நாம் எங்கே செல்ல விரும்புகிறோமோ, அங்கே சென்றவர்களாக வாழ்வோம்
நாம் எங்கே செல்ல விரும்புகிறோமோ, அங்கே சென்றவர்களாக வாழ்வோம்
வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லாத மனிதர் யார்?
ஒவ்வொருவருடைய மனதிலும் ஏதோ ஒரு கனவு இருக்கிறது. ஒருவருக்கு நல்ல கல்வி பெற வேண்டும் என்ற கனவு இருக்கலாம்.
இன்னொருவருக்கு நல்ல வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கலாம்.
ஒருவருக்கு சொந்தமாக ஒரு தொழில் தொடங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருக்கலாம்.
இன்னொருவர் தனது குடும்பத்தை நல்ல நிலையில் கொண்டு வர வேண்டும் என்று நினைக்கலாம்.
சிலருக்கு தங்களுடைய திறமையை உலகுக்கு வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற ஆவல் இருக்கும்.
ஆனால் கனவு காண்பவர்கள் எல்லோரும் அந்தக் கனவை அடைவதில்லை.
ஏன்?
பல நேரங்களில் காரணம் அவர்களுடைய திறமை இல்லாதது அல்ல.
அவர்களிடம் நல்ல எண்ணங்கள் இல்லாததும் அல்ல.
வாய்ப்புகள் இல்லாததும்கூட அல்ல.
அவர்களிடம் இருப்பதைக் காட்டிலும், தங்களிடம் இல்லை என்று அவர்கள் நினைப்பதுதான் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்துகிறது.
“என்னால் முடியுமா?”
“நான் இதைச் செய்யத் தகுதியானவனா?”
“மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்கள்?”
“நான் தோற்றுவிட்டால் என்ன செய்வது?”
“என்னைப் பார்த்து சிரித்தால்?”
“என்னைவிட திறமைசாலிகள் இருக்கிறார்களே!”
என்று மனதுக்குள் எழும் எண்ணங்கள், சில நேரங்களில் மனிதனுடைய கால்களை கட்டிவிடுகின்றன.
அதனால்தான், பெரும்பாலான மக்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளுவது அவர்களுடைய எண்ணங்களின் தரமல்ல.
தங்கள்மீது அவர்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையின்மையே.
நான் ஓர் அறிஞன் அல்லன்.
இளைஞர்களுக்கு அறிவுரை கூறும் அளவுக்கு என்னிடம் பெரிய பட்டங்களும் இல்லை.
ஆனால் வாழ்க்கையின் பல பாதைகளைக் கடந்து வந்த ஒருவனாகவும், தவறுகளிலிருந்து கற்றுக் கொண்டவனாகவும், கண்டவைகளிலிருந்தும் கேட்டவைகளிலிருந்தும் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொண்டவனாகவும் ஒரு சிறிய அனுபவப் பகிர்வை மட்டும் இங்கே வைக்க விரும்புகிறேன்.
முதலில் உங்களை நீங்கள் நம்புங்கள்
ஒரு மனிதன் தன்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறானோ, அது அவனுடைய வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
“என்னால் முடியாது” என்று தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் மனம், முயற்சி செய்வதற்கே முன்வராது.
“ஒருவேளை என்னால் முடிந்துவிடலாம்” என்று நினைக்கும் மனமோ, குறைந்தபட்சம் முதல் அடியை எடுத்து வைக்கும்.
அந்த முதல் அடி சிறியதாக இருக்கலாம்.
ஆனால் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றங்கள் பலவும் சிறிய முதல் அடிகளிலிருந்துதான் தொடங்குகின்றன.
ஒரு குழந்தை நடக்கக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, முதல் நாளிலேயே ஓடுவதில்லை.
விழுகிறது.
மீண்டும் எழுகிறது.
மீண்டும் விழுகிறது.
மீண்டும் முயற்சி செய்கிறது.
அந்தக் குழந்தைக்கு,
“நான் விழுந்துவிட்டேன்; எனவே நான் நடக்கத் தகுதியற்றவன்”
என்ற எண்ணம் இருந்திருந்தால், இன்று நம்மில் யாரும் நடக்கக் கற்றிருக்க மாட்டோம்!
குழந்தை தன்னால் முடியும் என்று நம்புகிறது.
அதனால்தான் மீண்டும் முயற்சி செய்கிறது.
இளைய தலைமுறையும் இந்த ஒரு பாடத்தை வாழ்க்கையில் மறக்காமல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
தோல்வி என்பது “என்னால் முடியாது” என்பதற்கான சான்று அல்ல.
“இன்னும் வேறு வழியில் முயற்சி செய்ய வேண்டும்” என்பதற்கான ஒரு தகவல் மட்டுமே.
கனவு காண்பது மட்டும் போதாது
“நீங்கள் எங்கு சென்றடைய வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களோ, அங்கு ஏற்கனவே சென்றுவிட்டவரைப் போல உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்” என்ற கருத்து மிகவும் ஆழமானது.
இதன் பொருள், கையில் பணம் இல்லாவிட்டாலும் பணக்காரரைப் போல ஆடம்பரமாக வாழ வேண்டும் என்பதல்ல.
இன்னும் கல்வி முடிக்காத ஒருவர், ஏற்கனவே பெரிய அறிஞராக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதுமல்ல.
இது ஒரு மனநிலையைப் பற்றியது.
நீங்கள் ஒருநாள் நல்ல ஆசிரியராக வேண்டும் என்று நினைத்தால், இன்று முதலே கற்றுக்கொள்ளும் மனிதராக வாழுங்கள்.
ஒருநாள் ஒரு சிறந்த தொழிலதிபராக வேண்டும் என்று விரும்பினால், இன்று முதலே நேரம், பணம், பொறுப்பு ஆகியவற்றின் மதிப்பைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
ஒருநாள் நல்ல எழுத்தாளராக வேண்டும் என்று விரும்பினால், இன்று முதலே வாசிக்கத் தொடங்குங்கள்.
ஒருநாள் சமூகத்திற்கு பயனுள்ள மனிதராக வேண்டும் என்று நினைத்தால், இன்று முதலே உங்களைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களுக்கு பயனுள்ளவராக இருக்க முயற்சி செய்யுங்கள்.
நாம் அடைய விரும்பும் இடத்திற்கான வாழ்க்கை முறையை, அந்த இடத்தை அடைந்த பிறகு தொடங்க வேண்டியதில்லை.
அதற்கான பழக்கங்களை இன்றே தொடங்க வேண்டும்.
“ஒருநாள்” என்பது ஆபத்தான சொல்
நம்முடைய வாழ்க்கையில் மிகவும் ஏமாற்றக்கூடிய ஒரு சொல் இருக்கிறது.
அது “ஒருநாள்.”
“ஒருநாள் நான் நன்றாகப் படிப்பேன்.”
“ஒருநாள் உடற்பயிற்சி செய்வேன்.”
“ஒருநாள் புத்தகம் எழுதுவேன்.”
“ஒருநாள் தொழில் தொடங்குவேன்.”
“ஒருநாள் என் பெற்றோர்களை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பேன்.”
“ஒருநாள் சமூகத்திற்கு ஏதாவது செய்வேன்.”
என்று நாம் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறோம்.
ஆனால் அந்த “ஒருநாள்” எப்போது வரும்?
வாழ்க்கை நமக்கு நாளை என்ற உத்தரவாதத்தைக் கொடுத்ததில்லை.
எனவே, கனவு காணுங்கள். ஆனால் அந்தக் கனவுக்கு ஒரு சிறிய செயலையாவது இன்று இணைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
ஒரு பக்கம் புத்தகம் படியுங்கள்.
ஒரு புதிய திறமையை கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
ஒரு நல்ல மனிதரிடம் ஆலோசனை கேளுங்கள்.
ஒரு தவறான பழக்கத்தை விட்டுவிடுங்கள்.
ஒரு நல்ல பழக்கத்தைத் தொடங்குங்கள்.
ஒரு மணி நேரத்தை வீணாக்காமல் பயனுள்ளதாக மாற்றுங்கள்.
சிறிய செயல்கள் தொடர்ந்து நடந்தால், அவை ஒருநாள் பெரிய வாழ்க்கையாக மாறிவிடும்.
மற்றவர்களுடன் உங்களை ஒப்பிடாதீர்கள்
இன்றைய இளம் தலைமுறைக்கு மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்று ஒப்பீடு.
முன்பு நம்முடைய வாழ்க்கையில் நம்மைச் சுற்றியிருந்த சில மனிதர்களோடு மட்டுமே நாம் ஒப்பிட்டுக் கொண்டோம்.
இன்று சமூக ஊடகங்கள் உலகம் முழுவதையும் நம்முடைய அறைக்குள் கொண்டு வந்துவிட்டன.
அடுத்தவர் வெளிநாட்டில் சுற்றுகிறார்.
இன்னொருவர் புதிய கார் வாங்குகிறார்.
மற்றொருவர் பெரிய வீடு கட்டுகிறார்.
ஒருவர் தொழில் தொடங்கி வெற்றி பெற்றதாகப் பதிவிடுகிறார்.
இன்னொருவர் தனது வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியான தருணங்களைப் பகிர்கிறார்.
அவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டே, “என்னுடைய வாழ்க்கையில் மட்டும் ஏன் இப்படி இல்லை?” என்று சில இளைஞர்கள் தங்களைத் தாங்களே குறைத்து மதிப்பிடத் தொடங்குகிறார்கள்.
ஆனால் நாம் மறந்துவிடும் ஒரு உண்மை இருக்கிறது.
மற்றவர் காட்டுவது அவருடைய வாழ்க்கையின் முழுப் படம் அல்ல.
அது அவரால் காட்டப்பட்ட ஒரு பகுதி மட்டுமே.
நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும், மற்றவருடைய தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில நிமிடங்களோடு ஒப்பிடுவது நியாயமல்ல.
உங்கள் போட்டி மற்றவர்களுடன் அல்ல.
நேற்றைய உங்களோடு.
நேற்றைவிட இன்று கொஞ்சம் முன்னேற முடியுமா?
நேற்று தெரியாத ஒன்றை இன்று கற்றுக்கொள்ள முடியுமா?
நேற்று செய்த தவறை இன்று மீண்டும் செய்யாமல் இருக்க முடியுமா?
நேற்று முடியவில்லை என்ற ஒன்றை இன்று முயற்சி செய்ய முடியுமா?
இதுவே உண்மையான முன்னேற்றம்.
தன்னம்பிக்கை என்றால் அகந்தை அல்ல
இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை நம் இளைஞர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தன்னம்பிக்கை என்பது,
“எனக்கு எல்லாம் தெரியும்” என்பதல்ல.
அது அகந்தை.
தன்னம்பிக்கை என்பது,
“எனக்கு எல்லாம் தெரியாது; ஆனால் கற்றுக்கொள்ள என்னால் முடியும்”
என்று சொல்வது.
“நான் ஒருபோதும் தோல்வியடைய மாட்டேன்” என்பது தன்னம்பிக்கை அல்ல.
“தோல்வி வந்தாலும் அதிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு மீண்டும் எழுவேன்” என்பதே தன்னம்பிக்கை.
“எனக்கு யாருடைய உதவியும் தேவையில்லை” என்பது தன்னம்பிக்கை அல்ல.
“தேவைப்படும் போது உதவி கேட்க நான் தயங்க மாட்டேன்” என்பதே முதிர்ந்த தன்னம்பிக்கை.
இதனோடு பணிவும் சேர்ந்திருக்க வேண்டும்.
ஏனெனில் உயரம் அதிகமான மரம்தான் அதிகமாகத் தலை குனிகிறது.
நாம் உயர வேண்டும்.
ஆனால் உயர்ந்தபோது நம்மை உயர்த்தியவர்களை மறந்துவிடக்கூடாது.
உங்களுடைய வெற்றி உங்களுக்காக மட்டும் அல்ல
ஒரு இளைஞன் தன்னை உயர்த்திக் கொள்வது அவனுடைய தனிப்பட்ட வெற்றியாக மட்டும் இருக்கக்கூடாது.
அவன் உயரும்போது அவனைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் உயர வேண்டும்.
ஒரு நல்ல கல்வி பெற்றால், இன்னொருவருக்கும் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்.
ஒரு தொழிலில் முன்னேறினால், வேலை தேடும் இன்னொருவருக்கு வாய்ப்பு உருவாக்க வேண்டும்.
ஒரு திறமை கிடைத்தால், அதை அடுத்த தலைமுறையுடன் பகிர வேண்டும்.
ஒரு நல்ல நிலையை அடைந்தால், அந்த நிலையை அடைய முடியாமல் போராடுபவர்களை இகழாமல் அவர்களுக்கு கை கொடுக்க வேண்டும்.
இதுதான் தனிமனித முன்னேற்றத்தையும் சமூக முன்னேற்றத்தையும் இணைக்கும் பாலம்.
நான் மட்டும் உயர வேண்டும் என்பது ஆசை.
நான் உயரும்போது என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் உயர வேண்டும் என்பது பொறுப்பு.
இந்த மனப்பான்மை நமது இளம் தலைமுறையில் வளர்ந்தால், ஒரு குடும்பம் மட்டுமல்ல; ஒரு சமூகமே உயர முடியும்.
பெற்றோரின் கனவையும் புரிந்துகொள்ளுங்கள்
இளம் வயதில் பெற்றோர்களின் சில வார்த்தைகள் கட்டுப்பாடாகத் தோன்றலாம்.
“படிக்க வேண்டும்.”
“நேரத்தை வீணாக்காதே.”
“நல்ல நண்பர்களைத் தேர்ந்தெடு.”
“உன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி சிந்தி.”
என்று அவர்கள் கூறும்போது சில நேரங்களில் அது தொந்தரவாகத் தோன்றலாம்.
ஆனால் காலம் செல்லச் செல்ல, அவர்களின் வார்த்தைகளுக்குள் இருந்த அக்கறையைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
அதனால் இளைஞர்களே, உங்கள் கனவுகளைப் பின்பற்றுங்கள்.
அதே நேரத்தில், உங்கள் பயணத்தில் உங்களுக்காக கவலைப்படுபவர்களின் அன்பையும் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் வாழ வேண்டும்.
ஆனால் உங்களை உருவாக்கியவர்களை மறந்துவிட்டு அல்ல.
பயத்தை வெல்ல ஒரே வழி செயல்படுவது
பயம் வருவது இயல்பு.
புதிய வேலைக்கு விண்ணப்பிக்கும்போது பயம் வரலாம்.
ஒரு மேடையில் பேசும்போது பயம் வரலாம்.
ஒரு தொழில் தொடங்கும்போது பயம் வரலாம்.
ஒரு புத்தகம் எழுதும்போது கூட பயம் வரலாம்.
“இது சரியாக வருமா?” என்ற சந்தேகம் இருக்கலாம்.
ஆனால் பயம் இல்லாதவன்தான் தைரியசாலி என்று நான் நினைக்கவில்லை.
பயம் இருந்தாலும் முன்னேறுபவன்தான் தைரியசாலி.
நமது பயம் மறைந்து போகும் வரை காத்திருந்தால், பல நல்ல வாய்ப்புகள் நம்மைக் கடந்து போய்விடும்.
சிறிய முயற்சியைத் தொடங்குங்கள்.
பின்னர் இன்னொரு முயற்சி.
பின்னர் இன்னொரு முயற்சி.
செயல்படத் தொடங்கும்போது நம்முடைய பயம் மெதுவாகக் குறையும்.
உங்களைப் பற்றிய உங்கள் சொற்களை கவனியுங்கள்
ஒரு நாளில் நாம் பலமுறை நம்மோடு நாமே பேசிக்கொள்கிறோம்.
“என்னால் முடியாது.”
“நான் அதிர்ஷ்டசாலி இல்லை.”
“எனக்கு வாய்ப்பு கிடைக்காது.”
“நான் மற்றவர்களைப் போல திறமைசாலி இல்லை.”
என்று நம்முடைய மனத்துக்குள் நாம் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தால், அந்த வார்த்தைகள் நம் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கத் தொடங்கிவிடும்.
அதற்குப் பதிலாக,
“நான் முயற்சி செய்கிறேன்.”
“எனக்கு இன்னும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.”
“இப்போது முடியவில்லை; ஆனால் தொடர்ந்து முயற்சி செய்வேன்.”
“தவறிலிருந்து கற்றுக்கொள்வேன்.”
“என்னால் முடிந்த அளவுக்கு நான் முன்னேறுவேன்.”
என்று சொல்லிப் பாருங்கள்.
இது வெறும் வார்த்தை மாற்றம் அல்ல.
மனநிலையை மாற்றும் முதல் படி.
உங்களுக்கான எதிர்கால மனிதராக இன்றே வாழத் தொடங்குங்கள்
நீங்கள் எதிர்காலத்தில் எப்படிப்பட்ட மனிதராக இருக்க விரும்புகிறீர்களோ, அந்த மனிதரின் சிறிய குணங்களையாவது இன்றே வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
நேர்மையான மனிதராக விரும்புகிறீர்களா?
இன்றே நேர்மையாக இருங்கள்.
பொறுப்புள்ள மனிதராக விரும்புகிறீர்களா?
இன்றே உங்கள் சிறிய பொறுப்புகளைக் கூட சரியாகச் செய்யுங்கள்.
அன்பான மனிதராக விரும்புகிறீர்களா?
இன்றே உங்களைச் சுற்றியுள்ளவர்களிடம் அன்பாக நடந்து கொள்ளுங்கள்.
சமூகத்திற்கு பயனுள்ள மனிதராக விரும்புகிறீர்களா?
இன்றே ஒருவருக்காவது உதவி செய்யுங்கள்.
நல்ல தலைவராக விரும்புகிறீர்களா?
முதலில் உங்களை நீங்களே வழிநடத்தக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
நாம் எங்கே செல்ல விரும்புகிறோமோ, அந்த இடத்தை அடைந்த பிறகுதான் அந்த மனிதராக மாற வேண்டும் என்பதில்லை.
அந்த மனிதராக மாறத் தொடங்கியபோதே அந்தப் பயணம் ஆரம்பமாகிவிடுகிறது.
அன்பான இளம் தலைமுறையினரே!
உங்களுக்குள் இருக்கும் திறமையை நீங்கள் அறிந்திருக்காமல் இருக்கலாம்.
உங்களைப் பற்றி மற்றவர்கள் குறைத்து மதிப்பிட்டிருக்கலாம்.
சில நேரங்களில் உங்கள் குடும்பச் சூழ்நிலைகள் உங்களைத் தடுத்திருக்கலாம்.
சில தோல்விகள் உங்கள் நம்பிக்கையை உடைத்திருக்கலாம்.
சில மனிதர்களின் வார்த்தைகள் உங்கள் மனதை காயப்படுத்தியிருக்கலாம்.
ஆனால் அவற்றில் எதுவும் உங்கள் முழு எதிர்காலத்தை முடிவு செய்ய வேண்டியதில்லை.
உங்கள் கடந்த காலம் உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதி.
அது உங்கள் முழு வாழ்க்கையும் அல்ல.
நேற்று நீங்கள் எங்கே இருந்தீர்கள் என்பது முக்கியம்.
ஆனால் நாளை நீங்கள் எங்கே செல்ல விரும்புகிறீர்கள் என்பதும் அதைவிட முக்கியம்.
உங்களிடம் ஒரு கனவு இருந்தால், அதை மதியுங்கள்.
அந்தக் கனவை நோக்கி ஒரு சிறிய அடியை இன்று எடுத்து வையுங்கள்.
மற்றவர்கள் உங்களை நம்பும் வரை காத்திருக்காதீர்கள்.
முதலில் நீங்கள் உங்களை நம்புங்கள்.
ஆனால் அந்த நம்பிக்கையோடு பணிவையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
உழைப்பைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
ஒழுக்கத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
தொடர்ச்சியான முயற்சியைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
மற்றவர்களுக்கு உதவும் மனதைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.
அப்போது உங்கள் வெற்றி உங்களுடையதாக மட்டும் இருக்காது.
உங்களைப் பார்த்து இன்னொருவர் நம்பிக்கை பெறுவார்.
உங்களைப் பார்த்து இன்னொருவர் முயற்சி செய்வார்.
உங்களால் ஒரு குடும்பம் உயரலாம்.
ஒரு குடும்பத்தால் ஒரு சமூகமே உயரலாம்.
ஒரு சமூகத்தின் நல்ல எண்ணங்களால் ஒரு தலைமுறையே உயரலாம்.
ஆகவே, வாழ்க்கையில் எதை அடைய விரும்புகிறீர்களோ, அதை அடைந்த பிறகு நீங்கள் எப்படி வாழ்வீர்கள் என்று மட்டும் கனவு காணாதீர்கள்.
அந்த வாழ்க்கைக்குத் தேவையான மனிதராக இன்றே வாழத் தொடங்குங்கள்.
நீங்கள் செல்ல விரும்பும் இடத்தை நோக்கி முதல் அடியை எடுத்து வையுங்கள்.
அந்தப் பாதையில் தடைகள் வரும்.
தோல்விகளும் வரும்.
சிலர் சிரிக்கலாம்.
சிலர் சந்தேகப்படலாம்.
சில நேரங்களில் நீங்களே உங்களைச் சந்தேகப்படலாம்.
அந்த நேரத்தில் மட்டும் ஒரு விஷயத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்:
“என்னால் முடியுமா?” என்று கேட்பதைவிட,
“என்னால் முடிய வேண்டுமென்றால் இன்று நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?” என்று கேளுங்கள்.
அந்தக் கேள்வி உங்கள் வாழ்க்கையின் திசையை மாற்றக்கூடும்.
நம்பிக்கையுடன் தொடங்குங்கள்.
பணிவுடன் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
உழைப்புடன் முன்னேறுங்கள்.
மற்றவர்களையும் உயர்த்திக்கொண்டு செல்லுங்கள்.
ஒருநாள் திரும்பிப் பார்த்தால்,
“நான் கனவு கண்ட வாழ்க்கையை மட்டும் அடையவில்லை.
அந்த வாழ்க்கைக்குத் தகுதியான மனிதனாகவும் மாறிவிட்டேன்” என்று உங்களால் சொல்ல முடியும்.
உங்களால் முடியும்.
அன்பன்,
சக்தி சக்திதாசன்


0 Comments:
Post a Comment
<< Home