நம்பிக்கையைத் தழுவுவோம் நாளைய நம்மை உருவாக்குவோம்

நம்பிக்கையைத் தழுவுவோம்  நாளைய நம்மை உருவாக்குவோம்

வாழ்க்கை எப்போதும் நாம் நினைத்தபடி நடப்பதில்லை.

சில நாட்கள் நம்மைச் சிரிக்க வைக்கும்.

சில நாட்கள் நம்மை அழ வைக்கும்.

சில நாட்கள் நம்மை உயரத்தில் நிறுத்தும்.

சில நாட்கள் நம்மைத் தரையில் உட்கார வைத்துவிடும்.

சில நேரங்களில் எல்லா கதவுகளும் திறந்திருக்கின்றன என்று தோன்றும்.

சில நேரங்களில் எந்தக் கதவைத் தட்டினாலும் திறக்கப் போவதில்லை என்று தோன்றும்.

ஆனால் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுத் தரும் மிகப் பெரிய பாடம் ஒன்று இருக்கிறது.

சூழ்நிலைகள் மாறாமல் இருக்கலாம் ஆனால் அந்தச் சூழ்நிலைகளை நாம் பார்க்கும் பார்வையை மாற்றிக்கொள்ள முடியும்.

அந்தப் பார்வையில்தான் நம்பிக்கை பிறக்கிறது.

நம்பிக்கை என்பது எல்லாம் நன்றாகவே நடக்கும் என்று நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்வதல்ல.

எல்லாம் நன்றாக இல்லாவிட்டாலும், இதிலிருந்தும் நான் ஏதாவது கற்றுக்கொண்டு முன்னேறுவேன் என்ற மன உறுதியே நம்பிக்கை.

இதுதான் சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய சக்தி.

நேற்றை மாற்ற முடியாது ஆனால் இன்றை மாற்ற முடியும்

நம்மில் பலர் வாழ்க்கையில் நடந்த சில சம்பவங்களை நினைத்துக்கொண்டே வாழ்கிறோம்.

“அப்படி செய்திருக்கக்கூடாது…”

“அவரை நம்பியிருக்கக்கூடாது…”

“அந்த வாய்ப்பை விட்டிருக்கக்கூடாது…”

“அந்த நாளில் நான் வேறு முடிவு எடுத்திருந்தால் என் வாழ்க்கை வேறாக இருந்திருக்கும்…”

என்று கடந்த காலத்தின் கதவுகளை மீண்டும் மீண்டும் திறந்து பார்க்கிறோம்.

ஆனால் ஒரு உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நேற்று என்பது முடிந்துபோன பக்கம்.

அதை அழிக்க முடியாது.
அதை மீண்டும் எழுத முடியாது.

ஆனால் அதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு இன்று எழுதும் பக்கத்தை மாற்ற முடியும்.

அதுதான் நம்பிக்கையின் முதல் படி.

நேற்றைய தவறு நம்மைத் தோல்வியாளனாக மாற்றுவதில்லை.

அதே தவறை மீண்டும் செய்யாமல் இருக்கக் கற்றுக்கொள்ளாமல் இருப்பதே நம்முடைய உண்மையான தோல்வி.

வாழ்க்கையில் விழுந்த இடத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பதைவிட,
“நான் ஏன் விழுந்தேன்?” என்று சிந்தித்து,
“இனி எப்படி நடக்க வேண்டும்?” என்று கற்றுக்கொள்வதே வளர்ச்சி.

நம்பிக்கை என்பது இருளில் ஒரு சிறிய விளக்கு

இரவு முழுவதும் இருட்டாக இருக்கலாம்.

ஆனால் ஒரு சிறிய விளக்கு இருந்தால் போதும்.

அது முழு உலகத்தையும் வெளிச்சமாக்க வேண்டியதில்லை.

நாம் அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்க வேண்டிய அளவுக்கு வெளிச்சம் கொடுத்தாலே போதும்.

நம்பிக்கையும் அப்படித்தான்.

நாளை என்ன நடக்கும் என்று நமக்குத் தெரியாது.

ஆனால் நாளை நன்றாக இருக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையுடன் இன்று நம்மால் முடிந்ததைச் செய்ய முடியும்.

இதுதான் நம்பிக்கையின் அழகு.

நம்பிக்கை நமக்கு எதிர்காலத்தை உறுதி செய்து தருவதில்லை.

எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்ளும் மனத்துணிவைத் தருகிறது.

அதனால் தான் எத்தனை கஷ்டங்கள் வந்தாலும் சில மனிதர்கள் உடைந்து போகாமல் நிற்கிறார்கள்.

அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் பிரச்சினைகள் இல்லாததால் அல்ல.

அவர்களுக்குள் இன்னும் ஒரு சிறிய குரல் பேசிக்கொண்டிருப்பதால்.

“இது கூட கடந்து போகும்.”

நேர்மறையான பார்வை என்பது பிரச்சினையை மறுப்பதல்ல

சிலர் நேர்மறையான சிந்தனை என்றால் வாழ்க்கையில் உள்ள கஷ்டங்களைப் பார்க்காமல் இருப்பது என்று நினைக்கிறார்கள்.

அது உண்மையல்ல.

காலில் முள் குத்தியிருக்கிறது என்றால்,
“முள் இல்லை” என்று சொல்லிக்கொள்வது நேர்மறை சிந்தனை அல்ல.

முள் இருப்பதை ஏற்றுக்கொண்டு,

“ஆம், வலிக்கிறது. ஆனால் இதை எப்படிக் கவனமாக அகற்றுவது?”

என்று சிந்திப்பதுதான் நேர்மறையான பார்வை.

வாழ்க்கையிலும் அப்படித்தான்.

பணம் இல்லையென்றால் இல்லை என்று ஏற்றுக்கொள்வோம்.

தோல்வி ஏற்பட்டிருந்தால் ஏற்பட்டது என்று ஏற்றுக்கொள்வோம்.

ஒருவர் நம்மை விட்டு விலகியிருந்தால் அந்த வலியையும் உணர்வோம்.

நோக்கம் ஒன்று நிறைவேறாமல் போனால் அதையும் ஏற்றுக்கொள்வோம்.

ஆனால் அங்கேயே நின்றுவிடாமல்,

“இப்போது என்ன செய்ய முடியும்?”

என்ற கேள்வியை நம்மிடம் கேட்போம்.

இந்த ஒரு கேள்வியே மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடியது.

நம்பிக்கை மனிதனை வளர்க்கிறது

நம்பிக்கை கொண்ட மனிதன் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் ஒரு பாடமாகப் பார்க்கத் தொடங்குகிறான்.

வெற்றி வந்தால்  “நான் என்ன சரியாகச் செய்தேன்?” என்று கேட்கிறான்.

தோல்வி வந்தால்  “நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?” என்று கேட்கிறான்.

விமர்சனம் வந்தால் “இதில் உண்மை ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்று சிந்திக்கிறான்.

பாராட்டு வந்தால் “இதில் நான் மயங்கிவிடக்கூடாது” என்று தன்னைக் கட்டுப்படுத்துகிறான்.

இதுதான் தனிப்பட்ட வளர்ச்சி.

நேற்று இருந்த நம்மைவிட இன்று கொஞ்சம் நல்லவராக இருப்பது.

அதற்கு உலகம் முழுவதையும் மாற்ற வேண்டியதில்லை.

நம்மையே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றினால் போதும்.

நேற்று கோபப்பட்ட இடத்தில் இன்று கொஞ்சம் பொறுமையாக இருக்கலாம்.

நேற்று உடனே பதில் சொன்ன இடத்தில் இன்று சற்று அமைதியாக இருக்கலாம்.

நேற்று பிறருடைய குறைகளைப் பார்த்த இடத்தில் இன்று அவர்களுடைய சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யலாம்.

நேற்று தோல்வியில் உடைந்த இடத்தில் இன்று அதிலிருந்து ஒரு பாடத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

அவ்வளவுதான்.

இப்படிச் சிறிய மாற்றங்கள் சேர்ந்து ஒரு பெரிய மனிதனை உருவாக்குகின்றன.

நம்மை நாமே ஒப்பிட வேண்டிய ஒரே மனிதன் நேற்றைய நாம்

இன்றைய மனிதனை நேற்று இருந்த மனிதனுடன் ஒப்பிடுவதில் ஒரு பெரிய அர்த்தம் இருக்கிறது.

ஆனால் நம்மை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடத் தொடங்கினால் மன அமைதி போய்விடும்.

அவரிடம் வீடு இருக்கிறது.

அவரிடம் பணம் இருக்கிறது.

அவரிடம் புகழ் இருக்கிறது.

அவருடைய பிள்ளைகள் உயர்ந்திருக்கிறார்கள்.

அவருடைய வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கிறது.

என்று பார்த்துக்கொண்டே இருந்தால், நம்மிடம் இருப்பவை நமக்குத் தெரியாமல் போய்விடும்.

ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் வாழ்க்கைப் பாதை.

ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் காலம்.

ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் சோதனைகள்.

ஒரு மரம் இன்னொரு மரத்தைப் பார்த்து வளர்வதில்லை.

அது தன் வேரை ஆழமாகப் பதித்து, தன் கிளைகளை விரித்து, தன் காலத்தில் வளர்கிறது.

மனிதனும் அப்படித்தான்.

நேற்று இருந்த என்னைவிட இன்று நான் சிறிது மேம்பட்டிருக்கிறேனா?

இந்தக் கேள்வி போதும்.

சத்திய உணர்வுடன் நம்பிக்கையை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.

வாயால் “நம்பிக்கை” என்று சொல்வது மிகவும் எளிது.

உண்மையான வாழ்க்கையில் அதை கடைப்பிடிப்பதுதான் கடினம்.

சிரமம் வரும்போது நம்பிக்கை பேசுவது வேறு.

சிரமத்தின் நடுவில் நம்பிக்கையுடன் வாழ்வது வேறு.

எல்லாம் நன்றாக இருக்கும் போது,

“நான் நேர்மறையாக சிந்திப்பவன்”

என்று சொல்வது எளிது.

ஆனால் கதவு மூடப்பட்டபோது,
பதில் வராதபோது,
எதிர்பார்ப்பு உடைந்தபோது,
நம்முடைய முயற்சி தோல்வியடைந்தபோது,

அப்போது கூட,

“நான் உடைந்து போகமாட்டேன். இதிலிருந்தும் நான் கற்றுக்கொள்வேன்”

என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொள்ள முடிந்தால்,

அதுதான் உண்மையான நம்பிக்கை.

அதனால்தான் நம்பிக்கையை ஒரு வார்த்தையாக வைத்துக்கொள்ளாமல், ஒரு வாழ்க்கை முறையாக மாற்ற வேண்டும்.

நம்பிக்கை செயலில் வெளிப்பட வேண்டும்

நம்பிக்கை என்பது கைகளை மடக்கிக்கொண்டு எதிர்காலத்தை எதிர்பார்ப்பதல்ல.

“ஒருநாள் எல்லாம் சரியாகிவிடும்” என்று சொல்லிவிட்டு ஒன்றும் செய்யாமல் இருப்பதும் நம்பிக்கை அல்ல.

விதை போட்டுவிட்டு தண்ணீர் ஊற்றாமல்,

“ஒருநாள் மரம் வளரும்”

என்று காத்திருப்பது போலாகிவிடும்.

நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்.

அதோடு முயற்சியும் இருக்க வேண்டும்.

நம்பிக்கை + முயற்சி = முன்னேற்றம்.

நம்பிக்கை + பொறுமை = மன உறுதி.

நம்பிக்கை + அனுபவம் = ஞானம்.

நம்பிக்கை + நல்ல எண்ணம் = நல்ல வாழ்க்கை.

நம்மால் முடியாததைப் பற்றி கவலைப்படுவதற்குப் பதிலாக, நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வோம்.

இன்று ஒரு நல்ல செயல்.

இன்று ஒருவரிடம் அன்பான வார்த்தை.

இன்று ஒரு புதிய விஷயத்தை கற்றுக்கொள்வது.

இன்று ஒரு தவறை திருத்துவது.

இன்று நம்முடைய உடலையும் மனதையும் கொஞ்சம் கவனிப்பது.

இவை எல்லாம் சிறிய செயல்கள்தான்.

ஆனால் வாழ்க்கை என்ற பெரிய கட்டிடம் இப்படிப்பட்ட சிறிய கற்களால்தான் கட்டப்படுகிறது.

நம்பிக்கையான மனிதன் மற்றவர்களுக்கும் வெளிச்சமாகிறான்

நம்பிக்கை நம்மை மட்டும் மாற்றுவதில்லை.

நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் பாதிக்கிறது.

ஒரு வீட்டில் ஒருவர் அமைதியாக இருந்தால், அந்த அமைதி மற்றவர்களுக்கும் பரவுகிறது.

ஒருவர் எப்போதும் குறை கூறிக்கொண்டிருந்தால், அந்தக் குறை மற்றவர்களையும் பாதிக்கும்.

அதேபோல் ஒருவர் நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தால், அவர் அருகில் இருப்பவர்களுக்கும் ஒரு தைரியம் பிறக்கும்.

ஒரு தந்தை தன் பிள்ளையிடம்,

“தோல்வி வந்துவிட்டதே என்று பயப்படாதே. மீண்டும் முயற்சி செய்.”

என்று சொல்வது ஒரு வார்த்தை மட்டுமல்ல.

அது ஒரு வாழ்க்கைப் பாடம்.

ஒரு தாய் தன் மகளிடம்,

“இன்று முடியவில்லை என்றால் நாளை முயற்சி செய்.”

என்று சொல்வது ஒரு சாதாரண ஆறுதல் அல்ல.

அது அவளுக்குள் வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்கும் நம்பிக்கையின் விதை.

அதனால் நம்முடைய நம்பிக்கை நமக்கானது மட்டுமல்ல.

நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களுக்கும் நாம் தரக்கூடிய ஒரு பரிசு.

வாழ்க்கை நம்மை சோதிக்கும்; நாம் என்னவென்று அது காட்டும்

வாழ்க்கையில் சோதனைகள் வராமல் இருக்காது.

சோதனை இல்லாத வாழ்க்கை என்று ஒன்று இல்லை.

சிலருக்கு பணத்தில் சோதனை.

சிலருக்கு உறவுகளில் சோதனை.

சிலருக்கு உடல் உழைப்பில் சோதனை.

சிலருக்கு தனிமையில் சோதனை.

சிலருக்கு கனவுகள் நிறைவேறாததில் சோதனை.

ஆனால் ஒவ்வொரு சோதனையும் நம்மிடம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறது.

“இப்போது நீ யார்?”

கஷ்டம் வரும்போது நம்முடைய உண்மையான முகம் வெளிப்படும்.

அப்போது கோபப்படுகிறோமா?

அல்லது அமைதியாக சிந்திக்கிறோமா?

அடுத்தவரை குறை சொல்கிறோமா?

அல்லது நம்முடைய பங்கைப் பார்க்கிறோமா?

வாழ்க்கையை வெறுக்கிறோமா?

அல்லது வாழ்க்கையிடமிருந்து ஒரு பாடத்தை எடுத்துக்கொள்கிறோமா?

இந்தத் தேர்வுகள்தான் நம்மை உருவாக்குகின்றன.

ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய பிறப்பு

நான் வாழ்க்கையைப் பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது ஒரு உண்மை புரிகிறது.

மனிதன் ஒருமுறை மட்டும் பிறப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு நாளும் அவனுக்குள் ஒரு புதிய மனிதன் பிறக்க முடியும்.

நேற்று கோபக்காரனாக இருந்தவன் இன்று பொறுமையானவனாக மாறலாம்.

நேற்று பயந்தவன் இன்று துணிவானவனாக மாறலாம்.

நேற்று பிறரைப் புரிந்துகொள்ளாதவன் இன்று புரிந்துகொள்ளக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.

நேற்று தன்னைத் தானே குறை கூறிக்கொண்டவன் இன்று தன்னை ஏற்றுக்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்ளலாம்.

அதனால் தான்,

“நான் இப்படித்தான்”

என்று நம்மை நாமே ஒரு பெட்டிக்குள் அடைத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

மனிதன் மாறக்கூடியவன்.

வளரக்கூடியவன்.

திருந்தக்கூடியவன்.

கற்றுக்கொள்ளக்கூடியவன்.

மீண்டும் எழக்கூடியவன்.

இதுதான் நம்பிக்கையின் மிகப் பெரிய செய்தி.

நாளைய சிறந்த மனிதன் இன்று நம்முள் உருவாக வேண்டும்

நாம் நாளை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறோமோ, அந்த மனிதனை இன்று முதலே உருவாக்க ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

நல்ல மனிதனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் நல்ல எண்ணங்களை வளர்க்க வேண்டும்.

அமைதியான மனிதனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் கோபத்தின் நேரத்தில் அமைதியைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

அன்பான மனிதனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் அன்பைச் செயல்களில் காட்ட வேண்டும்.

பொறுமையான மனிதனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் காத்திருக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

நம்பிக்கையான மனிதனாக இருக்க வேண்டும் என்றால் கஷ்டத்திலும் நம்பிக்கையை விடக்கூடாது.

நாம் ஆக விரும்பும் மனிதன், எங்கோ எதிர்காலத்தில் நம்மை வந்து சந்திக்கப் போவதில்லை.

அவன் இன்று நாம் எடுக்கும் சிறிய முடிவுகளில் உருவாகிக்கொண்டிருக்கிறான்.

இறுதியாக…

அன்பினியோரே!

வாழ்க்கை நமக்கு எப்போதும் மலர்களை மட்டும் தராது.

சில நேரங்களில் முட்களையும் தரும்.

ஆனால் முட்கள் இருப்பதால் ரோஜாவை வெறுத்துவிட முடியுமா?

உனக்கு ரோஜா வேண்டுமானால், முட்களைக் கண்டு ஓடாதே.

வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.

கஷ்டங்கள் இருப்பதால் வாழ்க்கையை வெறுக்க வேண்டியதில்லை.

தோல்விகள் இருப்பதால் முயற்சியை நிறுத்த வேண்டியதில்லை.

நேற்று தவறியதால் இன்று நம்மைத் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.

இன்று நாம் செய்ய வேண்டியது ஒன்றே.

நேற்றைய நம்மைவிட இன்று கொஞ்சம் நல்லவராக இருப்போம்.

இன்று கொஞ்சம் அதிகமாக நேசிப்போம்.

கொஞ்சம் குறைவாக கோபப்படுவோம்.

கொஞ்சம் அதிகமாக பொறுமையாக இருப்போம்.

கொஞ்சம் குறைவாக குறை கூறுவோம்.

கொஞ்சம் அதிகமாக நன்றியுணர்வுடன் இருப்போம்.

கொஞ்சம் குறைவாக பயப்படுவோம்.

முக்கியமாக

நம்பிக்கையை விடாமல் இருப்போம்.

ஏனெனில் நம்பிக்கை என்பது வெறும் எதிர்காலத்தின் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை அல்ல.

நம்முள் இன்னும் நல்லது உருவாக முடியும் என்ற நம்பிக்கை.

நம்முடைய வாழ்க்கை இன்னும் முழுமை பெறவில்லை.

நம்முடைய கதை இன்னும் முடியவில்லை.

நம்முடைய சிறந்த பக்கம் இன்னும் எழுதப்படாமல் இருக்கலாம்.

அதனால் நேற்றைய பக்கத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு அழ வேண்டாம்.

இன்றைய பக்கத்தை அழகாக எழுதுவோம்.

நாளை வரும் போது,

“நேற்றைவிட இன்று நான் சிறந்த மனிதனாக இருந்தேன்”

என்று நம்முடைய மனசாட்சியிடம் சொல்ல முடிந்தால்,

அதுவே ஒரு பெரிய வெற்றி.

வாழ்க்கை எதைத் தந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்வோம்.

எதை எடுத்தாலும் தாங்கிக்கொள்வோம்.

எதை கற்றுக்கொடுத்தாலும் கற்றுக்கொள்வோம்.

ஆனால் ஒன்றை மட்டும் கையில் இருந்து விடமாட்டோம்—

நம்பிக்கையை.

ஏனெனில் இருள் எவ்வளவு நீண்டதாக இருந்தாலும்,

விடியல் வருவதைத் தடுக்க அதனால் முடியாது.

நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் அந்த விடியல் நிச்சயம் இருக்கிறது.

அதைப் பார்க்கும் கண்களாக நம்பிக்கையையும்,

அதை நோக்கிச் செல்லும் கால்களாக முயற்சியையும்,

அதைத் தாங்கிச் செல்லும் இதயமாக பொறுமையையும் வைத்துக்கொள்வோம்.

நேற்றை விட இன்று சிறந்த மனிதராக இருப்போம்.

இன்றை விட நாளை இன்னும் சிறந்த மனிதராக உருவாகுவோம்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்