

ஆனால் இந்த நம்பிக்கை அடிப்படையிலேயே தவறானது.

    

ஏனென்றால் வாழ்க்கை என்பது எப்போதும் பிரச்சினைகளை கொண்டு வந்து கொண்டே இருக்கும். 

அவை இல்லாத நாள் என்பது இல்லை. 

ஆகவே, அமைதிக்கான நிலையை வெளியில் தேடுவது என்பது மணலில் கட்டிடம் கட்டுவதற்கு ஒப்பானது.

ஆன்மாவை அறிந்தவனுக்கு அமைதி என்பது ஒரு நிலையான உள்ளார்ந்த இருப்பு. 

கடலின் மேற்பரப்பில் அலைகள் எவ்வளவு கொந்தளித்தாலும், கடலின் ஆழத்தில் நீர் அமைதியாகவே இருக்கும். 

அது போலவே, வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் மேற்பரப்பில் கொந்தளிக்கலாம், ஆனால் ஆன்மாவை அறிந்தவனின் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் ஒரு நிலையான அமைதி தங்கியிருக்கும். 

அந்த அமைதியில் இருந்து செயல்படும் போது, பிரச்சினைகளை தீர்க்கும் திறனும் கூடுகிறது, 

மனிதர்களோடு உறவு கொள்ளும் இனிமையும் கூடுகிறது, வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் ஆழமும் கூடுகிறது.

ஆன்மா அறிதலின் பயணம் எங்கிருந்து தொடங்குகிறது?

இந்த பயணம் எந்த கோவிலிலும் தொடங்குவதில்லை, எந்த மலை உச்சியிலும் தொடங்குவதில்லை.

    

இது இப்போது, இங்கே, இந்த தருணத்தில் தொடங்குகிறது. 

ஒரு சாதாரண மனிதன் காலையில் எழுந்திருக்கும் போது, "நான் யார்?" என்று ஒரு கணம் தன்னிடமே கேட்டுக்கொண்டால் போதும். அந்த கேள்வி ஆழமான விதையாக உள்ளே விழும். 

தினமும் சிறிதாவது தன் எண்ணங்களை கவனிக்கும் பழக்கம், தன் உணர்வுகளை நிராகரிக்காமல் ஆனால் அவற்றில் மூழ்காமல் பார்க்கும் திறன்  இவை படிப்படியாக ஒரு மனிதனை ஆன்மாவின் வாசலுக்கு கொண்டு செல்லும்.

இந்த பயணத்தில் மிக முக்கியமான ஒன்று, அவசரப்படாமல் இருப்பது.

    

ஆன்மாவை அறிவது என்பது ஒரு தகவலை படிக்கும் போது கிடைக்கும் அறிவு அல்ல. 

அது ஒரு நேரடி அனுபவம். 

அது நடக்கும் போது, நடக்கும்.

    

ஆனால் அந்த திசையில் முகம் திருப்புவது மட்டுமே நம் கையில் இருக்கிறது. 

அந்த திசையில் முகம் திருப்பும் ஆசையே, மற்ற ஆசைகளை மெல்ல மெல்ல நிழல்களாக ஆக்கி, வாழ்க்கையை ஒரு நிரந்தர, அசைக்க முடியாத அமைதியின் பயணமாக மாற்றும்.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கை சாதாரணமாக இருப்பதில் தவறில்லை. 

ஆனால் அந்த சாதாரண வாழ்க்கையை, ஆன்ம விழிப்புணர்வின் வெளிச்சத்தில் வாழ்வது, அதை ஒரு அசாதாரண அனுபவமாக மாற்றும். 

அமைதி என்பது வெளியில் இருந்து வருவதல்ல, உள்ளிருந்து வெளிப்படுவது என்ற இந்த ஒரு உண்மையை ஒரு மனிதன் உணர்ந்துவிட்டால், அவனது வாழ்க்கை என்றென்றும் மாறிவிடும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்