நேர்மறை எண்ணங்களால் நிறையும் வாழ்க்கை

நேர்மறை எண்ணங்களால் நிறையும் வாழ்க்கை

வாழ்க்கை என்பது நாம் சந்திக்கும் சம்பவங்களால் மட்டும் உருவாகுவதில்லை.

அந்தச் சம்பவங்களை நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோம், எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறோம், எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறோம் என்பதால்தான் அது வடிவம் பெறுகிறது.

ஒரே மழை ஒருவருக்கு சாலையில் தேங்கிய நீராகத் தெரியும்.
    
இன்னொருவருக்கு அது வறண்ட மண்ணின் தாகத்தைத் தீர்க்கும் வரமாகத் தெரியும்.

மழை ஒன்றுதான் பார்வை வேறுபடுகிறது.

அதுபோலத்தான் வாழ்க்கையும்.
     
நமக்கு நேரிடும் ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் மாற்ற முடியாமல் போகலாம் ஆனால் அதற்கான நமது அணுகுமுறையை மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.

அந்த மாற்றத்தின் முதல் படிதான் நேர்மறையான எண்ணம்.

நேர்மறையாகச் சிந்திப்பது என்றால் வாழ்க்கையில் துன்பமே இல்லை என்று நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வது அல்ல.
    
கண்ணீரை மறைத்து விட்டு புன்னகைப்பதும் அல்ல.

மாறாக, இருளுக்குள் இருந்தாலும் எங்கோ ஒரு சிறிய ஒளி இருக்கிறது என்பதை நம்புவது.
     
தோல்வி வந்தாலும் அதிலிருந்து ஒரு பாடத்தைத் தேடுவது.

கதவு ஒன்று மூடப்பட்டால், வாழ்க்கை முழுவதும் முடிந்துவிட்டது என்று எண்ணாமல், வேறு ஒரு கதவு திறக்கப்படலாம் என்று காத்திருப்பது.

இதுவே உண்மையான நேர்மறை மனப்பான்மை.

நமது எண்ணங்கள் நமது வாழ்க்கையில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
     
நாம் அடிக்கடி எதை நினைக்கிறோமோ, அதற்கேற்ப நமது சொற்களும் செயல்களும் மாறுகின்றன.

“என்னால் முடியாது” என்று தொடர்ந்து சொல்லிக்கொண்டிருப்பவன் முயற்சிக்குமுன்பே தோல்வியடைகிறான்.

“முயன்று பார்க்கலாம்” என்று சொல்பவன், வெற்றி கிடைக்காவிட்டாலும் அனுபவத்தைப் பெறுகிறான்.
   
ஆகவே, நேர்மறையான எண்ணம் வெற்றிக்கான உத்தரவாதம் அல்ல; ஆனால் வெற்றிக்கான வாய்ப்பைத் திறக்கும் மனநிலையாகும்.

அதேபோல், நாம் நேசிக்கும் மனிதர்களை உற்சாகப்படுத்துவதும் நமது வாழ்க்கையின் மிக அழகான பணிகளில் ஒன்றாகும்.

ஒருவருக்கு நாம் கொடுக்கக்கூடிய மிகப் பெரிய பரிசு எப்போதும் பணமோ பொருளோ அல்ல.

சில நேரங்களில், “நீ இதைச் செய்ய முடியும்; நான் உன்னை நம்புகிறேன்” என்ற நான்கு வார்த்தைகளே அவருடைய வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தைத் தொடங்கிவிடும்.
   
ஒருவர் தளர்ந்து நிற்கும்போது அவரைத் தூக்கி நிறுத்தும் வார்த்தை, அவர் விழுந்துவிட்ட இடத்தில் இருந்து மீண்டும் எழுவதற்கான வலிமையாக மாறலாம்.

நாம் விரும்புகிறவர்களை ஊக்கப்படுத்துவது அவர்களின் வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, நமது வாழ்க்கையையும் வளப்படுத்துகிறது.

ஏனெனில் அன்பு கொடுக்கும்போது அது குறைவதில்லை பெருகுகிறது.
    
ஒரு விளக்கிலிருந்து இன்னொரு விளக்கை ஏற்றினால் முதல் விளக்கின் ஒளி குறைவதில்லை.
    
அதுபோல ஒருவருடைய நம்பிக்கையை ஏற்றிவைக்கும் போது நம்முடைய நம்பிக்கையும் மேலும் பிரகாசிக்கிறது.

ஒருவரின் வெற்றியை மனமாரப் பாராட்டக் கற்றுக்கொள்வது, நமது உள்ளத்தில் இருக்கும் பொறாமையின் இருளை அகற்றும் ஒரு பெரிய ஆன்மிகப் பயிற்சியாகும்.

நேர்மறை ஆற்றல் என்பது வெறும் இனிமையான வார்த்தைகளில் மட்டும் இல்லை.

நாம் யாருடன் பழகுகிறோம், என்ன கேட்கிறோம், எதைப் பார்க்கிறோம், எதைப் பற்றி பேசுகிறோம் என்பதிலும் அது உருவாகிறது.
    
எப்போதும் குறைகளைப் பேசுபவர்களுடன் இருந்தால் நமது மனமும் குறைகளைத் தேடத் தொடங்கும்.

எப்போதும் பிறரை இழிவுபடுத்திப் பேசுபவர்களுடன் இருந்தால் நமது பார்வையும் மெல்ல மாறிவிடும்.
    
அதற்கு மாறாக, நம்பிக்கையுடன் வாழ்பவர்கள், பிறரின் நலனில் மகிழ்பவர்கள், சிரமங்களிலும் மனிதநேயத்தை இழக்காதவர்கள் ஆகியோருடன் இருப்பது நமது உள்ளத்திற்கே ஒரு அமைதியான மருந்தாகிறது.

இதனால், நம் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கையையும் மகிழ்ச்சியையும் தருபவர்களுடன் இருப்பது மிகவும் முக்கியமானது.

வாழ்க்கை ஏற்கனவே பல சுமைகளை நமக்குக் கொடுக்கிறது.
    
நம்முடன் பயணிப்பவர்கள் அந்தச் சுமையை இன்னும் கனமாக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
    
குறைந்தபட்சம் நம்முடைய அருகில் இருப்பவர்கள், நம்மை நாம் மறந்துவிடாமல் நினைவூட்டுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

நம்முடைய குறைகளை மட்டும் சுட்டிக்காட்டாமல், நம்முள் மறைந்திருக்கும் திறமைகளையும் நினைவூட்டுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் இதன் பொருள், நம்மை எப்போதும் பாராட்டுபவர்களுடன் மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்பதல்ல.

உண்மையான அன்பு சில நேரங்களில் நம்முடைய தவறுகளையும் சுட்டிக்காட்டும்.
    
நம்மை வீழ்த்தாமல் திருத்துபவன் உண்மையான நண்பன்.

நம்முடைய அகந்தையைத் தடுக்கும் ஒரு நேர்மையான வார்த்தையும் ஒரு வகையான அன்புதான்.

எனவே, நமக்கு மகிழ்ச்சியை மட்டும் தருபவர்களை அல்ல நம்மை நல்ல மனிதராக வளரச் செய்பவர்களையும் வாழ்க்கையில் மதிக்க வேண்டும்.

இந்தப் பயணத்தில் பொறுமை மிகவும் அவசியமானது.

நாம் விரும்பும் அனைத்தும் நாம் விரும்பும் நேரத்தில் கிடைக்க வேண்டும் என்று வாழ்க்கை எந்த வாக்குறுதியும் அளிக்கவில்லை.
    
சில விதைகள் மண்ணில் விழுந்த உடனேயே மரமாகிவிடுவதில்லை.
   
அவை முதலில் இருளுக்குள் வேர்களை வளர்க்கின்றன.
    
வெளியில் எந்த மாற்றமும் தெரியாத அந்தக் காலமே அவற்றின் வளர்ச்சிக்கான முக்கியமான காலம்.

அதுபோல நமது வாழ்க்கையிலும் சில காலங்கள் வெளிப்படையான முன்னேற்றமின்றி இருப்பதைப் போலத் தோன்றலாம்.

ஆனால் அந்த அமைதியான காலத்திற்குள் நம்முடைய வேர்கள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கலாம்.

பொறுமை என்பது செயலற்ற காத்திருப்பு அல்ல.

சரியான நேரம் வரும் வரை நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து செயல்படுவது.

அவசரத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் பல நேரங்களில் நமக்குத் தேவையில்லாத காயங்களைத் தருகின்றன.

பொறுமையுடன் சிந்திக்கும்போது, நேற்று மிகப் பெரிய பிரச்சினையாகத் தெரிந்த ஒன்று இன்று சிறியதாகத் தோன்றலாம்.
    
காலம் சில பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கிறது சிலவற்றைப் புரிந்துகொள்ளச் செய்கிறது  இன்னும் சிலவற்றிலிருந்து நம்மை விடுவிக்கிறது.

நமது வாழ்க்கையில் இரக்கத்திற்கும் மிகப் பெரிய இடம் இருக்க வேண்டும்.

பிறருடைய நிலையை முழுமையாக அறியாமல் அவர்களைத் தீர்ப்பது மிகவும் எளிது.
     
சிரித்துக்கொண்டிருக்கும் ஒருவரின் உள்ளத்தில் என்ன வலி இருக்கிறது என்பதை நாம் அறிய முடியாது.

அமைதியாக இருப்பவர் எத்தனை போராட்டங்களைச் சந்தித்திருக்கிறார் என்பதும் நமக்குத் தெரியாது.

ஒரு மனிதனின் வெளிப்புறத்தை வைத்து அவனுடைய முழு வாழ்க்கையையும் தீர்மானிப்பது, ஒரு புத்தகத்தின் அட்டையைப் பார்த்து அதன் முழுக் கதையையும் தீர்மானிப்பதைப் போன்றது.

எனவே, நம்மால் இயன்ற அளவு மென்மையாக இருப்போம்.

ஒரு நல்ல வார்த்தை பேசுவதற்கு பணம் தேவையில்லை.

ஒருவரை கவனமாகக் கேட்பதற்கு பெரிய பதவி தேவையில்லை.
    
உதவி செய்ய முடியாவிட்டாலும் காயப்படுத்தாமல் இருக்க முடியும்.
    
நம்மால் ஒருவரின் வாழ்க்கையை மாற்ற முடியாமல் போகலாம்.
   
ஆனால் அவருடைய ஒரு நாளை சிறிதளவு இலகுவாக்க முடியும்.
    
அந்தச் சிறிய மனிதநேயச் செயல்களே உலகத்தை வாழத் தகுந்த இடமாக மாற்றுகின்றன.

இதற்கெல்லாம் மேலாக, நன்றியுணர்வு நமது வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய செல்வங்களில் ஒன்றாகும்.
    
நம்மிடம் இல்லாதவற்றை எண்ணிக்கொண்டே இருந்தால், நம்மிடம் இருப்பவற்றின் அருமையை உணர முடியாது.
    
இன்னும் உயர்ந்த வாழ்க்கையை நாடுவது தவறல்ல.

ஆனால் அந்த உயரத்தை நோக்கிப் பயணிக்கும் போதே நமது காலடியில் இருக்கும் புல்லின் பசுமையையும் ரசிக்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

காலையில் கண் விழிப்பதே ஒரு வரம்.

நம்மை நேசிக்கும் ஒருவர் இருப்பது ஒரு வரம்.

நம்மிடம் பேச யாரோ ஒருவர் இருப்பது ஒரு வரம்.

நமது எண்ணங்களை வெளிப்படுத்தும் திறன், ஒரு புன்னகையைப் பகிரும் வாய்ப்பு, இயற்கையை ரசிக்கும் கண்கள், இசையைக் கேட்கும் செவிகள் இவை அனைத்தும் வாழ்க்கை நமக்கு அமைதியாக வழங்கிய பரிசுகளே.

ஆனால் இவற்றின் மதிப்பை நாம் பெரும்பாலும் அவை நம்மிடம் இல்லாதபோது மட்டுமே உணர்கிறோம்.

நன்றியுணர்வு என்பது வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் இல்லை என்று கூறுவதல்ல.
    
பிரச்சினைகளுக்கிடையிலும் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் அருளை மறந்துவிடாமல் இருப்பது.
    
“என்னிடம் இல்லாதது என்ன?” என்ற கேள்வியிலிருந்து “என்னிடம் இருப்பது என்ன?” என்ற கேள்விக்கு மனதைத் திருப்பும் சக்தியே நன்றியுணர்வு.

அந்த ஒரு மாற்றம் நமது பார்வையையே மாற்றிவிடும்.

வாழ்க்கையின் அழகான தருணங்களை நாம் பெரும்பாலும் பெரிய நிகழ்வுகளில் தேடுகிறோம்.
   
ஆனால் உண்மையான மகிழ்ச்சி பல நேரங்களில் மிகச் சிறிய தருணங்களில்தான் மறைந்திருக்கிறது.

அன்பான ஒருவருடன் பகிர்ந்த ஒரு தேநீர்.

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு கேட்ட ஒரு பழைய பாடல்.

எதிர்பாராத நேரத்தில் கிடைத்த ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு.
    
மாலை நேரத்தின் அமைதி.
    
குழந்தையின் சிரிப்பு. நண்பனின் தோளில் வைத்த கை.

இவை அனைத்தும் பணத்தால் வாங்க முடியாத வாழ்க்கையின் சிறிய வைரங்கள்.

அதனால் வாழ்க்கையை எப்போதும் “இன்னும் என்ன வேண்டும்?” என்ற கேள்வியால் அளக்காமல், சில நேரங்களில் “இவ்வளவு கிடைத்திருக்கிறதே!” என்ற நன்றியோடும் பார்க்க வேண்டும்.

ஆசைகள் நம்மை முன்னோக்கி அழைத்துச் செல்லட்டும் நன்றியுணர்வு நம்மை அமைதியாக வைத்திருக்கட்டும்.

முன்னேற்றமும் மனநிறைவும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல.

ஒன்று நம்மை நகர்த்துகிறது.
    
மற்றொன்று நாம் ஏற்கனவே வந்த பாதையை ரசிக்கச் செய்கிறது.

நாம் யாராக இருக்கிறோம் என்பதை நமது எண்ணங்கள் தீர்மானிக்கின்றன நமது உறவுகள் நம்மை வடிவமைக்கின்றன.நமது பொறுமை நம்மை நிலைநிறுத்துகிறது நமது இரக்கம் நம்மை மனிதர்களாக உயர்த்துகிறது நமது நன்றியுணர்வு நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுகிறது.

எனவே, இனிமேல் நமது மனத்திற்குள் தேவையற்ற இருளைச் சேமித்து வைக்காமல் இருப்போம்.

கடந்த காலத்தின் காயங்களை வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நாளுக்கும் சுமையாகக் கொண்டு வராமல் இருப்போம்.

நம்மைத் தாழ்த்துபவர்களிடம் இருந்து தேவையான தூரத்தை வைத்துக்கொண்டு, நம்மை உயர்த்துபவர்களை நன்றியுடன் அணைத்துக்கொள்வோம்.

நாம் நேசிப்பவர்களுக்கு நம்பிக்கையின் வார்த்தைகளை வழங்குவோம்.

பிறருடைய பயணத்தை அவர்களுடைய பாதையாக மதிப்போம்.

நமக்குக் கிடைத்திருப்பதை எண்ணி நன்றி கூறுவோம்.
    
கிடைக்காதவற்றுக்காக வாழ்க்கையை வெறுப்பதற்குப் பதிலாக, கிடைத்தவற்றின் அருமையை உணர்ந்து வாழ்வோம்.

வாழ்க்கை நீண்ட பயணம் என்று நாம் நினைக்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில் அது எண்ணற்ற சிறிய தருணங்களின் தொகுப்பு.

அந்தத் தருணங்களை எப்படி நிரப்புகிறோம் என்பதே நமது வாழ்க்கையின் தரத்தை நிர்ணயிக்கிறது.

கோபத்தால் நிரப்பலாம் குறைகளால் நிரப்பலாம் பொறாமையால் நிரப்பலாம்.
    
அல்லது அன்பால் நிரப்பலாம் நம்பிக்கையால் நிரப்பலாம் இரக்கத்தால் நிரப்பலாம் நன்றியுணர்வால் நிரப்பலாம்.

நம்மால் உலகம் முழுவதையும் மாற்ற முடியாமல் இருக்கலாம்.
    
ஆனால் நம்முடைய மனதை மாற்ற முடியும்.

நம்முடைய வார்த்தையை மாற்ற முடியும்.

நம்மால் ஒருவரை உற்சாகப்படுத்த முடியும்.

ஒருவரின் கண்ணீரைத் துடைக்க முடியும்.

ஒருவருக்கு மீண்டும் நம்பிக்கை கொடுக்க முடியும்.

அங்கேதான் நமது வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தம் தொடங்குகிறது.

இறுதியில், மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை என்பது பிரச்சினைகள் இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல பிரச்சினைகளுக்கு நடுவிலும் நம்பிக்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாழ்க்கை.

வெற்றிகள் நிறைந்த வாழ்க்கை மட்டுமல்ல.

நன்றியுணர்வு நிறைந்த வாழ்க்கை.
    
நம்மை நேசிப்பவர்கள் மட்டுமல்ல நாம் நேசிக்கக் கற்றுக்கொண்ட மனிதர்களும் நிறைந்த வாழ்க்கை.
   
நமக்காக மட்டும் வாழும் வாழ்க்கை அல்ல நம்மால் இன்னொருவரின் வாழ்க்கையில் சிறிதளவு ஒளியை ஏற்ற முடிந்த வாழ்க்கை.

அதனால், நேர்மறையாகச் சிந்திப்போம்.

அன்பை வளர்ப்போம்.
   
நம்பிக்கையைப் பகிர்வோம்.
    
பொறுமையைப் பழகுவோம்.
    
இரக்கத்துடன் நடப்போம்.

நம்மை உயர்த்தும் மனிதர்களை மதிப்போம்.

நமக்குக் கிடைத்த ஒவ்வொரு நாளுக்கும் நன்றி கூறுவோம்.

வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுத்த பரிசுகளின் எண்ணிக்கை முக்கியமல்ல.

அவற்றை உணர்ந்து ரசிக்கும் மனம் நமக்குள் இருக்கிறதா என்பதுதான் முக்கியம்.

அந்த மனதை வளர்த்துக்கொண்டால், வாழ்க்கை மாற வேண்டியதில்லை வாழ்க்கையைப் பார்க்கும் நமது பார்வையே மாறிவிடும்.

" உங்களால் முடியும் "

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்