வலி எனும் ஆசிரியன்

வாழ்க்கை என்பது எப்போதும் இனிமையான அனுபவங்களால் மட்டுமே நிரம்பியதல்ல. 

அதில் துன்பங்களும், சிரமங்களும், மனஅழுத்தங்களும் கலந்து தான் இருக்கும். 

பல நேரங்களில் நாம் அந்த வலிகளைத் தவிர்க்க முயல்கிறோம். 

எதையும் சுலபமாக, சிரமமில்லாமல் அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் மனிதர்களுக்கு இயல்பானது. 

ஆனால் உண்மையில் வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான பாடங்கள் அந்த சிரமங்களுக்குள்ளேயே மறைந்து கிடக்கின்றன.

ஒரு குழந்தை நடக்கக் கற்றுக்கொள்ளும்போது பலமுறை விழுகிறது. 

அது விழுவதால் வலிக்கிறது.

    

ஆனால் அந்த வலியை அனுபவித்த பிறகே அது தன்னுடைய சமநிலையைப் புரிந்து கொள்கிறது. 

அதேபோல் வாழ்க்கையிலும் நாம் எதிர்கொள்ளும் தோல்விகள் நம்மை உடைத்துவிடுவதற்காக அல்ல, நம்மை வளர்ப்பதற்காக தான். 

ஆனால் நாம் அந்த வலியைப் புரிந்துகொள்ளாமல், அதைத் தவிர்க்க முயலும்போது, நம்முடைய வளர்ச்சியே தடைபடுகிறது.

நாம் பல நேரங்களில் சிரமங்களை எதிர்கொள்ளாமல் விலகிச் செல்ல முயல்கிறோம். 

உதாரணமாக, ஒரு மாணவன் பாடத்தில் சிரமம் அடைந்தால், அதை கற்றுக்கொள்ள முயலாமல் அந்தப் பாடத்தையே வெறுக்க ஆரம்பிக்கிறான். 

ஆனால் அவன் அந்த சிரமத்தை ஏற்றுக்கொண்டு மெதுவாக முயற்சி செய்தால், ஒருநாள் அதே பாடத்தில் திறமை பெற முடியும். 

இதுவே வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான உண்மை சிரமம் என்பது தோல்வியின் அறிகுறி அல்ல, அது முன்னேற்றத்தின் தொடக்கம்.

வலியும், அசௌகரியமும் நம்மை சிந்திக்க வைக்கின்றன. 

நாம் செய்த தவறுகளை உணர வைக்கின்றன. 

நாம் எதை மாற்ற வேண்டும் என்பதை காட்டுகின்றன. 

ஒரு மனிதன் எப்போதும் வசதியான சூழலில் இருந்தால், அவன் புதிய விஷயங்களை கற்றுக்கொள்ள மாட்டான். 

அவன் வாழ்க்கை ஒரே இடத்தில் நின்றுவிடும். 

ஆனால் அவன் சிரமங்களை சந்திக்கும் போது தான், புதிய வழிகளைத் தேடத் தொடங்குகிறான்.

உதாரணமாக, ஒரு வேலை இழப்பு ஒரு மனிதனுக்கு பெரிய வலியை தரலாம். 

ஆரம்பத்தில் அது ஒரு தோல்வியாக தோன்றலாம்.

    

ஆனால் அதே அனுபவம் அவனை புதிய திறன்களை கற்றுக்கொள்ளத் தூண்டும். 

சில நேரங்களில் அது அவனை ஒரு நல்ல வேலைக்கு அல்லது அவன் விரும்பிய பாதைக்கு வழி நடத்தும்.

    

அந்த வலி இல்லாமல் அவன் அந்த மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டிருக்க வாய்ப்பு குறைவு.

அதேபோல் உறவுகளிலும் இது பொருந்தும். 

நண்பர்கள் அல்லது குடும்பத்தினருடன் ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகள் நமக்கு வலியை தரலாம். 

ஆனால் அந்த அனுபவங்கள் நமக்கு பொறுமையையும், புரிதலையும் கற்றுத் தருகின்றன.

    

நாம் எவ்வாறு பேச வேண்டும், எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் அவை உணர்த்துகின்றன. 

இவ்வாறு பார்க்கும்போது, அந்த வலி ஒரு ஆசிரியராக மாறுகிறது.

அசௌகரியம் என்பது வளர்ச்சியின் அடையாளம். 

நாம் புதிதாக ஏதாவது கற்றுக்கொள்ளும்போது ஆரம்பத்தில் அது சிரமமாகவே இருக்கும். 

ஆனால் அந்த சிரமத்தைத் தாண்டிய பிறகே நமக்கு நம்பிக்கை அதிகரிக்கும். 

உதாரணமாக, ஒரு புதிய மொழியை கற்றுக்கொள்ளும் போது அது கடினமாக தோன்றும்.

    

ஆனால் தினமும் சிறிது முயற்சி செய்தால், ஒருநாள் நாம் அதை எளிதாகப் பேச முடியும். 

அந்த ஆரம்ப அசௌகரியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்தால், நாம் அந்த திறனை எப்போதும் பெற முடியாது.

நாம் வலியைப் பார்த்து பயப்படாமல், அதை ஒரு வாய்ப்பாகக் காண கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

ஒவ்வொரு சிரமத்திலும் ஒரு பாடம் உள்ளது. 

அந்த பாடத்தை புரிந்துகொள்ளும் மனப்பான்மை இருந்தால், வாழ்க்கை நமக்கு பல நல்ல மாற்றங்களை அளிக்கும். 

வலி நம்மை உடைக்க அல்ல, நம்மை வடிவமைக்க தான் வருகிறது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

இதனால், வாழ்க்கையில் வரும் சிரமங்களையும், அசௌகரியங்களையும் தவிர்க்காமல், அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வது மிகவும் முக்கியம். 

அது நம்மை புதிய பாதைகளுக்கு அழைத்துச் செல்லும். 

நம்முடைய உள்ளார்ந்த பலத்தை வெளிக்கொணரும். 

நாம் யார் என்பதை உணரச் செய்யும்.

வாழ்க்கை எப்போதும் எளிதாக இருக்காது. 

ஆனால் அந்த சிரமங்களே நம்மை வலிமையானவர்களாக மாற்றுகின்றன. 

எனவே, வலியைத் தவிர்க்காமல், அதை உணர்ந்து, அதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு முன்னேறுவோம்.

    

அப்போது தான் வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தை நாமறிவோம்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்