வாழ்வின் வழி நம்பிக்கையும் நன்றியும்

வாழ்வின் வழி நம்பிக்கையும் நன்றியும்

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நேர்கோட்டில் செல்லும் பயணமல்ல. 

அது சில நேரம் மலையேறும், சில நேரம் பள்ளத்தாக்கில் இறங்கும்.

சில தருணங்களில் பாதை தெளிவாக தெரியும்.

சில நேரங்களில் இருளில் தடுமாறுவோம். 

ஆனால் அந்த தடுமாற்றமே நம்மை வலிமையாக்கும் தருணம் என்பதை உணர்ந்தவர்கள் வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாக வாழ்கிறார்கள்.

    

சோர்வு, ஏமாற்றம், தோல்வி என்பவை வாழ்வின் ஒரு பகுதிதான்.

ஆனால் அவையே வாழ்வின் முழுமையல்ல. 

சோர்வடைந்து விடக்கூடாது.

   

ஆச்சரியங்கள் காத்திருக்கின்றன.

மனித வாழ்வில் சோர்வு வருவது இயல்பானது. 

உழைத்தும் பலன் கிடைக்காத நேரம், நம்பியவர்கள் ஏமாற்றும் தருணம், உடல் நலம் குன்றும் காலம் இவை அனைத்தும் நம்மை உள்ளுக்குள் வெறுமையாக உணரவைக்கும். 

"இனி என்னால் முடியாது" என்ற எண்ணம் மனதில் ஊர்வது மிகவும் இயல்பானது. 

ஆனால் அந்த சோர்வின் உச்சத்திலேயே பலருக்கு திடீரெனப் பாதை திறந்திருக்கிறது என்பதை வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கிறது.

தாமஸ் எடிசன் ஒரு விளக்கை கண்டுபிடிக்க பல நூறு முறை தோல்வி கண்டார். 

ஆனால் ஒவ்வொரு தோல்வியும் "இந்த வழியில் நடக்காது" என்பதை கற்றுக் கொடுத்தது. 

அவர் சோர்ந்திருந்தால், இன்று உலகம் இருளில்தான் இருந்திருக்கும். 

ஏபிரகாம் லிங்கன் தேர்தலில் திரும்பத் திரும்ப தோற்றார்,

  

வியாபாரத்தில் தோற்றார், அன்பானவர்களை இழந்தார்  ஆனால் கடைசியில் அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த தலைவர்களில் ஒருவரானார்.

   

இவர்களுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்பது ஒன்றே ஒன்றுதான்.

சோர்வே ஆரம்பம், வெற்றி அதற்குப் பிறகே வரும்.

வாழ்க்கையின் ஆச்சரியங்கள் எப்போதும் நாம் எதிர்பார்க்காத நேரத்திலேயே வருகின்றன. 

அதை நாம் ஒரு கதையால் புரிந்துகொள்ளலாம். 

ஒரு விவசாயி பல மாதங்கள் வறட்சியால் கஷ்டப்பட்டான். எல்லாம் போய்விட்டது என்று நினைத்து தளர்ந்திருந்த போது, ஒரு இரவில் மழை பெய்தது.

    

அடுத்த வருடம் அவனது நிலம் பசுமையாக மலர்ந்தது. 

அந்த மழை அவன் விரும்பிய நேரத்தில் வரவில்லை ஆனால் அது வந்தது, 

நிச்சயமாக வந்தது. 

நம் வாழ்க்கையிலும் அந்த மழை நிச்சயம் வரும். 

சோர்வடைந்து விட்டால், அந்த மழையை வரவேற்க நாம் இல்லாமல் போவோம்.

தற்போதைய நிலைமையை வைத்து எதையும் தீர்மானிக்கக் கூடாது.

இன்றைய நிலைமை நிரந்தரமில்லை என்பது மிக முக்கியமான உண்மை. 

ஒரு குளிர்கால இரவு எப்போதும் குளிர்ந்தே இருக்காது.

விடியல் நிச்சயம் வரும்.

    

அதுபோலவே, வாழ்க்கையிலும் கஷ்டகாலம் என்பது ஒரு காலகட்டம் மட்டுமே, அது முழு வாழ்க்கையல்ல.

    

ஆனால் நாம் அந்த கஷ்டகாலத்தில் இருக்கும்போது, அதுவே உலகம் என்று தோன்றும். 

அந்த தருணத்தில் எடுக்கும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் அவசரமானவையாகவும், பின்னர் வருந்தத்தக்கவையாகவும் இருக்கும்.

ஒரு மனிதன் கடும் நிதி நெருக்கடியில் இருந்தான். 

"இனி எல்லாம் முடிந்தது" என்று அவன் தன் தொழிலையும் கனவையும் கைவிட முடிவு செய்தான். 

ஆனால் அவனது நண்பர் அவனை தடுத்து, "ஆறு மாதம் காத்திரு" என்று சொன்னார். 

ஆறு மாதத்தில் அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது, அது அவனது வாழ்க்கையை மாற்றியது.

    

அவசரமாக எடுத்திருந்த முடிவு அவனை அந்த வாய்ப்பிலிருந்து விலக்கியிருக்கும். 

காலமும் நேரமும் மாறும்.

அது இயற்கையின் நியதி.

    

இன்றைய தோல்வி நாளைய வெற்றிக்கான பாடம். 

இன்றைய கண்ணீர் நாளைய மகிழ்ச்சிக்கான விதை.

மனநல ஆராய்ச்சிகளும் இதையே சொல்கின்றன.

மிகக் கடுமையான வலியின் நேரத்தில் மனிதர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள், சாந்தமான நேரத்தில் எடுக்கும் முடிவுகளிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டிருக்கும். 

எனவே, கஷ்டகாலத்தில் பெரிய முடிவுகளை ஒத்திவைப்பது புத்திசாலித்தனம். 

"இப்போது தெளிவில்லை, கொஞ்சம் நேரம் கொடுப்போம்" என்று சொல்லிக்கொள்வதே வாழ்க்கையின் நுணுக்கம்.

உள்ளதை மகிழ்ச்சியாக ஏற்றல்  நன்றியின் வலிமை.

"உள்ளது எதுவோ அது இறைவன் கொடுத்தது" என்ற சிந்தனை ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை உள்ளடக்கியது. 

இன்று நம்மிடம் இருப்பது உடல் ஆரோக்கியம், நேசிக்கும் மக்கள், வாழ்வதற்கான கொஞ்சம் உணவு, தூங்குவதற்கு ஒரு இடம் இவை எல்லாம் இயல்பாக நாம் கவனிக்கத் தவறுகிறோம்.

   

இல்லாதவற்றை நோக்கி ஏங்குவதில் நாம் இருக்கும்போது, இருக்கும் நன்மைகள் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை.

நன்றி உணர்வு என்பது வெறும் மதம் சொல்லும் கட்டளையல்ல.

 அது மனோதத்துவத்தில் நிரூபிக்கப்பட்ட வாழ்வியல் மருந்து.

    

நன்றி உணர்வோடு வாழும் மக்கள் மன அழுத்தத்தை குறைவாக உணர்கிறார்கள், மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள், உறவுகளில் ஆழமாக பிணைந்திருக்கிறார்கள் என்று ஆராய்ச்சிகள் காட்டுகின்றன. 

காரணம் எளிமையானது நன்றி என்பது மனதை "குறைபாட்டிலிருந்து" "நிறைவிற்கு" திரும்பவைக்கிறது.

ஒரு முதியவர் ஒரு முறை சொன்னார்.

"என் வாழ்க்கையில் பல கஷ்டங்கள் வந்தன. 

ஆனால் ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் என்னால் மூச்சுவிட முடிகிறது என்பது மட்டுமே என்னை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கிறது."

அந்த எளிமையான நன்றி, அவரை தொண்ணூறு வயது வரை உற்சாகமாக வாழவைத்தது. 

நாமும் நம் வாழ்வின் அடிப்படை நன்மைகளை சூரியன் உதிக்கிறது, காற்று வீசுகிறது, யாரோ ஒருவர் நம்மை நேசிக்கிறார் இவற்றை கவனித்து மகிழும்போது வாழ்வு இனிமையாகும்.

இல்லாதது வரும் என்பது நம்பிக்கையின் நெருப்பு.

"இல்லாதது எதுவோ அது இனி இறைவன் கொடுக்கப் போகிறான்" என்ற நம்பிக்கை, வாழ்வின் இருண்ட தருணங்களில் ஒளி தரும் ஒரு விளக்கு. 

இந்த நம்பிக்கை வெறும் மூட நம்பிக்கையல்ல இது ஆழமான ஆன்மீக உண்மை மற்றும் வாழ்க்கை அனுபவத்தின் சாரம்.

ஒவ்வொரு மனித வாழ்வும் "குறை"களோடுதான் தொடங்குகிறது. 

ஆனால் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் அந்த குறையை "இன்னும் வரவில்லை" என்று பார்க்கிறார்கள், "ஒருபோதும் வராது" என்று பார்க்கவில்லை. 

இந்த ஒரு பார்வை மாற்றமே வாழ்க்கையை முழுவதும் மாற்றும்.

    

குழந்தை பெறாதவர் ஒரு நாள் தாய்மையின் மகிழ்ச்சி கண்டிருக்கிறார். 

வேலை இல்லாதவர் ஒரு நாள் தனது தொழிலில் மலர்ந்திருக்கிறார். 

நோய் வாய்ப்பட்டவர் ஒரு நாள் ஆரோக்கியம் திரும்பியிருக்கிறார்.

    

இவை யாவும் நம்பிக்கை காத்திருந்தவர்களுக்கு கொடுத்த வரங்கள்.

நம்பிக்கை என்பது செயலற்று காத்திருப்பதல்ல. 

நம்பிக்கை என்பது "நான் என்னால் முடிந்ததை செய்கிறேன், மீதியை இறைவன் பார்த்துக்கொள்வான்" என்ற அமைதியான உறுதி. 

அந்த உறுதியோடு வாழும் மனிதன் ஒவ்வொரு நாளும் முயற்சி செய்கிறான், அதே நேரத்தில் முடிவை கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாலுள்ளதாக விட்டுவிடுகிறான். 

அந்த விடுதலையே அவனுக்கு அமைதியை தருகிறது.

வாழ்க்கையின் ஆழமான பாடங்கள்

வாழ்வில் கஷ்டங்கள் வருவது இறைவனின் தண்டனையல்ல  அது நம்மை வளர்க்கும் பள்ளி. 

ஒரு தங்கம் தீயில் சோதிக்கப்படும்போதுதான் அதன் தூய்மை வெளிப்படுகிறது.

    

அதுபோலவே, மனிதன் சோதனைகளில் சிக்கும்போதுதான் அவனது உண்மையான வலிமை, பொறுமை, நம்பிக்கை வெளிப்படுகின்றன.

தோல்வியிலிருந்து தான் வெற்றியின் சுவை புரிகிறது.

    

இருளிலிருந்து தான் ஒளியின் மதிப்பு தெரிகிறது.

    

கடினத்திலிருந்து தான் எளிமையின் இனிமை விளங்குகிறது. 

இந்த கோணத்தில் பார்க்கும்போது, வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும்  நல்லதோ கெட்டதோ  ஒரு பொருள் கொண்டது என்று தெரிகிறது. 

அந்த பொருளை உணர்ந்து வாழும்போது, வாழ்க்கை ஒரு சுமையல்ல ஒரு அர்த்தமுள்ள பயணமாகிறது.

சோர்வடையாதிருங்கள். 

இன்றைய நிலைமையை வைத்து நாளையை தீர்மானிக்காதீர்கள்.

    

உள்ளதற்கு நன்றி சொல்லுங்கள்.

   

இல்லாதது வரும் என்று நம்புங்கள்.

    

இந்த நான்கு அடிப்படைகளும் வாழ்க்கையின் எந்த புயலையும் தாண்ட உதவும்.

கடவுள் நம்மை சோதிக்கும்போது, அது நம்மை அழிக்கவல்ல நம்மை முழுமைப்படுத்த. அந்த நம்பிக்கையோடு, நன்றியோடு, பொறுமையோடு வாழும்போது, வாழ்க்கை தன்னுடைய ஆச்சரியங்களை ஒவ்வொன்றாக திறந்து வைக்கும். 

அந்த ஆச்சரியங்களை வரவேற்கத் தயாராக இருங்கள். 

வாழ்வு அழகானது அதை முழுமையாக வாழுங்கள்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்