விதி — கீழிருந்து சிக்கல்; மேலிருந்து அற்புதம்

விதி — கீழிருந்து சிக்கல்; மேலிருந்து அற்புதம்

“விதி என்பது கீழே இருந்து பார்க்கும்போது சிக்கலான நூலாகத் தோன்றினாலும், நெசவாளனின் அரியணையிலிருந்து பார்க்கும்போது ஒரு அற்புதம் நிறைந்த ஓவியமாக வெளிப்படும் ஒரு நெய்யப்பட்ட நூலாகும்.”

வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில் நமக்கு புரியாத சம்பவங்கள் நடக்கின்றன.

நாம் நல்லது செய்தும் ஏன் கஷ்டம் வருகிறது?

நேர்மையாக வாழ்ந்தும் ஏன் சிலர் நம்மை ஏமாற்றுகிறார்கள்?

நாம் மிகவும் விரும்பிய ஒன்று ஏன் நம்மை விட்டு விலகுகிறது?

பல வருடங்கள் கட்டியெழுப்பிய வாழ்க்கை ஏன் ஒரே நாளில் மாறிவிடுகிறது?

நாம் செல்ல விரும்பிய பாதை ஏன் மூடப்படுகிறது?

அப்போது நம்முடைய மனம் ஒரே கேள்வியைத்தான் கேட்கிறது:

“ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படியெல்லாம் நடக்கிறது?”

அதற்குப் பதில் கிடைக்காதபோது, நாம் அதற்கு ஒரு பெயர் வைக்கிறோம் — விதி.

ஆனால் விதி என்றால் என்ன?

அது ஏற்கனவே எழுதப்பட்ட ஒரு தீர்ப்பா?

நாம் எதைச் செய்தாலும் மாற்ற முடியாத ஒரு கட்டளையா?

அல்லது நம்மால் அந்த நேரத்தில் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு பெரிய வாழ்க்கை நெய்தலா?

இந்தக் கேள்வியை ஆழமாகச் சிந்திக்கும்போது, மேலே கூறப்பட்ட உவமை நமக்கு ஒரு புதிய பார்வையைத் தருகிறது.

ஒரு நெசவாளனின் நூல்

ஒரு நெசவாளன் அழகான ஒரு பட்டாடையை நெய்கிறான் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

அவன் நெய்யும் போது, நமது கண்களுக்கு தெரியும் நூல்கள் தனித்தனியாகத்தான் இருக்கும்.

ஒரு நூல் இங்கே செல்கிறது.

மற்றொரு நூல் அங்கே செல்கிறது.

சில நூல்கள் மேலே செல்கின்றன.

சில நூல்கள் கீழே செல்கின்றன.

சில இடங்களில் நூல்கள் ஒன்றையொன்று கடக்கின்றன.

சில நூல்கள் முடிச்சாகத் தோன்றுகின்றன.

கீழே நின்று அந்த நூல்களை மட்டும் பார்த்தால்,

“இது என்ன குழப்பம்?”

என்றுதான் தோன்றும்.

ஆனால் நெசவாளன் இருக்கும் இடத்திலிருந்து முழு துணியையும் பார்த்தால், அந்தக் குழப்பம் ஒரு வடிவமாக மாறுகிறது.

அங்கே ஒரு மலர் இருக்கலாம்.

ஒரு மயில் இருக்கலாம்.

ஒரு அழகான கோலம் இருக்கலாம்.

ஒரு முழுமையான ஓவியம் இருக்கலாம்.

நாம் பார்த்தது ஒரு நூல்.

நெசவாளன் பார்த்தது முழு ஓவியம்.

இதுதான் விதியைப் புரிந்துகொள்ள உதவும் மிக அழகான உவமை.

நாம் பார்க்கும் வாழ்க்கை — ஒரு சிறிய பகுதி

மனிதனுடைய பார்வை மிகவும் குறுகியது.

நாம் நேற்று வரை நடந்ததை அறிவோம்.

இன்று நடப்பதை ஓரளவு புரிந்துகொள்கிறோம்.

நாளை என்ன நடக்கும் என்பது நமக்குத் தெரியாது.

ஆனால் இறைவன் அல்லது பிரபஞ்சத்தின் பேரறிவு — எதை நாம் எந்தப் பெயரில் அழைத்தாலும் — நம்மைவிட மிகப் பெரிய பார்வையைக் கொண்டிருக்கிறது என்று ஆன்மீகம் கூறுகிறது.

நாம் ஒரு பக்கத்தைப் பார்க்கிறோம்.

அது முழுப் புத்தகம் அல்ல.

நாம் ஒரு காட்சியைப் பார்க்கிறோம்.

அது முழுத் திரைப்படம் அல்ல.

நாம் ஒரு நூலைப் பார்க்கிறோம்.

அது முழு நெய்த துணி அல்ல.

இதுதான் நம்முடைய வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சிக்கல்.

ஒரு சிறிய பகுதியைப் பார்த்துவிட்டு முழு வாழ்க்கையைப் பற்றி தீர்ப்பு சொல்லிவிடுகிறோம்.

“இது நல்லதல்ல” என்று நாம் நினைப்பது…

சில சமயங்களில் நம் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைப் பார்த்து,

“இது என் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய துரதிர்ஷ்டம்”

என்று நினைத்திருக்கலாம்.

ஆனால் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திரும்பிப் பார்த்தால்,

“அது நடக்காமல் இருந்திருந்தால், நான் இன்று இருக்கும் இடத்திற்கு வந்திருக்க முடியாது”

என்று புரிந்திருக்கலாம்.

ஒரு வேலை கிடைக்கவில்லை.

அப்போது மனம் உடைந்தது.

பின்னர் கிடைத்த வேறு ஒரு வாய்ப்பு வாழ்க்கையை மாற்றியது.

ஒரு உறவு முறிந்தது.

அப்போது உலகமே முடிந்துவிட்டதாகத் தோன்றியது.

ஆனால் அந்தப் பிரிவு நம்மை நம்மையே கண்டுகொள்ளச் செய்தது.

ஒரு மனிதர் நம்மை விட்டு விலகினார்.

அப்போது அது இழப்பாகத் தோன்றியது.

ஆனால் பின்னர் புரிந்தது —

அந்த விலகல் நம்முடைய உள்ளத்தில் ஒரு புதிய கதவைத் திறந்தது.

அதனால் வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கும் உடனடியாக “நல்லது”, “கெட்டது” என்று முத்திரை குத்துவது சரியல்ல.

ஏனெனில்,

ஒரு சம்பவத்தின் அர்த்தம் அது நடந்த நேரத்தில் தெரியாது; அதன் விளைவுகளின் வழியாகத்தான் சில சமயம் தெரிய வருகிறது.

விதி என்ற பெயரில் சோம்பேறித்தனம் வேண்டாம்

ஆனால் இங்கே ஒரு முக்கியமான உண்மையை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

“எல்லாம் விதிதான்” என்று சொல்லிவிட்டு முயற்சி செய்யாமல் இருப்பது ஆன்மீகம் அல்ல.

அது விதியின் பெயரில் நம்முடைய பொறுப்பிலிருந்து ஓடுவது.

விதி என்ற பெயரில் தவறுகளை நியாயப்படுத்துவதும் தவறு.

“என்ன செய்வது? விதி!”

என்று சொல்லிவிட்டு வாழ்க்கையை கையில் எடுத்துக்கொள்ளாமல் இருப்பது மனிதனின் சக்தியை மறுப்பதாகும்.

வாழ்க்கையில் நமக்கு இரண்டு பகுதிகள் இருக்கின்றன.

நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாதவை.

நம்மால் கட்டுப்படுத்தக்கூடியவை.

மழை பெய்வதை நாம் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

ஆனால் குடையை எடுத்துக்கொள்வதா இல்லையா என்பதை நாம் தீர்மானிக்கலாம்.

காற்றின் திசையை நாம் மாற்ற முடியாது.

ஆனால் படகின் பாயை எவ்வாறு அமைப்பது என்பதை நாம் முடிவு செய்யலாம்.

வாழ்க்கையில் வரும் எல்லா சம்பவங்களையும் நாம் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.

ஆனால் அந்தச் சம்பவங்களுக்கு நாம் எப்படி பதிலளிக்கிறோம் என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியும்.

இதுவே மனிதனுடைய சுதந்திரம்.

விதியும் முயற்சியும் — எதிரிகள் அல்ல

விதியும் முயற்சியும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை என்று நாம் அடிக்கடி நினைக்கிறோம்.

ஆனால் அவை அப்படியல்ல.

விதி நமக்கு கொடுக்கப்படும் சூழ்நிலையாக இருக்கலாம்.

முயற்சி அந்தச் சூழ்நிலைக்குள் நாம் செய்யும் பயணமாக இருக்கலாம்.

ஒரு விதை எந்த மண்ணில் விழுகிறது என்பதை அது தேர்ந்தெடுக்காமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் மண்ணில் விழுந்த பிறகு, சூரியனை நோக்கி வளர்வதற்கான அதன் இயல்பான முயற்சி நிற்காது.

அதுபோல மனிதனும்.

நமக்கு கிடைத்த குடும்பம்,

நமக்கு கிடைத்த உடல்,

நமக்கு கிடைத்த காலம்,

நமக்கு கிடைத்த சூழ்நிலை,

நமக்கு நேர்ந்த சில சம்பவங்கள் —

இவை அனைத்தும் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அவற்றுக்குள் நாம் என்ன மனிதராக மாறுகிறோம் என்பது நம்முடைய கையில் இருக்கிறது.

விதி பாதையைத் தரலாம்; பயணத்தின் தரத்தை நாம் தீர்மானிக்கலாம்.

சில கதவுகள் மூடப்படுவதற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கலாம்

வாழ்க்கையில் ஒரு கதவு மூடப்பட்டால் நாம் உடனே வருத்தப்படுகிறோம்.

“எனக்காக அந்தக் கதவு ஏன் திறக்கவில்லை?”

என்று கேட்கிறோம்.

ஆனால் சில நேரங்களில்,

அந்தக் கதவு திறக்காததே நம்முடைய பாதுகாப்பாக இருக்கலாம்.

நாம் விரும்பிய வேலை கிடைக்கவில்லை.

அது தோல்வி என்று நினைத்தோம்.

பின்னர் தெரிந்தது — அந்த வேலை நமக்கு ஏற்றதல்ல.

நாம் விரும்பிய மனிதர் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிலைக்கவில்லை.

அது துரதிர்ஷ்டம் என்று நினைத்தோம்.

பின்னர் புரிந்தது — அந்த உறவு நம்மை நாமே இழக்கச் செய்திருக்கும்.

நாம் விரும்பிய இடத்திற்கு செல்ல முடியவில்லை.

அது தடையாகத் தோன்றியது.

பின்னர் தெரிந்தது — அந்தத் தடை வேறு ஒரு பாதையைத் திறந்தது.

அதனால்,

மூடப்பட்ட கதவுகளைப் பார்த்து மட்டும் அழாதீர்கள்.

ஒருவேளை வாழ்க்கை உங்களை வேறு ஒரு கதவின் முன் அழைத்துச் சென்று கொண்டிருக்கலாம்.

விதி நம்மை தண்டிக்கிறதா?

பலர் கஷ்டம் வந்தால்,

“விதி என்னைத் தண்டிக்கிறது”

என்று நினைக்கிறார்கள்.

ஆன்மீகப் பார்வையில் இதை சற்று வேறுவிதமாகப் பார்க்கலாம்.

வாழ்க்கையில் வரும் ஒவ்வொரு அனுபவமும் தண்டனை அல்ல.

சில அனுபவங்கள் பாடங்கள்.

சில அனுபவங்கள் எச்சரிக்கைகள்.

சில அனுபவங்கள் மாற்றத்திற்கான அழைப்புகள்.

சில அனுபவங்கள் நம்முடைய அகந்தையை உடைக்கும் கண்ணாடிகள்.

சில அனுபவங்கள் நம்முடைய உண்மையான வலிமையை நமக்கே காட்டும் வாய்ப்புகள்.

நாம் கஷ்டத்தில் இருக்கும்போது,

“ஏன் இது எனக்கு நடந்தது?”

என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக,

“இதிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?”

என்று கேட்கத் தொடங்கினால் வாழ்க்கையின் பார்வையே மாறிவிடும்.

வாழ்க்கை நம்மை உருவாக்குகிறது

நாம் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கிறோம் என்று நினைக்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில்,

வாழ்க்கையும் நம்மை வடிவமைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.

ஒரு குயவன் மண்ணைத் தட்டி, அழுத்தி, சுழற்றி ஒரு பானையை உருவாக்குகிறான்.

மண்ணுக்கு அந்த அழுத்தம் வேதனையாக இருந்தால் என்ன?

அது இல்லாமல் பானை உருவாகாது.

தங்கம் நெருப்பில் உருகுகிறது.

அதற்கு அந்த நெருப்பு அழிவாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் அதுவே அதன் தூய்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

அதேபோல் வாழ்க்கையின் சில நெருப்புகள் நம்மை அழிப்பதற்காக வருவதில்லை.

நம்முள் மறைந்திருக்கும் மனிதனை வெளிக்கொணர்வதற்காக வருகின்றன.

அதனால்தான் சிலர் வயதாக வயதாக மென்மையாகிறார்கள்.

சிலர் அமைதியாகிறார்கள்.

சிலர் பிறரைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்குகிறார்கள்.

சிலர் மன்னிக்கக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

சிலர் வாழ்க்கையின் நிலையாமையை உணர்கிறார்கள்.

இவை எல்லாம் வாழ்க்கை என்ற ஆசிரியன் கற்றுக் கொடுத்த பாடங்கள்.

நெசவாளனின் பார்வையை நாம் பெற முடியுமா?

முழுமையான பார்வையை மனிதன் பெறுவது கடினம்.

ஆனால் அதற்கான ஒரு சிறிய வழி இருக்கிறது.

அது — நம்பிக்கை.

எல்லாம் எனக்குப் புரிய வேண்டும் என்று பிடிவாதம் பிடிப்பதை விட்டுவிட்டு,

“இப்போது எனக்குப் புரியவில்லை; ஆனால் இந்த அனுபவத்திற்கும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கலாம்”

என்று மனதைத் திறப்பது.

இதுதான் ஆன்மீக நம்பிக்கையின் தொடக்கம்.

நம்பிக்கை என்பது கண்ணை மூடிக்கொண்டு எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல.

நம்பிக்கை என்பது,

“எனக்குத் தெரியாததை விட வாழ்க்கையில் பெரிய அறிவு இருக்கலாம்”

என்று பணிவுடன் ஏற்றுக்கொள்வது.

கடந்த காலத்தை மாற்ற முடியாது

நம் வாழ்க்கையில் நடந்ததை மாற்ற முடியாது.

கடந்த காலத்தை மீண்டும் சென்று திருத்த முடியாது.

ஆனால் அதைப் பற்றிய நம்முடைய பார்வையை மாற்ற முடியும்.

ஒரு பழைய காயத்தை நாம் எப்போதும் காயமாகவே வைத்திருக்கலாம்.

அல்லது,

“இந்தக் காயம் என்னை வளர்த்தது”

என்று பார்க்கலாம்.

ஒரு தோல்வியை,

“என் வாழ்க்கையின் முடிவு”

என்று பார்க்கலாம்.

அல்லது,

“என் வாழ்க்கையின் திசைமாற்றம்”

என்று பார்க்கலாம்.

ஒரு பிரிவை,

“என் இழப்பு”

என்று பார்க்கலாம்.

அல்லது,

“என்னை என்னிடம் திரும்பக் கொண்டுவந்த அனுபவம்”

என்று பார்க்கலாம்.

சம்பவம் மாறவில்லை.

ஆனால் அதன் பொருள் மாறிவிட்டது.

அதுதான் ஞானத்தின் தொடக்கம்.

வாழ்க்கையின் நெய்தலை நம்புங்கள்

நாம் இப்போது பார்க்கும் நூல் சிக்கலாக இருக்கலாம்.

சில இடங்களில் முடிச்சுகள் இருக்கலாம்.

சில இடங்களில் நிறங்கள் கலந்திருக்கலாம்.

சில நூல்கள் அறுந்துபோனது போலத் தோன்றலாம்.

ஆனால் முழுப் படைப்பு இன்னும் முடிவடையாமல் இருக்கலாம்.

அதனால் இன்று உங்கள் வாழ்க்கை குழப்பமாக இருக்கிறது என்பதற்காக,

உங்கள் வாழ்க்கை அழகற்றது என்று முடிவு செய்துவிடாதீர்கள்.

இன்று புரியாத ஒன்று,

நாளை உங்கள் வாழ்க்கையின் மிக அழகான பகுதியாக மாறலாம்.

இன்று ஏற்பட்ட ஒரு தாமதம்,

நாளை ஒரு பாதுகாப்பாகத் தெரியலாம்.

இன்று ஏற்பட்ட ஒரு தோல்வி,

நாளை ஒரு வெற்றியின் அடித்தளமாக இருக்கலாம்.

இன்று வந்த ஒரு கண்ணீர்,

நாளை உங்கள் கண்களில் வரும் நன்றிக் கண்ணீருக்கு காரணமாக இருக்கலாம்.

ஆன்மீகத்தின் மிகப்பெரிய பாடம்

ஆன்மீகம் நமக்கு,

“உன் வாழ்க்கையில் எதுவும் நடக்கவில்லை”

என்று சொல்லவில்லை.

அது,

“நடப்பதற்குள் இருக்கும் ஆழமான அர்த்தத்தைத் தேடு”

என்று சொல்கிறது.

விதி என்றால் எல்லாவற்றையும் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல.

விதியைப் புரிந்துகொள்வது என்றால்,

முயற்சி செய்ய வேண்டிய இடத்தில் முழு முயற்சி செய்வது;
மாற்ற முடியாத இடத்தில் அமைதியைப் பெறுவது;
புரியாத இடத்தில் பொறுமையுடன் இருப்பது;
இழந்ததைப் பற்றிக் கொண்டிராமல், மீதமுள்ளதை அர்த்தமுள்ளதாக வாழ்வது.

இதுதான் வாழ்க்கையின் முதிர்ச்சி.

இறுதியில்…

ஒரு நாள் நாம் நம் வாழ்க்கையை முழுவதுமாகத் திரும்பிப் பார்க்கும் நேரம் வரும்.

அப்போது,

நம்மை அழ வைத்த மனிதர்களும்,

நம்மை வளர்த்த மனிதர்களும்,

நாம் பெற்ற வெற்றிகளும்,

நாம் சந்தித்த தோல்விகளும்,

நாம் திறந்த கதவுகளும்,

நம்மால் திறக்க முடியாமல் போன கதவுகளும்,

நாம் பெற்ற உறவுகளும்,

நம்மை விட்டு விலகிய உறவுகளும் —

எல்லாம் ஒரே பெரிய ஓவியத்தின் பகுதிகளாகத் தெரியலாம்.

அப்போது ஒருவேளை நாம் புரிந்துகொள்வோம்:

“நான் குழப்பம் என்று நினைத்தது ஒரு வடிவத்தின் தொடக்கம்.”

“நான் இழப்பு என்று நினைத்தது ஒரு புதிய பாதையின் தொடக்கம்.”

“நான் முடிவு என்று நினைத்தது ஒரு மாற்றத்தின் தொடக்கம்.”

அப்போது நம்முடைய மனம் வாழ்க்கையிடம் குறை சொல்லாமல் நன்றி சொல்லத் தொடங்கும்.

ஏனெனில் கீழே இருந்து பார்த்தபோது சிக்கலாகத் தோன்றிய அந்த நூல்கள்,

மேலிருந்து பார்க்கும்போது —

ஒரு அற்புதமான ஓவியமாக நெய்யப்பட்டிருப்பதை நாம் உணர்வோம்.

ஆனால் அந்த ஓவியத்தின் முழுமையை நாம் இப்போதே பார்க்க முடியவில்லை என்பதற்காக வருத்தப்பட வேண்டாம்.

நாம் நெசவாளன் அல்ல.

நாம் அந்த நெய்தலின் ஒரு நூல்.

நமது கடமை முழு ஓவியத்தைப் புரிந்துகொள்வது அல்ல.

நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நிறத்தில்,

நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இடத்தில்,

நம்மால் முடிந்த அளவு அழகாக நெய்யப்படுவதுதான்.

வாழ்க்கை உங்களை எந்தத் திசையில் இழுத்துச் செல்கிறது என்று சில நேரங்களில் புரியாமல் இருக்கலாம்.

அப்போது பயப்படாதீர்கள்.

முயற்சியை நிறுத்தாதீர்கள்.

நம்பிக்கையை இழக்காதீர்கள்.

உங்கள் கையில் இருக்கும் இந்த நாளை மட்டும் நன்றாக வாழுங்கள்.

நேற்றின் நூல் ஏற்கனவே நெய்யப்பட்டுவிட்டது.
நாளையின் நூல் இன்னும் உங்கள் கையில் வரவில்லை.
ஆனால் இன்றைய நூல் — உங்கள் கையில் இருக்கிறது.

அதை அன்பால் நெய்யுங்கள்.

அதை நேர்மையால் நெய்யுங்கள்.

அதை பொறுமையால் நெய்யுங்கள்.

அதை நம்பிக்கையால் நெய்யுங்கள்.

ஒருநாள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது,

“என் வாழ்க்கை ஏன் இப்படிச் சென்றது?”

என்று கேட்பதற்குப் பதிலாக,

“ஆஹா… அந்தச் சிக்கலான நூல்களால்தானே இந்த அழகான ஓவியம் உருவானது!”

என்று புன்னகைக்கலாம்.

அதுவே விதியை வெல்வது அல்ல.

விதியின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அதனுடன் இசைந்து வாழக் கற்றுக்கொள்வது.

அதுவே வாழ்க்கை ஞானம்.

அதுவே ஆன்மீகத்தின் அமைதியான அழகு.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்