நேர்மை — அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையின் அடித்தளம்

ஒரு மனிதனிடம் எத்தனையோ நல்ல குணங்கள் இருக்கலாம்.

அறிவு இருக்கலாம்.
பணம் இருக்கலாம்.
பதவி இருக்கலாம்.
புகழ் இருக்கலாம்.
திறமை இருக்கலாம்.
பலருடைய அன்பும் ஆதரவும் இருக்கலாம்.

ஆனால் இவை அனைத்தையும் விட அந்த மனிதனின் வாழ்க்கைக்கு அடித்தளமாக இருப்பது ஒன்று உண்டு.

அதுதான் நேர்மை.

நேர்மை என்பது பெரிய பெரிய வார்த்தைகளில் பேச வேண்டிய ஒரு குணம் அல்ல.

நாம் அன்றாட வாழ்க்கையில் எப்படிப் பேசுகிறோம், எப்படிச் செய்கிறோம், யாரும் பார்க்காத நேரத்தில் எப்படிச் செயல்படுகிறோம் என்பதில்தான் நமது நேர்மை வெளிப்படுகிறது.

உண்மையைப் பேசுவது மட்டுமே நேர்மை என்று நினைத்துவிடக்கூடாது.

நாம் பேசுவதும், செய்வதும் ஒன்றாக இருப்பது நேர்மை.

மற்றவர்களிடம் ஒரு முகத்தையும், தனியாக இருக்கும்போது வேறு ஒரு முகத்தையும் காட்டாமல் இருப்பது நேர்மை.

நமக்குச் சாதகமாக இருந்தாலும், பாதகமாக இருந்தாலும் உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வது நேர்மை.

நாம் செய்த தவறை மற்றவர் மீது சுமத்தாமல், “ஆம், இது என்னுடைய தவறு” என்று ஒப்புக்கொள்வதும் நேர்மைதான்.

நேர்மை எப்போது தெரியும்?

நாம் நல்ல நிலையில் இருக்கும்போது நேர்மையாக இருப்பது மிகவும் எளிது.

எல்லாம் நமக்குச் சாதகமாக நடக்கிறது.

யாரும் நம்மை குறை சொல்லவில்லை.

நம்மை அனைவரும் பாராட்டுகிறார்கள்.

அப்போது உண்மையாக இருப்பது பெரிய சோதனை அல்ல.

ஆனால் ஒரு பிரச்சனை நம்மைச் சுற்றி வரும்போது என்ன செய்கிறோம்?

நம்முடைய தவறு வெளியில் தெரியக்கூடிய சூழ்நிலை வரும்போது என்ன செய்கிறோம்?

நம்முடைய நன்மைக்காக ஒரு பொய்யைச் சொல்ல வேண்டிய சந்தர்ப்பம் வரும்போது என்ன செய்கிறோம்?

அங்கேதான் நமது நேர்மை சோதிக்கப்படுகிறது.

உண்மையைச் சொன்னால் நமக்குத் தண்டனை கிடைக்கலாம்.

சில நேரங்களில் நஷ்டம் ஏற்படலாம்.

மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி தவறாக நினைக்கலாம்.

ஆனால் அந்த நேரத்தில் கூட உண்மையை விட்டுவிடாமல் இருப்பவன்தான் உண்மையான நேர்மையான மனிதன்.

ஒரு சிறிய சம்பவத்தை பார்ப்போமா ?

ஒரு அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் ஒருவர் தவறுதலாக மிகவும் முக்கியமான ஒரு கோப்பை அழித்துவிட்டார் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

அந்தக் கோப்பு அலுவலகத்திற்கு மிகவும் அவசியமானது.

அவர் செய்த தவறு உடனடியாக யாருக்கும் தெரியவில்லை.

அவர் நினைத்திருந்தால் அந்தத் தவறை மறைத்திருக்கலாம்.

“எனக்குத் தெரியாது.”

“நான் அதை அழிக்கவில்லை.”

“கணினியில் ஏதோ பிரச்சனை.”

என்று பல காரணங்களைக் கூறியிருக்கலாம்.

ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை.

உடனடியாக தனது மேலாளரிடம் சென்று,

“இந்தத் தவறு என்னால் நடந்துவிட்டது. நான் மிகவும் வருந்துகிறேன். அதை மறைக்காமல் உங்களிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.”

என்று உண்மையைச் சொல்கிறார்.

அந்த நேரத்தில் மேலாளர் கோபப்படலாம்.

ஆனால் அந்த மனிதனின் நேர்மையைப் பார்த்த பிறகு, பிரச்சனையைத் தீர்ப்பதற்கான வழியைத் தேடுகிறார்.

கோப்பை மீட்டெடுக்க முடிகிறது.

பிரச்சனையும் தீர்கிறது.

ஆனால் அந்த நாளில் இன்னொரு முக்கியமான விஷயமும் உருவாகிறது.

“இந்த மனிதர் தவறு செய்தாலும் உண்மையைச் சொல்வார்” என்ற நம்பிக்கை மேலாளரின் மனதில் உருவாகிறது.

அந்த நம்பிக்கை எந்த சம்பளத்தாலும் வாங்க முடியாதது.

எந்தப் பதவியாலும் பெற முடியாதது.

எந்தப் புகழாலும் உருவாக்க முடியாதது.

அது நேர்மையால் மட்டுமே உருவாகிறது.

நேர்மைக்கும் நம்பிக்கைக்கும் உள்ள உறவு என்ன ?

நேர்மை இருக்கும் இடத்தில் நம்பிக்கை பிறக்கிறது.

நம்பிக்கை இருக்கும் இடத்தில் உறவு வலுப்பெறுகிறது.

குடும்பத்தில் கணவன் மனைவிக்கிடையே நம்பிக்கை வேண்டும்.

பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் இடையே நம்பிக்கை வேண்டும்.

நண்பர்களுக்கிடையே நம்பிக்கை வேண்டும்.

வேலை செய்யும் இடத்தில் ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கை வேண்டும்.

சமூகத்தில் மனிதர்களுக்கிடையே நம்பிக்கை வேண்டும்.

இந்த நம்பிக்கையின் முதல் விதை நேர்மை.

ஒருவரிடம் நாம் உண்மையாகப் பேசும்போது, அவர் நம்மை நம்பத் தொடங்குகிறார்.

நாம் சொன்னதைச் செய்வோம் என்று அவர் நம்புகிறார்.

நாம் செய்யாததைச் செய்ததாகச் சொல்லமாட்டோம் என்று நம்புகிறார்.

நமக்கு தெரியாததைத் தெரியும் என்று நடிக்கமாட்டோம் என்று நம்புகிறார்.

இந்த நம்பிக்கைதான் ஒரு நல்ல உறவை நீண்ட காலம் உயிருடன் வைத்திருக்கிறது.

பொய் ஏன் ஒரு சுமையாகிறது?

ஒரு பொய்யைச் சொல்லும்போது அது மிகவும் சிறியதாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் ஒரு பொய்யை மறைக்க இன்னொரு பொய் தேவைப்படலாம்.

அந்த இரண்டாவது பொய்யை மறைக்க மூன்றாவது பொய் தேவைப்படலாம்.

இப்படியே ஒரு மனிதன் தான் சொன்ன பொய்களை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு வாழ வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.

“அப்போது நான் என்ன சொன்னேன்?”

“அவரிடம் இதைச் சொன்னேனா?”

“இப்போது உண்மை தெரிந்துவிட்டால் என்ன ஆகும்?”

என்ற பயம் மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்.

ஆனால் உண்மையைச் சொன்ன மனிதனுக்கு இந்தப் பயம் தேவையில்லை.

அவர் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டியது ஒன்றே.

அவர் சொன்ன உண்மை.

அதனால் நேர்மையான மனிதனின் மனம் பெரும்பாலும் இலகுவாக இருக்கும்.

அவன் யாரிடமும் நடிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

யாரையும் ஏமாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக தொடர்ந்து கதைகளை உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

அதுதான் நேர்மையின் மிகப்பெரிய நன்மை.

மன அமைதி.

நேர்மை என்றால் எல்லாவற்றையும் எல்லோரிடமும் சொல்ல வேண்டுமா?

இங்கும் ஒரு நுணுக்கமான விஷயம் இருக்கிறது.

நேர்மை என்பது மற்றவரை காயப்படுத்தும் வகையில் எல்லாவற்றையும் பேசுவது அல்ல.

உண்மையைச் சொல்வதற்கும், உண்மையை எப்படிச் சொல்கிறோம் என்பதற்கும் வித்தியாசம் உண்டு.

ஒரு உண்மையைச் சொல்லும்போது அதில் அன்பும் இருக்க வேண்டும்.

பண்பும் இருக்க வேண்டும்.

மரியாதையும் இருக்க வேண்டும்.

“நான் உண்மையைத்தான் சொல்கிறேன்” என்று கூறிக்கொண்டு மற்றவரின் மனதைப் புண்படுத்துவது நேர்மை அல்ல.

உண்மை என்பது ஒரு விளக்கு போன்றது.

அது வெளிச்சம் தர வேண்டும்.

சுடக்கூடாது.

அதனால் நேர்மையுடன் சேர்ந்து மனிதநேயமும் இருக்க வேண்டும்.

யாரும் பார்க்காத நேரத்தில்...

நமது உண்மையான குணம் யாரும் பார்க்காத நேரத்தில்தான் வெளிப்படும்.

மற்றவர்கள் பார்க்கிறார்கள் என்பதற்காக நல்லவராக இருப்பது ஒரு நடத்தை.

யாரும் பார்க்கவில்லை என்றாலும் தவறு செய்யாமல் இருப்பது ஒரு பண்பு.

சாலையில் யாரும் இல்லாத நேரத்தில் சிவப்பு விளக்கை மதிப்பது நேர்மை.

கடையில் அதிகமாகத் திரும்பக் கிடைத்த பணத்தை மீண்டும் கொடுப்பது நேர்மை.

தவறுதலாக நமக்குக் கிடைத்த பொருள் நமக்குச் சொந்தமானது அல்ல என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது நேர்மை.

நாம் செய்த தவறை யாரும் கண்டுபிடிக்கவில்லை என்றாலும் அதை ஒப்புக்கொள்வது நேர்மை.

இந்தச் சிறிய செயல்கள்தான் ஒரு மனிதனின் பெரிய குணத்தை உருவாக்குகின்றன.

நேர்மை என்பது பெரிய மேடைகளில் பேசப்படும் கொள்கை அல்ல.

அது நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் எடுக்கும் சிறிய முடிவுகளின் தொகுப்பு.

குழந்தைகளுக்கு நாம் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டியது என்ன ?

நாம் நமது பிள்ளைகளுக்கு பல விஷயங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கிறோம்.

நன்றாகப் படிக்க வேண்டும்.

நல்ல வேலை பெற வேண்டும்.

நன்றாக சம்பாதிக்க வேண்டும்.

உயர்ந்த பதவிக்கு வர வேண்டும்.

சமூகத்தில் மதிப்புடன் வாழ வேண்டும்.

இவையெல்லாம் முக்கியம்தான்.

ஆனால் இவற்றுடன் இன்னொரு விஷயத்தையும் நாம் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.

“எந்தச் சூழ்நிலையிலும் நேர்மையை விட்டுவிடாதே.”

ஒரு குழந்தை தவறு செய்தால், உடனே அதைத் தண்டிப்பதைவிட, உண்மையைச் சொல்லியதற்காக முதலில் பாராட்ட வேண்டும்.

“தவறு செய்தது தவறு. ஆனால் அதை மறைக்காமல் உண்மையைச் சொன்னது நல்லது.”

என்று சொல்லக்கூடிய பெற்றோராக நாம் இருக்க வேண்டும்.

அப்படிச் செய்தால் அந்தக் குழந்தை ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளும்.

தவறு செய்யக்கூடாது.

ஆனால் தவறு செய்துவிட்டால் அதை மறைக்கக்கூடாது.

அதை ஏற்றுக்கொண்டு திருத்திக்கொள்ள வேண்டும்.

இதுதான் வாழ்க்கையின் உண்மையான கல்வி.

நேர்மை சில நேரங்களில் நம்மைத் தனிமைப்படுத்தலாம்

நேர்மையான வாழ்க்கை எப்போதும் எளிதான வாழ்க்கையாக இருக்காது.

சில நேரங்களில் உண்மையைச் சொன்னதால் நமக்கு எதிர்ப்புகள் வரலாம்.

சிலர் நம்மைப் பிடிக்காமல் போகலாம்.

சில வாய்ப்புகள் நம்மை விட்டு விலகலாம்.

சில நேரங்களில் நாமே இழப்பைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கலாம்.

ஆனால் ஒரு விஷயத்தை மட்டும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நாம் இழந்த பொருள்களை மீண்டும் சம்பாதிக்கலாம்.

இழந்த பணத்தை மீண்டும் சம்பாதிக்கலாம்.

இழந்த வாய்ப்புகள் சில நேரங்களில் மீண்டும் வரலாம்.

ஆனால் உடைந்த நம்பிக்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்புவது மிகவும் கடினம்.

அதனால்தான் நேர்மையைப் பாதுகாப்பது மிகவும் முக்கியமானது.

வாழ்க்கையின் இறுதியில் எது நம்முடன் வரும்?

வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் நமக்கு ஒரு உண்மை புரியத் தொடங்குகிறது.

நாம் சம்பாதித்த பணம் அனைத்தும் நம்முடன் வரப்போவதில்லை.

நாம் பெற்ற பதவிகள் நம்முடன் வரப்போவதில்லை.

நாம் வாங்கிய வீடுகள், வாகனங்கள், பொருட்கள் எதுவும் நம்முடன் வரப்போவதில்லை.

ஆனால் நாம் வாழ்ந்த விதம் மற்றவர்களின் நினைவில் இருக்கும்.

“அவர் நல்ல மனிதர்.”

“அவர் சொன்னதைச் செய்வார்.”

“அவரிடம் பொய் இருக்காது.”

“அவரை நம்பி ஒரு விஷயத்தை ஒப்படைக்கலாம்.”

என்று ஒருவர் நம்மைப் பற்றி சொல்லும்போது, அதைவிட பெரிய செல்வம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

அந்தப் பெயரை உருவாக்குவது பணத்தால் அல்ல.

நேர்மையால் அதனை மறந்து விடக்கூடாது.

வாழ்க்கையில் நாம் எத்தனை உயரத்திற்குச் சென்றாலும், நமது கால்கள் தரையில் இருக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு அறிவு பெற்றாலும், உண்மையை மதிக்க வேண்டும்.

எவ்வளவு செல்வம் சேர்த்தாலும், நமது மனசாட்சியை இழக்கக்கூடாது.

உலகம் நம்மைப் பற்றி என்ன சொல்கிறது என்பதைக் காட்டிலும், இரவு நாம் தனியாகப் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது நமது மனசாட்சி நம்மிடம் என்ன சொல்கிறது என்பதுதான் முக்கியம்.

நாம் நம்மை ஏமாற்றாமல் வாழ முடிந்தால் அதுவே மிகப்பெரிய வெற்றி.

நாம் தவறு செய்தால் அதை ஒப்புக்கொள்வோம்.

தெரியாததைத் தெரியாது என்று சொல்வோம்.

செய்ய முடியாததைச் செய்ய முடியும் என்று சொல்லாமல் இருப்போம்.

கொடுத்த வாக்கை மதிப்போம்.

மற்றவர்களின் நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்போம்.

நம்முடைய சொல் ஒன்றாகவும், செயல் ஒன்றாகவும் இருக்கட்டும்.

ஏனென்றால்,

நேர்மை என்பது நாம் மற்றவர்களுக்குக் காட்டும் நல்ல குணம் மட்டுமல்ல நாம் நம்மையே மதிக்கும் விதம்.

நேர்மையான வாழ்க்கையில் எல்லா நாட்களும் எளிதாக இருக்காது.

ஆனால் அந்த வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய வரம் இருக்கும்.

அதுதான் மன அமைதி.

யாரையும் ஏமாற்றவில்லை என்ற நிம்மதி.

யாரிடமும் நடிக்கவில்லை என்ற நிம்மதி.

நம்முடைய மனசாட்சிக்கு முன்பாகத் தலைகுனிய வேண்டியதில்லை என்ற நிம்மதி.

அதுவே ஒரு மனிதன் வாழ்நாளில் தேட வேண்டிய மிகப்பெரிய செல்வங்களில் ஒன்று.

ஆகவே, ஒவ்வொரு நாளும் நம்மிடம் நாமே ஒரு சிறிய கேள்வியைக் கேட்டுக்கொள்வோம்:

“இன்று நான் பேசிய வார்த்தைகளிலும், செய்த செயல்களிலும், என் மனசாட்சிக்கு உண்மையாக இருந்தேனா?”

அந்தக் கேள்விக்கு நாம் நேர்மையாக “ஆம்” என்று பதில் சொல்லக்கூடிய வாழ்க்கையே உண்மையான அழகான வாழ்க்கை.

நேர்மையாக வாழ்வோம்.
நம்பிக்கையுடன் வாழ்வோம்.
மன அமைதியுடன் வாழ்வோம்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்