வாழ்வின் நகர்வுகள்: தற்செயல் அல்ல, தத்துவம்!

வாழ்வின் நகர்வுகள்: தற்செயல் அல்ல, தத்துவம்!

​மனித வாழ்க்கை என்பது ஒரு நேர்க்கோடல்ல.

அது ஏற்ற இறக்கங்களும், திருப்பங்களும் நிறைந்த ஒரு பெருங்கடல்.

பல நேரங்களில் நாம் சந்திக்கும் இன்பங்களும், திடீரென நம்மைத் தாக்கும் துன்பங்களும் ஏன் நிகழ்கின்றன என்ற கேள்வி நமக்குள்ளே எழும்.

நாம் தற்செயல் என்று நினைக்கும் பல நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னால் ஒரு ஆழமான வாழ்வியல் ஒழுங்கும், காரணமும் ஒளிந்திருக்கிறது.

. "எல்லாமே ஒரு காரணத்தோடுதான் நடக்கிறது" என்ற தத்துவம், ஏதோ ஒரு விதியின் பிடியில் நாம் சிக்கியிருக்கிறோம் என்பதைக் குறிக்கவில்லை.

மாறாக, நம் வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் நம்மைச் செப்பனிட வரும் உளி என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

​வெற்றியும் தோல்வியும், மகிழ்ச்சியும் துயரமும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்களைப் போன்றவை.

வாழ்க்கை எப்போதும் ஒரே சீராக இருந்தால், அதில் சுவாரசியமும் இருக்காது, முதிர்ச்சியும் இருக்காது.
   
நாம் அடையும் 'ஏற்றங்கள்' நமக்குத் தன்னம்பிக்கையையும், நாம் எடுத்த முயற்சிகளுக்கான அங்கீகாரத்தையும் தருகின்றன.
    
ஆனால், அதே நேரத்தில் ஏற்படும் 'இறக்கங்கள்' மற்றும் தோல்விகள் மட்டுமே நம்மைத் தற்பெருமையில் இருந்து தடுத்து, நம்மைத் தரைமட்டத்திற்கு கொண்டு வந்து நிதானத்தைக் கற்றுத்தருகின்றன.
    
தோல்விகள் என்பவை முற்றுப்புள்ளிகள் அல்ல, அவை நாம் பயணிக்க வேண்டிய பாதையை மாற்றி அமைப்பதற்கான வழிகாட்டிகள்.
   
இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ளும்போது, வெற்றியில் துள்ளிக் குதிக்காமலும், தோல்வியில் தொய்ந்து போகாமலும் இருக்கும் ஒரு சமநிலையான மனப்பக்குவம் நமக்குக் கிடைக்கிறது.

​நம் வாழ்வின் பயணத்தில் பல மனிதர்களை நாம் கடந்து வருகிறோம்.

சிலர் நம்முடன் இறுதிவரை பயணிக்கிறார்கள்;

சிலர் பாதியிலேயே நம்மை விட்டு விலகிச் செல்கிறார்கள்.
  
இவர்களின் வருகையும் சரி, பிரிவும் சரி, எதுவுமே காரணமில்லாமல் நடப்பதில்லை.
   
சில மனிதர்கள் நமக்கு அன்பையும் ஆதரவையும் தந்து, நாம் தனியாக இல்லை என்ற தைரியத்தை ஊட்ட வருகிறார்கள்.

இன்னும் சிலரோ, நமக்கு ஏமாற்றங்களையும் துரோகங்களையும் தந்து, மனிதர்களை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்ற மாபெரும் உலகியல் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுத்து விட்டுப் பிரிகிறார்கள்.

​நம் வாழ்வில் இணையும் நல்மனிதர்கள் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறார்கள்.

நம்மை விட்டு விலகும் மனிதர்கள் நமக்கு மிகச்சிறந்த பாடமாக
மாறுகிறார்கள்.

எனவே, எவர் ஒருவரின் பிரிவிற்காகவும் நாம் வாழ்க்கையை முடக்கிக் கொள்ளத் தேவையில்லை.

​காலம் என்பது மிகச்சிறந்த போதகன்.

கடந்து போகும் ஒவ்வொரு நொடியும், நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு சிறிய சம்பவமும் நமக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றன.

நாம் திட்டமிட்டபடி காரியங்கள் நடக்கும்போது 'நம்பிக்கை' என்ற பாடம் கிடைக்கிறது.

நாம் நினைத்ததற்கு மாறாக நடக்கும்போது 'பொறுமை' மற்றும் 'சகிப்புத்தன்மை' என்ற உன்னதப் பண்புகள் நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன.

வாழ்வில் நடக்கும் எந்த ஒரு நிகழ்வையும் "ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி நடக்கிறது?" என்ற விரக்திப் பார்வையில் பார்க்காமல், "இந்த நிகழ்வு எனக்கு என்ன கற்றுக் கொடுக்கப் போகிறது?" என்ற விழிப்புணர்வுப் பார்வையில் பார்க்கத் தொடங்கினால், ஒவ்வொரு கஷ்டமும் ஒரு படிக்கட்டாக மாறத் தொடங்கும்.

​நாம் ஏன் பிறந்தோம், நம் வாழ்வின் நோக்கம் என்ன என்ற தேடல் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கிறது.

நமக்கு ஏற்படும் அனுபவங்கள் அனைத்தும் நம்மை இந்த நோக்கத்தை நோக்கித்தான் மெதுவாக நகர்த்திச் செல்கின்றன.
   
ஒரு கல் சிற்பமாக மாறுவதற்குப் பல உளி அடிகளைத் தாங்க வேண்டும்.

அதேபோல, நம் வாழ்வில் ஏற்படும் வலிகளும், சவால்களும் நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தி, நம்முடைய உண்மையான லட்சியத்தை நோக்கி நம்மை வழிநடத்துகின்றன.

கஷ்டங்களைச் சந்திக்காத மனிதனால் பிறரின் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

எனவே, நமக்கு ஏற்படும் கசப்பான அனுபவங்கள் நம்மை ஒரு சிறந்த, இரக்கமுள்ள, வலிமையான மனிதனாக மாற்றி, நம் வாழ்வின் உண்மையான அர்த்தத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

​வாழ்க்கை சில நேரங்களில் நமக்குக் கடுமையான சோதனைகளைத் தரும்.

எல்லாக் கதவுகளும் அடைக்கப்பட்டுவிட்டது போன்ற ஒரு மூச்சுத்திணறல் ஏற்படும்.

அத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் நாம் செய்ய வேண்டியது ஒன்றே ஒன்றுதான்:
    
"கொஞ்சம் நில்லுங்கள், ஆழமாக மூச்சு விடுங்கள்." அவசரப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகளும், பதற்றமும் நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்குமே தவிர தீர்வைக் தராது.

புயல் வீசும்போது மரங்கள் வளைந்து கொடுத்துத் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வது போல, வாழ்வின் பாரமான நேரங்களில் நாம் கொஞ்சம் நிதானித்து, அமைதியாகக் காத்திருக்கப் பழக வேண்டும்.

"இதுவும் கடந்து போகும்" என்ற நம்பிக்கையோடு, தற்போதைய கஷ்டத்திற்குப் பின்னாலும் ஒரு மறைமுகமான நன்மை அல்லது அர்த்தம் ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை நாம் ஆழமாக நம்ப வேண்டும்.

​சுருக்கமாகக் கூறின், வாழ்க்கை என்பது நாம் எழுதும் கவிதை அல்ல.

அது ஏற்கனவே செதுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கலைப்படைப்பு.

இது நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னதத் தத்துவம் இதுதான்.

வாழ்வில் நடக்கும் எதையுமே தற்செயல் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.

நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு வலியும், வேதனையும், ஏமாற்றமும் நம்மை இன்னும் பக்குவப்படுத்தவே வருகின்றன.

இந்தத் தத்துவத்தை நம் மனதில் ஆழமாகப் பதிய வைத்துக் கொண்டால், வாழ்வில் எவ்வளவு பெரிய புயல் அடித்தாலும் நம் மன அமைதியைக் குலைக்க முடியாது.
   
நடப்பவை யாவும் நன்மைக்கே என்ற நேர்மறைச் சிந்தனையோடு, ஒவ்வொரு நொடியையும் விழிப்புணர்வோடு வாழ்வதே உன்னதமான வாழ்க்கையாகும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்