நீங்கள் விரும்புவது ஏற்கனவே உங்களுடையதாகிவிட்டது போல் வாழுங்கள்

நீங்கள் விரும்புவது ஏற்கனவே உங்களுடையதாகிவிட்டது போல் வாழுங்கள்

“நீங்கள் விரும்புவது ஏற்கனவே உங்களுடையதாகிவிட்டது போல் நடந்து கொள்ளுங்கள்.

பிரபஞ்சம் அதை நனவாக்க தன்னைத் தானே மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளும்” என்ற ஆன்மீகக் கருத்து, மேலோட்டமாகப் பார்க்கும்போது ஒரு சாதாரண ஊக்கவுரையாகத் தோன்றலாம்.
    
ஆனால் அதன் ஆழத்திற்குள் இறங்கிப் பார்த்தால், மனிதனுடைய வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு மிகப் பெரிய உளவியல் மற்றும் ஆன்மீக உண்மையை அது தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது.

இதன் பொருள், நாம் விரும்பிய பொருளை மனதில் நினைத்துக் கொண்டாலே அது வானிலிருந்து இறங்கி நம் கைகளில் விழும் என்பதல்ல.

மாறாக, நாம் எதை உண்மையாக நம்புகிறோமோ, அதை நோக்கிய நமது உள்ளநிலை மாறும்போது, நமது பார்வை மாறுகிறது.

பார்வை மாறும்போது நமது எண்ணங்கள் மாறுகின்றன.
     
எண்ணங்கள் மாறும்போது நமது செயல்கள் மாறுகின்றன.
     
செயல்கள் மாறும்போது நமது வாழ்க்கையின் பாதையும் மாறத் தொடங்குகிறது.

ஒரு மனிதன் தனது வாழ்க்கையை வெளியில் இருந்து மட்டுமே பார்க்கும்போது, அவன் எதிர்கொள்ளும் நிகழ்வுகளே தனது வாழ்க்கையை நிர்ணயிக்கின்றன என்று நினைக்கிறான்.

பணம் இருக்கிறதா இல்லையா, வேலை கிடைக்கிறதா இல்லையா, மற்றவர்கள் தன்னை மதிக்கிறார்களா இல்லையா, வாய்ப்புகள் கிடைக்கின்றனவா இல்லையா என்பதையே அவன் தனது வாழ்க்கையின் அளவுகோலாகக் கொள்கிறான்.
     
ஆனால் வாழ்க்கையை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும் போது ஒரு வேறு உண்மை அவனுக்குத் தெரிய வருகிறது.
     
வெளியில் நடப்பவை அனைத்தையும் நாம் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

ஆனால் அவற்றை எதிர்கொள்ளும் நமது உள்ளநிலையை நாம் மாற்ற முடியும்.

அந்த உள்ளநிலையே பல நேரங்களில் நமது அடுத்த செயலையும், அடுத்த முடிவையும், அடுத்த அனுபவத்தையும் தீர்மானிக்கிறது.

“என்னிடம் இல்லை” என்ற மனநிலையில் வாழ்கிற மனிதனின் கண்கள் எப்போதும் பற்றாக்குறையையே தேடும்.
    
அவனிடம் எவ்வளவு இருந்தாலும், அவனுடைய கவனம் இல்லாதவற்றிலேயே இருக்கும்.
    
மற்றொருவன் அதே வாழ்க்கையில் இருக்கும் சிறிய வாய்ப்புகளைக் கூட கவனித்து, “இதிலிருந்து நான் என்ன செய்ய முடியும்?” என்று கேட்பான்.

இருவரும் ஒரே தெருவில் நடந்து கொண்டிருக்கலாம்.

ஒரே சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டிருக்கலாம்.

ஆனால் இருவரும் பார்க்கும் உலகம் ஒன்றாக இருக்காது.
    
காரணம் உலகம் மட்டும் அவர்களின் அனுபவத்தை உருவாக்குவதில்லை.

அவர்களின் உள்ளார்ந்த பார்வையும் அந்த உலகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அனுபவிக்கிறது.

இதனால்தான் “நீங்கள் விரும்புவது ஏற்கனவே உங்களுடையதாகிவிட்டது போல் நடந்து கொள்ளுங்கள்” என்ற வாக்கியத்தின் முதல் படி வெளியில் அல்ல, உள்ளே தொடங்குகிறது.

ஒருவர் பணக்காரராக வேண்டும் என்று விரும்பினால், பணம் இருப்பது போல் ஆடம்பரமாகச் செலவு செய்வது இந்தக் கருத்தின் பொருள் அல்ல.

மாறாக, வளமான மனநிலையை வளர்த்துக் கொள்வதே அதன் உண்மையான பொருள்.

“எனக்கு எதுவும் இல்லை” என்று ஒவ்வொரு நாளும் புலம்புவதற்குப் பதிலாக, “என்னிடம் இருப்பதை நான் எவ்வாறு வளர்த்துக் கொள்ள முடியும்?” என்று சிந்திப்பது.
      
“எனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை” என்பதற்குப் பதிலாக, “எனக்குக் கிடைத்த இந்தச் சிறிய வாய்ப்பை நான் எவ்வாறு பெரிய வாய்ப்பாக மாற்ற முடியும்?” என்று கேட்பது.

இதுவே பற்றாக்குறை மனநிலையிலிருந்து வளமான மனநிலைக்குச் செல்லும் பயணம்.

ஒரு விதையை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

ஒரு பெரிய மரம் அந்தச் சிறிய விதைக்குள் வெளிப்படையாகத் தெரியாது.

ஆனால் அந்த விதைக்குள் ஒரு மரத்தின் சாத்தியம் இருக்கிறது.
    
சரியான மண், நீர், வெளிச்சம், காலம் ஆகியவை கிடைக்கும்போது அந்தச் சாத்தியம் வெளிப்படுகிறது.
     
மனிதனும் அதுபோலத்தான். ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் வெளிப்படாத பல சாத்தியங்கள் இருக்கின்றன.

ஆனால் அவற்றை முதலில் நம்ப வேண்டியது அந்த மனிதனே.
      
“என்னால் முடியும்” என்ற நம்பிக்கை இல்லாத மனிதன் தன் திறமையின் கதவைத் திறக்கவே மாட்டான்.

“என்னால் முடியாது” என்ற எண்ணம் பல கதவுகள் திறந்திருக்கும் நிலையிலும் அவற்றை மூடிய கதவுகளாகவே அவனுக்குக் காட்டிவிடும்.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் இதை மிகத் தெளிவாகக் காணலாம்.

ஒரு இளைஞன் நல்ல வேலை வேண்டும் என்று விரும்புகிறான் என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
 
அவன் தினமும் “எனக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை; இந்த நாட்டில் வாய்ப்பே இல்லை; என்னால் எதுவும் முடியாது” என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், அவனுடைய மனம் மெதுவாக அந்த நம்பிக்கைக்கேற்ப செயல்படத் தொடங்கும்.

விண்ணப்பிக்க வேண்டிய இடங்களில் விண்ணப்பிக்காமல் இருக்கலாம்.

நேர்முகத் தேர்வுக்கு அழைக்கப்பட்டாலும் தன்னம்பிக்கையின்றி செல்லலாம்.
                  
ஒரு தோல்வி ஏற்பட்டவுடன் முயற்சியை நிறுத்திவிடலாம்.
     
ஆனால் அதே மனிதன் “எனக்கு ஏற்ற வேலை இன்னும் கிடைக்கவில்ல.

ஆனால் அது கிடைக்கும் வரை நான் என்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டே இருப்பேன்” என்று நினைத்தால், அவனுடைய நடத்தை மாறும்.

புதிய திறமைகளை கற்றுக் கொள்வான்.

அதிக விண்ணப்பங்களை அனுப்புவான்.

மனிதர்களைச் சந்திப்பான். ஆலோசனைகளை ஏற்றுக் கொள்வான்.

தோல்வியிலிருந்து கற்றுக் கொள்வான்.

இறுதியில் அவன் கண்டுபிடிக்கும் வாய்ப்பு, முன்பே அவன் கண்முன்னே இருந்திருக்கலாம்.
     
ஆனால் அதை காணும் மனநிலை அவனிடம் அப்போது இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம்.

இதுதான் “பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளும்” என்ற கருத்தின் ஒரு ஆழமான மனிதநேய விளக்கம்.
     
பிரபஞ்சம் நமக்காக விதிகளை மாற்றுகிறது என்று மட்டும் பார்க்க வேண்டியதில்லை. நாம் மாறும்போது, நாம் வாழும் உலகத்துடனான நமது உறவு மாறுகிறது.

நாம் பார்க்காததைப் பார்க்கத் தொடங்குகிறோம்.

நாம் அணுகாத மனிதர்களை அணுகத் தொடங்குகிறோம்.

நாம் முயற்சிக்காத விஷயங்களில் முயற்சி செய்கிறோம்.

நாம் தவிர்த்த பாதைகளில் நடக்கத் தொடங்குகிறோம்.

அதன் விளைவாக, முன்பு சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றிய ஒன்று மெதுவாக சாத்தியமாகிறது.

இதில் இன்னொரு முக்கியமான உண்மை இருக்கிறது.

“ஏற்கனவே கிடைத்துவிட்டது” என்ற உணர்வு என்பது ஆசையைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் பதற்றத்திலிருந்து விடுபடுவதாகவும் இருக்கலாம்.
    
நாம் விரும்பும் ஒன்று இன்னும் கிடைக்கவில்லை என்ற எண்ணத்தில் தொடர்ந்து வாழும்போது, நமது மனம் எப்போதும் எதிர்காலத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்.

“அது எப்போது வரும்?”, “எனக்கு எப்போது கிடைக்கும்?”, “ஏன் இன்னும் நடக்கவில்லை?” என்ற கேள்விகள் நமது உள்ளத்தை அமைதியற்றதாக்குகின்றன.

ஆனால் “அது வரக்கூடிய பாதையில் நான் ஏற்கனவே நடந்து கொண்டிருக்கிறேன்” என்ற நம்பிக்கை மனிதனை நிகழ்காலத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டுவருகிறது. அப்போது அவன் காத்திருக்காமல் தயாராகிறான்.

உண்மையில் வாழ்க்கையின் பல பெரிய மாற்றங்கள் வெளியில் திடீரென்று நிகழ்வதற்கு முன்பே மனிதனின் உள்ளத்தில் நிகழ்ந்துவிடுகின்றன.

ஒரு நாள் திடீரென்று ஒருவர் தன்னம்பிக்கையுடன் பேசத் தொடங்குவதில்லை.

அதற்கு முன் எண்ணற்ற நாட்களில் அவன் தன்னிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.

ஒரு நாள் ஒருவர் பெரிய முடிவெடுக்கத் துணிவதில்லை.

அதற்கு முன் பல சிறிய முடிவுகளில் தன்னுடைய துணிச்சலைப் பயிற்சி செய்திருக்கிறான்.

ஒரு நாள் ஒருவர் அமைதியான மனிதராக மாறுவதில்லை.

பல வருடங்களாக வாழ்க்கையின் ஏற்றத் தாழ்வுகளைப் பார்த்து, எல்லாவற்றுக்கும் உடனடியாகப் பதில் அளிக்க வேண்டியதில்லை என்பதை கற்றிருக்கிறான்.

அதனால் நாம் விரும்பும் வாழ்க்கையை முதலில் நமது உள்ளத்தில் வாழத் தொடங்க வேண்டும்.

மரியாதை வேண்டும் என்றால், முதலில் பிறரை மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும்.

அன்பு வேண்டும் என்றால், அன்பைப் பெறுவதற்காக மட்டும் அல்லாமல் அன்பை வழங்கத் தொடங்க வேண்டும்.

அமைதி வேண்டும் என்றால், வெளியில் எல்லாம் அமைதியாகும் வரை காத்திருக்காமல் நமது உள்ளத்தில் அமைதிக்கான இடத்தை உருவாக்க வேண்டும்.
    
நல்ல நண்பர்கள் வேண்டும் என்றால், முதலில் நாம் நல்ல நண்பராக இருக்க வேண்டும்.
    
நம்பிக்கைக்குரிய மனிதர்கள் நம்மைச் சுற்றி இருக்க வேண்டும் என்றால், நாமும் நம்பிக்கைக்குரியவர்களாக வாழ வேண்டும்.

வாழ்க்கை பல நேரங்களில் ஒரு கண்ணாடியைப் போன்றது.
    
கண்ணாடி நம்மை அழகாகவோ அசிங்கமாகவோ மாற்றுவதில்லை.
     
அது நம்மிடம் இருப்பதை பிரதிபலிக்கிறது. அதுபோல வாழ்க்கையும் நமது உள்ளநிலைகளை நேரடியாக பிரதிபலிக்கிறது என்று கூறுவது முழுமையான அறிவியல் விதி அல்ல என்றாலும், நமது எண்ணங்களும் மனநிலைகளும் நாம் எதை கவனிக்கிறோம், எவ்வாறு பதிலளிக்கிறோம், எப்படிப்பட்ட மனிதர்களை நெருங்குகிறோம், எத்தகைய முடிவுகளை எடுக்கிறோம் என்பதில் பெரும் தாக்கம் செலுத்துகின்றன. ஆகவே, வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்கு முன் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் நமது பார்வையை மாற்றுவது பல நேரங்களில் மிகப் பெரிய தொடக்கமாகிறது.

ஆனால் இங்கே ஒரு மிக முக்கியமான எச்சரிக்கையும் இருக்கிறது.

“நான் நினைத்தால் எல்லாம் நடக்கும்” என்ற தவறான புரிதலுக்குள் நாம் விழக்கூடாது.
     
வாழ்க்கையில் எல்லாவற்றையும் நமது எண்ணங்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

நோய், இழப்பு, மரணம், இயற்கைச் சம்பவங்கள், பிறரின் முடிவுகள், சமூகச் சூழ்நிலைகள் போன்ற பல விஷயங்கள் நமது கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்டவை.

ஒருவருக்கு துன்பம் ஏற்பட்டால், “நீ தவறாக நினைத்ததால்தான் இது நடந்தது” என்று கூறுவது மனிதநேயமற்றது.

ஆன்மீகத்தின் நோக்கம் துன்புற்ற மனிதனை குற்றவாளியாக்குவது அல்ல.

துன்பத்தின் நடுவிலும் அவனுக்குள் இருக்கும் தேர்வின் சிறிய வெளிச்சத்தை காட்டுவதே.

நாம் எல்லாவற்றையும் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.

ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் நாம் எவ்வாறு பதிலளிப்பது என்பதை ஒரு அளவுக்கு தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.

வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு அட்டையை வழங்கலாம்.

அந்த அட்டையை எவ்வாறு விளையாடுவது என்பது நமது பங்கு.

சூழ்நிலைகள் நம்மைத் தள்ளலாம்; ஆனால் நாம் எழுந்து நிற்க வேண்டுமா, அங்கேயே கிடக்க வேண்டுமா என்பதில் நமக்குச் சில அதிகாரம் இருக்கிறது.

ஒரு கதவு மூடப்படலாம்; ஆனால் அடுத்த கதவைத் தேடிச் செல்லும் மனதை நாம் வளர்த்துக் கொள்ளலாம்.

இதுதான் உண்மையான ஆன்மீகப் பயிற்சி.

நாம் விரும்புவதைப் பெறுவதற்காக பிரபஞ்சத்திடம் தொடர்ந்து கேட்பதைவிட, நாம் விரும்பும் மனிதராக மாறத் தொடங்குவது.

“எனக்கு வெற்றி வேண்டும்” என்று வேண்டுவதற்குப் பதிலாக, வெற்றியைத் தாங்கக்கூடிய ஒழுக்கத்தை வளர்ப்பது. “எனக்கு பணம் வேண்டும்” என்று மட்டுமே விரும்புவதற்குப் பதிலாக, பணத்தை உருவாக்கும் திறனை வளர்ப்பது.

“என்னை எல்லோரும் நேசிக்க வேண்டும்” என்று எதிர்பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் வாழ்க்கையில் நம்மால் ஒரு சிறிய நன்மையாவது சேர்க்க முயற்சிப்பது.

ஒரு மனிதன் தன்னை ஏற்கனவே வெற்றியடைந்தவனாக உணரத் தொடங்கும்போது, அவன் தோல்வியை வேறு விதமாகப் பார்க்கிறான்.

முன்பு தோல்வி அவனுடைய மதிப்பை நிர்ணயித்தது.

இப்போது அது அவனுடைய பயணத்தில் ஒரு பாடமாகிறது.
    
முன்பு விமர்சனம் அவனை உடைத்தது.

இப்போது அதிலிருந்து பயனுள்ளதை எடுத்துக் கொண்டு மீதியை விட்டுவிடக் கற்றுக் கொள்கிறான்.

முன்பு மற்றவரின் வெற்றி அவனுக்குப் பொறாமையைத் தந்தது.

இப்போது அது “அப்படியானால் இதுவும் சாத்தியமே” என்ற நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
..ஹ்இந்த மாற்றமே வாழ்க்கையின் உண்மையான திருப்புமுனை.

நாம் விரும்பும் வாழ்க்கை முதலில் ஒரு கற்பனையாக இருக்கலாம்.
     
ஆனால் அந்தக் கற்பனை நம்பிக்கையாக மாற வேண்டும்.
    
நம்பிக்கை பழக்கமாக மாற வேண்டும்.

பழக்கம் செயலாக மாற வேண்டும்.
    
செயல் தொடர்ந்து நடந்தால் அனுபவமாகிறது.

அனுபவம் முடிவுகளை உருவாக்குகிறது.

முடிவுகள் வாழ்க்கையை மாற்றுகின்றன.

ஆகவே, ஒரு எண்ணம் மட்டும் போதாது.

எண்ணத்துடன் ஒத்திசையும் வேண்டும்.

“நான் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை வாழ விரும்புகிறேன்” என்று தினசரி பழக்கங்களைநினைத்துவிட்டு மாற்றாமல் இருப்பது போதாது.
      
“நான் அறிவுள்ள மனிதனாக வேண்டும்” என்று விரும்பிவிட்டு கற்றலை நிறுத்திவிட்டால் அது வெறும் ஆசையாகவே இருக்கும்.
    
ச்ஸ்நாம் விரும்புவதாகச் சொல்வதையும், நாம் தினமும் செய்வதையும் ஒன்றாக்கும் இடத்தில்தான் மாற்றம் பிறக்கிறது.

இதன் காரணமாகவே “ஏற்கனவே உங்களுடையதாகிவிட்டது போல் நடந்து கொள்ளுங்கள்” என்பது ஒரு ஆழமான அழைப்பு.

அது போலித்தனமாக நடிக்கச் சொல்வதல்ல.

இல்லாத செல்வத்தை இருப்பதாகக் காட்டிக் கொள்ளச் சொல்வதல்ல.

கிடைக்காத வெற்றியைப் பற்றி பெருமை பேசச் சொல்வதல்ல.
    
மாறாக, எதிர்காலத்தில் நீங்கள் ஆக விரும்பும் மனிதரின் பண்புகளை இன்றே உங்கள் வாழ்க்கையில் விதைக்கச் சொல்கிறது.

நீங்கள் ஒருநாள் பொறுமையான மனிதராக வேண்டும் என்றால், இன்று ஒரு சிறிய சூழ்நிலையில் பொறுமையைப் பயிற்சி செய்யுங்கள்.

நீங்கள் ஒருநாள் தன்னம்பிக்கையானவராக வேண்டும் என்றால், இன்று ஒரு பயத்தை எதிர்கொள்ளுங்கள்.
    
நீங்கள் ஒருநாள் அன்பான மனிதராக வேண்டும் என்றால், இன்று யாரிடமாவது எதிர்பார்ப்பின்றி அன்பைக் காட்டுங்கள்.

ஒரு நாள் நமது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி நம்மால் அறியாமலேயே நாம் நம்பியவற்றின் விளைவாக இருப்பதை உணரலாம்.

“நான் இப்படித்தான்” என்று நாம் பல வருடங்களாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தால், அந்த வாக்கியம் நமது சிறையைப் போல ஆகிவிடும்.

“நான் மாற முடியும்” என்று சொல்லத் தொடங்கும் நாளில் அந்தச் சிறையில் ஒரு சிறிய ஜன்னல் திறக்கிறது.

“எனது கடந்த காலம் என்னை வரையறுக்காது” என்று நம்பும் நாளில் எதிர்காலத்திற்கான கதவு திறக்கிறது.

“எனக்குள் இன்னும் வெளிப்படாத வாழ்க்கை இருக்கிறது” என்று உணரும் நாளில் பயணம் மீண்டும் தொடங்குகிறது.

வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய அதிசயம் வெளியில் ஏதோ ஒன்று திடீரென்று நமக்குக் கிடைப்பது அல்ல.

நம்முள் இருந்த ஒருவரை நாம் புதிதாகக் கண்டுபிடிப்பதுதான். நேற்று பயந்த மனிதனுக்குள் இன்று துணிவு பிறக்கிறது.

நேற்று கோபத்தில் வாழ்ந்த மனிதனுக்குள் இன்று புரிதல் பிறக்கிறது.

நேற்று பற்றிக் கொண்டிருந்த மனிதனுக்குள் இன்று விடுதலை பிறக்கிறது.

நேற்று “எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?” என்று கேட்ட மனிதன் இன்று “நான் என்ன கொடுக்க முடியும்?” என்று கேட்கிறான்.

இந்த மாற்றம் நிகழ்ந்தவுடன், உலகம் மாறியதாக அவனுக்குத் தோன்றுகிறது. உண்மையில் முதலில் மாறியது அவனுடைய பார்வை.

எனவே, நாம் விரும்பும் வாழ்க்கையைப் பற்றி கனவு காண்போம்.

ஆனால் கனவோடு நின்றுவிடாமல், அந்தக் கனவுக்குத் தகுதியான மனிதராக இன்று முதலே வாழத் தொடங்குவோம்.

நாம் விரும்பும் அன்பை வழங்குவோம்.

நாம் எதிர்பார்க்கும் மரியாதையை முதலில் வழங்குவோம்.

நாம் தேடும் அமைதியை நமது உள்ளத்தில் விதைப்போம்.

நாம் விரும்பும் வெற்றிக்கான ஒழுக்கத்தை வளர்ப்போம்.

நாம் எதிர்பார்க்கும் வாய்ப்புகளுக்குத் தயாராக இருப்போம்.

வாழ்க்கை எப்போது கதவைத் திறக்கும் என்று காத்திருப்பதைவிட, கதவு திறக்கும்போது அதன் வழியாக நடக்கத் தயாராக இருப்பதே புத்திசாலித்தனம்.

இறுதியில், “பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளும்” என்பது ஒரு மந்திரவாக்கியமாக அல்ல, ஒரு விழிப்புணர்வுக்கான அழைப்பாக நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்.

நாம் மாறும்போது நமது பார்வை மாறுகிறது; பார்வை மாறும்போது நமது தேர்வுகள் மாறுகின்றன.
      
தேர்வுகள் மாறும்போது செயல்கள் மாறுகின்றன; செயல்கள் மாறும்போது உறவுகள், வாய்ப்புகள், அனுபவங்கள், வாழ்க்கையின் பாதை ஆகியவை மெல்ல மாறுகின்றன.

அப்போது ஒருநாள் பின்னோக்கிப் பார்த்து, “என் வாழ்க்கை எப்படி இவ்வளவு மாறிவிட்டது?” என்று நாமே ஆச்சரியப்படலாம்.

அந்த மாற்றத்தின் முதல் விதை, வெளியில் எங்கோ விதைக்கப்படவில்லை. அது நம்முடைய உள்ளத்தில்தான் விதைக்கப்பட்டது.

நீங்கள் விரும்புவது இன்னும் உங்கள் கைகளில் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அது உங்கள் இதயத்தில் உண்மையான நம்பிக்கையாக பிறந்துவிட்டால், அதற்கான பாதையில் நடக்க வேண்டிய முதல் மனிதர் நீங்கள்தான்.

எதிர்காலத்தை காத்திருப்பதற்குப் பதிலாக, எதிர்கால மனிதராக இன்றே வாழத் தொடங்குங்கள்.

ஏனெனில் வாழ்க்கை பல நேரங்களில் நாம் விரும்பியதை மட்டும் தருவதில்லை.

நாம் எந்த மனிதராக மாறத் தயாராக இருக்கிறோமோ, அதற்கேற்ப நம்மைத் தானே வடிவமைக்கத் தொடங்குகிறது.

“உங்களுக்கு வேண்டியது கிடைக்குமா?” என்பதைக் காட்டிலும்,

“அது கிடைத்துவிட்டால் நீங்கள் எப்படிப்பட்ட மனிதராக இருப்பீர்கள்?” என்பதே வாழ்க்கை நம்மிடம் கேட்கும் ஆழமான கேள்வியாக இருக்கலாம்.

அந்த மனிதராக இன்று முதலே வாழத் தொடங்குங்கள்.

உங்கள் எண்ணம் விதையாகட்டும்.
உங்கள் நம்பிக்கை நீராகட்டும்.
உங்கள் செயல் வெளிச்சமாகட்டும்.
உங்கள் பொறுமை மண்ணாகட்டும்.
ஒருநாள் உங்கள் வாழ்க்கையே அந்த விதையின் மரமாகி நிற்கும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்