உண்மையான சக்தி என்பது சுயக்கட்டுப்பாடே"

உண்மையான சக்தி என்பது சுயக்கட்டுப்பாடே"

வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் பெரும்பாலான துன்பங்கள் நிகழ்வுகளால் உருவாகவில்லை.

அந்த நிகழ்வுகளுக்கு நாம் அளிக்கும் உணர்ச்சிபூர்வமான எதிர்வினைகளால்தான் உருவாகின்றன.

ஒருவர் கூறிய ஒரு வார்த்தை, ஒருவர் செய்த ஒரு செயல், ஒருவர் காட்டிய ஒரு புறக்கணிப்பு இவை அனைத்தும் சில நொடிகளில் கடந்து போய்விடும் நிகழ்வுகள்தான்.

ஆனால் அவற்றை நாம் மனதில் சுமந்து கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து வேதனைப்படும்போது, அந்த ஒரு நொடியின் சம்பவம் பல நாட்கள், பல மாதங்கள், சில நேரங்களில் பல ஆண்டுகள் கூட நம்மை துன்புறுத்துகிறது.

எனவே நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டுமென்றால், உலகத்தை மாற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை.

முதலில் நம்முடைய மனத்தின் இயக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஏனெனில் வெளியில் நடப்பதை நம்மால் எப்போதும் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

ஆனால் அதற்கு நாம் எப்படி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதை மட்டும் நிச்சயமாகக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

அதுவே ஆன்மீகத்தின் முதல் பாடம்.

ஆன்மீகம் என்பது காட்டிற்குச் சென்று தவம் செய்வதல்ல.
   
உலகத்தை விட்டு ஓடுவதும் அல்ல. மாறாக, உலகத்தின் நடுவில் வாழ்ந்தபடியே மனதை அமைதியாக வைத்திருக்கும் கலையைக் கற்றுக்கொள்வதே ஆன்மீகம்.

ஒருவர் நம்மை விமர்சிக்கலாம்.
   
ஒருவர் நம்மைப் புரிந்து கொள்ளாமல் பேசலாம்.

ஒருவர் நம்மை அவமானப்படுத்த முயற்சி செய்யலாம்.

இவை அனைத்தும் அவர்களின் மனநிலையின் வெளிப்பாடுகள்.
    
ஆனால் அதற்காக நமது அமைதியை அவர்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டால், நமது வாழ்க்கையின் சாவியை அவர்களுடைய கையில் கொடுத்துவிட்டதற்கு சமம்.

பல நேரங்களில் நாம் சொல்வது, "அவர் அப்படிச் சொன்னதால் எனக்கு கோபம் வந்தது" என்பதாக இருக்கும்.

உண்மையில் அவர் சொன்ன வார்த்தை கோபத்தை உருவாக்கவில்லை.

அந்த வார்த்தையை நாம் ஏற்றுக்கொண்ட விதம்தான் கோபத்தை உருவாக்கியது.

இதை உணர்ந்தவுடன் ஒரு பெரிய சுதந்திரம் நமக்குள் பிறக்கிறது.
    
ஏனெனில் இனி நமது மனநிலைக்கு மற்றவர்கள் பொறுப்பல்ல நாம்தான் பொறுப்பு என்பதை புரிந்துகொள்கிறோம்.

பகவத் கீதையில் பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறுவது இதுதான்.

மனம் கட்டுப்பட்டால் அது நமக்கு மிகச் சிறந்த நண்பன்.

கட்டுப்படவில்லை என்றால் அதுவே மிகப் பெரிய எதிரி.

இந்த உலகில் ஆயிரம் எதிரிகளை வெல்வதை விட, ஒரே ஒரு மனதை வெல்வதே மிகவும் கடினம்.

ஆனால் அந்த வெற்றியே நிலையான மகிழ்ச்சியையும் உண்மையான அமைதியையும் தருகிறது.

நாம் கோபப்படும்போது, நம்முடைய சிந்தனை மங்கிவிடுகிறது.
     
உணர்ச்சிகள் அதிகரிக்கும்போது அறிவு பின்னால் சென்று நிற்கிறது.
    
அதனால்தான் எந்த முடிவையும் மிகுந்த கோபத்திலும், மிகுந்த துக்கத்திலும், மிகுந்த மகிழ்ச்சியிலும் எடுக்க வேண்டாம் என்று பெரியவர்கள் கூறினார்கள்.
    
அமைதியான மனமே தெளிவான முடிவுகளை எடுக்க முடியும்.

ஒருவர் நம்மை இகழ்ந்தால் உடனே பதிலடி கொடுப்பது வீரமல்ல.

அந்த வார்த்தைகள் நம் உள்ளத்தை ஆள விடாமல் இருப்பதே வீரமாகும்.
     
ஒருவர் நம்மைத் தூண்டினாலும் நமது நிதானத்தை இழக்காமல் இருப்பதே உண்மையான வலிமை.
     
சத்தமாகக் கத்துபவர்களிடம் சக்தி இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
    
ஆனால் அமைதியாக இருப்பவர்களிடம் அளவிட முடியாத சக்தி இருக்கிறது.

ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சை இழுப்பதற்கு சில வினாடிகளே ஆகும்.

ஆனால் அந்த சில வினாடிகள் நமது வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடியவை.

கோபம் வரும் தருணத்தில் ஆழமாக மூச்சை இழுத்து மெதுவாக வெளியே விட்டுப் பாருங்கள்.
    
மனத்தின் அலைகள் கொஞ்சம் அடங்கும்.

அதன் பிறகு அதே பிரச்சினையைப் பார்த்தால், முன்பு தோன்றிய அளவுக்கு அது பெரிதாகத் தெரியாது.

இதுதான் தியானத்தின் அடிப்படை ரகசியம்.

மூச்சைக் கவனிப்பது என்பது மனத்தைக் கவனிப்பதற்கான வாசல்.

நாம் வாழும் இந்த உலகில் அனைவரும் நம்மைப் பாராட்ட மாட்டார்கள்.

அனைவரும் நம்மைப் புரிந்து கொள்ளவும் மாட்டார்கள்.

சிலர் தவறாகப் புரிந்து கொள்வார்கள்.

சிலர் குறை கூறுவார்கள்.

சிலர் பொறாமைப்படுவார்கள்.
    
சிலர் நம்மை நேசிப்பார்கள்.

இவை அனைத்தும் வாழ்க்கையின் இயல்பான ஓட்டம்.

நதி ஓடும்போது கற்களையும் சந்திக்கிறது, மலர்களையும் சந்திக்கிறது.

ஆனால் எந்த ஒன்றிடமும் நின்றுவிடாமல் தனது பயணத்தைத் தொடர்கிறது.
    
அதுபோல நாமும் வாழ்க்கையின் சம்பவங்களை அனுபவித்துவிட்டு முன்னேறக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆன்மீகம் நமக்குக் கற்றுத் தரும் மிகப் பெரிய உண்மை என்னவென்றால், இந்த உலகில் எதுவும் நிரந்தரமல்ல என்பதே.
    
இன்று நம்மைத் துன்புறுத்தும் சம்பவமும் நாளை நினைவாக மட்டுமே இருக்கும்.

இன்று நம்மை வருத்தும் வார்த்தைகளும் நாளை காற்றில் கரைந்துவிடும்.
     
நிலையற்றவற்றிற்காக நிலையான மன அமைதியை இழப்பது அறிவுடைய செயல் அல்ல.

மன்னிப்பும் சுயக்கட்டுப்பாட்டின் ஒரு வடிவமே.

ஒருவர் நமக்கு தீங்கு செய்திருந்தாலும், அவரை மன்னிப்பது அவர்களுக்காக அல்ல;
நம்முடைய மனதை விடுவிப்பதற்காக.

வெறுப்பை சுமந்து கொண்டு வாழ்வது, மற்றவருக்காக நஞ்சைக் குடித்து நாம் இறக்கக் காத்திருப்பதைப் போன்றது.
    
மன்னிப்பு நம்மை பலவீனமாக மாற்றாது; மாறாக உள்ளார்ந்த பலத்தை அதிகரிக்கிறது.

நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நம்மையே ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

"இன்று என்னுடைய மனதை யார் இயக்கினார்கள்? வெளியில் இருந்தவர்களா? அல்லது நானா?" என்ற கேள்விக்கு "நான்தான்" என்று பதில் சொல்ல முடிந்த நாளே ஆன்மீகப் பயணத்தில் நாம் ஒரு பெரிய படி முன்னேறியிருக்கிறோம்.

அன்பினியோரே,

வாழ்க்கை நமக்குப் பல சோதனைகளைக் கொடுக்கும்.

சில நேரங்களில் மனிதர்களின் வார்த்தைகளாகவும், சில நேரங்களில் சூழ்நிலைகளாகவும், சில நேரங்களில் தோல்விகளாகவும் அவை நம்மைச் சந்திக்கும்.

ஆனால் ஒவ்வொரு சோதனையும் நம்முடைய சுயக்கட்டுப்பாட்டை வளர்ப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகவே இருக்கிறது.
   
ஒவ்வொரு முறையும் உணர்ச்சியை விட விழிப்புணர்வைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

கோபத்தை விட அமைதியைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

அவசரத்தை விட பொறுமையைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

எதிர்ப்பை விட ஏற்றுக்கொள்ளுதலைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

அப்போது வாழ்க்கை மெதுவாக மாறத் தொடங்கும்.

சூழ்நிலைகள் மாறாதபோதும் மனம் மாறும்.

மனம் மாறும்போது உலகமே மாறியதாகத் தோன்றும்.

அதுவே ஆன்மீகம் தரும் மிகப் பெரிய வரம்.

எனவே, எதையும் உடனடியாக உணர்ச்சிவசப்பட்டு எதிர்கொள்ளாமல், ஒரு கணம் நின்று, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சை இழுத்து, மனதை அமைதிப்படுத்தி, தர்க்கரீதியாகவும் விழிப்புணர்வுடனும் உற்றுநோக்குவோம்.

ஏனெனில் உண்மையான சக்தி என்பது பிறரை வெல்வதில் இல்லை; தன்னைத்தானே வெல்வதில்தான் இருக்கிறது.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்