நீங்களனைவரும் வெற்றியாளர்களே!

நீங்களனைவரும் வெற்றியாளர்களே!

அன்பினியோரே !

அன்பு வணக்கம்.

என் அன்புக்குரிய இளைய தலைமுறையினரே!

இன்று உங்களோடு சில வார்த்தைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.
   
இது உங்களுக்கு அறிவுரை வழங்கும் நிலையில் நான் இருக்கிறேன் என்ற எண்ணத்தில் எழுதப்படுவது அல்ல.

அறிவின் உச்சியில் நின்று கீழே இருப்பவர்களுக்கு வழிகாட்டும் அறிஞனாகவும் நான் என்னைக் கருதவில்லை.

மாறாக, வாழ்க்கையின் முதுமை வாசலில் நின்றுகொண்டு, கடந்து வந்த பாதையில் திரும்பிப் பார்க்கும் உங்களில் ஒருவனாகவே இந்த வார்த்தைகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

எனது வாழ்வில் நான் கண்டவைகளிலிருந்தும், அனுபவித்தவைகளிலிருந்தும், சில நேரங்களில் வென்றதிலிருந்தும், பல நேரங்களில் தோற்றதிலிருந்தும், தவறுகளிலிருந்தும், அந்தத் தவறுகள் கற்றுக் கொடுத்த பாடங்களிலிருந்தும் பெற்ற அனுபவ அறிவின் அடிப்படையிலேயே இப்பதிவு.

ஒருவேளை இதில் உங்களுக்குத் தேவையான ஒரு சிறு வெளிச்சம் கிடைத்தால், அதுவே இந்தப் பகிர்வின் பெரும் பயன்.

உலகம் எனும் இந்தப் பெரிய நாடக மேடையில், நம்முடைய வாழ்க்கை எனும் நாடகத்தை நாமே நடித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

சில நேரங்களில் நாமே கதாநாயகர்கள்.

சில நேரங்களில் நாமே வில்லன்கள்.

சில நேரங்களில் நாமே பார்வையாளர்கள்.

மற்றும் வியப்பான உண்மை என்னவென்றால் இந்த நாடகத்தின் இயக்குநரும் நாமே!

ஒரு காட்சி அழகாக அமைந்துவிட்டால்,

“நான் சாதித்துவிட்டேன்!”

என்று நம்மை நாமே பாராட்டிக் கொள்கிறோம்.

வெற்றியின் இனிப்பை அனுபவிக்கிறோம்.

பாராட்டுகளை ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

அதற்குரிய வெகுமதிகளையும் பெற்றுக்கொள்கிறோம்.

ஆனால் ஒரு காட்சி நம்முடைய எதிர்பார்ப்புக்கு மாறாக அமைந்துவிட்டால்?

அப்போது நமது கதை மாறிவிடுகிறது.

“அவன் காரணம்…”

“அவள் காரணம்…”

“சூழ்நிலை சரியில்லை…”

“எனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை…”

“நேரம் எனக்கு சாதகமாக இருக்கவில்லை…”

என்று காரணங்களைத் தேடத் தொடங்குகிறோம்.

சில நேரங்களில் உண்மையான காரணங்களும் இருக்கலாம்.

இல்லை என்று சொல்ல முடியாது.
   
வாழ்க்கையில் எல்லாமே நமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருப்பதில்லை.

ஆனால் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை நாம் நம்மிடம் கேட்டிருக்கிறோமா?

“நான் வெற்றி என்று எதைச் சொல்கிறேன்? தோல்வி என்று எதைச் சொல்கிறேன்?”

வெ
ற்றியின் வரைவிலக்கணம் யாருடையது?

இளைய நண்பர்களே!

சிறு வயதிலிருந்தே நம்முடைய வெற்றிக்கான அளவுகோல்கள் மெதுவாக உருவாக்கப்படுகின்றன.

நல்ல மதிப்பெண் — வெற்றி.

நல்ல வேலை — வெற்றி.

பெரிய சம்பளம் — வெற்றி.

அழகான வீடு — வெற்றி.

விலையுயர்ந்த கார் — வெற்றி.

புகழ் — வெற்றி.

சமூக அங்கீகாரம் — வெற்றி.

மற்றொருவரைவிட உயர்ந்த நிலை — வெற்றி.

இவை அனைத்தும் தவறு என்று நான் கூறவில்லை.

ஆனால் ஒரு கேள்வி மட்டும் கேட்கிறேன்:

இவை அனைத்தையும் தாண்டி, “நான் என்னுடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக வாழ்கிறேனா?” என்று நாம் எத்தனை முறை கேட்டிருக்கிறோம்?

நம்முடைய வாழ்க்கையின் வெற்றிக்கான வரைவிலக்கணத்தை நாமே எழுதாமல், பிறர் எழுதிய வரைவிலக்கணத்திற்குள் நம்மை அடைத்துக்கொண்டால் என்ன நடக்கும்?

அடுத்தவரின் வாழ்க்கையைப் பார்த்துக்கொண்டே நமது வாழ்க்கையை மதிப்பிடத் தொடங்கிவிடுகிறோம்.

அங்குதான் ஒப்பீடு பிறக்கிறது.

ஒப்பீடு என்பது மகிழ்ச்சியின் அமைதியான திருடன்

இன்றைய இளைய தலைமுறைக்கு மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்று இந்த ஒப்பீடு.

“அவனுக்கு இவ்வளவு கிடைத்துவிட்டதே!”

“அவள் இவ்வளவு முன்னேறிவிட்டாளே!”

“அவன் இந்த வயதில் இதைச் செய்துவிட்டான்!”

“நான் மட்டும் ஏன் இன்னும் இங்கே இருக்கிறேன்?”

என்று நம்மை நாமே கேட்டு வருந்துகிறோம்.

ஆனால் ஒரு விஷயத்தை மறந்துவிடுகிறோம்.

அவனுடைய கேள்வித்தாள் வேறு.

உன்னுடைய கேள்வித்தாள் வேறு.

ஒரு பரீட்சை அறையில் அமர்ந்திருக்கும் இருபது மாணவர்களுக்கும் ஒரே கேள்வித்தாள் கொடுக்கப்படலாம்.

ஆனால் வாழ்க்கை எனும் பரீட்சையில் ஒவ்வொருவருக்கும் வழங்கப்படும் வினாத்தாள் வேறுபட்டது.

ஒருவருக்கு பொருளாதாரப் பிரச்சினை ஒரு கேள்வி.

மற்றொருவருக்கு உடல்நிலை ஒரு கேள்வி.

இன்னொருவருக்கு உறவுகள் ஒரு கேள்வி.

ஒருவருக்கு தனிமை ஒரு கேள்வி.

மற்றொருவருக்கு புகழும் பணமும் மத்தியில் தன்னை இழக்காமல் இருப்பது ஒரு கேள்வி.

ஒருவருக்கு தோல்வியைத் தாங்குவது ஒரு கேள்வி.

மற்றொருவருக்கு வெற்றிக்குப் பின்னும் மனிதராக இருப்பது ஒரு கேள்வி.

கேள்விகள் வேறுபட்டிருக்கும்போது, விடைகளை எப்படி ஒப்பிட முடியும்?

உன் பாதை  உனக்கானது என்பதை நாம் ஒருவருமே மறந்து விடலாகாது.

ஒருவர் வாழ்க்கையில் எதையும் பெரிய போராட்டமின்றி பெற்றிருக்கலாம்.

மற்றொருவர் ஒவ்வொரு சிறு வெற்றிக்காகவும் இரத்தமும் வியர்வையும் சிந்தியிருக்கலாம்.

வெளியில் பார்த்தால் முதலாமவர் வெற்றியாளர் போலவும், இரண்டாமவர் போராடிக்கொண்டிருப்பவர் போலவும் தோன்றலாம்.

ஆனால் உண்மையில் யார் வெற்றி பெற்றவர்?

அதை அவ்வளவு எளிதாகத் தீர்மானிக்க முடியுமா?

போராடிப் பெற்றவன் வாழ்க்கையின் மதிப்பை ஆழமாக அறிந்திருக்கலாம்.

காத்திருந்து பெற்றவன் பொறுமையை கற்றிருக்கலாம்.

இழந்தவன் பற்றின்மையை கற்றிருக்கலாம்.

தோல்வியடைந்தவன் மீண்டும் எழும் வலிமையைப் பெற்றிருக்கலாம்.

தனிமையில் நடந்தவன் தன்னையே கண்டிருக்கலாம்.

அப்படியானால் வாழ்க்கையின் வெற்றி என்பது நாம் எதைப் பெற்றோம் என்பதில் மட்டும் இல்லையே!

எதைப் புரிந்துகொண்டோம்?
எதை அனுபவித்தோம்?
எவ்வளவு வளர்ந்தோம்?
எவ்வளவு அன்பாக மாறினோம்?
எவ்வளவு மனிதர்களாக மாறினோம்?

என்பதிலும் இருக்கிறது.

வாழ்க்கை ஒரு பரீட்சை என்றால்…

வாழ்க்கையை ஒரு பரீட்சை என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

நமது ஆன்மா சில அனுபவங்களைத் தேடி இந்த உலகப் பயணத்திற்கு வந்திருக்கிறது என்று ஆன்மீகப் பார்வை கூறுகிறது.

பிறந்தவுடன் அந்தத் தேடலின் நினைவு நமக்கில்லை.

ஆனால் வாழ்க்கை நகர நகர, சில மனிதர்கள் நம்மைச் சந்திக்கிறார்கள்.

சில நிகழ்வுகள் நம்மை உடைக்கின்றன.

சில நிகழ்வுகள் நம்மை உயர்த்துகின்றன.

சில பிரிவுகள் நம்மை மாற்றுகின்றன.

சில தோல்விகள் நம்மை விழிப்படையச் செய்கின்றன.

சில வெற்றிகள் நம்முடைய அகங்காரத்தை வெளிக்கொணர்கின்றன.

ஒவ்வொரு அனுபவமும் நமக்குள் ஏதோ ஒன்றைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

அதனால் வாழ்க்கையில் வரும் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும்,

“இது ஏன் எனக்கு நடந்தது?”

என்று மட்டும் கேட்பதைவிட,

“இதிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?”

என்று கேட்கத் தொடங்குங்கள்.

இந்த ஒரு கேள்வி உங்கள் வாழ்க்கையின் திசையை மாற்றக்கூடும்.

“ஏன் நான்?” என்பதிலிருந்து “இனி என்ன?” என்பதற்கு…

வாழ்க்கையில் ஒரு துயரம் வரும்போது,

“ஏன் எனக்கு மட்டும்?”

என்று கேட்பது இயல்பானது.

ஆனால் அந்தக் கேள்விக்குள் நீண்ட காலம் தங்கிவிடாதீர்கள்.

அதற்குப் பின்னால் இன்னொரு கேள்வியை எழுப்புங்கள்:

“சரி… இது நடந்துவிட்டது. இனி நான் என்ன செய்யப் போகிறேன்?”

இதுதான் மீட்சி.

நிகழ்வை எப்போதும் நம்மால் மாற்ற முடியாது.

ஆனால் அந்த நிகழ்வுக்கு நாம் அளிக்கும் பதிலை மாற்ற முடியும்.

கடந்த காலத்தை அழிக்க முடியாது.

ஆனால் கடந்த காலம் நமது எதிர்காலத்தை எழுதுவதைத் தடுக்க முடியும்.

விழுந்ததைத் தவிர்க்க முடியாமல் போகலாம்.

ஆனால் விழுந்த இடத்திலேயே கிடப்பதா அல்லது எழுந்து நிற்பதா என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியும்.

தோல்வி என்றால் என்ன?

இளைய தலைமுறையினரே!

தோல்வியைப் பற்றி உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

ஒரு முயற்சி எதிர்பார்த்த முடிவைத் தரவில்லை என்றால் அது தோல்வி அல்ல.

அது ஒரு தகவல்.

“இந்த வழியில் சென்றால் இப்படி முடியும்” என்று வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுக்கும் ஒரு தகவல்.

ஒரு கதவு மூடப்பட்டால், அந்தக் கதவின் முன்னால் அமர்ந்து அழுவது வாழ்க்கையின் நோக்கம் அல்ல.

வேறு கதவு இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

கதவு இல்லையென்றால், ஜன்னல் இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

ஜன்னலும் இல்லையென்றால்.....

புதிய கதவை உருவாக்கும் துணிச்சல் உங்களுக்குள் இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

உங்களிடம் இருக்கும் மிகப்பெரிய சொத்து உங்கள் பணமல்ல.

உங்கள் கல்வியல்ல.

உங்கள் பதவியல்ல.

மீண்டும் எழும் திறன்தான்.

இன்றைய கணத்தை வாழுங்கள்

நாம் பல நேரங்களில் இரண்டு இடங்களில் வாழ்கிறோம்.

கடந்த காலத்தில்.

அல்லது எதிர்காலத்தில்.

“அன்று அப்படி செய்திருக்கக்கூடாது…”

“அப்படி நடந்திருக்காவிட்டால்…”

என்று கடந்த காலத்தில் வருந்துகிறோம்.

அல்லது,

“நாளை நான் இதைச் செய்வேன்…”

“ஒருநாள் நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்…”

என்று எதிர்காலத்தில் மகிழ்ச்சியைத் தேடுகிறோம்.

ஆனால் வாழ்க்கை எங்கே இருக்கிறது?

இந்தக் கணத்தில்.

நேற்று நமது கையில் இல்லை.

நாளை இன்னும் நமது கையில் வரவில்லை.

நம்மிடம் உண்மையாக இருப்பது இந்தக் கணம் மட்டுமே.

இந்தக் கணத்தை உணர்ந்து வாழத் தொடங்கும்போது வாழ்க்கை மெதுவாக தனது ரகசியங்களைத் திறக்கத் தொடங்குகிறது.

ஒரு தேநீரின் சுவையை உணருங்கள்.

ஒரு நண்பனின் சிரிப்பைக் கவனியுங்கள்.

அம்மாவின் குரலை ரசிக்குங்கள்.

தந்தையின் அமைதியைப் புரிந்துகொள்ள முயலுங்கள்.

மழை பெய்யும்போது அதன் வாசனையை உணருங்கள்.

காற்று முகத்தில் படும்போது அதை அனுபவியுங்கள்.

உங்களோடு நீங்கள் சில நிமிடங்கள் பேசுங்கள்.

வாழ்க்கை என்பது பெரிய சாதனைகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல.

சிறிய கணங்களை முழுமையாக வாழ்ந்ததன் கூட்டுத்தொகையும் கூட.

இரவுகளும் விடியல்களும்

இரவுகள் இருந்தால்தான் விடியலின் அருமையை உணர முடிகிறது.

துன்பம் இருந்தால்தான் இன்பத்தின் ஆழத்தை உணர முடிகிறது.

இழப்பு இருந்தால்தான் கிடைத்ததன் மதிப்பை உணர முடிகிறது.

தனிமை இருந்தால்தான் உறவின் அருமையை உணர முடிகிறது.

தோல்வி இருந்தால்தான் வெற்றியின் சுவையை உணர முடிகிறது.

வாழ்க்கை ஒரே நிறத்தில் வரையப்பட்ட ஓவியம் அல்ல.

அதில் இருளும் இருக்கிறது.

ஒளியும் இருக்கிறது.

கண்ணீரும் இருக்கிறது.

சிரிப்பும் இருக்கிறது.

வீழ்ச்சியும் இருக்கிறது.

எழுச்சியும் இருக்கிறது.

அனைத்தையும் சேர்த்துத்தான் வாழ்க்கை என்ற ஓவியம் முழுமை பெறுகிறது.

அதனால் உங்கள் வாழ்க்கையில் வந்த இருளைக் கண்டு பயப்படாதீர்கள்.

விடியல் வருவதற்காக இரவு தனது கடமையைச் செய்கிறது.

உங்களை மற்றொருவராக மாற்ற முயலாதீர்கள்

இளைய நண்பர்களே!

உங்களுக்குள் இருக்கும் தனித்துவத்தை மதியுங்கள்.

மற்றொருவரைப் போல ஆக வேண்டும் என்ற ஆசையில் உங்களை இழந்துவிடாதீர்கள்.

உலகிற்கு இன்னொரு “அவர்” தேவையில்லை.

உங்களுடைய உண்மையான “நீங்கள்” தேவை.

மற்றவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

அவர்களின் வெற்றியிலிருந்து உந்துதலைப் பெறுங்கள்.

அவர்களின் தவறுகளிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

ஆனால் அவர்களின் வாழ்க்கையை உங்கள் வாழ்க்கையின் அளவுகோலாக மாற்றாதீர்கள்.

உங்கள் பாதை உங்களுடையது.

உங்கள் வேகம் உங்களுடையது.

உங்கள் பாடம் உங்களுடையது.

உங்கள் பயணத்தின் அர்த்தமும் உங்களுடையதே.

நீங்கள் வெற்றியாளர்களே!

இன்று உங்களிடம் நான் சொல்ல விரும்பும் மிக முக்கியமான செய்தி இதுதான்:

நீங்களனைவரும் வெற்றியாளர்களே!

நீங்கள் இன்னும் உங்கள் இலக்கை அடையவில்லை என்பதால் நீங்கள் தோல்வியாளர்கள் அல்ல.

நீங்கள் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதே உங்கள் வெற்றியின் அடையாளம்.

நீங்கள் விழுந்தும் எழுந்திருந்தால்

நீங்கள் வெற்றியாளர்.

நீங்கள் அழுதும் மறுநாள் சிரிக்க முயன்றிருந்தால்—

நீங்கள் வெற்றியாளர்.

உங்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கியிருந்தால்—

நீங்கள் வெற்றியாளர்.

மற்றவரின் வெற்றியைப் பார்த்து பொறாமைப்படுவதற்குப் பதிலாக அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கியிருந்தால்—

நீங்கள் வெற்றியாளர்.

நேற்றைய உங்களைவிட இன்று சிறிதளவு சிறந்த மனிதராக மாற முயற்சித்தால்—

நீங்கள் ஏற்கனவே வெற்றியாளர்.

என் இனிய தலைமுறையே!

வாழ்க்கை உங்களுக்கு எப்போதும் நீங்கள் விரும்பியவற்றைத் தராது.

ஆனால் அது உங்களுக்குத் தேவையானவற்றைக் கற்றுக்கொடுக்கும்.

சில மனிதர்கள் உங்களை நேசிக்க வருவார்கள்.

சிலர் உங்களை விட்டு விலகுவார்கள்.

சிலர் உங்களை உயர்த்துவார்கள்.

சிலர் உங்களை காயப்படுத்துவார்கள்.

ஆனால் ஒவ்வொருவரும் உங்கள் வாழ்க்கை எனும் புத்தகத்தில் ஏதோ ஒரு பக்கத்தை எழுதிவிட்டுச் செல்வார்கள்.

அந்தப் பக்கங்கள் அனைத்தையும் கிழித்தெறிய வேண்டாம்.

சில பக்கங்கள் கண்ணீரால் எழுதப்பட்டவையாக இருக்கலாம்.

சில பக்கங்கள் சிரிப்பால் எழுதப்பட்டவையாக இருக்கலாம்.

சில பக்கங்கள் தவறுகளால் நிரம்பியிருக்கலாம்.

ஆனால் அவை அனைத்தும் சேர்ந்து தான் “நீங்கள்” என்ற மனிதரை உருவாக்கியிருக்கின்றன.

ஆகவே—

உங்களை ஒப்பிடாதீர்கள்.

உங்களை வெறுக்காதீர்கள்.

உங்கள் கடந்த காலத்தைக் கண்டு வெட்கப்படாதீர்கள்.

உங்கள் தோல்விகளைக் கண்டு துவண்டுவிடாதீர்கள்.

உங்கள் பயணத்தை நம்புங்கள்.

உங்கள் உள்ளத்தின் குரலைக் கேளுங்கள்.

வாழ்க்கை உங்களுக்கு வழங்கும் ஒவ்வொரு கணத்தையும் விழிப்போடு அனுபவியுங்கள்.

வெற்றி என்பது இலக்கை அடைவது மட்டும் அல்ல; பயணத்தின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் உங்களை நீங்கள் இழக்காமல் இருப்பதும்தான்.

நான் கூறியவை அறிவுரை அல்ல.

வாழ்க்கையின் முதுமை வாசலில் நின்றுகொண்டு, பின்னோக்கிப் பார்த்தபோது தென்பட்ட சில பாதச்சுவடுகள்.

அவற்றில் சில உங்களுக்கு வழிகாட்டியாக இருக்கலாம்.

சிலவற்றை நீங்கள் நிராகரிக்கலாம்.

அதுவும் சரியே.

ஏனெனில் இறுதியில் உங்கள் வாழ்க்கைக்கான விடையை எழுத வேண்டியது நீங்கள்தான்.

உங்கள் கேள்வித்தாள் தனித்துவமானது.
உங்கள் பயணம் தனித்துவமானது.
உங்கள் அனுபவங்கள் தனித்துவமானவை.
அதனால் உங்கள் வெற்றியும் தனித்துவமானதே.

வாழ்க்கை எனும் இந்த அழகிய நாடகத்தில், காட்சி எப்படியிருந்தாலும், திரை இறங்கும் வரை முழுமனதோடு நடித்திடுங்கள்.

இன்று உங்களிடம் இருப்பது

இந்தக் கணம் மட்டுமே.

அதை அன்போடு வாழுங்கள்.

அதை நன்றியோடு ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

அதை மகிழ்ச்சியோடு சுவையுங்கள்.

அப்போது ஒருநாள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது,

“நான் வென்றேனா?”

என்று உங்களிடம் நீங்கள் கேட்க வேண்டியதில்லை.

உங்கள் உள்ளம் அமைதியாகச் சொல்லும்:

“ஆம்… நான் வாழ்ந்தேன். அதுவே என் வெற்றி.”

என் அன்பான இளைய தலைமுறையினரே,

நீங்களனைவரும் வெற்றியாளர்களே!

உங்கள் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்.

உங்கள் பயணத்தின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்.

வாழ்க்கையின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்