பலர் செய்யத் தவறுவதைச் செய்யுங்கள்

பலர் செய்யத் தவறுவதைச் செய்யுங்கள்

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்று நினைக்காத மனிதர் யார்?

ஒவ்வொருவருக்கும் ஏதோ ஒரு கனவு இருக்கிறது.

ஒருவருக்கு நல்ல குடும்ப வாழ்க்கை வேண்டும்.
   
இன்னொருவருக்கு பொருளாதார முன்னேற்றம் வேண்டும்.
   
ஒருவருக்கு தனது பிள்ளைகள் உயர வேண்டும் என்ற ஆசை.
   
இன்னொருவருக்கு தான் நினைத்த ஒரு காரியத்தை செய்து முடிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல்.
    
இன்னொருவருக்கு எழுத வேண்டும், பாட வேண்டும், ஒரு தொழிலை ஆரம்பிக்க வேண்டும், ஒரு புத்தகத்தை வெளியிட வேண்டும், அல்லது தனக்குள் இருக்கும் ஒரு திறமையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் என்ற கனவு.

ஆனால் கனவு காண்பவர்கள் எல்லோரும் அந்தக் கனவை அடைவதில்லை.

ஏன்?

அதற்குக் காரணம் அவர்கள் திறமை இல்லாதவர்கள் என்பதல்ல.

மற்றவர்களை விட அவர்கள் அறிவில் குறைந்தவர்கள் என்பதுமல்ல.

அவர்களிடம் வாய்ப்புகள் இல்லாததால்தான் என்று சொல்லிவிடவும் முடியாது.

பல நேரங்களில் நம்முடைய வெற்றியைத் தடுத்து நிறுத்துவது நம்முடைய திறமையின்மை அல்ல தொடர்ந்து முயற்சி செய்யாத மனநிலைதான்.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவதற்கு நீங்கள் எல்லோரையும் விட புத்திசாலியாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

எல்லோரையும் விட வேகமாக ஓட வேண்டியதில்லை.

எல்லோரையும் விட அதிகமான வசதிகள் உங்களிடம் இருக்க வேண்டியதில்லை.

சில சமயங்களில் மற்றவர்கள் செய்யத் தயங்கும் ஒரு சிறிய காரியத்தை நீங்கள் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்தாலே போதும்.

அதுதான் வாழ்க்கையின் ஒரு பெரிய உண்மை.

பலர் தொடங்குவார்கள்; சிலரே தொடர்வார்கள்.

பலர் ஆர்வத்துடன் ஒரு காரியத்தை ஆரம்பிப்பார்கள். முதல் சில நாட்கள் உற்சாகமாக இருப்பார்கள்.
    
பின்னர் சிரமம் வந்ததும் நின்றுவிடுவார்கள்.

ஆனால் ஒருவர்,

“இது கடினமாக இருக்கிறது. இருந்தாலும் நான் தொடர்கிறேன்”

என்று தன்னிடம் சொல்லிக் கொண்டால், அந்த மனிதனுக்குள் ஒரு புதிய சக்தி பிறக்கிறது.

அந்த சக்தியின் பெயர்தான் மனஉறுதி.

நாம் வாழ்க்கையில் அடைய விரும்பும் பல விஷயங்களுக்கு மிகப்பெரிய தடையாக இருப்பது தோல்வி அல்ல.

தோல்விக்குப் பிறகு நாம் முயற்சியை நிறுத்திவிடுவதுதான்.

ஒரு விதையை மண்ணில் போட்டவுடன் மறுநாள் மரமாகிவிடாது.

அதற்கு மண் தேவை.

தண்ணீர் தேவை.

வெயில் தேவை.

காத்திருக்கும் காலம் தேவை.

அதேபோல நம்முடைய கனவுகளுக்கும் காலம் தேவை.

சில கனவுகள் முளைக்கவே காலம் எடுத்துக்கொள்ளும்.

சில கனவுகள் வளரவே நீண்ட காலம் எடுத்துக்கொள்ளும்.

சில கனவுகள் பலமுறை தோல்வியடைந்த பின்னர்தான் நனவாகும்.

அதனால், நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஒரு விஷயம் உடனடியாக நடைபெறவில்லை என்பதற்காக அது நடைபெறவே முடியாது என்று முடிவு செய்துவிடக்கூடாது.

தாமதம் என்பது தோல்வி அல்ல.

சில நேரங்களில் அது நம்மைத் தயார்படுத்தும் காலம்.

நான் வாழ்வின் முதுமையின் வாசலைத் தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் இந்த வயதில், பின்னோக்கிப் பார்க்கும்போது ஒரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

வாழ்க்கையில் நமக்கு கிடைத்த பல வெற்றிகள், ஒரே நாளில் கிடைத்தவை அல்ல.

அவற்றுக்குப் பின்னால் எண்ணற்ற சிறிய முயற்சிகள் இருந்திருக்கின்றன.

சிலவற்றை யாரும் கவனிக்கவில்லை.

சில முயற்சிகளுக்கு பாராட்டு கிடைக்கவில்லை.

சில முயற்சிகளுக்கு உடனடியாக பலன் கிடைக்கவில்லை.

ஆனால் அவை எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு நாளில் நமக்குப் புரிய வைத்திருக்கின்றன

“நான் முடியாது என்று நினைத்ததை நான் செய்து முடித்திருக்கிறேன்!”

அந்த உணர்வு மிகப் பெரிய செல்வம்.

அதனால்தான் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை என்பது வெளியிலிருந்து யாரோ ஒருவர் வந்து நமக்குள் ஊற்ற வேண்டிய ஒன்று அல்ல.

நாம் நம்மீது வைத்துக் கொள்ளும் நம்பிக்கையிலிருந்தே அது பிறக்கிறது.

“என்னால் முடியும்” என்று சொல்லிக்கொள்வது மட்டும் போதாது.

அதை நிரூபிக்கச் சிறிய முயற்சிகளை தினமும் செய்ய வேண்டும்.

ஒரு பக்கம் கனவு.

மறுபக்கம் முயற்சி.

ஒரு பக்கம் ஆசை.

மறுபக்கம் உழைப்பு.

ஒரு பக்கம் தடைகள்.

மறுபக்கம் மனஉறுதி.

இந்த இரண்டுக்கும் நடுவில்தான் வாழ்க்கையின் உண்மையான பயணம் நடக்கிறது.

நம்மில் பலர் மற்றவர்களுடன் நம்மை ஒப்பிட்டுக் கொண்டு மனம் உடைந்து போகிறோம்.

“அவருக்கு எல்லாம் எளிதாகக் கிடைக்கிறது.”

“அவரிடம் என்னைப் போல பிரச்சினைகள் இல்லை.”

“அவருக்கு எனக்குக் கிடைக்காத வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது.”

“அவரைப் போல நான் திறமைசாலி இல்லை.”

என்று எண்ணிக் கொண்டே நம்முடைய பாதையை நாமே சிறியதாக ஆக்கிக் கொள்கிறோம்.

ஆனால் நாம் மறந்து விடுவது ஒன்று.

ஒவ்வொருவருடைய வாழ்க்கைப் பாதையும் வேறுபட்டது.

மற்றவர் ஓடும் பாதையைப் பார்த்து நம்முடைய வேகத்தை அளக்க முடியாது.

நம்முடைய போட்டி மற்றவர்களோடு அல்ல.

நேற்று இருந்த நம்மோடு.

நேற்று நம்மால் செய்ய முடியாததை இன்று கொஞ்சம் செய்ய முடிந்ததா?

நேற்று ஒரு பக்கம் படித்தோம் என்றால் இன்று இரண்டு பக்கம் படித்தோமா?

நேற்று பத்து நிமிடம் முயற்சி செய்தோம் என்றால் இன்று பதினைந்து நிமிடம் முயற்சி செய்தோமா?

நேற்று பயந்த இடத்தில் இன்று ஒரு சிறிய அடியாவது முன்னால் வைத்தோமா?

இதுதான் உண்மையான முன்னேற்றம்.

சிறிய முன்னேற்றங்களை அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள்.

ஒரு துளி தண்ணீர் தனியாகப் பார்த்தால் ஒன்றுமில்லை.

ஆனால் தொடர்ந்து விழும் துளிகள் கல்லிலும் தடம் பதிக்கின்றன.

அதேபோல தினமும் செய்யப்படும் சிறிய முயற்சிகள், ஒரு நாள் நம்முடைய வாழ்க்கையையே மாற்றிவிடக்கூடும்.

அதனால் வெற்றிக்கு மிகப்பெரிய ஆயுதம் எப்போதும் மிகப்பெரிய திறமை அல்ல.

தொடர்ச்சிதான்.

ஒரு நாளில் இரண்டு மணி நேரம் உற்சாகமாகச் செய்வதைவிட, தினமும் இருபது நிமிடங்கள் தொடர்ந்து செய்வது சில நேரங்களில் அதிக பலனைத் தரும்.

ஏனென்றால் தொடர்ச்சி நம்முடைய முயற்சியை பழக்கமாக மாற்றுகிறது.

பழக்கம் நம்முடைய குணமாகிறது.

குணம் நம்முடைய வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது.

அதனால் வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டும் என்றால், சில நேரங்களில் வாழ்க்கையையே மாற்ற வேண்டியதில்லை.

நம்முடைய தினசரி பழக்கங்களை மாற்றினாலே போதும்.

காலை எழுந்தவுடன் ஒரு நல்ல எண்ணம்.

தினமும் சிறிது நேரம் வாசிப்பு.

செய்ய வேண்டிய வேலையைத் தள்ளிப் போடாமல் செய்வது.

தவறு செய்தால் அதை ஒப்புக்கொள்வது.

முடியாது என்று சொல்லுவதற்கு முன் ஒரு முறை முயற்சி செய்வது.

மற்றவர்களின் வெற்றியைப் பார்த்து பொறாமைப்படுவதற்குப் பதிலாக அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது.

தோல்வி வந்தால் நம்மையே குற்றம் சொல்லாமல், “இதிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக்கொள்ளலாம்?” என்று கேட்பது.

இவை எல்லாம் பெரிய செயல்களாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் வாழ்க்கையை உயர்த்துவது இத்தகைய சிறிய நல்ல பண்புகள்தான்.

அவற்றில் முதன்மையானது பொறுமை.

நாம் விரும்பிய நேரத்தில் எல்லாம் வாழ்க்கை நமக்கு விடை தராது.

சில கேள்விகளுக்கு வருடங்கள் கழித்துத்தான் பதில் கிடைக்கும்.

சில முயற்சிகளின் பலனை நாம் எதிர்பார்த்தபடி பெற முடியாது.

அப்போது பொறுமை நம்மை காப்பாற்றுகிறது.

அடுத்தது ஒழுக்கம்.

மனம் விரும்பும்போது மட்டும் செய்வது முயற்சி அல்ல.

மனம் விரும்பாத நாளிலும் செய்ய வேண்டியதைச் செய்வதுதான் ஒழுக்கம்.

உற்சாகம் இருக்கும் நாளில் வேலை செய்வது எளிது.

உற்சாகம் இல்லாத நாளிலும் எழுந்து ஒரு சிறிய முயற்சியைச் செய்வதுதான் உண்மையான மனஉறுதி.

அடுத்தது கற்றுக்கொள்ளும் மனப்பான்மை.

“எனக்கு எல்லாம் தெரியும்” என்று நினைக்கும் இடத்தில் வளர்ச்சி நின்றுவிடுகிறது.

“இன்னும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது இருக்கிறது” என்று நினைக்கும் மனம் எப்போதும் இளமையாகவே இருக்கும்.

வயது கூடலாம்.

உடல் மெதுவாகலாம்.

ஆனால் கற்றுக்கொள்ளும் ஆர்வம் இருந்தால் உள்ளம் முதுமையடையாது.

அடுத்தது தன்னம்பிக்கை.

தன்னம்பிக்கை என்றால் “நான் எப்போதும் வெற்றி பெறுவேன்” என்று நினைப்பது அல்ல.

“தோல்வி வந்தாலும் நான் மீண்டும் எழுந்து நிற்பேன்” என்று நம்புவதுதான் உண்மையான தன்னம்பிக்கை.

இந்த வேறுபாட்டை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் தோல்வி வராமல் இருப்பது நம்முடைய கையில் இல்லை.

ஆனால் தோல்விக்குப் பிறகு எழுந்து நிற்பதா, அங்கேயே உட்கார்ந்து விடுவதா என்பது பல நேரங்களில் நம்முடைய கையில் இருக்கிறது.

அதனால்தான் நான் இளைய தலைமுறையினரிடம் ஒன்றை மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

உங்களை மற்றவர்களோடு ஒப்பிடாதீர்கள்.

உங்களுடைய பயணத்தை மதியுங்கள்.

உங்களுடைய வேகத்தை மதியுங்கள்.

நீங்கள் விழுந்திருந்தால் எழுங்கள்.

நீங்கள் தவறியிருந்தால் திருத்துங்கள்.

நீங்கள் தோற்றிருந்தால் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் இன்னும் தொடங்கவே இல்லையென்றால்—

இன்றே தொடங்குங்கள்.

நாளை என்பது நமக்குக் கிடைக்கும் என்று உறுதி செய்யப்பட்ட நாள் அல்ல.

ஆனால் இன்று நம் கையில் இருக்கிறது.

அதனால் பெரிய மாற்றத்தைப் பற்றி மட்டும் சிந்திக்காமல், இன்று செய்யக்கூடிய ஒரு சிறிய நல்ல காரியத்தைச் செய்யுங்கள்.

ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு.

ஒரு பக்கம் வாசிப்பு.

பத்து நிமிட உடற்பயிற்சி.

சிறிது நேர அமைதி.

ஒரு நல்ல வார்த்தை.

ஒரு மன்னிப்பு.

ஒரு முடிவு.

ஒரு சிறிய முயற்சி.

இவைதான் நாளைய பெரிய மாற்றங்களின் விதைகள்.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவர்களைப் பார்த்து நாம் அவர்களுடைய முடிவை மட்டுமே பார்க்கிறோம்.

அவர்களின் ஆரம்பத்தைப் பார்க்க மறந்து விடுகிறோம்.

அவர்கள் எத்தனை முறை முயன்றார்கள்?

எத்தனை முறை தவறினார்கள்?

எத்தனை முறை யாரும் பாராட்டாதபோதும் தொடர்ந்து செய்தார்கள்?

எத்தனை இரவுகளில் தங்களுடைய பயத்தோடு தாங்களே போராடினார்கள்?

அந்தப் பயணத்தை நாம் காண்பதில்லை.

நாம் பார்க்கும் வெற்றி என்பது, அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக செய்த முயற்சிகளின் வெளிப்பாடு மட்டுமே.

அதனால், இன்று உங்கள் வாழ்க்கை நீங்கள் விரும்பிய இடத்தில் இல்லாவிட்டாலும் கவலைப்பட வேண்டாம்.

உங்கள் கதை இன்னும் முடிவடையவில்லை.

ஒரு பக்கம் இன்னும் எழுதப்படாமல் இருக்கிறது.

அந்தப் பக்கத்தில் என்ன எழுதப் போகிறீர்கள் என்பது உங்கள் கையில் இருக்கிறது.

வாழ்க்கை எப்போதும் நமக்கு பெரிய வாய்ப்புகளைத் தராது.

ஆனால் கிடைக்கும் சிறிய வாய்ப்புகளை நாம் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறோம் என்பதுதான் நம்முடைய பயணத்தை மாற்றும்.

பலர் செய்யாததைச் செய்யுங்கள்.

அது உலகையே மாற்றும் பெரிய காரியமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

நீங்கள் மட்டும் தினமும் செய்யத் தயங்கும் ஒரு நல்ல காரியமாக இருக்கலாம்.

பலர் பாதியில் விட்டுவிடும் இடத்தில் நீங்கள் தொடர்ந்து செல்லுங்கள்.

பலர் “முடியாது” என்று சொல்லும் இடத்தில் நீங்கள் “ஒருமுறை முயற்சி செய்து பார்ப்போம்” என்று சொல்லுங்கள்.

பலர் தோல்வியை முடிவாகப் பார்க்கும் இடத்தில் நீங்கள் அதை ஒரு பாடமாகப் பாருங்கள்.

பலர் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், உங்கள் வாழ்க்கையை உருவாக்கத் தொடங்குங்கள்.

அப்போது ஒருநாள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது,

“நான் மற்றவர்களை விடச் சிறந்தவன் என்பதால் வெற்றி பெறவில்லை.

நான் விடாமல் முயன்றதால் வெற்றி பெற்றேன்.”

என்று உங்களால் சொல்ல முடியும்.

இதுவே என் வாழ்வில் நான் புரிந்துகொண்ட ஒரு சிறிய உண்மை.

நாம் எல்லோரும் அசாதாரணமான மனிதர்களாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

சாதாரண மனிதர்களாக இருந்தாலும், அசாதாரணமான தொடர்ச்சியைக் கொண்டிருக்கலாம்.

பெரிய திறமை இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

பெரிய வசதி இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

பெரிய ஆதரவு இல்லாவிட்டாலும் பரவாயில்லை.

மனஉறுதி இருந்தால் போதும்.

ஒரு சிறிய நம்பிக்கை.

ஒரு சிறிய முயற்சி.

ஒரு சிறிய ஒழுக்கம்.

ஒரு சிறிய பொறுமை.

ஒரு நாளை விட இன்னொரு நாள் சிறிது முன்னேற வேண்டும் என்ற எண்ணம்.

இவை சேர்ந்தாலே வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றம் பிறக்கும்.

நம்மால் உலகத்தின் எல்லா கதவுகளையும் திறக்க முடியாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் நமக்கான ஒரு கதவைத் தொடர்ந்து தட்டிக் கொண்டிருக்கலாம்.

ஒருநாள் அந்தக் கதவு திறக்கலாம்.

திறக்காமல் போனாலும் பரவாயில்லை.

அந்தக் கதவைத் தட்டிக் கொண்டிருந்த காலத்தில் நாம் வளர்ந்திருப்போம்.

நம்மை நாமே அறிந்திருப்போம்.

நம்முடைய பலத்தையும் பலவீனத்தையும் புரிந்திருப்போம்.

அதுவே வாழ்க்கையின் உண்மையான வெற்றி.

ஆகவே நண்பர்களே,

மற்றவர்களை விட நீங்கள் சிறப்பானவராக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

நேற்றைய உங்களை விட இன்று சிறிது சிறப்பாக இருந்தால் போதும்.

மற்றவர்கள் செய்யாததைச் செய்யுங்கள்.

பலர் தொடங்கியதைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள்.

பலர் விட்டுவிடும் இடத்தில் விடாமல் இருங்கள்.

தோல்வி வந்தால் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

தாமதம் வந்தால் பொறுமையாக இருங்கள்.

பயம் வந்தால் ஒரு சிறிய அடியாவது முன்னால் வையுங்கள்.

மனம் தளர்ந்தால் உங்கள் பயணத்தை நினைத்துப் பாருங்கள்.

நீங்கள் இதுவரை கடந்து வந்த பாதையை நினைத்துப் பாருங்கள்.

அப்போது உங்களுக்குள் இருந்து ஒரு குரல் எழும்—

“இன்னும் கொஞ்சம் நட...
உன்னால் முடியும்!”

அந்தக் குரலை மட்டும் நம்புங்கள்.

ஏனெனில் சில நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்கு உலகமே நம்மை நம்ப வேண்டியதில்லை.

நாம் நம்மை நாமே நம்பத் தொடங்கினாலே போதும்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்