கடந்த காலத்தின் சுமை மற்றும் எதிர்காலத்தின் பயம்

கடந்த காலத்தின் சுமை மற்றும் எதிர்காலத்தின் பயம்

​மனித துயரங்கள் அனைத்திற்கும் மிக முக்கிய காரணம் மனம் ஒரே இடத்தில் நில்லாமல் காலப்பயணம் செய்வதுதான்.

கடந்த காலம் என்பது ஏற்கனவே எழுதப்பட்டு முடிந்த ஒரு புத்தகம்.
  
அதில் திருத்தங்கள் செய்ய நமக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை.

கடந்த கால தவறுகளை நினைத்து வருந்துவதும், இழந்த வாய்ப்புகளை எண்ணி ஏங்குவதும் ஓடுகிற ரயிலில் நம் தலைச் சுமையையும் சுமந்து கொண்டு பயணிப்பதற்கு ஒப்பானது.

​மறுபுறம், எதிர்காலம் என்பது இன்னும் பிறக்காத ஒரு கவிதை.
   
அது முற்றிலும் கற்பனையானது.
  
வராத ஒரு நாளைப் பற்றிய பயமும், திட்டமிடல்களும் நம்முடைய இன்றைய அமைதியை முற்றிலுமாக சிதைத்துவிடுகின்றன.

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனை தேவைதான், ஆனால் அது பயமாகவோ அல்லது கவலையாகவோ மாறும் போது, அது நம் நிகழ்காலத்தின் அழகைக் கொன்றுவிடுகிறது.

கடந்த காலத்தின் பின்னோக்கிய இழுவைக்கும், எதிர்காலத்தின் முன்னோக்கிய தள்ளுவைக்கும் இடையில் சிக்கி, மனிதன் தன் கைகளில் இருக்கும் 'இன்றைய' நாளைத் தொலைத்துவிடுகிறான்.
​
"வாழ்க்கை இதயத் துடிப்பைப் போன்றது".

நமது இதயம் முந்தைய நொடி அடித்த துடிப்பை நினைத்து பெருமை கொள்வதோ அல்லது அடுத்த நொடி அடிக்க வேண்டிய துடிப்பை எண்ணி பதற்றமடைவதோ இல்லை.

அது அந்தந்த நொடியில் துடித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
   
அதேபோல், நமது சுவாசமும், கண் இமைப்பும் கூட அந்தந்த கணத்தின் தேவையை மட்டுமே பூர்த்தி செய்கின்றன.

​இயற்கையின் இந்த அற்புதம் நமக்கு ஒரு மாபெரும் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட நதியல்ல, அது துளித்துளியாக விழும் மழைத்துளிகளைப் போன்றது.

ஒவ்வொரு துளியும் ஒரு கணம். அந்த கணத்தில் நாம் முழுமையாக வாழும் போதுதான் வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாக மாறுகிறது.

நாம் உண்ணும் உணவு, நாம் கேட்கும் இசை, நாம் பேசும் நபர் என அனைத்திலும் நமது முழு கவனமும் இருக்கும்போது, அங்கே மன அழுத்தம் இருப்பதில்லை.
    
அங்கு அமைதியும் ஆனந்தமும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.

​நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது என்பது ஏதோ ஒரு தத்துவக் கோட்பாடு அல்ல.

அது ஒரு கலை, ஒரு பயிற்சி.
    
இன்றைய நவீன உலகம் இதனை 'விழிப்புணர்வுடன் வாழ்தல்' என்று அழைக்கிறது.
    
நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் நமது உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மா மூன்றும் ஒரே புள்ளியில் இணைய வேண்டும்.

​செயல்களில் முழுமை
நாம் ஒரு கோப்பை தேநீர் அருந்தினால், அதன் சுவை, வெப்பம் மற்றும் வாசனை அனைத்தையும் முழுமையாக உணர வேண்டும்.

​உறவுகளில் ஆழம்
நம் முன்னால் இருக்கும் மனிதர்களுடன் பேசும்போது, கைப்பேசியையோ அல்லது வேறு சிந்தனைகளையோ தவிர்த்து, அவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு முழுமையாகச் செவிசாய்க்க வேண்டும்.

​மன அமைதி
கணம் கணமாக வாழப் பழகும்போது, மனம் தன் அலைபாயும் தன்மையை இழந்து, ஆழமான அமைதியை அடைகிறது.

​இவ்வாறு வாழும்போது, ஒவ்வொரு சிறிய விஷயமும் நமக்குள்ளே ஒரு பேரானந்தத்தை ஏற்படுத்தும்.
   
வாழ்க்கை என்பது பெரிய இலக்குகளை அடைவதில் மட்டும் இல்லை, அன்றாட வாழ்க்கையின் சிறிய கணங்களை ரசிப்பதிலும் இருக்கிறது என்பதை நாம் உணர்வோம்.

​"இந்த தற்போதைய தருணம் மட்டுமே உண்மையானது. அதை தழுவிக்கொள்ளுங்கள்."
   
தழுவிக்கொள்ளுதல் என்பது ஏற்பதைக் குறிக்கிறது.

இந்த நொடியில் நம் வாழ்வில் என்ன இருக்கிறதோ, அதை அப்படியே எந்தவித நிபந்தனையுமின்றி ஏற்றுக்கொள்வதே விவேகம்.

அது மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் அதைக் கொண்டாடுங்கள்.

அது துயரமாகவோ அல்லது சவாலாகவோ இருந்தால், அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

​சூழ்நிலைகளை எதிர்த்துப் போராடுவதை விடுத்து, அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கும்போது மனப் போராட்டம் முடிவுக்கு வருகிறது.

இந்த நொடியில் நம்மிடம் இருக்கும் ஆரோக்கியம், நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்கள், நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்புகள் என அனைத்திற்கும் நன்றி உணர்வோடு இருக்க வேண்டும்.

இந்த நன்றி உணர்வே நிகழ்காலத்தைத் தழுவுவதற்கான முதல் படியாகும்.

​நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது சோம்பேறித்தனமாக இருப்பதைக் குறிக்காது.

மாறாக, இந்த நொடியில் உங்களால் எவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்பட முடியுமோ, அவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்படுவதைக் குறிக்கும்.

உங்கள் முழு திறமையையும், கவனத்தையும் தற்போதைய செயலில் முதலீடு செய்யும் போதுதான், அதன் விளைவு மிகச் சிறந்ததாக இருக்கும்.

​ஒரு சிறந்த நிகழ்காலமே ஒரு உன்னதமான எதிர்காலத்தை உருவாக்குகிறது.

இன்று நாம் விதைக்கும் விதைகளே நாளை மரமாகிப் பலன் தரும்.

எனவே, எதிர்காலம் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவர்கள், தங்களின் இன்றைய நாளை மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்

"நாளைசெய்து கொள்ளலாம்" என்ற எண்ணமே மனிதனின் மிகப்பெரிய எதிரி.

இந்த நொடி மட்டுமே நம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

செய்ய வேண்டிய நல்ல காரியங்களையும், கடமைகளையும் உடனுக்குடன் இந்த கணத்திலேயே செய்து முடிப்பதே வாழ்வை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதாகும்.

​சுருக்கமாகக் கூறின், வாழ்க்கை என்பது நீண்ட தூர ஓட்டப்பந்தயமல்ல.

அது நாம் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும் இருக்கும் விழிப்புணர்வு.

நேற்று என்பது உடைந்த பானை, நாளை என்பது இன்னும் வனையப்படாத களிமண், இன்று மட்டுமே நம் கையில் இருக்கும் பொன்னான பாத்திரம்.

​எனவே, கடந்த காலத்தின் குற்ற உணர்ச்சிகளையும், எதிர்காலத்தின் வீண் கவலைகளையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, இந்த நொடியை முழுமையாகக் கொண்டாடுவோம்.
   
ஒவ்வொரு மூச்சையும், ஒவ்வொரு கண் இமைப்பையும் விழிப்புணர்வுடன் கவனித்து வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுவோம்.

இந்த தருணமே எல்லாம்; இதை விடச் சிறந்த கொடை வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்