மனத்தின் அலைகளில் அமைதியை கண்டுபிடிக்கும் வழி”

மனத்தின் அலைகளில் அமைதியை கண்டுபிடிக்கும் வழி”

எதிர்மறையான உணர்ச்சிகளை அடக்க வேண்டியதில்லை என்பதே மனித மனத்தின் மிகப் பெரிய விடுதலை.

ஏனெனில் உணர்ச்சிகள் என்பது நம் உள்ளத்தின் அலைகள்.

அவை எழுவது இயல்பு, குறைவது இயல்பு.

அவற்றை தடுக்க முயல்வது, கடலில் அலைகளை நிறுத்த முயல்வதுபோல்.

அது சாத்தியமற்றதோடு, நம்முள் மேலும் குழப்பத்தையும் அழுத்தத்தையும் உருவாக்கும்.
   
உணர்ச்சிகளை அடக்க முயன்றால், அவை அடித்தளத்தில் தங்கி, பின்னர் பெரிய வெடிப்பாக வெளிப்படும்.

ஆனால் அவற்றை மெதுவாக கவனித்து, ஒரு புன்னகையுடன் ஏற்றுக்கொண்டால், அவை தங்கள் இயல்பான ஓட்டத்தில் வந்து போகும்.

இந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதல் தான் நம் மனதின் சுதந்திரம்.

“நான் இப்போது கோபமாக இருக்கிறேன்”, “நான் இப்போது வருத்தமாக இருக்கிறேன்”, “நான் இப்போது பயப்படுகிறேன்” என்று நம்முள் நாமே சொல்லிக்கொள்வது, அந்த உணர்ச்சியை நம்மிடமிருந்து பிரித்து பார்க்கும் திறனை வளர்க்கிறது.

உணர்ச்சியைப் பார்க்கும் அந்த ஒரு கணமே, அதன் சக்தியை குறைத்து, நம்மை அதன் அடிமையிலிருந்து விடுவிக்கிறது.

உணர்ச்சிகளை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது அவற்றை ஊக்குவிப்பதல்ல.

அவற்றை புரிந்துகொள்வது.

ஒரு குழந்தை அழும்போது, அதை அடக்க முயன்றால் அது மேலும் அழும்.

ஆனால் அதைத் தழுவி, “நான் இருக்கிறேன்” என்று சொல்லினால் அது அமைதியாகும்.

அதுபோலவே, நம் மனமும் ஒரு குழந்தைதான்.

அது சில நேரங்களில் பயத்தால், சில நேரங்களில் காயத்தால், சில நேரங்களில் நினைவுகளால் அழுகிறது.

அதை அடக்காமல், மெதுவாக கவனித்தால், அது தானாகவே அமைதியாகும்.

இந்த அணுகுமுறை நம்மை உணர்ச்சிகளின் அடிமையிலிருந்து உணர்ச்சிகளின் நண்பனாக மாற்றுகிறது.

நண்பனாக மாறும் அந்த தருணத்தில், நம் மனம் நம்முடன் ஒத்துழைக்கத் தொடங்குகிறது.
   
அதுவே அமைதியின் முதல் படி.

இந்த அமைதியை வளர்க்க, நம் உள்ளத்தில் நல்ல உணர்வுகளை எழச் செய்யும் சில எளிய வழிகள் உள்ளன.

ஊக்கமளிக்கும் வார்த்தைகளைப் படிப்பது, நம் மனதின் திசையை மாற்றும் சக்தி கொண்டது.

ஒரு நல்ல வரி, ஒரு நல்ல சிந்தனை, ஒரு நல்ல கதாபாத்திரம் இவை அனைத்தும் நம் உள்ளத்தில் மறைந்திருக்கும் நம்பிக்கையை மீண்டும் எழுப்பும்.

சில நேரங்களில் ஒரு வரி போதும்.
    
“இது கூட கடந்து போகும்.” அந்த ஒரு வரி நம் மனதில் ஒரு விளக்கை ஏற்றும்.

அந்த விளக்கின் ஒளியில், நம் பயங்களும் கோபங்களும் தங்கள் வடிவத்தை இழக்கத் தொடங்கும்.
   
வார்த்தைகள் என்பது மருந்து.
   
சரியான நேரத்தில் படித்தால், அது நம் மனத்தை குணப்படுத்தும்.

அதேபோல், அழகான இசை நம் உள்ளத்தின் அதிர்வுகளை மாற்றும்.
    
மனித மனம் ஒரு இசைக்கருவி போல. அதன் தந்திகள் சில நேரங்களில் இறுக்கமாகி, சில நேரங்களில் தளர்ந்து விடும்.

இசை அந்த தந்திகளை மீண்டும் சரியான சுரத்தில் அமைக்கும்.

ஒரு மென்மையான ராகம், ஒரு இனிய தாளம், ஒரு அமைதியான பாட்டு  இவை அனைத்தும் நம் உள்ளத்தில் ஓடும் குழப்பத்தை மெதுவாக சமப்படுத்தும்.

இசை என்பது நம் உணர்ச்சிகளின் மொழி.

அது நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ள உதவும்.

சில நேரங்களில் வார்த்தைகள் முடியாத இடத்தில் இசை நம்மை காப்பாற்றும்.

இயற்கையில் சிறிது நேரம் செலவிடுவது நம் மனதின் சுவாசம்.
   
மரங்களின் அமைதி, காற்றின் மென்மை, பறவைகளின் குரல், வானத்தின் விரிவு இவை அனைத்தும் நம் உள்ளத்தில் மறைந்திருக்கும் அமைதியை மீண்டும் நினைவூட்டும்.

இயற்கை நம்மை எதையும் கேட்காது.

நம்மை எதற்கும் மதிப்பிடாது.
 
நம்மை எதற்கும் தள்ளாது.

அது நம்மை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறது.

அந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் உணர்வு நம் மனதில் ஒரு ஆழ்ந்த நிம்மதியை உருவாக்கும்.

இயற்கை நமக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது ஒன்றே ஒன்று.
 
“அனைத்தும் தன் நேரத்தில் மாறும்.” இந்த உண்மை நம் மனதில் பதிந்தால், எதிர்மறையான உணர்ச்சிகளும் தற்காலிகமே என்று நமக்கு புரியும்.

மெதுவாக நடந்து தியானிப்பது, நம் சிந்தனையின் வேகத்தை குறைக்கும்.

நம் மனம் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்.

ஆனால் நம் கால்கள் மெதுவாக நகரும்போது, மனமும் அதன் வேகத்தை குறைக்கத் தொடங்கும்.
   
ஒவ்வொரு அடியையும் உணர்ந்து நடப்பது, நம்மை தற்போதைய தருணத்துடன் இணைக்கிறது.
   
அந்த இணைப்பு தான் தியானம்.
   
தியானம் என்பது கண்களை மூடி அமர்வது மட்டுமல்ல.

நம் ஒவ்வொரு செயலும் நம் கவனத்துடன் இணையும் போது அது தியானமாகிறது.

மெதுவாக நடப்பது, நம் உள்ளத்தில் ஓடும் சத்தத்தை குறைத்து, நம் உண்மையான குரலை கேட்க உதவும்.

இந்த எல்லாவற்றையும் நம் வாழ்வில் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால், நம் மனம் மெதுவாக மாற்றம் அடையும்.
   
எதிர்மறையான உணர்ச்சிகள் வந்தாலும், அவை நம்மை தாக்காது.

அவை வந்துவிட்டு போகும் அலைகளாக மாறும்.

நம் உள்ளத்தில் ஒரு அமைதியான கரை உருவாகும்.

அந்த கரையில் நம் சிந்தனைகள் ஓய்வெடுக்கும்.

நம் முடிவுகள் தெளிவாகும்.

நம் உறவுகள் மென்மையாகும்.

நம் வாழ்க்கை ஒரு அழகான ஓட்டமாக மாறும்.

மகிழ்ச்சி என்பது வெளியில் கிடைக்கக்கூடிய ஒன்று அல்ல.

அது நம் உள்ளத்தில் உருவாக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.

அமைதி என்பது உலகம் அமைதியாக இருக்கும்போது கிடைக்கக்கூடியது அல்ல.

நம் உள்ளம் அமைதியாக இருக்கும்போது மட்டுமே அது உண்மையாகும்.

இந்த எளிய நடைமுறைகள்  நல்ல வார்த்தைகள், இனிய இசை, இயற்கையின் அரவணைப்பு, மெதுவான தியான நடை இவை அனைத்தும் நம் உள்ளத்தில் அந்த அமைதியை உருவாக்கும் கருவிகள்.

அவற்றை தினசரி வாழ்க்கையில் சேர்த்தால், நம் மனம் ஒரு தோட்டமாக மாறும்.

அந்த தோட்டத்தில் எதிர்மறையான உணர்ச்சிகள் கூட ஒரு மலராக மாறும்.

ஏனெனில் நாம் அவற்றை எதிர்க்கவில்லை.

அவற்றை புரிந்துகொண்டோம்.

நம் வாழ்க்கை எப்போதும் வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் நிர்ணயிக்கப்படாது.

நம் உள்ளத்தின் நிலைமையால் நிர்ணயிக்கப்படும்.

நம் உள்ளம் அமைதியாக இருந்தால், உலகம் எவ்வளவு சத்தமாக இருந்தாலும், நம் மனம் குலையாது.

நம் உள்ளம் குழப்பமாக இருந்தால், உலகம் எவ்வளவு அமைதியாக இருந்தாலும், நமக்கு அமைதி கிடைக்காது.

அதனால், நம் உள்ளத்தை பராமரிப்பது நம் வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான பொறுப்பு.

இந்த எளிய நடைமுறைகள் அந்த பொறுப்பை எளிதாக்கும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்