சாக்குகளைத் தாண்டி பொறுப்பின் தத்துவம்

சாக்குகளைத் தாண்டி  பொறுப்பின் தத்துவம்

பொறுப்பேற்றலும் மனித வளர்ச்சியும் என்பது என்ன ?

மனித மனம் என்பது ஒரு விசித்திரமான கட்டிடம். 

அது ஒரே நேரத்தில் கனவுகளையும் கட்டுகளையும் ஒரே இடத்தில் சேமித்து வைக்கும். 

நாம் தோல்வியடையும்போதோ, இலக்கை அடையாமல் போகும்போதோ, மனம் தானாகவே ஒரு வழக்கறிஞனாக மாறி, நம்மை நியாயப்படுத்துவதற்கான சாக்குகளை தேடத் தொடங்கும்.

    

"நேரமில்லை", "சூழல் சரியில்லை", "என்னால் மட்டுமே முடியாது", "அவர்களால்தான் இப்படி ஆனது"  இந்த வார்த்தைகள் வெறும் வாக்கியங்கள் அல்ல.

அவை நாம் நம்மையே சிறைப்படுத்திக் கொள்ளும் கம்பிகள். 

சாக்கு என்பது வலியை தாற்காலிகமாக மறைக்கும் மருந்து மட்டுமே அது நோயை குணப்படுத்துவதில்லை.

பொறுப்பேற்றல் என்பது ஒரு குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வதல்ல.

    

அது ஒரு விழிப்புணர்வின் பிரகடனம். 

"இந்த நிலை என்னால் மாற்றப்படலாம்" என்று உள்மனம் துணிந்து சொல்லும்போது, ஒரு நுட்பமான ஆனால் மிக ஆழமான மாற்றம் நிகழ்கிறது.

    

வாழ்க்கையின் நாயகன் நீங்களாக மாறுகிறீர்கள்  சூழலின் பலிகடாவாக அல்ல. 

இது கேட்பதற்கு எளிமையானது போல் தோன்றும். 

ஆனால் இந்த ஒரு மாற்றம், ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையின் முழு திசையையும் மாற்றிவிடும் சக்தி கொண்டது. 

ஏனென்றால் பொறுப்பேற்றல் என்பது வெளியில் இருந்து செய்யப்படும் ஒரு செயல் அல்ல  அது உள்ளிருந்து வெளிப்படும் ஒரு தேர்வு.

உயிர்வாழும் நிலை என்பது மனிதனின் மிகவும் அடிப்படையான இயக்கம். 

தினமும் எழுந்திருக்கிறோம், உண்கிறோம், பணிக்குச் செல்கிறோம், படுக்கிறோம் இந்த சுழற்சி மட்டுமே வாழ்க்கையாக ஆகிவிடும்போது, மனிதன் ஒரு உயிரியாக மட்டுமே இருக்கிறான், ஒரு மனிதனாக வாழவில்லை.

   

இந்த நிலையில் சாக்குகள் மிகவும் வசதியாக இருக்கின்றன.

    

ஏனென்றால் சாக்கு என்பது முயற்சி செய்யாமல் இருப்பதற்கான அனுமதிச் சீட்டு.

    

"நான் முயன்றேன், ஆனால் சாத்தியமில்லை" என்ற வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால், பலர் உண்மையில் முயற்சியே செய்யாமல் இருக்கின்றனர்.

    

உயிர்வாழும் நிலையில் இருக்கும் மனம், ஆபத்தை தவிர்க்கவே முன்னுரிமை தரும்  வளர்ச்சியை அல்ல.

ஆனால் குறிக்கோளுடன் கூடிய வளர்ச்சி என்பது முற்றிலும் வேறான ஒரு உலகம். 

அங்கு தோல்வி ஒரு தண்டனையல்ல அது ஒரு ஆசிரியன். 

அங்கு சூழல் ஒரு தடையல்ல  அது ஒரு சவால். 

இந்த மனநிலை இயல்பாக உருவாவதில்லை. 

அது ஒரு தேர்வின் விளைவு.

    

சாக்குகளை கீழே வைத்துவிட்டு, "இது என் வாழ்க்கை, இதை நான் கட்டமைப்பேன்" என்று தீர்மானிக்கும் தருணத்தில் பிறக்கும் மனநிலை. 

இந்த மாற்றம் ஒரே இரவில் நிகழாது. 

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் சாக்கு சொல்லத் தோன்றும்போது, அதற்குப் பதிலாக "என்னால் என்ன செய்ய முடியும்?" என்று கேட்கும்போது, நீங்கள் உயிர்வாழும் நிலையிலிருந்து வளரும் நிலைக்கு ஒரு அடி நகர்கிறீர்கள்.

இந்த தத்துவத்தின் ஆழம் இங்கே இருக்கிறது  பொறுப்பேற்றல் என்பது சுமையல்ல, சுதந்திரம்.

    

நாம் மற்றவர்களை, சூழலை, நியதியை குற்றம் சாட்டும்போது, நம் சக்தியை அவர்களிடம் ஒப்படைக்கிறோம்.

    

"அவர்களால்தான் என் வாழ்க்கை இப்படி இருக்கிறது" என்று சொல்லும்போது, அவர்களுக்கு உங்கள் வாழ்க்கையின் மீது அதிகாரம் கொடுக்கிறீர்கள்.

    

ஆனால் "இந்த நிலையிலிருந்து நான் வேறு திசை நோக்கி நடப்பேன்" என்று சொல்லும்போது, அந்த அதிகாரம் திரும்ப உங்களிடமே வருகிறது. 

இதுவே பொறுப்பின் இரகசியம்  அது உங்களை சிறிதாக்குவதில்லை.

அது உங்களை பூர்ணமாக்குகிறது.

வரலாற்றில் உள்ள மிகப் பெரிய மனிதர்களை நோக்கினால் ஒரு பொதுவான நூல் தெரியும்.

    

அவர்கள் யாரும் சிறந்த சூழலில் பிறக்கவில்லை. 

அவர்கள் யாரும் தடைகளை எதிர்கொள்ளாமல் இல்லை.

    

ஆனால் அவர்கள் சாக்குகளை வாழ்க்கையின் அடிப்படையாக தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. 

நெல்சன் மண்டேலா 27 ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தும், "என் சூழல் என்னை தடுக்கிறது" என்று சொல்லி நின்றுவிடவில்லை.

    

அப்துல் கலாம் வறுமையில் பிறந்தும், "என் பின்னணி என்னை தகுதியற்றவனாக்குகிறது" என்று ஒதுங்கவில்லை. 

இவர்கள் சாக்குகளை அல்ல  சாத்தியங்களை தேடினார்கள். 

இது அவர்களுக்கு மட்டுமான தனிச்சிறப்பல்ல.

இது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் கிடைக்கக்கூடிய ஒரு தேர்வு.

மனநிலை மாற்றம் என்பது உடனடியாக நிகழும் ஒரு வேதவிளைவல்ல. 

அது ஒரு பயிற்சி. 

ஒவ்வொரு நாளும் சிறிய பொறுப்புகளை ஏற்றுக்கொள்வதிலிருந்து தொடங்குகிறது. 

"இன்று நான் வழக்கமாக சொல்லும் சாக்கை சொல்லாமல் ஒரு செயலை செய்வேன்" என்ற சிறிய தீர்மானம், காலப்போக்கில் ஒரு பெரிய குணாதிசயமாக உருவெடுக்கும். 

நம் மூளை பழக்கத்தின் இயந்திரம் நாம் சாக்கு சொல்லும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொண்டால் அது ஆழமாக வேரூன்றும்.

    

பொறுப்பேற்கும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொண்டால் அதுவும் இயல்பாகும். 

எந்த வித்தை நாடுகிறோம் என்பதே கேள்வி.

சாக்குகளைத் தாண்டி பொறுப்பை தேர்ந்தெடுப்பது என்பது ஒரு தனிப்பட்ட புரட்சி. 

அது யாரோ ஒருவருக்காக செய்வதல்ல. 

அது உங்களுக்கு நீங்களே செய்யும் மரியாதை. 

"என் வாழ்க்கை மதிப்பு வாய்ந்தது, அதை நான் நேர்மையாக வாழ்வேன்" என்ற அந்தரங்க பிரதிஜ்ஞையே பொறுப்பேற்றல்.

    

உயிர்வாழும் நிலையில் நாட்கள் கடக்கின்றன. குறிக்கோளுடன் கூடிய வளர்ச்சியில் வாழ்க்கை கட்டமைக்கப்படுகிறது. 

நீங்கள் எதைத் தேர்வு செய்கிறீர்கள் என்பதில்தான் உங்கள் வாழ்க்கையின் முழு வித்தியாசமும் இருக்கிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்