பிரபஞ்ச சக்தியும் உள்ளத்தின் விழிப்புணர்வும்
பிரபஞ்ச சக்தியும் உள்ளத்தின் விழிப்புணர்வும்
நாம் அன்றாடம் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு சக்தியை தேடுகிறோம்.
சில நேரங்களில் அது புகழாக இருக்கிறது, சில நேரங்களில் பணமாக இருக்கிறது, சில நேரங்களில் அன்பாக இருக்கிறது.
ஆனால் அந்தத் தேடல் எப்போதும் வெளியே நோக்கியதாகவே இருக்கிறது.
கோவில்களில் தேடுகிறோம், மனிதர்களிடம் தேடுகிறோம், புத்தகங்களில் தேடுகிறோம். ஆனால் உண்மையான சக்தி பிரபஞ்ச சக்தி வெளியே இல்லை.
அது நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில், மௌனத்தில், அமைதியில் ஏற்கனவே துளிர்த்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அதை உணர்வதற்கு வேண்டியது ஒரே ஒரு திரும்புதல் வெளியிலிருந்து உள்நோக்கிய திரும்புதல்.
நம் மனம் எப்போதும் சத்தமாக இருக்கிறது.
காலையில் எழுந்திருக்கும் நிமிடத்திலிருந்தே எண்ணங்கள் ஓடத் தொடங்குகின்றன.
நேற்று நடந்தது, நாளை நடக்கப் போவது, யாரோ சொன்ன வார்த்தை, நம்மை பற்றி மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்ற கவலை.
இந்த அலைகளுக்கு மத்தியில் நம் உள்ளத்தின் மூலக் குரல் கேட்படுவதில்லை.
மௌனம் என்பது வெறும் சத்தமின்மை அல்ல.
அது ஒரு நிலை எண்ணங்களைப் பார்க்கும் திறன் பெற்ற நிலை.
ஒரு நதியில் நீர் ஓடுகிறது. ஆனால் நதிக்கரையில் நிற்கும் மனிதன் நீரோட்டத்தில் அடிபட்டுச் செல்வதில்லை பார்க்கிறான்.
அதுபோல, நம் எண்ணங்களை நாம் உள்ளிருந்து அனுபவிக்காமல், வெளியிலிருந்து ஒரு சாட்சியாகப் பார்க்கும் திறனே மௌனம் தருவது.
நடைமுறையில் இதை எப்படி செய்வது?
காலையில் எழுந்திருக்கும்போது, செல்லிடத்தொலைபேசியை எடுப்பதற்கு முன், வெறும் ஐந்து நிமிடம் உட்கார்ந்து, கண்களை மூடி, மூச்சை கவனியுங்கள்.
எண்ணங்கள் வரும். அவற்றை விரட்ட வேண்டாம்.
வந்தது வந்தது என்று பார்த்து விடுங்கள்.
இந்த சிறிய பழக்கம் படிப்படியாக உள்ளத்தின் அமைதியைத் தொட வைக்கும்.
சாட்சி நிலை ஒன்றே பயத்தை வெல்லும் வழி.
பயமும் சந்தேகமும் நம் வாழ்வில் மிகவும் இயல்பான உணர்வுகள்.
புதிதாக ஒரு முடிவு எடுக்கும்போது பயம் வருகிறது.
தோல்வி வரும்போது சந்தேகம் வருகிறது.
"நான் சரியான பாதையில் இருக்கிறேனா?" என்ற கேள்வி திரும்பத் திரும்ப வருகிறது.
இந்த எண்ணங்களுடன் நாம் ஐக்கியமாகிவிடும்போது அதாவது "நான் பயந்தவன்", "நான் தோல்வியாளன்" என்று நம்மையே நாம் அழைத்துக்கொள்ளும்போது அந்த உணர்வு நம்மை ஆட்கொண்டுவிடுகிறது.
ஆனால் "நான் பயப்படுகிறேன்" என்று சொல்வதும், "இப்போது என்னுள் பயம் என்ற உணர்வு இருக்கிறது, அதை நான் பார்க்கிறேன்" என்று சொல்வதும் முற்றிலும் வேறு.
இரண்டாவது நிலையில் நீங்கள் சாட்சி. பயம் உங்களுக்கு வெளியே நிற்கிறது.
அதன் வலிமை குறைகிறது.
இதை நடைமுறையில் கையாள ஒரு எளிய வழி.
ஏதாவது ஒரு தீவிரமான உணர்வு வரும்போது, ஒரு காகிதத்தில் எழுதுங்கள் "இப்போது என்னுள் என்ன நடக்கிறது?" என்று.
எழுதும் செயல் உங்களை அந்த உணர்விலிருந்து சற்று விலக்கி சாட்சி நிலைக்குக் கொண்டு போகிறது.
இது ஒரு மிகவும் நடைமுறைசார்ந்த தியான முறை.
உள்ளிருக்கும் தூய ஆற்றல்
பிரபஞ்ச சக்தி என்பது மந்திரம் அல்ல,
அதிசயம் அல்ல.
அது நம் உள்ளே ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு தூய ஆற்றல்.
அதை வேறு பெயர்களில் சொல்லலாம் உள்மனம், உள்ளுணர்வு, ஆன்மா, விழிப்புணர்வு.
பெயர் முக்கியமல்ல.
அந்த ஆற்றல் சத்தமாகப் பேசாது.
ஆனால் நாம் ஒரு முடிவு எடுக்கும்போது, ஏதோ ஒரு மென்மையான உந்துதல் வருகிறதே "இது சரியில்லை" அல்லது "இதுதான் என் வழி" என்று அது அந்த உள்ளாற்றலின் குரல்.
பெரும்பாலும் நாம் அந்தக் குரலை புரிந்துணர்வு, தர்க்கம், மற்றவர்களின் கருத்துகளின் ஆரவாரத்தில் மூழ்கடித்துவிடுகிறோம்.
பின்னர் பல ஆண்டுகள் கழித்து திரும்பிப் பார்க்கும்போது, "அன்று என் மனசு சொன்னது சரிதான்" என்று உணர்கிறோம்.
அந்த உள்குரலைக் கேட்க, சாட்சி நிலையும் மௌனமும் அவசியம்.
நம்பிக்கை, பொறுமை, நேர்மை மூன்றும் ஒன்றே
பிரபஞ்ச சக்தியுடன் இணைந்து பயணிக்க மூன்று தூண்கள் தேவை என்கிறது இந்த சிந்தனை.
நம்பிக்கை, பொறுமை, செயலில் நேர்மை.
நம்பிக்கை என்பது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை அல்ல.
"நான் சரியாக உழைக்கிறேன், என் பாதை சரியானது, விளைவு வரும்" என்ற உள்ளார்ந்த நம்பிக்கை.
இது வலிமையிலிருந்து வருவது, பலவீனத்திலிருந்து அல்ல.
பொறுமை என்பது செயலற்று இருப்பது அல்ல.
ஒரு விவசாயி விதை விதைத்த மறுநாளே அறுவடை செய்யப் போவதில்லை.
நீர் பாய்ச்சுகிறான், களை எடுக்கிறான், கவலைப்படாமல் காத்திருக்கிறான்.
அந்த காத்திருத்தல் சரியான நேரத்திற்கான மரியாதை அதுவே பொறுமை.
செயலில் நேர்மை என்பது மிக முக்கியமானது.
நாம் சொல்வதும், செய்வதும், உள்ளே நினைப்பதும் ஒன்றாக இருக்கும்போது ஒரு வித தெளிவு கிடைக்கிறது.
இரட்டை வாழ்வு வெளியே ஒன்று சொல்லி, உள்ளே வேறொன்று நினைப்பது நம் சக்தியை உள்ளிருந்தே சிதைக்கும்.
நேர்மை ஒரு நெறிமுறை மட்டுமல்ல, அது ஆற்றலைக் காக்கும் வழியும்கூட.
பிரபஞ்சம் சரியான நேரத்தில் தேவையானவற்றைத் தருகிறது.
"சரியான நேரத்தில் சரியான வழியில் வரும்" என்ற வாக்கியம் கேட்கும்போது சிலருக்கு சந்தேகம் வரலாம்.
இது வெறும் ஆறுதல் வார்த்தையா?
ஆனால் கவனித்துப் பாருங்கள். வாழ்க்கையில் நாம் மிகவும் ஆவலாகத் தேடி, வரவில்லை என்று கஷ்டப்பட்டவை சில நேரங்களில் நாம் கைவிட்ட பிறகுதான் வந்திருக்கும்.
அல்லது வரவில்லை என்றால், வராமல் போனது நல்லதற்கே என்று பிறகு புரிந்திருக்கும்.
இதன் பொருள் நாம் செய்யாமல் இருக்கலாம் என்று அல்ல. நாம் முழு மனதுடன் செய்துவிட்டு, விளைவை பற்றிப்பிடிக்காமல் விட்டுவிட வேண்டும்.
பற்றாமை என்பது அலட்சியம் அல்ல; அது நம்பிக்கையின் மறுபெயர்.
பிரபஞ்ச சக்தி என்பது நம்மை விட்டு தூரத்தில் இருக்கும் ஒரு பொருளல்ல.
அது நம் மூச்சில் இருக்கிறது,
நம் அமைதியில் இருக்கிறது, நம் உண்மையான செயல்களில் இருக்கிறது.
நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் மனதை மௌனப்படுத்துவது, எண்ணங்களை சாட்சியாகப் பார்ப்பது, நம்பிக்கையோடும் பொறுமையோடும் நேர்மையோடும் நடப்பது.
அப்போது வாழ்க்கை ஒரு போராட்டமாக இல்லாமல், ஒரு பயணமாக மாறும்.
பிரபஞ்சம் நம்முடன் எதிர் நிற்காது நம்முடன் சேர்ந்து நடக்கும்.
அன்பன்


0 Comments:
Post a Comment
<< Home