இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கின்ற உண்மை

இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கின்ற உண்மை என்ற கருத்து முதலில் கேட்கும்போது ஒரு முரண்பாடாகத் தோன்றலாம். 

“இல்லாதது” என்றால் அது வெறுமை, மறைவு, அல்லது அற்ற நிலை என்று நாம் பொதுவாக எண்ணுகிறோம். 

ஆனால் அந்த “இல்லாமையின்” உள்ளே “உண்மை” இருக்கிறது என்று சொல்வது, மனித வாழ்வின் ஆழமான அனுபவங்களைத் தொடும் ஒரு தத்துவமான சிந்தனையாக மாறுகிறது. 

இந்த எண்ணம் மதங்களைக் கடந்து, மனித மனத்தின் உள்ளார்ந்த அமைதியை நோக்கி வழிநடத்தும் ஆன்மீகப் பாதையை வெளிப்படுத்துகிறது. 

நாம் தினசரி வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள், ஆசைகள், பயங்கள் ஆகியவற்றின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை புரிந்துகொள்ள இது ஒரு திறவுகோலாக அமைகிறது.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கை பெரும்பாலும் வெளிப்புற நிகழ்வுகளால் நிரம்பியதாக இருக்கும். 

வேலை, உறவுகள், பொருளாதாரம், எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவை வாழ்வின் ஓட்டத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. 

ஆனால் இந்த வெளிப்புற நிகழ்வுகள் அனைத்தும் மாறுபடும், நிலையற்றவை. 

இவை எல்லாம் ஒரு “இல்லாமை” என்ற நிலையை நோக்கிச் செல்லும் என்பதே உண்மை.

    

உதாரணமாக, நாம் இன்று பெரிதாக நினைக்கும் ஒரு பிரச்சனை, சில காலத்திற்கு பிறகு அர்த்தமற்றதாக மாறிவிடுகிறது.

    

அதேபோல், நாம் அடைய விரும்பும் பல விஷயங்கள் அடைந்த பிறகு கூட உள்ளார்ந்த திருப்தியை அளிக்காது. 

இதனால் வெளிப்புறத்தில் நாம் காண்பவை எல்லாம் நிலையான உண்மை அல்ல என்பதை உணர முடிகிறது.

இங்கே தான் “இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கும் உண்மை” என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. 

நாம் பற்றிக்கொண்டு இருக்கும் விஷயங்கள் அனைத்தும் ஒருநாள் மறைந்து போகும். 

அந்த மறையும் தன்மையிலேயே உண்மை இருக்கிறது. 

அதாவது, எதுவும் நிரந்தரம் அல்ல என்பது ஒரு உண்மை. 

இந்த உண்மையை உணரும்போது, மனிதன் தனது பற்றுகளை மெதுவாக விட ஆரம்பிக்கிறான்.

    

அவன் மனம் மென்மையாகி, வாழ்க்கையின் ஓட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறனை பெறுகிறது. 

இந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதல் தான் அமைதியின் ஆரம்பம்.

மதங்களைப் பொருத்தவரை, பல்வேறு வழிகளில் இந்த கருத்து சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

சிலர் அதை “மாயை” என்று கூறுகிறார்கள்; சிலர் “சூன்யம்” என்று கூறுகிறார்கள்.

மற்றவர்கள் “அனித்யம்” என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். 

ஆனால் இவை அனைத்தும் ஒரே உண்மையை நோக்கி செல்கின்றன.

நாம் காண்பதும் அனுபவிப்பதும் நிரந்தரமல்ல. 

இந்த உண்மையை அறிவது, மனிதனை வெளிப்புற பற்றுகளிலிருந்து விடுவித்து, உள்ளார்ந்த அமைதியை நோக்கி அழைக்கிறது. 

இது எந்த ஒரு மதத்திற்கும் மட்டும் சொந்தமானது அல்ல.

இது மனிதனின் உள்ளார்ந்த அனுபவமாகும்.

ஒரு சாதாரண வாழ்வில் இந்த தத்துவத்தை எப்படிப் பயன்படுத்தலாம்? 

முதலில், நாம் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் நிரந்தரமானதாகக் கருதாமல் இருக்க வேண்டும். 

ஒரு சந்தோஷமான தருணம் வந்தால், அதை பிடித்துக் கொள்ள முயலாமல் அனுபவித்து விட வேண்டும். 

அதேபோல், ஒரு துக்கமான அனுபவம் வந்தால், அது என்றும் நீடிக்காது என்று புரிந்துகொண்டு அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

    

இந்த அணுகுமுறை, மன அழுத்தத்தை குறைத்து, வாழ்க்கையை இலகுவாக மாற்றுகிறது.

மேலும், “இல்லாமை” என்ற கருத்து வெறுமையை குறிக்கவில்லை.

 

அது ஒரு திறந்த இடத்தை குறிக்கிறது. 

அந்த இடத்தில் தான் புதிய சிந்தனைகள், உணர்வுகள், அனுபவங்கள் உருவாகின்றன.

    

நாம் மனதை நிரப்பிக் கொண்டே இருந்தால், புதியதை ஏற்க இடமில்லை. ஆனால் மனதை சற்றே காலியாக வைத்தால், அதில் அமைதி குடிகொள்ளும். 

இந்த அமைதி தான் உண்மையான ஆன்மீக அனுபவமாகும். 

இது வெளிப்புற சடங்குகள் அல்லது குறிப்பிட்ட நம்பிக்கைகள் இல்லாமலேயே அனுபவிக்கக்கூடியது.

உதாரணமாக, ஒருவர் தினமும் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக உட்கார்ந்து, தனது சுவாசத்தை கவனித்தால், அவர் மனதில் ஓடும் எண்ணங்கள் மெதுவாக குறையும்.

    

அந்த இடைவெளியில், எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணமும் இல்லாத ஒரு நிலை தோன்றும். அந்த “இல்லாமை” நிலை தான் உண்மையை உணரக்கூடிய தருணமாக மாறுகிறது. 

அப்போது மனிதன் தனது இருப்பை, எந்த அடையாளங்களும் இல்லாமல் உணர்கிறான். 

அது ஒரு ஆழமான அமைதியையும் நிறைவையும் தருகிறது.

இந்த அணுகுமுறை வாழ்க்கையின் அனைத்து பகுதிகளிலும் பயன்படுத்தப்படலாம். 

உறவுகளில், நாம் மற்றவர்களை கட்டுப்படுத்த முயல்வதை விட, அவர்களை அவர்கள் போலவே ஏற்றுக்கொள்ள கற்றுக்கொள்வோம். 

இதனால் உறவுகள் சீராகும்.

  

வேலைப்பாடுகளில், முடிவுகளை பற்றிக் கவலைப்படாமல், செயலில் முழுமையாக ஈடுபட முடியும்.

    

இதனால் உள் அழுத்தம் குறையும்.

    

இவ்வாறு, “இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கும் உண்மை” என்ற புரிதல், வாழ்க்கையை எளிமையாகவும் அமைதியாகவும் மாற்றுகிறது.

இந்த தத்துவம் மனிதனை ஒரு புதிய பார்வைக்கு அழைக்கிறது.

    

நாம் எதை பற்றிக் கொள்கிறோமோ, அது அனைத்தும் நிலையற்றது என்பதை உணரும்போது, நம் மனம் சுதந்திரமாகிறது. 

அந்த சுதந்திரம் தான் உண்மையான ஆன்மீக நிலை. 

அது எந்த மதத்திற்கும் உட்பட்டது அல்ல.

அது மனிதனின் இயல்பான நிலை.

    

அந்த நிலையை அடைவதற்கான வழி, “இல்லாமை”யை புரிந்துகொள்வதிலேயே உள்ளது.

   

அந்த இல்லாமையின் உள்ளே தான் உண்மை அமைதியாக காத்திருக்கிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்