நம் வாழ்க்கையின் நோக்கம் எங்கே இருக்கிறது?

வாழ்க்கையில் நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு நோக்கத்துடன் வாழ வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம்.

     

சிறுவயதில் படித்து நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுக்க வேண்டும் என்பது நமது நோக்கமாக இருக்கிறது. 

இளமையில் நல்ல வேலை கிடைக்க வேண்டும், கைநிறையச் சம்பாதிக்க வேண்டும், சொந்தமாக ஒரு வீடு வாங்க வேண்டும், குடும்பத்தை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்று பல நோக்கங்கள் நம்முள் உருவாகின்றன. 

காலம் செல்லச் செல்ல, நமது ஆசைகளும் தேவைகளும் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன.

ஒருவர் மருத்துவராக வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.

     

இன்னொருவர் பொறியாளராக வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.

     

மற்றொருவர் சிறந்த தொழிலதிபராகவோ, ஆசிரியராகவோ, கலைஞராகவோ உயர வேண்டும் என்று கனவு காண்கிறார். 

இவை அனைத்தும் நல்ல இலக்குகள்தான். 

நமது வாழ்க்கையை முன்னேற்றுவதற்கு இத்தகைய இலக்குகள் அவசியமானவையும் கூட.

ஆனால், இங்கே நாம் சிந்திக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான கேள்வி இருக்கிறது.

நமது வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்பது நாம் என்ன வேலை செய்கிறோம் என்பதில் மட்டும்தான் இருக்கிறதா? 

அல்லது நாம் எப்படி வாழ்கிறோம் என்பதிலும் இருக்கிறதா?

இந்தக் கேள்வியைச் சற்று நிதானமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

ஒருவர் பெரிய பதவியில் இருக்கலாம். 

நிறையப் பணம் சம்பாதிக்கலாம்.

     

சமூகத்தில் அனைவராலும் அறியப்பட்டவராகவும் இருக்கலாம்.

     

ஆனால், அவருடன் பழகுபவர்கள் அவருடைய பேச்சால் மனம் புண்படுகிறார்கள் என்றால், அவருடைய வெற்றியால் என்ன பயன்? 

அவருடைய வீட்டில் இருப்பவர்களே அவரிடம் பேசுவதற்குப் பயப்படுகிறார்கள் என்றால், அவர் அடைந்த உயரத்தின் உண்மையான மதிப்பு என்ன?

அதே நேரத்தில், பெரிய பதவியோ, அதிகமான செல்வமோ இல்லாத ஒருவர் இருக்கலாம். 

அவரிடம் பேசும்போது நமக்கு நிம்மதி கிடைக்கிறது. 

நமது துயரத்தைப் பொறுமையாகக் கேட்கிறார். 

நம்மால் முடியாத ஒரு காரியத்தில் உதவுகிறார். 

தவறு செய்தால் அதை அன்பாக எடுத்துச் சொல்கிறார். 

அவருடைய அருகாமையில் நாம் நம்மை மதிப்புள்ள மனிதராக உணர்கிறோம்.

சொல்லுங்கள், இந்த இருவரில் யார் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்?

இங்கேதான் வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் பற்றிய புரிதல் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது.

நோக்கம் என்பது ஒரு பெரிய சாதனை மட்டுமல்ல!

நம்மில் பலர் வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்றால் ஏதோ ஒரு பெரிய சாதனையைச் செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம்.

     

உலகம் நம்மைப் பாராட்ட வேண்டும் நமது பெயர் பலருக்கும் தெரிய வேண்டும் நாம் வாழ்ந்ததற்கு ஒரு பெரிய அடையாளம் இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறோம்.

அதில் தவறில்லை. 

பெரிய கனவுகளைக் காணுங்கள்.

     

உயர்ந்த இலக்குகளை நோக்கிப் பயணம் செய்யுங்கள். 

உங்களால் முடிந்த அளவுக்குச் சாதனைகளைப் படையுங்கள்.

ஆனால், அந்தப் பெரிய இலக்குகளை அடையும் வரை நமது வாழ்க்கைக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை என்று நினைத்துவிடாதீர்கள்.

நாளை ஒரு பெரிய மனிதராக மாறிய பிறகுதான் மற்றவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்று காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. 

அதிகமாகப் பணம் சம்பாதித்த பிறகுதான் பிறரிடம் அன்பு காட்ட வேண்டும் என்பதில்லை.

     

சமூகத்தில் ஒரு முக்கியமான பதவியை அடைந்த பிறகுதான் நம்மால் நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதும் இல்லை.

இன்றே, இந்தக் கணத்திலேயே நம்மால் நல்ல மனிதராக வாழ முடியும்.

காலையில் வீட்டைவிட்டு வெளியேறும்போது குடும்பத்தினரிடம் அன்பாகப் பேசுவதில் தொடங்கலாம். 

வழியில் சந்திக்கும் ஒருவரைப் பார்த்து மனதாரப் புன்னகைப்பதில் தொடங்கலாம். 

நம்மிடம் உதவி கேட்பவரை அலட்சியப்படுத்தாமல், அவருடைய தேவையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதில் தொடங்கலாம்.

சில நேரங்களில் நம்மால் பெரிய உதவிகளைச் செய்ய முடியாமல் போகலாம். 

ஆனால், ஒருவருடைய மனக்கவலையைக் கேட்பதற்கு நம்மால் சில நிமிடங்களை ஒதுக்க முடியும் அல்லவா?

ஒருவருடைய பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாமல் போகலாம்.

     

ஆனால், அவர் தனியாக இல்லை என்ற உணர்வை நம்மால் கொடுக்க முடியும் அல்லவா?

இப்படியான சிறிய செயல்கள்தான் வாழ்க்கையின் பெரிய அர்த்தத்தை உருவாக்குகின்றன.

நாம் வாழ்க்கையில் என்ன சாதித்தோம் என்பதைப் போலவே, நம்மால் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் எத்தகைய உணர்வுகளை உருவாக்கினோம் என்பதும் முக்கியமானது.

நாம் பேசும் வார்த்தைகளிலும் நமது நோக்கம் வெளிப்படுகிறது!

நாம் ஒவ்வொருவரும் தினமும் பலருடன் பேசுகிறோம்.

    

குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், உடன் பணிபுரிபவர்கள், அயலவர்கள், கடைகளில் சந்திப்பவர்கள் என்று நமது உரையாடல்கள் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

இந்த உரையாடல்களில் நாம் என்ன பேசுகிறோம் என்பதோடு, எப்படிப் பேசுகிறோம் என்பதும் முக்கியம்.

ஒருவர் நம்மிடம் ஒரு கருத்தைச் சொல்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். 

அந்தக் கருத்து நமக்குப் பிடிக்கவில்லை. 

உடனே அவரைத் தவறாகப் பேச வேண்டுமா? 

அவருடைய கருத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாவிட்டாலும், அவர் பேசுவதற்கான உரிமையை மதிக்க முடியாதா?

நாம் சொல்வதுதான் சரி, நாம் நினைப்பதுதான் சரி என்று பிடிவாதம் பிடிப்பதால் உறவுகள் வலுப்படுவதில்லை. 

மாறாக, சில நேரங்களில் நமக்குப் பிரியமானவர்களிடமிருந்தே நாம் விலகிச் செல்ல நேரிடுகிறது.

எதிரில் இருப்பவர் சொல்வதைக் கவனமாகக் கேட்பதும், அவருடைய நிலைமையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதும், நமது கருத்தை அன்பாக எடுத்துச் சொல்வதும் நல்ல மனித உறவுகளுக்கு அடிப்படையாக அமைகின்றன.

ஒரு வீட்டில் கணவன் மனைவியிடம் பேசும் விதம், பெற்றோர் பிள்ளைகளிடம் நடந்துகொள்ளும் விதம், ஆசிரியர் மாணவர்களிடம் காட்டும் அணுகுமுறை, ஒரு மேலாளர் தனது பணியாளர்களிடம் நடந்துகொள்ளும் விதம் என எல்லாவற்றிலும் இந்த உண்மை பொருந்துகிறது.

நமது ஒரு வார்த்தை ஒருவருக்கு நம்பிக்கையைத் தரலாம். 

அதே வார்த்தையை அவமதிப்புடன் சொன்னால் அவருடைய மனதைப் புண்படுத்தவும் முடியும்.

எனவே, நாம் பேசுவதற்கு முன்பு ஒரு சிறிய கேள்வியை நமக்குள் கேட்டுக்கொள்வோம்.

நான் சொல்லப்போகும் வார்த்தை இந்தச் சூழ்நிலையைச் சீராக்குமா? அல்லது இன்னும் மோசமாக்குமா?

இந்தச் சிறிய சிந்தனை பல தேவையற்ற சண்டைகளைத் தவிர்க்க உதவும்.

நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அளந்து பேச வேண்டும் என்பதல்ல இதன் பொருள். 

இயல்பாகவும் உண்மையாகவும் பேச வேண்டும். 

ஆனால், நமது உண்மை மற்றவர்களை அவமானப்படுத்தும் ஆயுதமாக மாறிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நமது நேர்மை, பரிவு, பொறுமை ஆகியவை அன்றாட வாழ்க்கையில் வெளிப்படும்போது, நமது நோக்கம் எதுவென்று தனியாக அறிவிக்க வேண்டிய அவசியமே இருக்காது.

பிறர் நம்மைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள்!

நமது வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பல பிரச்சினைகளுக்குக் காரணம், மற்றவர்கள் நம்மைப் போலவே சிந்திக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதுதான்.

நமக்குப் பிடித்தமான விஷயங்கள் அவர்களுக்கும் பிடிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். 

நாம் எடுக்கும் முடிவுகளையே அவர்களும் எடுக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். 

நமக்குச் சரியானதாகத் தோன்றுவது அவர்களுக்கும் சரியானதாக இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகிறோம்.

ஆனால், ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கையும் வேறுபட்டது.

ஒரே வீட்டில் பிறந்து வளர்ந்த சகோதரர்களுக்குக்கூட வெவ்வேறு விருப்பங்கள் இருக்கலாம். 

ஒரே பள்ளியில் படித்த நண்பர்கள் வெவ்வேறு பாதைகளில் பயணம் செய்யலாம். 

ஒரே குடும்பத்தில் வாழ்பவர்களுக்குக்கூட வாழ்க்கையைப் பற்றிய மாறுபட்ட கருத்துகள் இருக்கலாம்.

இதற்காக ஒருவர் சரி, மற்றவர் தவறு என்று முடிவு செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.

நமது அனுபவங்கள் நம்மை ஒரு விதமாகச் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

     

மற்றவர்களின் அனுபவங்கள் அவர்களை வேறு விதமாகச் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

இதைப் புரிந்துகொள்ளும்போது, பிறரை மாற்ற வேண்டும் என்ற நமது முயற்சி குறையத் தொடங்கும். 

அவர்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற விருப்பம் வளரத் தொடங்கும்.

இதன் பொருள், மற்றவர்கள் செய்யும் எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதல்ல. 

தவறான செயல்களைத் தவறு என்று சுட்டிக்காட்டலாம். நமக்குப் பிடிக்காத நடத்தையிலிருந்து விலகியும் இருக்கலாம்.

     

தேவையான இடங்களில் நமது எல்லைகளைத் தெளிவாக வைத்துக்கொள்ளலாம்.

ஆனால், நம்முடைய கருத்திலிருந்து வேறுபட்ட கருத்தைக் கொண்டிருப்பதற்காக ஒருவரைத் தாழ்வாக நினைக்க வேண்டியதில்லை.

ஒருவருக்கு நம்முடைய வழி பிடிக்காமல் இருக்கலாம்.

     

அவருடைய வழி நமக்குப் பொருத்தமில்லாமல் இருக்கலாம்.

      

இருவரும் தத்தமது வழியில் பயணிப்பதற்கு இடமளிப்பதுதான் பரஸ்பர மரியாதை.

நாம் மற்றவர்களுக்கு அளிக்கும் இந்தச் சுதந்திரம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, நமது மன அமைதியையும் மேம்படுத்துகிறது.

எல்லோரையும் மாற்ற வேண்டும் என்ற சுமையைத் தூக்கிக்கொண்டு வாழும்போது நமது மனம் சோர்வடைகிறது. 

மற்றவர்களைப் புரிந்துகொண்டு, நம்மால் செய்யக்கூடியதை மட்டும் பொறுப்புடன் செய்யத் தொடங்கும்போது வாழ்க்கை சற்றே இலகுவாகிறது.

சங்கடமான நேரத்திலும் உண்மையாக இருப்போம்!

நல்ல சூழ்நிலையில் நல்லவராக இருப்பது எளிது. எல்லாம் நமக்கு சாதகமாக இருக்கும்போது புன்னகையுடன் பேசுவதும், மற்றவர்களிடம் அன்பு காட்டுவதும் கடினமான காரியங்கள் அல்ல.

ஆனால், நமக்குப் பிடிக்காத ஒரு சம்பவம் நடந்தால் என்ன செய்கிறோம்? 

யாராவது நம்மைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டால் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம்? 

நமக்குப் பாதகமான சூழ்நிலை உருவானால் நமது நேர்மையைத் தொடர்ந்து காப்பாற்றுகிறோமா?

அங்குதான் நமது பண்புகள் சோதிக்கப்படுகின்றன.

ஒரு சிறிய உதாரணத்தை எடுத்துக்கொள்வோம்.

நாம் செய்த தவறை மற்றொருவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 

உடனே நமது தவறை ஒப்புக்கொள்வதற்குப் பதிலாக, நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளப் பல காரணங்களைக் கூறத் தொடங்குகிறோம். 

சில நேரங்களில் தவறை மற்றவர் மீது சுமத்தவும் முயற்சிக்கிறோம்.

ஆனால், நிதானமாகச் சிந்தித்துப் பார்த்தால், தவறை ஒப்புக்கொள்வது நம்மைச் சிறியவராக்குவதில்லை. 

மாறாக, நம்மைத் திருத்திக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் நமக்கு இருக்கிறது என்பதை அது வெளிப்படுத்துகிறது.

"ஆம், இந்த இடத்தில் நான் தவறு செய்துவிட்டேன். அதைத் திருத்திக்கொள்கிறேன்" என்று சொல்லும் துணிவு எல்லோருக்கும் எளிதில் வந்துவிடாது.

அதேபோல, நமக்குச் சாதகமாக இருக்கும் என்பதற்காக உண்மையை மறைக்காமல் இருப்பதும் முக்கியம். 

பிறர் பார்க்கிறார்கள் என்பதற்காக மட்டும் நல்லவராக நடிக்காமல், யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும் நமது மனசாட்சிக்கு உண்மையாக இருப்பதுதான் நேர்மை.

நாம் ஒருபோதும் தவறு செய்யக்கூடாது என்பதல்ல வாழ்க்கையின் பாடம். 

தவறு செய்தால் அதை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்பதே முக்கியம்.

நமது நோக்கம் என்பது குறைகளே இல்லாத மனிதராக இருப்பதல்ல.

     

நமது குறைகளை உணர்ந்து, ஒவ்வொரு நாளும் கொஞ்சம் சிறந்த மனிதராக வளர்வதாகும்.

நமது இருப்பே ஒருவருக்கு நம்பிக்கையாக அமையலாம்!

நாம் செய்யும் செயல்கள் எவ்வளவு பெரியவை என்பதைக் கணக்கிடுவதில் மட்டும் வாழ்க்கையின் மதிப்பு இல்லை.

    

நம்முடைய இருப்பு மற்றவர்களுக்கு எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

சில மனிதர்களைச் சந்தித்துவிட்டு வந்தால் மனதில் ஒரு நிம்மதி ஏற்படுகிறது. 

சிலருடன் பேசும்போது நமது பிரச்சினைகளைப் பற்றிய தெளிவு கிடைக்கிறது. 

இன்னும் சிலர், நம்மால் முடியும் என்ற நம்பிக்கையை நமக்குள் விதைக்கிறார்கள்.

அவர்கள் நமக்காகப் பெரிய காரியங்களைச் செய்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. 

நாம் பேசும்போது இடையில் குறுக்கிடாமல் கேட்டிருக்கலாம்.

     

நமது முயற்சியை ஊக்கப்படுத்தியிருக்கலாம். 

நாம் தோல்வியடைந்தபோது கேலி செய்யாமல் ஆறுதல் கூறியிருக்கலாம்.

இத்தகைய அனுபவங்கள் நமது மனதில் நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கின்றன.

அதேபோல், நாமும் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் அத்தகைய மனிதராக இருக்க முடியாதா?

ஒரு மாணவன் தேர்வில் தோல்வியடைந்திருக்கிறான் என்று வைத்துக்கொள்வோம். 

அவனைப் பார்த்து, "உன்னால் எதுவுமே முடியாது" என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, "இந்த முறை எதிர்பார்த்த முடிவு கிடைக்கவில்லை. என்ன தவறு நடந்தது என்று பார்ப்போம். அடுத்த முறை முயற்சி செய்யலாம்" என்று சொல்லிப் பாருங்கள்.

அந்தச் சொற்கள் அவனுடைய தோல்வியை உடனடியாக வெற்றியாக மாற்றிவிடாது.

     

ஆனால், மீண்டும் முயற்சி செய்யும் மனவலிமையை அவனுக்குக் கொடுக்கலாம்.

ஒரு நண்பர் மனக்கவலையில் இருக்கும்போது அவருக்குத் தேவையானது அறிவுரை அல்ல தன்னைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒருவர் மட்டுமே என்று சில நேரங்களில் தோன்றலாம்.

     

அப்போது அவருக்காகச் சிறிது நேரம் ஒதுக்குவது பெரும் உதவியாக அமையும்.

நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் உதவ முடியாது. 

உலகில் உள்ள எல்லாப் பிரச்சினைகளையும் நம்மால் தீர்க்கவும் முடியாது. 

ஆனால், நமது எல்லைக்குள் நம்மால் செய்யக்கூடிய நல்ல செயல்களைத் தவறவிடாமல் செய்யலாம்.

நமது வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்பது பலருடைய வாழ்க்கையை ஒரே நாளில் மாற்றுவதில் மட்டும் இல்லை. 

ஒருவருடைய வாழ்க்கையிலாவது ஒரு நல்ல மாற்றத்திற்கு நாம் காரணமாக இருப்பதிலும் இருக்கிறது.

பெரிய வெளிப்பாட்டிற்காகக் காத்திருக்க வேண்டாம்!

சில நேரங்களில், "நான் எதற்காகப் பிறந்திருக்கிறேன்? 

என் வாழ்க்கையின் உண்மையான நோக்கம் என்ன? 

நான் இந்த உலகத்திற்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?" 

என்று நமக்குள் பல கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

இந்தக் கேள்விகள் தவறானவை அல்ல. 

அவை நம்மை ஆழமாகச் சிந்திக்க வைக்கின்றன. 

ஆனால், இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில் ஏதோ ஒரு நாள் திடீரென்று வானத்திலிருந்து இறங்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் நாம் வாழத் தொடங்கிவிடக்கூடாது.

ஒரு பெரிய வாய்ப்பு கிடைத்தால்தான் நான் ஏதாவது செய்ய முடியும் என்று நினைக்க வேண்டாம். 

ஒரு பெரிய மேடை கிடைத்தால்தான் எனது கருத்துகளைப் பகிர முடியும் என்றும் எண்ண வேண்டாம்.

உங்கள் வீட்டில் நீங்கள் எப்படி நடந்துகொள்கிறீர்கள்? 

உங்கள் நண்பர்களிடம் எப்படி உரையாடுகிறீர்கள்? 

உங்களுக்குக் கீழே பணிபுரிபவர்களை எவ்வாறு நடத்துகிறீர்கள்? 

உங்களிடம் உதவி கேட்பவருக்கு எப்படி மறுமொழி அளிக்கிறீர்கள்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களில் உங்கள் வாழ்க்கையின் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான பல தடயங்கள் இருக்கின்றன.

நீங்கள் ஒரு ஆசிரியராக இருந்தால், உங்கள் மாணவர்களிடம் அறிவைப் பகிர்வதோடு அவர்களுடைய தன்னம்பிக்கையை வளர்ப்பதும் உங்கள் நோக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம்.

நீங்கள் ஒரு பெற்றோராக இருந்தால், உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வசதிகளை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதோடு அவர்களைச் சுயமாகச் சிந்திக்கவும், பொறுப்புடன் வாழவும் வழிகாட்டுவது உங்கள் நோக்கமாக இருக்கலாம்.

நீங்கள் ஒரு தொழிலாளியாக இருந்தால், உங்கள் பணியை நேர்மையாகச் செய்வதுடன் மற்றவர்களுடன் ஒத்துழைப்பதும் உங்கள் பங்களிப்பாக இருக்கலாம்.

நீங்கள் ஓய்வுபெற்றவராக இருந்தால், உங்கள் அனுபவங்களை இளைய தலைமுறையினருடன் பகிர்ந்துகொள்வதும், குடும்பத்தினருக்கு ஆதரவாக இருப்பதும், சமூகத்திற்கு உங்களால் முடிந்த சிறிய பங்களிப்புகளைச் செய்வதும் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் அளிக்கலாம்.

இவற்றில் எதுவுமே மற்றவற்றைவிட உயர்ந்தது என்று சொல்ல முடியாது. ஒவ்வொருவருடைய சூழ்நிலைக்கும் திறமைக்கும் ஏற்ப அவர்களுடைய பங்களிப்பு மாறுபடலாம்.

முக்கியமானது என்னவென்றால், நாம் செய்யும் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனிதநேயத்தை உணர்ந்து வாழ்வதே.

முதலில் நம்மை நாமே கவனிக்கக் கற்றுக்கொள்வோம்!

மற்றவர்களிடம் அன்பு காட்ட வேண்டும், 

உண்மையாக இருக்க வேண்டும்,

     

உதவி செய்ய வேண்டும் என்று பல நல்ல கருத்துகளைப் பேசுகிறோம்.

     

ஆனால், இவை அனைத்தையும் நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு முன்பு நம்முடைய மனநிலையைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியம்.

சில நாட்களில் நாம் மகிழ்ச்சியாக இருப்போம். 

சில நாட்களில் சிறிய விஷயங்களுக்குக்கூட கோபம் வரும். 

சில நேரங்களில் பிறர் பேசும் வார்த்தைகள் நம்மைப் பெரிதும் பாதிக்கும். 

சில வேளைகளில் நமக்குள்ளேயே ஏதோ ஒரு குழப்பம் இருக்கும்.

அத்தகைய நேரங்களில் நமது உணர்வுகளை உணராமல் உடனடியாகச் செயல்பட்டால், பிறரிடம் கடுமையாக நடந்துகொள்ள நேரிடலாம்.

எனவே, அவ்வப்போது நம்மை நாமே கவனிப்போம்.

இன்று நான் ஒருவரிடம் தேவையில்லாமல் கோபப்பட்டேனா? 

யாருடைய மனதையாவது புண்படுத்திவிட்டேனா? 

எனது உதவி தேவைப்பட்ட ஒருவரை அலட்சியப்படுத்திவிட்டேனா? 

நான் செய்த தவறை ஒப்புக்கொள்ளாமல் நியாயப்படுத்தினேனா?

இத்தகைய கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்வது நம்மைக் குற்றவாளியாக உணரச் செய்வதற்காக அல்ல. 

நம்மை நாமே புரிந்துகொண்டு மேம்படுத்திக்கொள்வதற்காகத்தான்.

அதேபோல், இன்று நான் யாருக்காவது உதவினேனா?

     

ஒருவருடைய கருத்தைக் கவனமாகக் கேட்டேனா? 

ஒரு கடினமான சூழ்நிலையிலும் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்தேனா? 

என்னால் முடிந்த ஒரு நல்ல செயலைச் செய்தேனா? என்றும் சிந்தித்துப் பார்க்கலாம்.

இவ்வாறு ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரம் நமது செயல்களைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும்போது, நம்முடைய வாழ்க்கை எந்தத் திசையில் செல்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்பது நம்மை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதன் மூலம் கிடைப்பதில்லை. 

நம்முடைய நேற்றைய நிலையுடன் இன்றைய நிலையை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதன் மூலம் நாம் வளர்ந்திருக்கிறோமா என்பதை அறிய முடியும்.

நேற்றைவிட இன்று சற்றுப் பொறுமையாக இருக்கிறோமா?

     

முன்பைவிட இப்போது பிறருடைய உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்கிறோமா? 

நமது தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் வளர்ந்திருக்கிறதா?

இந்தச் சிறிய முன்னேற்றங்களும் வாழ்க்கையின் முக்கியமான வெற்றிகள்தான்.

நமது வாழ்க்கை நமக்கானது மட்டுமல்ல!

நாம் பிறக்கும்போது நம்முடன் எந்தப் பதவியும் வருவதில்லை. எந்தச் செல்வத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு வருவதில்லை.

    

ஆனால், வாழும் காலத்தில் பலருடன் உறவுகளை உருவாக்குகிறோம். 

பலருடைய வாழ்க்கையுடன் நமது வாழ்க்கை பின்னிப் பிணைகிறது.

நமது மகிழ்ச்சி குடும்பத்தினரையும் பாதிக்கிறது. 

நமது கோபம் நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் பாதிக்கிறது. 

நமது நேர்மை மற்றவர்களுக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது. 

நமது பொறுப்பற்ற செயல் பிறருக்குச் சிரமத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

இதனால், நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு தாக்கம் இருக்கிறது என்பதை உணர முடிகிறது.

நாம் உலகத்தையே மாற்ற வேண்டும் என்ற சுமையைச் சுமக்க வேண்டியதில்லை. 

நம்மால் மாற்ற முடியாத விஷயங்களை நினைத்துக் கவலைப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கவும் வேண்டியதில்லை.

ஆனால், நமது செயல்களால் பாதிக்கப்படுபவர்களைப் பற்றி அக்கறை காட்ட முடியும். 

நமது குடும்பத்தில் அன்பான சூழலை உருவாக்க முடியும். 

நமது பணியிடத்தில் நேர்மையைக் கடைப்பிடிக்க முடியும். 

நமது சமூகத்தில் மனிதநேயத்தை வளர்க்கும் செயல்களில் பங்கெடுக்க முடியும்.

நமது வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்பது நமக்காக மட்டும் வாழ்வதோ, மற்றவர்களுக்காக நம்மையே முற்றிலும் மறந்துவிடுவதோ அல்ல. 

நமது தேவைகளையும் பொறுப்புகளையும் சமநிலைப்படுத்திக்கொண்டு, நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு மற்றவர்களுக்கும் பயனுள்ளவர்களாக வாழ்வதே.

நாம் விட்டுச் செல்லும் சொத்துகளின் அளவைவிட, நம்முடன் வாழ்ந்தவர்கள் நம்மைப் பற்றி நினைக்கும்போது அவர்களுடைய மனதில் எழும் அன்பும் நம்பிக்கையும் பெரிய செல்வமாக இருக்கலாம்.

நாம் உலகத்தை விட்டுப் பிரிந்த பிறகும் நமது நல்ல செயல்கள் பிறருடைய நினைவுகளில் வாழலாம். 

நாம் கூறிய ஓர் ஆறுதல் வார்த்தை இன்னொருவருக்கு வாழ்க்கையில் முன்னேறுவதற்கான ஊக்கமாக இருக்கலாம். 

நாம் கற்றுக்கொடுத்த நேர்மை அடுத்த தலைமுறையினரின் வாழ்க்கையிலும் தொடரலாம்.

இதுவும் ஒரு வகையில் நமது வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சிதான்.

அன்பினியோரே!

நமது வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்காக எங்கோ தொலைவில் தேடிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.

நாம் இன்று வாழும் விதத்திலேயே அதற்கான பதில் இருக்கலாம்.

நாம் பேசும் வார்த்தைகளில் அன்பு இருக்கிறதா? 

நமது செயல்களில் நேர்மை இருக்கிறதா? 

பிறருடைய துயரத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் பரிவு இருக்கிறதா? 

மற்றவர்கள் நம்மிடமிருந்து மாறுபட்டவர்களாக இருப்பதற்கு இடமளிக்கும் மனப்பக்குவம் இருக்கிறதா? 

நமக்குச் சாதகமில்லாத சூழ்நிலையிலும் நமது மனிதநேயத்தைப் பாதுகாக்க முடிகிறதா?

இவற்றைச் சிந்தித்துப் பார்ப்போம்.

நமது வாழ்க்கையில் பெரிய சாதனைகளை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையை ஒருபோதும் கைவிட வேண்டாம். 

ஆனால், அந்தச் சாதனைகளை அடையும் பயணத்தில் நம்முடைய மனிதநேயத்தை இழந்துவிட வேண்டாம்.

ஒரு நாள் பெரிய வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று காத்திருப்பதைவிட, இன்று நம்முன் இருக்கும் சிறிய வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக்கொள்வோம்.

ஒருவரிடம் அன்பாகப் பேசுவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

ஒருவருக்கு உதவுவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

ஒருவருடைய கருத்தைக் கேட்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

தவறு செய்திருந்தால் மன்னிப்புக் கேட்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது. 

நம்மால் முடிந்த ஒரு நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது.

இவற்றைச் செய்ய நாளைக்குத் தள்ளிப்போட வேண்டியதில்லை.

நமது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளும் நமது பண்புகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான ஒரு புதிய வாய்ப்பாகும்.

நோக்கம் என்பது நாம் அடைய வேண்டிய ஒரு தொலைதூர இலக்கு மட்டுமல்ல நாம் செல்லும் பாதையில் எப்படிப்பட்ட மனிதராக இருக்கிறோம் என்பதும்தான்.

நமது தொழில் நமது அடையாளமாக இருக்கலாம். 

நமது சாதனைகள் நமக்குப் பெருமை சேர்க்கலாம். 

நமது செல்வம் நமக்குப் பாதுகாப்பைத் தரலாம். 

ஆனால், நமது பண்புகள்தான் நமது வாழ்க்கைக்கு ஆழமான அர்த்தத்தை அளிக்கின்றன.

எனவே, வாழ்க்கையின் நோக்கத்தைத் தேடுவதற்கு முன்பு, நாம் வாழும் ஒவ்வொரு நாளையும் கவனித்துப் பார்ப்போம். 

நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு உண்மையாகவும், அன்பாகவும், பரிவுடனும், பொறுப்புடனும் வாழ முயற்சி செய்வோம்.

உலகம் நம்மை எவ்வளவு பெரிய மனிதராகக் கருதுகிறது என்பதைவிட, நம்முடன் வாழும் மனிதர்கள் நம்மால் எவ்வளவு நிம்மதியையும் நம்பிக்கையையும் பெறுகிறார்கள் என்பதற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுப்போம்.

அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழத் தொடங்கும்போது, நமது நோக்கம் என்ன என்பதைத் தேடி அலைய வேண்டிய அவசியம் படிப்படியாகக் குறையும். 

நாம் வாழும் விதத்திலேயே அந்த நோக்கம் வெளிப்படத் தொடங்கும்.

வாழ்க்கை என்பது எதையாவது அடைந்து முடித்துவிடும் பயணம் மட்டுமல்ல. 

ஒவ்வொரு நாளும் நம்மைச் சிறிது சிறிதாகச் செம்மைப்படுத்திக்கொள்ளும் பயணமும்கூட.

அந்தப் பயணத்தில் நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு நன்மையை விதைப்போம். 

அன்பைப் பகிர்வோம்.

     

உண்மையைக் காப்போம்.

     

பிறருடைய தனித்தன்மையை மதிப்போம். 

நமது வாழ்க்கை நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் பயனுள்ளதாக அமைய முயற்சி செய்வோம்.

நமது வாழ்க்கையின் உண்மையான சிறப்பு அங்கேதான் தொடங்குகிறது.

அன்பன்,

சக்தி சக்திதாசன்