ஆன்மீக விழிப்புணர்வும்… யாரும் புரிந்துகொள்ளாத தனிமையும்!

ஆன்மீக விழிப்புணர்வும்… யாரும் புரிந்துகொள்ளாத தனிமையும்!

வாழ்க்கையில் சில தருணங்களில் நாம் தனியாக இருப்பதைப் போல உணர்வோம். 

நம்மைச் சுற்றி குடும்பத்தினர் இருப்பார்கள் நண்பர்கள் இருப்பார்கள்; பேசுவதற்கும் பழகுவதற்கும் பலர் இருப்பார்கள். ஆனாலும், நம் மனத்திற்குள் நிகழும் சில மாற்றங்களை அவர்களிடம் எடுத்துச் சொல்ல முடியாமல் தவிப்போம். 

நம்முடைய எண்ணங்களை அவர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லையே என்ற ஏக்கம் எழும். 

முன்பு நமக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்த பல விஷயங்கள் இப்போது அதே மகிழ்ச்சியைக் கொடுப்பதில்லை. 

முன்பு முக்கியமானதாகத் தோன்றிய சில ஆசைகள், போட்டிகள், பெருமைகள் ஆகியவை இப்போது அவ்வளவு முக்கியமாகத் தெரியவில்லை.

     

இதற்குக் காரணம் என்ன?

     

ஒருவேளை நம்முடைய உள்ளத்தில் ஒரு புதிய விழிப்புணர்வு தோன்றிக்கொண்டிருக்கலாம்.

     

இதைத்தான் ஆன்மீக விழிப்புணர்வு என்று பொதுவாகச் சொல்கிறோம். 

இது ஏதோ அதிசயமான சக்தியைப் பெற்றுவிடுவதோ, உலகத்தை விட்டு விலகிச் சென்றுவிடுவதோ அல்ல. 

நம்மையும், நம்முடைய எண்ணங்களையும், இந்த உலக வாழ்க்கையையும் முன்பைவிடத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்குவதுதான் அதன் அடிப்படை.

நாம் வாழும் உலகத்தில் பல விஷயங்களை உண்மை என்று நம்பிக்கொண்டு வாழ்கிறோம்.

      

மற்றவர்கள் நம்மைப் பாராட்ட வேண்டும். 

நமக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டும்.

நம்முடைய கருத்துகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

    

நம்மைவிட மற்றவர்கள் உயர்ந்துவிடக் கூடாது என்ற எண்ணங்கள் நம்மை அறியாமலேயே நம்முடைய வாழ்க்கையை ஆட்டிப்படைக்கின்றன. 

பணம், பதவி, புகழ், அழகு, அந்தஸ்து ஆகியவற்றின் பின்னால் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவற்றைப் பெறுவதில்தான் வாழ்க்கையின் முழுமையான மகிழ்ச்சி இருக்கிறது என்று நம்புகிறோம். 

ஆனால், ஒருநாள் நம்முடைய அனுபவங்கள் நமக்குச் சில உண்மைகளை உணர்த்தத் தொடங்குகின்றன. 

மற்றவர்கள் நம்மைப் பாராட்டினாலும் பாராட்டாவிட்டாலும் நம்முடைய உண்மையான மதிப்பு குறைந்துவிடுவதில்லை. 

நாம் எவ்வளவு பொருட்களைச் சேர்த்தாலும் மன அமைதியை விலைக்கு வாங்க முடியாது.

     

எல்லோரையும் திருப்திப்படுத்த முயன்றால் நம்முடைய இயல்பான வாழ்க்கையையே தொலைத்துவிடலாம். 

இத்தகைய உண்மைகளை நாம் அனுபவத்தின் வழியாக உணரத் தொடங்கும்போது, நம்முடைய பார்வை மாறுகிறது. 

முன்பு நம்மை ஈர்த்த விஷயங்களைப் பற்றி மீண்டும் சிந்திக்கத் தொடங்குகிறோம்.

     

ஆன்மீக விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதியாக இந்த மாற்றம் நிகழலாம். 

இங்கே நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், மற்றவர்கள் எல்லோரும் அறியாமையில் இருக்கிறார்கள் என்று முடிவெடுப்பதல்ல ஆன்மீக விழிப்புணர்வு. 

மாறாக, நம்முடைய அறியாமைகளையும் நாம் இதுவரை உண்மையென்று நம்பிய தவறான கருத்துகளையும் அடையாளம் காண்பதே உண்மையான விழிப்புணர்வின் தொடக்கம்.

இத்தகைய மாற்றங்கள் நமக்குள் நிகழும்போது, சில நேரங்களில் ஒரு விசித்திரமான தனிமை ஏற்படலாம். 

முன்பு நண்பர்களுடன் அமர்ந்து பேசுவதில் மகிழ்ச்சி கண்ட நாம், இப்போது சில உரையாடல்களில் ஆர்வம் இழக்கலாம். 

மற்றவர்கள் புகழையும் பணத்தையும் பற்றிப் பேசும்போது, வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டும் என்று நமக்குத் தோன்றலாம். 

மற்றவர்கள் ஒருவரைப் பற்றி குறை கூறுவதில் நேரத்தைச் செலவிடும்போது, அந்தப் பேச்சிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பலாம்.

    

இதனால், நம்முடைய பழைய நட்பு வட்டத்திற்குள் முன்பு இருந்த நெருக்கம் குறைந்துவிட்டதைப் போல உணரலாம். 

அதேவேளை, நம்முடைய புதிய சிந்தனைகளைப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய மனிதர்களையும் நாம் இன்னும் சந்தித்திருக்காமல் இருக்கலாம்.

     

அப்போது, நாம் இரண்டு உலகங்களுக்கு இடையில் நிற்பதைப் போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. 

பழைய வாழ்க்கை முறைக்குத் திரும்பவும் மனம் விரும்புவதில்லை.

புதிய வாழ்க்கை முறையில் நமக்கான இடம் எங்கே இருக்கிறது என்பதும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. 

இந்த இடைப்பட்ட நிலைதான் சிலருக்கு ஆழமான தனிமையை ஏற்படுத்துகிறது. 

ஆனால், இங்கே நாம் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

     

தனியாக இருக்க விரும்புவது எல்லா நேரங்களிலும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தின் அடையாளமல்ல.

மற்றவர்களிடமிருந்து விலகி இருப்பதுதான் நாம் உயர்ந்துவிட்டோம் என்பதற்கான சான்றும் அல்ல. 

சில நேரங்களில் மனச்சோர்வு, ஏமாற்றம், உறவுகளில் ஏற்பட்ட காயங்கள் போன்றவையும் தனிமையை உருவாக்கலாம்.

 

ஆகவே, நம்முடைய தனிமையைப் பெருமையாகக் கருதாமல், அது எங்கிருந்து வருகிறது என்பதை அன்புடனும் நேர்மையுடனும் ஆராய்வதே அவசியம்.

அப்படியானால், இந்தத் தனிமையை நாம் எவ்வாறு எதிர்கொள்வது? 

முதலில், நம்முடைய மன மாற்றங்களை மற்றவர்கள் உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதை நிறுத்தலாம். 

ஒவ்வொருவருக்கும் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ளும் நேரமும் முறையும் வேறுபடும்.

     

இன்று நமக்குத் தெளிவாகத் தெரியும் ஒரு உண்மை, இன்னொருவருக்கு நாளைதான் புரியலாம். 

அதனால் அவர்களைத் தாழ்வாக நினைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. 

அதேபோல், நம்முடைய கருத்துகளை மற்றவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை என்பதற்காக நம்முடைய அனுபவங்களை முழுமையாக மறுக்கவும் வேண்டியதில்லை.

    

நமக்குள் எழும் கேள்விகளுடன் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருக்கலாம். 

மூச்சைக் கவனித்தல், தியானம் செய்தல், இயற்கையுடன் நேரம் செலவிடுதல், நம்முடைய எண்ணங்களை எழுதிப் பார்த்தல் போன்ற எளிய பயிற்சிகள் நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ள உதவும். அதே நேரத்தில், அன்பான உறவுகளைத் துண்டித்துவிட வேண்டியதில்லை. 

நம்முடைய சிந்தனைகளை முழுமையாகப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், அன்பைப் பகிர்ந்துகொள்ள முடியும். 

எல்லா விஷயங்களிலும் ஒரே கருத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமின்றி, மற்றவர்களுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழவும் முடியும்.

    

நம்மைப் புரிந்துகொள்ளும் மனிதர்களைத் தேடுவதும் தவறல்ல. 

நல்ல உரையாடல்கள், ஆன்மீகச் சிந்தனைகள், தியானக் குழுக்கள், மனிதநேயச் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றின் வழியாக நம்முடைய தேடலுடன் ஒத்துப்போகும் மனிதர்களைச் சந்திக்கலாம்.

    

ஆனால், அவர்கள் கிடைக்கும் வரை நம்முடைய வாழ்க்கையை வெறுமையானதாகக் கருத வேண்டியதில்லை.

என்னுடைய புரிதலில், ஆன்மீக விழிப்புணர்வின் உண்மையான பயன் நம்மை மற்றவர்களிடமிருந்து பிரிப்பதில் இல்லை.

நம்மையும் மற்றவர்களையும் இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதில்தான் இருக்கிறது. 

நம்முடைய உள்ளத்தில் தெளிவு வளரும்போது, பிறரைத் தீர்ப்பிடும் பழக்கம் குறைய வேண்டும் பொறுமை அதிகரிக்க வேண்டும் பிறருடைய துன்பத்தை உணரக்கூடிய மனம் வளர வேண்டும். 

நம்முடைய அமைதி மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்தைச் சார்ந்திருக்காமல் இருக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

அதற்காக மற்றவர்களின் அன்பும் ஆதரவும் தேவையில்லை என்று பொருளல்ல. 

மனிதர்களாகிய நமக்கு அன்பும் உறவும் தேவை. ஆனால், நம்முடைய மதிப்பை மற்றவர்களின் பாராட்டுகளிடம் ஒப்படைத்துவிடாமல் இருப்பதே முக்கியம். 

இன்று நம்மைப் புரிந்துகொள்ள யாரும் இல்லை என்று தோன்றலாம். 

நாளை நம்முடைய சிந்தனைகளுடன் ஒத்துப்போகும் ஒருவர் நம் வாழ்க்கையில் வரலாம்.

    

அதுவரை நம்முடைய தனிமையைப் பயமாகக் கருதாமல், நம்மை நாமே அறிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தலாம். 

அதே நேரத்தில், தனிமை நீண்டகாலமாக மனவேதனையை ஏற்படுத்தினால் நம்பிக்கைக்குரிய ஒருவரிடம் பேசுவதிலும் தேவையான உதவியை நாடுவதிலும் தயங்க வேண்டியதில்லை.

ஆன்மீகப் பயணம் என்பது உலகத்திலிருந்து ஓடி ஒளிவதற்கான பயணம் அல்ல.

     

உலகத்தில் வாழ்ந்துகொண்டே நம்முடைய உள்ளத்தைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ளும் பயணம். 

நாம் நேற்று இருந்த மனிதராகவே இன்று இருக்க வேண்டியதில்லை.

     

நம்முடைய புரிதல்கள் மாறலாம் விருப்பங்கள் மாறலாம்

வாழ்க்கையை அணுகும் விதம் மாறலாம். 

அந்த மாற்றங்களின் இடையில் சில உறவுகள் விலகலாம் புதிய உறவுகள் மலரலாம். 

சில பாதைகள் தெளிவாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம். 

அதற்காக நம்முடைய பயணம் தவறானது என்று முடிவெடுக்க வேண்டாம். 

அதேபோல், நாம் மட்டும் உண்மையை அறிந்துவிட்டோம் என்றும் நினைக்க வேண்டாம்.

    

கற்றுக்கொள்ள இன்னும் நிறைய இருக்கிறது என்ற பணிவுடன், நம்முடைய உள்ளத்தை நாமே ஆராய்ந்து, பிறரையும் அன்புடன் அணைத்துக்கொண்டு முன்னேறுவோம். 

மற்றவர்கள் நம்மைப் புரிந்துகொள்ளும் வரை காத்திருப்பதைவிட, முதலில் நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ளத் தொடங்குவோம். 

வெளி உலகத்தின் அங்கீகாரம் இல்லாதபோதும் நம்முடைய உள்ளத்தில் அமைதியை வளர்த்துக்கொள்வோம். 

ஏனெனில், உண்மையான ஆன்மீக விழிப்புணர்வு நம்மைத் தனிமைப்படுத்துவதற்காக அல்ல நம்மை நாமே அறிந்துகொண்டு, இந்த உலகத்துடன் இன்னும் அன்பாகவும் தெளிவாகவும் வாழ்வதற்காக!

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்