பிரார்த்தனைக்கு பதிலாகும் மனிதக் கரங்கள்

பிரார்த்தனைக்கு பதிலாகும் மனிதக் கரங்கள்

“நீங்கள் ஒருவருக்கு உதவும் நிலையில் இருக்கும்போதெல்லாம், மகிழ்ச்சியோடு அதைச் செய்யுங்கள்.

ஏனெனில், அது பிரபஞ்சம் மற்றவர்களின் பிரார்த்தனைக்கு உங்கள் மூலம் அளிக்கும் பதிலாகும்.”

இந்த ஒரு சிந்தனையை ஆழமாகப் பார்த்தால், மனித வாழ்க்கையைப் பற்றிய மிகப்பெரிய உண்மை ஒன்று நமக்குப் புரியும்.

நாம் பிறருக்கு உதவுவது என்பது வெறுமனே ஒரு நல்ல செயல் மட்டும் அல்ல.

சில வேளைகளில், நம்மால் முடிந்த சிறிய உதவி கூட, இன்னொருவரின் நீண்டகாலக் காத்திருப்புக்கு கிடைத்த விடையாக இருக்கலாம்.

நம்முடைய ஒரு வார்த்தை, ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு, ஒரு சிறிய பொருளுதவி, ஒரு வழிகாட்டுதல், ஒரு பரிவான பார்வை, ஒரு வாய்ப்பு இவற்றில் ஏதாவது ஒன்று, ஒருவரின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய அர்த்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

நாம் இதை பெரும்பாலும் அறியாமலேயே செய்கிறோம்.

நம்மைச் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரின் மனத்திற்குள்ளும் என்ன நடக்கிறது என்பது நமக்குத் தெரியாது.

நம்முடன் சிரித்துப் பேசும் ஒருவரின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரிய கவலை இருக்கலாம்.

நம்மிடம் இயல்பாக உதவி கேட்கும் ஒருவருக்கு, பல கதவுகள் ஏற்கனவே மூடப்பட்டிருக்கலாம்.
     
நம்மிடம் “ஒரு சிறிய உதவி செய்ய முடியுமா?” என்று கேட்பவருக்கு, அந்தச் சிறிய உதவி அவருடைய வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய தேவையாக இருக்கலாம்.

அதனால், ஒருவருக்கு உதவும் வாய்ப்பு நமக்கு கிடைக்கும் ஒவ்வொரு தருணமும், வெறும் சந்தர்ப்பம் என்று கருதாமல், வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுத்த ஒரு பொறுப்பு என்று பார்க்கலாம்.

நாம் அனைவரும் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு காலத்தில் உதவி பெற்றவர்கள்தான்.

இன்று நாம் நிற்கும் இடத்திற்கு வந்துவிட்டோம் என்றால், நம்முடைய முயற்சிகள் மட்டுமே அதற்குக் காரணம் என்று சொல்ல முடியாது.

நம்முடைய பெற்றோர் செய்த தியாகங்கள், ஆசிரியர்கள் கொடுத்த அறிவுரைகள், நண்பர்கள் வழங்கிய துணை, அறிமுகமில்லாத ஒருவர் செய்த எதிர்பாராத உதவி, சரியான நேரத்தில் கிடைத்த ஒரு வாய்ப்பு இவை அனைத்தும் நம்முடைய வாழ்க்கைப் பயணத்தில் ஏதோ ஒரு வகையில் பங்கு பெற்றிருக்கின்றன.

சில உதவிகளை நாம் நினைவில் வைத்திருக்கிறோம்.

சிலவற்றை மறந்துவிட்டோம்.

ஆனால், நாம் மறந்துவிட்ட உதவிகளும் நம்முடைய வாழ்க்கையை உருவாக்கியிருக்கலாம்.

இதனால் தான், வாழ்க்கையில் நாம் சிறிது உயர்ந்த நிலையில் இருக்கும்போது, நம்மை விட கீழே இருப்பவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்.

அவர்களைப் பார்த்து இரக்கம் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல அவர்களிலும் ஒருகாலத்தில் நம்மைப் போன்ற கனவுகளும், நம்பிக்கைகளும், எதிர்பார்ப்புகளும் இருந்தன என்பதை நினைவுகூர்வதற்காக.

ஒருவருக்கு உதவுவது என்றால் எப்போதும் பணம் கொடுப்பது என்று பொருள் அல்ல.

சில நேரங்களில் பணத்தைவிட ஒரு நல்ல வார்த்தை முக்கியமானது.

ஒரு இளைஞன் வேலை தேடி அலைகிறான் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
   
அவனுக்கு வேலை கொடுக்க நம்மால் முடியாமல் இருக்கலாம்.
    
ஆனால், அவனுக்குத் தெரிந்த ஒரு நிறுவனத்தின் பெயரைச் சொல்லலாம்.

அவனுடைய விண்ணப்பத்தைப் பார்த்து ஒரு சிறிய திருத்தம் செய்யலாம்.

அவனுக்குத் தெரிந்த ஒருவரிடம் அவனை அறிமுகப்படுத்தலாம்.
      
“முயற்சி செய்; உன்னால் முடியும்” என்று சொல்லலாம்.

அந்தச் சிறிய செயல் நமக்கு ஒன்றுமே இல்லாததாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் அவனுக்கு அது ஒரு கதவு திறக்கும் சாவியாக இருக்கலாம்.

ஒரு முதியவர் தனியாக வாழ்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.
    
அவருக்கு நாம் பெரிய உதவி செய்ய வேண்டியதில்லை.
    
வாரத்திற்கு ஒருமுறை அவரைத் தொலைபேசியில் அழைத்து, “எப்படி இருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டாலே போதும்.

அவருடைய தனிமையில் அந்த ஒரு கேள்வி ஒரு நாள் முழுவதற்குமான மகிழ்ச்சியைத் தரக்கூடும்.

ஒரு நண்பர் மனம் உடைந்து இருக்கிறார் என்றால், அவருடைய பிரச்சினையை நம்மால் தீர்க்க முடியாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால், அவருக்கு அருகில் அமர்ந்து கேட்க முடியும்.

சில சமயங்களில் மனிதனுக்கு அறிவுரை தேவையில்லைஅவன் பேசுவதைக் கேட்க ஒருவர் தேவைப்படுகிறான்.

அங்கேயும் நாம் ஒரு பதிலாக இருக்க முடியும்.

வாழ்க்கையின் அழகு இதில்தான் இருக்கிறது.

நாம் எல்லோரும் பெரிய காரியங்களைச் செய்ய முடியாது.
    
ஆனால், நம்மால் செய்யக்கூடிய சிறிய நல்ல காரியங்களைச் செய்ய முடியும்.

ஒருவருக்கு பேருந்தில் இருக்கையை விட்டுக் கொடுப்பது.

வழி தெரியாதவருக்கு வழி காட்டுவது.

சுமையுடன் நிற்பவருக்கு கதவைத் திறந்து கொடுப்பது.

முதியவர் ஒருவரின் பொருளைத் தூக்க உதவுவது.

புதிய இடத்துக்கு வந்த ஒருவருக்கு தேவையான தகவலைக் கூறுவது.

ஒரு மாணவனின் திறமையைப் பாராட்டுவது.

ஒருவரின் முயற்சியை கேலி செய்யாமல் ஊக்குவிப்பது.

தவறு செய்த ஒருவரை அவமானப்படுத்தாமல் திருத்துவது.

இவை அனைத்தும் உதவிகளே.

மனிதநேயம் பெரும்பாலும் பெரிய மேடைகளில் நிகழ்வதில்லை.

அது அன்றாட வாழ்க்கையின் மிகச் சிறிய தருணங்களில்தான் வெளிப்படுகிறது.

நாம் வீட்டில் இருக்கும்போதும் உதவ முடியும்.

குடும்பத்தில் ஒருவர் சோர்வாக இருக்கும்போது அவருடைய வேலையில் சிறிது பங்கெடுப்பது உதவி.

வயதான பெற்றோருடன் பொறுமையாகப் பேசுவது உதவி.
    
குழந்தையின் கேள்வியை அலட்சியப்படுத்தாமல் பதில் கூறுவது உதவி.
    
வாழ்க்கைத்துணையின் உழைப்பை மதித்து ஒரு நன்றி சொல்லுவது கூட உதவி.

நாம் அலுவலகத்திலும் உதவ முடியும்.

நமக்குத் தெரிந்த ஒரு விஷயத்தை புதியவருக்குக் கற்றுக் கொடுப்பது உதவி.

மற்றொருவரின் வெற்றியைப் பார்த்து பொறாமைப்படாமல் வாழ்த்துவது உதவி.

ஒருவரின் உழைப்புக்குரிய பாராட்டை அவருக்கே கிடைக்கச் செய்வது உதவி.

சமூகத்திலும் உதவ முடியும்.
    
நமக்குத் தெரிந்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பை தேவையுள்ளவரிடம் பகிர்வது உதவி.

ஒரு நல்ல தகவலை சரியான மனிதரிடம் கொண்டு சேர்ப்பது உதவி.

ஒருவர் விழுந்தால் கை கொடுப்பது உதவி.

உதவியின் அளவைவிட அதன் நேரம்தான் சில சமயம் முக்கியமானது.

தாகத்தால் தவிக்கும் ஒருவருக்கு ஒரு குடம் தண்ணீர் கிடைப்பது, விருந்தில் ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்வதைவிட அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கலாம்.

பசியால் இருக்கும் ஒருவருக்கு ஒரு உணவு கிடைப்பது, பெரிய அறிவுரை ஒன்றைவிட முக்கியமானதாக இருக்கலாம்.
    
மனம் உடைந்திருக்கும் ஒருவருக்கு ஒரு அன்பான வார்த்தை, பல புத்தகங்களின் ஞானத்தைவிட வலிமையானதாக இருக்கலாம்.

அதனால்தான், “என்னால் என்ன பெரிய உதவி செய்ய முடியும்?” என்று நாம் முதலில் கேட்க வேண்டியதில்லை.

“இந்த நேரத்தில் என்னால் செய்யக்கூடிய சிறிய நன்மை என்ன?” என்பதே முக்கியமான கேள்வி.

நாம் செய்யும் உதவிக்கு பதில் கிடைக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு வந்துவிட்டால், உதவியின் தூய்மை குறைந்து விடுகிறது.

“நான் அவருக்கு உதவினேன்; அவர் எனக்கு என்ன செய்தார்?” என்று கணக்குப் பார்க்கத் தொடங்கினால் அது உதவி அல்ல; அது ஒரு பரிமாற்றமாகிவிடுகிறது.

உண்மையான உதவி கணக்குப் புத்தகத்தில் எழுதப்படுவதில்லை.

அது மனிதர்களின் இதயத்தில் எழுதப்படுகிறது.

நாம் செய்த உதவியை ஒருவர் மறந்துவிடலாம். நன்றி சொல்லாமல் போகலாம்.

சில நேரங்களில் நாம் உதவியவரே பின்னர் நம்மை விமர்சிக்கக்கூடும்.
   
அப்படியிருந்தாலும், நாம் செய்த நன்மையின் மதிப்பு குறைவதில்லை.

ஏனெனில் நம்முடைய செயலை மதிப்பிடுவது பிறர் அளிக்கும் நன்றியால் அல்ல அந்தச் செயலைச் செய்தபோது நம்முடைய மனதில் இருந்த உண்மையால்.

ஒரு மரம் நிழல் கொடுக்கும்போது, அந்த நிழலில் அமர்ந்தவர் நாளை வந்து மரத்திற்கு நன்றி சொல்வாரா என்று அது காத்திருக்கிறதா?

இல்லை.

அதன் இயல்பு நிழல் தருவது.

அதேபோல், மனிதனின் உயர்ந்த இயல்பு முடிந்தவரை மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்வது.

ஆனால், உதவி செய்வதற்கும் விவேகம் தேவை.
    
ஒவ்வொருவருடைய பிரச்சினையையும் நாம் நம்முடைய தோளில் சுமக்க முடியாது.
    
எல்லோருடைய வாழ்க்கையையும் நம்மால் சரிசெய்ய முடியாது.
    
நமக்குள்ள சக்தி, நேரம், பொருளாதாரம் ஆகியவற்றுக்கும் எல்லைகள் உண்டு.

எனவே, உதவி என்பது நம்மை அழித்துக்கொண்டு செய்வது அல்ல.

நம்மால் முடிந்த அளவில், நம்முடைய கடமைகளையும் பொறுப்புகளையும் பாதிக்காமல், உண்மையில் தேவையான இடத்தில் உதவுவது.

சில சமயங்களில் ஒருவருக்கு பணம் கொடுப்பதைவிட, அவர் தன்னால் நிற்கும் வழியைக் காட்டுவது சிறந்த உதவியாக இருக்கும்.

ஒருவருக்கு மீன் கொடுப்பதைவிட, மீன் பிடிக்கக் கற்றுக் கொடுப்பது போன்ற பழமையான கருத்து இதையே நினைவூட்டுகிறது.
    
நம்முடைய உதவி ஒருவரை நம்மீது நிரந்தரமாகச் சார்ந்திருக்கச் செய்வதற்குப் பதிலாக, அவருடைய சொந்த கால்களில் நிற்க உதவ வேண்டும்.

இங்கேதான் உதவியின் உயர்ந்த வடிவம் உருவாகிறது.

ஒருவரின் கண்ணீரைத் துடைப்பது நல்லது.

ஆனால், அவர் மீண்டும் கண்ணீர் சிந்த வேண்டாத வாழ்க்கையை உருவாக்க உதவுவது இன்னும் சிறந்தது.

ஒருவருடைய இருளில் விளக்கை ஏற்றுவது நல்லது.

ஆனால், அவர் தானே ஒரு விளக்காக மாறும் தன்னம்பிக்கையை உருவாக்குவது இன்னும் உயர்ந்தது.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் எத்தனை பேருக்கு நாம் அந்த விளக்காக இருந்திருக்கிறோம் என்பதை ஒருநாள் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

நாம் அறியாமலேயே ஒருவருடைய வாழ்க்கையை மாற்றியிருக்கலாம்.

ஒரு ஆசிரியர் மாணவனிடம் சொன்ன ஒரு வார்த்தை, பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவனுடைய வாழ்க்கையின் திசையை மாற்றியிருக்கலாம்.

ஒரு தந்தை மகனிடம் கூறிய நம்பிக்கை வார்த்தை, அவன் தோல்வியிலிருந்து எழுவதற்குக் காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.

ஒரு நண்பன் சொன்ன “நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்” என்ற நான்கு வார்த்தைகள், ஒருவருடைய தனிமையை உடைத்திருக்கலாம்.

ஒரு முதலாளி கொடுத்த ஒரு வாய்ப்பு, ஒரு குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தை மாற்றியிருக்கலாம்.

ஒரு அந்நியன் செய்த ஒரு சிறிய உதவி, ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் என்றும் மறக்க முடியாத நினைவாக மாறியிருக்கலாம்.

நாம் யாருடைய பிரார்த்தனைக்கு பதிலாக இருக்கிறோம் என்பது நமக்குத் தெரியாது.

அதனால்தான், உதவி செய்யும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் போது அதை சுமையாக எண்ணாமல், ஒரு அரிய வாய்ப்பாகப் பார்க்க வேண்டும்.

வாழ்க்கை நமக்கு செல்வத்தைத் தருவது மட்டுமல்ல அந்தச் செல்வத்தை எங்கே பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கான சந்தர்ப்பங்களையும் தருகிறது.

நமக்கு அறிவு இருந்தால் அதை பகிரலாம்.

நமக்கு அனுபவம் இருந்தால் வழிகாட்டலாம்.

நமக்கு பணம் இருந்தால் தேவையான இடத்தில் உதவலாம்.

நமக்கு நேரம் இருந்தால் தனிமையில் இருப்பவர்களுக்குத் துணையாக இருக்கலாம்.

நமக்கு அதிகாரம் இருந்தால் தகுதியானவருக்கு வாய்ப்பு கொடுக்கலாம்.

நமக்கு அன்பு இருந்தால் அதை வெளிப்படுத்தலாம்.

நமக்கு ஒன்றுமே இல்லையென்று நினைத்தாலும், ஒரு புன்னகை இருக்கிறது ஒரு நல்ல வார்த்தை இருக்கிறது ஒரு கரம் இருக்கிறது ஒரு இதயம் இருக்கிறது.

அவை போதும்.

இறுதியில், நாம் இந்த உலகத்தை விட்டு செல்லும்போது எவ்வளவு பணம் சம்பாதித்தோம் என்பது மட்டுமல்ல, நம்முடைய வாழ்க்கையால் எத்தனை இதயங்களுக்கு சிறிதளவு நிம்மதி கிடைத்தது என்பதுதான் நம்முடைய வாழ்வின் உண்மையான அளவுகோலாக இருக்கலாம்.

நாம் கட்டிய வீடுகள் நம்மை நினைவூட்டாமல் போகலாம்.

நாம் வாங்கிய பொருட்கள் காலத்தோடு மறைந்து போகலாம்.

நாம் சேர்த்த செல்வம் வேறு ஒருவரிடம் சென்று சேரலாம்.

ஆனால், நாம் ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் விதைத்த நம்பிக்கை நீண்ட காலம் வாழலாம்.

நாம் ஒருவரின் துயரத்தில் அருகில் நின்ற தருணம் அவருடைய நினைவில் என்றும் இருக்கலாம்.

நாம் ஒருவருக்கு அளித்த வாய்ப்பு, அவருடைய குடும்பத்தின் அடுத்த தலைமுறையையே மாற்றியிருக்கலாம்.

அதனால், வாழ்க்கையில் உதவும் நிலையில் இருக்கும் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் தவறவிடாதீர்கள்.

உதவி செய்யுங்கள்.

மகிழ்ச்சியோடு செய்யுங்கள்.

முடிந்ததைச் செய்யுங்கள்.

எதிர்பார்ப்பின்றிச் செய்யுங்கள்.

ஏனெனில், உங்கள் கையில் இருக்கும் அந்தச் சிறிய வாய்ப்பு, இன்னொருவரின் நீண்டகாலப் பிரார்த்தனைக்கான விடையாக இருக்கலாம்.

ஒருவேளை, இன்று காலை இறைவனிடம் ஒருவர் “எனக்கு யாராவது உதவ வேண்டும்” என்று வேண்டியிருக்கலாம்.

அந்தப் பிரார்த்தனைக்கு பதில் சொல்லும் மனிதராக நீங்கள் இருக்கலாம்.

ஒருவேளை, ஒருவர் “என் வாழ்க்கையில் ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டும்” என்று காத்திருக்கலாம்.

அந்த வாய்ப்பின் கதவைத் திறக்கும் மனிதராக நீங்கள் இருக்கலாம்.

ஒருவேளை, ஒருவர் “என்னை யாராவது புரிந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று ஏங்கிக் கொண்டிருக்கலாம்.

அவரைக் கேட்கும் காதுகளாக நீங்கள் இருக்கலாம்.

ஒருவேளை, ஒருவர் “நான் தனியாக இல்லை என்பதை யாராவது உணர்த்த வேண்டும்” என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம்.

அவருக்கு அருகில் நிற்கும் ஒரு மனிதராக நீங்கள் இருக்கலாம்.

இதுதான் மனித வாழ்க்கையின் அழகு.

பிரபஞ்சம் சில நேரங்களில் அதிசயங்களை வானத்திலிருந்து அனுப்புவதில்லை மனிதர்களின் கரங்களின் வழியாகவே அனுப்புகிறது.

அந்தக் கரங்களில் ஒன்றாக நாம் இருக்கும்போது, அதை விட பெரிய பாக்கியம் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?

ஆகவே, நாளை முதல் பெரிய வாய்ப்புக்காகக் காத்திருக்க வேண்டாம்.

உங்கள் வீட்டில் தொடங்குங்கள்.

உங்கள் குடும்பத்தில் தொடங்குங்கள்.

உங்கள் நண்பர்களிடம் தொடங்குங்கள்.

உங்கள் பணியிடத்தில் தொடங்குங்கள்.

உங்களைச் சுற்றி அமைதியாகத் துயரப்படுகிற ஒருவரை கவனியுங்கள்.

உதவி கேட்கத் தயங்குகிற ஒருவரைக் கவனியுங்கள்.

உங்களால் முன்னேற முடியும் என்று நம்பிக்கை தேவைப்படும் ஒருவரைக் கவனியுங்கள்.

பின்னர், உங்களால் முடிந்ததைச் செய்யுங்கள்.

அந்த உதவி சிறியதாக இருக்கலாம்.

ஆனால், அதன் விளைவு பெரியதாக இருக்கலாம்.

நாம் இந்த உலகில் வாழ்ந்ததற்கான மிக அழகான சாட்சி, “நான் இருந்ததால் யாரோ ஒருவருடைய வாழ்க்கை சிறிதளவு சிறப்பானது” என்பதாக இருக்கட்டும்.

அப்போது நம்முடைய வாழ்க்கை வெறுமனே வாழப்பட்ட வாழ்க்கையாக இருக்காது.

மற்றவர்களின் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலாக வாழ்ந்த வாழ்க்கையாக அது மாறும்.

" உங்களால் முடியும் "

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்