பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடையிலான வாழ்க்கையின் தத்துவம்
பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடையிலான வாழ்க்கையின் தத்துவம்
பிறப்பு என்பது ஒரு தொடக்கம் இறப்பு என்பது ஒரு முடிவு.
இந்த இரண்டிற்கும் இடையில் விரிகின்ற குறுகிய இடைவெளிதான் வாழ்க்கை.
அந்த இடைவெளி அளவில் சிறியதாக இருந்தாலும், அதன் அர்த்தமும் ஆழமும் அளவிட முடியாதவை.
வாழ்க்கை என்பது வெறும் நாட்களை கழிப்பதற்கான ஒரு பயணம் அல்ல.
அது ஒரு அனுபவம், ஒரு உணர்வு, ஒரு பொறுப்பு, மற்றும் ஒரு வாய்ப்பு.
இந்த வாய்ப்பை நாம் எப்படி பயன்படுத்துகிறோம் என்பதே நம் வாழ்க்கையின் உண்மையான மதிப்பை நிர்ணயிக்கிறது.
வாழ்க்கையை புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதன் பொருள், ஒவ்வொரு செயலிலும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதாகும்.
நாம் எதைச் செய்கிறோம், எதற்காக செய்கிறோம், அது நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் என்ன பயன் தருகிறது என்பதை சிந்தித்து செயல்படுவது தான் புத்திசாலித்தனம்.
பலர் வாழ்க்கையை ஒரு போட்டியாகக் காண்கிறார்கள்.
உயர வேண்டும், முன்னேற வேண்டும், வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவர்களை ஓட்டுகிறது.
ஆனால் உண்மையான உயர்வு என்பது தனிப்பட்ட முன்னேற்றத்தில் மட்டும் இல்லை.
அது மற்றவர்களின் வாழ்க்கையையும் தொடும் போது தான் அதன் அர்த்தம் பெருகுகிறது.
மகிழ்ச்சி என்பது வாழ்க்கையின் மையக் கருத்தாகும்.
மகிழ்ச்சியை நாம் பெரும்பாலும் வெளிப்புற பொருட்களிலும் சாதனைகளிலும் தேடுகிறோம்.
ஆனால் உண்மையான மகிழ்ச்சி உள்ளிருந்து வரும்.
நம் எண்ணங்கள், நம் அணுகுமுறை, நம் பார்வை இவை அனைத்தும் மகிழ்ச்சியை உருவாக்குகின்றன.
ஒரு சாதாரண நாளில் கூட, சிறிய விஷயங்களில் மகிழ்ச்சியை கண்டுபிடிக்கக் கூடியவர் தான் உண்மையில் வாழ்கிறார்.
காலையில் உதிக்கும் சூரியன், நண்பரின் ஒரு சிரிப்பு, ஒரு நல்ல செயல் இவை அனைத்தும் வாழ்க்கையின் அழகை நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
"நாம் உயர்வதோடு மட்டும் இல்லாமல், மற்றவர்களையும் உயர்த்துவோம்" என்ற கருத்து வாழ்க்கையின் மிக உயர்ந்த தத்துவங்களில் ஒன்றாகும்.
தனியாக உயர்வது ஒரு சாதனை என்றால், மற்றவர்களை உயர்த்தி கொண்டு செல்லுவது ஒரு சேவை.
மனிதன் ஒரு சமூக உயிரினம் என்பதால், அவன் வாழ்வின் அர்த்தம் மற்றவர்களுடன் இணைந்து வாழ்வதில்தான் உள்ளது.
ஒரு உதவி, ஒரு ஊக்கம், ஒரு நல்ல வார்த்தை இவை மற்றொருவரின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய சக்தி கொண்டவை.
நாம் செய்யும் சிறிய நன்மைகள் கூட சமூகத்தில் பெரிய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும்.
வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கணமும் நழுவிச் செல்லும் தன்மை கொண்டது.
நேற்று என்பது கடந்தது நாளை என்பது தெரியாதது.
இன்று மட்டுமே நமக்குக் கைக்குள்ளான உண்மை.
இந்த உண்மையை உணர்ந்து, ஒவ்வொரு கணத்தையும் முழுமையாக வாழ வேண்டும்.
பலர் கடந்த கால நினைவுகளில் சிக்கிக் கொண்டு அல்லது எதிர்கால கவலைகளில் மூழ்கிக் கொண்டு, நிகழ்காலத்தை இழக்கிறார்கள்.
ஆனால் உண்மையான வாழ்க்கை நிகழ்காலத்தில் தான் உள்ளது.
அந்த நிகழ்காலத்தை உணர்ந்து, அனுபவித்து, மதித்து வாழ்வதே வாழ்க்கையின் சாரம்.
வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ முயற்சிப்பது என்பது, சவால்களை தவிர்ப்பது அல்ல.
அவற்றை எதிர்கொள்வது.
துன்பங்களும் இழப்புகளும் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியே.
ஆனால் அவற்றை எப்படி நாம் அணுகுகிறோம் என்பதே முக்கியம்.
ஒவ்வொரு தோல்வியும் ஒரு பாடமாக மாற வேண்டும்.
ஒவ்வொரு துன்பமும் ஒரு வலிமையாக மாற வேண்டும்.
இவ்வாறு பார்த்தால், வாழ்க்கையின் எல்லா அனுபவங்களும் நமக்கு வளர்ச்சிக்கான படிகளாக மாறுகின்றன.
முடிவாக, வாழ்க்கை என்பது ஒரு சிறிய சாளரம் என்றாலும், அதன் வழியாக நாம் காணும் உலகம் மிகப் பெரியது.
அந்த சாளரத்தை நாம் திறந்த மனதுடன், அன்புடன், அறிவுடன் அணுக வேண்டும்.
மகிழ்ச்சியாக வாழ வேண்டும், மற்றவர்களையும் மகிழ்ச்சியாக்க வேண்டும்,
ஒவ்வொரு கணத்தையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்ற வேண்டும்.
இதுவே வாழ்க்கையின் உண்மையான தத்துவம்.
அன்பன்


0 Comments:
Post a Comment
<< Home