ஒப்பீடுகளுக்கு அப்பால்: இருக்கும் நிறைகளே நிம்மதி

ஒப்பீடுகளுக்கு அப்பால்: இருக்கும் நிறைகளே நிம்மதி

"வாழ்க்கை, நீங்கள் தேவை என்று நினைக்கும் அனைத்தையும் ஒருபோதும் உங்கள் கைகளில் கொண்டு வந்து வைக்காது.

ஆனால், சற்று நிதானித்து, உங்களைச் சுற்றியுள்ள அன்பையும், கருணையையும், அமைதியான தருணங்களையும், எண்ணற்ற சிறு சிறு ஆசீர்வாதங்களையும் கவனிக்கத் தொடங்கினால், நீங்கள் உணர்ந்ததைவிட அளவற்ற அருட்கொடைகளை வாழ்க்கை ஏற்கனவே உங்களுக்கு வழங்கியுள்ளது என்பதை உணர்வீர்கள்."

இந்தச் சிந்தனை வெறும் ஆறுதல் வார்த்தை அல்ல.

வாழ்க்கையை எந்தக் கண்களால் பார்க்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுத்தரும் ஒரு ஆழமான தத்துவம்.

மனிதனின் பெரும்பாலான ஏமாற்றங்களும், அவனிடம் இல்லாதவற்றை எண்ணிக்கொண்டிருப்பதிலிருந்தே பிறக்கின்றன.

ஆனால் அவனிடம் ஏற்கனவே இருப்பவற்றை உணரத் தொடங்கும் தருணத்தில்தான் மனம் நன்றியுணர்வின் ஒளியில் மலர ஆரம்பிக்கிறது.

வாழ்க்கை நாம் நினைப்பதுபோல ஒரு வணிக ஒப்பந்தம் அல்ல.

"நான் இதை விரும்புகிறேன்; அதனால் அது எனக்குக் கிடைக்க வேண்டும்" என்று அது செயல்படுவதில்லை.

சில நேரங்களில் நாம் கேட்டதை அது தராது.

ஆனால், நாம் கேட்கவே மறந்த பல அருமையான வரங்களைக் கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கும்.
    
நாம் சுவாசிக்கும் காற்று, உதிக்கும் சூரியன், நம்மை நேசிக்கும் சில உள்ளங்கள், நமக்காக பிரார்த்திக்கும் ஒரு தாய், நம்மை நம்பும் ஒரு நண்பன், உடலில் இருக்கும் ஆரோக்கியம், மனதில் இருக்கும் நம்பிக்கை இவை அனைத்தும் பணத்தால் வாங்க முடியாத அருட்கொடைகள்.

இன்றைய உலகம் மனிதனை ஒப்பீட்டின் அடிமையாக்கி விட்டது.
   
மற்றவரிடம் இருப்பதைப் பார்த்து, தன்னிடம் இல்லாததை எண்ணி வருந்தும் மனநிலையே பலரின் அமைதியைப் பறித்துவிடுகிறது.
    
சமூக ஊடகங்களில் பிறரின் வெற்றியைப் பார்க்கிறோம்.
    
ஆனால் அவர்கள் கடந்துவந்த போராட்டங்களைப் பார்ப்பதில்லை.
    
அதனால், "எனக்கு மட்டும் எதுவும் இல்லை" என்ற தவறான எண்ணம் உருவாகிறது.

உண்மையில், ஒவ்வொரு மனிதனும் தனித்துவமான அருட்கொடைகளுடன் பிறக்கிறான்.
    
அவற்றை உணராமல், பிறரின் வாழ்க்கையை அளவுகோலாகக் கொண்டு தன்னை அளந்துகொண்டே இருந்தால், நிம்மதி எப்போதும் கைகூடாது.

வாழ்க்கையில் நிதானம் மிகவும் அவசியமான ஒரு பண்பு.
    
அவசரமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் மனம், மலரின் மணத்தைக் கூட உணராது.

மரத்தின் நிழலையும் கவனிக்காது.
    
அருகில் இருப்பவர்களின் அன்பையும் புரிந்துகொள்ளாது.
    
ஆனால் சற்று நின்று,  அமைதியாகச் சுற்றி நோக்கும்போது, நாம் கவனிக்காமல் கடந்துபோன எத்தனையோ அழகுகள் நம்மை வரவேற்கத் தொடங்குகின்றன.
    
அப்போது வாழ்க்கை குறைவுகளின் தொகுப்பாக அல்ல அருட்கொடைகளின் பொக்கிஷமாகத் தெரிகிறது.

அன்பு என்பது வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய செல்வம்.
   
உண்மையான அன்பு கிடைக்கும் வீடு ஏழ்மையானதாக இருந்தாலும் அது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வீடு.
   
கருணை நிறைந்த மனம் கொண்ட மனிதன் பொருளாதாரத்தில் எவ்வளவு எளிமையாக இருந்தாலும், ஆன்மீகத்தில் அவன் செல்வந்தன்.

ஒரு ஆறுதல் வார்த்தை, ஒரு புன்னகை, ஒரு தோள்கொடுத்த ஆதரவு இவை பல நேரங்களில் ஆயிரம் பரிசுகளைவிட உயர்ந்தவை.

அவற்றை உணரத் தெரிந்தவர்கள்தான் உண்மையில் வளமானவர்கள்.

அமைதியான தருணங்களின் மதிப்பையும் நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

வாழ்க்கை முழுவதும் சத்தமும் பரபரப்புமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.

சில நேரங்களில் அமைதியே மிகச் சிறந்த ஆசிரியர்.

தனிமையில் அமர்ந்து சிந்திக்கும் சில நிமிடங்கள், பல ஆண்டுகள் தேடிய பதில்களை நமக்குக் கொடுக்கக்கூடும்.

மனம் அமைதியாக இருக்கும் போது மட்டுமே, வாழ்க்கை நமக்குச் சொல்ல நினைக்கும் பாடங்களை நாம் தெளிவாகக் கேட்க முடியும்.

நன்றியுணர்வு என்பது மனிதனை மாற்றும் ஒரு மந்திரம்.

நன்றி சொல்லத் தொடங்கும் மனதில் குறைகள் குறைய ஆரம்பிக்கும்.

"இல்லை" என்ற வார்த்தையைவிட "இருக்கிறது" என்ற உணர்வு பெரிதாக வளர ஆரம்பிக்கும்.
    
அப்போது மகிழ்ச்சி வெளியில் தேட வேண்டிய ஒன்றாக இருக்காது.
    
அது நமக்குள் மலரத் தொடங்கும்.
    
உண்மையான சந்தோஷம், நாம் விரும்பிய அனைத்தையும் பெறுவதில் இல்லை.

நமக்குக் கிடைத்தவற்றின் அருமையை உணர்வதில்தான் இருக்கிறது.

இயற்கையைப் பாருங்கள். ஒரு மரம், தன்னிடம் இல்லாத மலர்களுக்காக வருந்துவதில்லை.
   
ஒரு நதி, கடலை அடையும் வரை ஒவ்வொரு வளைவையும் ஏற்றுக்கொண்டு ஓடுகிறது.
   
சூரியன், மேகங்கள் மறைத்தாலும் மறுநாள் மீண்டும் உதிக்கிறான்.
   
இயற்கையின் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் ஏற்றுக்கொள்ளுதலின் தத்துவத்தையே நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது.

மனிதன் மட்டும் எதிர்பார்ப்புகளின் பாரத்தைத் தன் தோளில் சுமந்து தன்னைத் தானே சோர்வடையச் செய்கிறான்.

வாழ்க்கை சில கதவுகளை மூடுகிறது.

அதற்காக அது நம்மைத் தண்டிப்பதில்லை.

நாம் பார்க்காத இன்னும் சிறந்த கதவுகளைத் திறக்கத் தயாராகிறது.

ஆனால் மூடிய கதவையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தால், திறந்த கதவை நாம் கவனிக்க முடியாது.
   
அதனால்தான் வாழ்க்கை தரும் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

உங்கள் கனவுகளைக் கைவிட வேண்டாம்.

ஆனால், கனவுகளைத் துரத்திக்கொண்டிருக்கும் பயணத்தில் ஏற்கனவே உங்களுக்குக் கிடைத்திருக்கும் அருட்கொடைகளை மறந்துவிடாதீர்கள்.

பெற்றோரின் அன்பு, நல்ல நண்பர்கள், கற்றுக்கொள்ளும் வாய்ப்பு, சிந்திக்கும் திறன், ஆரோக்கியமான உடல், முயற்சி செய்யும் மனம் இவை அனைத்தும் வாழ்க்கை உங்களுக்கு வழங்கிய மிகப்பெரிய பரிசுகள்.

அவற்றை மதிக்கத் தெரிந்தவர்களுக்கு எதிர்காலமும் தன்னுடைய கதவுகளைத் திறக்கும்.

இறுதியாக ஒரு உண்மையை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.
   
வாழ்க்கையின் செல்வம் வங்கிக் கணக்கில் மட்டுமில்லை.
    
நன்றியுணர்வு நிறைந்த இதயத்தில்தான் உள்ளது.
    
வாழ்க்கை அனைத்தையும் தரவில்லை என்று புலம்பும் மனிதன் என்றும் ஏழையாகவே இருப்பான்.

ஆனால் வாழ்க்கை ஏற்கனவே தந்தவற்றை உணர்ந்தவன், எதுவும் இல்லாவிட்டாலும் உள்ளம் நிறைந்த செல்வந்தனாக வாழ்வான்.

எனவே, தினமும் ஒரு சில நிமிடங்களாவது நிதானித்து உங்கள் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள்.

உங்களை நேசிக்கும் மனிதர்களைப் பாருங்கள்.
    
உங்களால் இன்னும் சுவாசிக்க முடிகிறது என்பதை உணருங்கள்.
   
உதிக்கும் சூரியனையும், பெய்யும் மழையையும், சிரிக்கும் குழந்தையையும், உங்களுள் இன்னும் அணையாமல் இருக்கும் நம்பிக்கையையும் கவனியுங்கள்.
    
அப்போது நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருந்த மகிழ்ச்சி தொலைவில் இல்லை; அது நீண்ட நாட்களாக உங்கள் அருகிலேயே அமைதியாகக் காத்திருந்தது என்பதை உணர்வீர்கள்.

அன்பன்,
சக்தி சக்திதாசன்

உண்மையான சக்தி என்பது சுயக்கட்டுப்பாடே"

உண்மையான சக்தி என்பது சுயக்கட்டுப்பாடே"

வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் பெரும்பாலான துன்பங்கள் நிகழ்வுகளால் உருவாகவில்லை.

அந்த நிகழ்வுகளுக்கு நாம் அளிக்கும் உணர்ச்சிபூர்வமான எதிர்வினைகளால்தான் உருவாகின்றன.

ஒருவர் கூறிய ஒரு வார்த்தை, ஒருவர் செய்த ஒரு செயல், ஒருவர் காட்டிய ஒரு புறக்கணிப்பு இவை அனைத்தும் சில நொடிகளில் கடந்து போய்விடும் நிகழ்வுகள்தான்.

ஆனால் அவற்றை நாம் மனதில் சுமந்து கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் நினைத்து வேதனைப்படும்போது, அந்த ஒரு நொடியின் சம்பவம் பல நாட்கள், பல மாதங்கள், சில நேரங்களில் பல ஆண்டுகள் கூட நம்மை துன்புறுத்துகிறது.

எனவே நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்ற வேண்டுமென்றால், உலகத்தை மாற்ற வேண்டிய அவசியமில்லை.

முதலில் நம்முடைய மனத்தின் இயக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஏனெனில் வெளியில் நடப்பதை நம்மால் எப்போதும் கட்டுப்படுத்த முடியாது.

ஆனால் அதற்கு நாம் எப்படி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதை மட்டும் நிச்சயமாகக் கட்டுப்படுத்த முடியும்.

அதுவே ஆன்மீகத்தின் முதல் பாடம்.

ஆன்மீகம் என்பது காட்டிற்குச் சென்று தவம் செய்வதல்ல.
   
உலகத்தை விட்டு ஓடுவதும் அல்ல. மாறாக, உலகத்தின் நடுவில் வாழ்ந்தபடியே மனதை அமைதியாக வைத்திருக்கும் கலையைக் கற்றுக்கொள்வதே ஆன்மீகம்.

ஒருவர் நம்மை விமர்சிக்கலாம்.
   
ஒருவர் நம்மைப் புரிந்து கொள்ளாமல் பேசலாம்.

ஒருவர் நம்மை அவமானப்படுத்த முயற்சி செய்யலாம்.

இவை அனைத்தும் அவர்களின் மனநிலையின் வெளிப்பாடுகள்.
    
ஆனால் அதற்காக நமது அமைதியை அவர்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டால், நமது வாழ்க்கையின் சாவியை அவர்களுடைய கையில் கொடுத்துவிட்டதற்கு சமம்.

பல நேரங்களில் நாம் சொல்வது, "அவர் அப்படிச் சொன்னதால் எனக்கு கோபம் வந்தது" என்பதாக இருக்கும்.

உண்மையில் அவர் சொன்ன வார்த்தை கோபத்தை உருவாக்கவில்லை.

அந்த வார்த்தையை நாம் ஏற்றுக்கொண்ட விதம்தான் கோபத்தை உருவாக்கியது.

இதை உணர்ந்தவுடன் ஒரு பெரிய சுதந்திரம் நமக்குள் பிறக்கிறது.
    
ஏனெனில் இனி நமது மனநிலைக்கு மற்றவர்கள் பொறுப்பல்ல நாம்தான் பொறுப்பு என்பதை புரிந்துகொள்கிறோம்.

பகவத் கீதையில் பகவான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறுவது இதுதான்.

மனம் கட்டுப்பட்டால் அது நமக்கு மிகச் சிறந்த நண்பன்.

கட்டுப்படவில்லை என்றால் அதுவே மிகப் பெரிய எதிரி.

இந்த உலகில் ஆயிரம் எதிரிகளை வெல்வதை விட, ஒரே ஒரு மனதை வெல்வதே மிகவும் கடினம்.

ஆனால் அந்த வெற்றியே நிலையான மகிழ்ச்சியையும் உண்மையான அமைதியையும் தருகிறது.

நாம் கோபப்படும்போது, நம்முடைய சிந்தனை மங்கிவிடுகிறது.
     
உணர்ச்சிகள் அதிகரிக்கும்போது அறிவு பின்னால் சென்று நிற்கிறது.
    
அதனால்தான் எந்த முடிவையும் மிகுந்த கோபத்திலும், மிகுந்த துக்கத்திலும், மிகுந்த மகிழ்ச்சியிலும் எடுக்க வேண்டாம் என்று பெரியவர்கள் கூறினார்கள்.
    
அமைதியான மனமே தெளிவான முடிவுகளை எடுக்க முடியும்.

ஒருவர் நம்மை இகழ்ந்தால் உடனே பதிலடி கொடுப்பது வீரமல்ல.

அந்த வார்த்தைகள் நம் உள்ளத்தை ஆள விடாமல் இருப்பதே வீரமாகும்.
     
ஒருவர் நம்மைத் தூண்டினாலும் நமது நிதானத்தை இழக்காமல் இருப்பதே உண்மையான வலிமை.
     
சத்தமாகக் கத்துபவர்களிடம் சக்தி இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
    
ஆனால் அமைதியாக இருப்பவர்களிடம் அளவிட முடியாத சக்தி இருக்கிறது.

ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சை இழுப்பதற்கு சில வினாடிகளே ஆகும்.

ஆனால் அந்த சில வினாடிகள் நமது வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடியவை.

கோபம் வரும் தருணத்தில் ஆழமாக மூச்சை இழுத்து மெதுவாக வெளியே விட்டுப் பாருங்கள்.
    
மனத்தின் அலைகள் கொஞ்சம் அடங்கும்.

அதன் பிறகு அதே பிரச்சினையைப் பார்த்தால், முன்பு தோன்றிய அளவுக்கு அது பெரிதாகத் தெரியாது.

இதுதான் தியானத்தின் அடிப்படை ரகசியம்.

மூச்சைக் கவனிப்பது என்பது மனத்தைக் கவனிப்பதற்கான வாசல்.

நாம் வாழும் இந்த உலகில் அனைவரும் நம்மைப் பாராட்ட மாட்டார்கள்.

அனைவரும் நம்மைப் புரிந்து கொள்ளவும் மாட்டார்கள்.

சிலர் தவறாகப் புரிந்து கொள்வார்கள்.

சிலர் குறை கூறுவார்கள்.

சிலர் பொறாமைப்படுவார்கள்.
    
சிலர் நம்மை நேசிப்பார்கள்.

இவை அனைத்தும் வாழ்க்கையின் இயல்பான ஓட்டம்.

நதி ஓடும்போது கற்களையும் சந்திக்கிறது, மலர்களையும் சந்திக்கிறது.

ஆனால் எந்த ஒன்றிடமும் நின்றுவிடாமல் தனது பயணத்தைத் தொடர்கிறது.
    
அதுபோல நாமும் வாழ்க்கையின் சம்பவங்களை அனுபவித்துவிட்டு முன்னேறக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆன்மீகம் நமக்குக் கற்றுத் தரும் மிகப் பெரிய உண்மை என்னவென்றால், இந்த உலகில் எதுவும் நிரந்தரமல்ல என்பதே.
    
இன்று நம்மைத் துன்புறுத்தும் சம்பவமும் நாளை நினைவாக மட்டுமே இருக்கும்.

இன்று நம்மை வருத்தும் வார்த்தைகளும் நாளை காற்றில் கரைந்துவிடும்.
     
நிலையற்றவற்றிற்காக நிலையான மன அமைதியை இழப்பது அறிவுடைய செயல் அல்ல.

மன்னிப்பும் சுயக்கட்டுப்பாட்டின் ஒரு வடிவமே.

ஒருவர் நமக்கு தீங்கு செய்திருந்தாலும், அவரை மன்னிப்பது அவர்களுக்காக அல்ல;
நம்முடைய மனதை விடுவிப்பதற்காக.

வெறுப்பை சுமந்து கொண்டு வாழ்வது, மற்றவருக்காக நஞ்சைக் குடித்து நாம் இறக்கக் காத்திருப்பதைப் போன்றது.
    
மன்னிப்பு நம்மை பலவீனமாக மாற்றாது; மாறாக உள்ளார்ந்த பலத்தை அதிகரிக்கிறது.

நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நம்மையே ஒரு கேள்வி கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

"இன்று என்னுடைய மனதை யார் இயக்கினார்கள்? வெளியில் இருந்தவர்களா? அல்லது நானா?" என்ற கேள்விக்கு "நான்தான்" என்று பதில் சொல்ல முடிந்த நாளே ஆன்மீகப் பயணத்தில் நாம் ஒரு பெரிய படி முன்னேறியிருக்கிறோம்.

அன்பினியோரே,

வாழ்க்கை நமக்குப் பல சோதனைகளைக் கொடுக்கும்.

சில நேரங்களில் மனிதர்களின் வார்த்தைகளாகவும், சில நேரங்களில் சூழ்நிலைகளாகவும், சில நேரங்களில் தோல்விகளாகவும் அவை நம்மைச் சந்திக்கும்.

ஆனால் ஒவ்வொரு சோதனையும் நம்முடைய சுயக்கட்டுப்பாட்டை வளர்ப்பதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகவே இருக்கிறது.
   
ஒவ்வொரு முறையும் உணர்ச்சியை விட விழிப்புணர்வைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

கோபத்தை விட அமைதியைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

அவசரத்தை விட பொறுமையைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

எதிர்ப்பை விட ஏற்றுக்கொள்ளுதலைத் தேர்ந்தெடுங்கள்.

அப்போது வாழ்க்கை மெதுவாக மாறத் தொடங்கும்.

சூழ்நிலைகள் மாறாதபோதும் மனம் மாறும்.

மனம் மாறும்போது உலகமே மாறியதாகத் தோன்றும்.

அதுவே ஆன்மீகம் தரும் மிகப் பெரிய வரம்.

எனவே, எதையும் உடனடியாக உணர்ச்சிவசப்பட்டு எதிர்கொள்ளாமல், ஒரு கணம் நின்று, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சை இழுத்து, மனதை அமைதிப்படுத்தி, தர்க்கரீதியாகவும் விழிப்புணர்வுடனும் உற்றுநோக்குவோம்.

ஏனெனில் உண்மையான சக்தி என்பது பிறரை வெல்வதில் இல்லை; தன்னைத்தானே வெல்வதில்தான் இருக்கிறது.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

நீங்கள் நினைப்பதைவிட இலக்கிற்கு மிக அருகில் இருக்கிறீர்கள்

நீங்கள் நினைப்பதைவிட இலக்கிற்கு மிக அருகில் இருக்கிறீர்கள்

வாழ்க்கையில் சில நேரங்கள் நமக்கு எதுவும் நடக்காதது போலத் தோன்றும். 

நாம் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முயற்சியும் வெறும் முயற்சியாகவே முடிந்து விடுகிறது என்று மனம் சொல்லும். 

"நான் சரியான பாதையில்தானா செல்கிறேன்?", "என்னுடைய உழைப்பிற்கு எப்போது பலன் கிடைக்கும்?" என்ற கேள்விகள் நம் உள்ளத்தை அடிக்கடி வந்து தட்டும்.

அப்படிப்பட்ட தருணங்களில் நான் என் வாழ்க்கை எனக்குக் கற்றுத் தந்த ஒரு உண்மையை நினைத்துக் கொள்வேன்.

நீங்கள் உங்களுக்கான திருப்புமுனையின் நடுவில் இருக்கிறீர்கள். 

நீங்கள் விதைத்த விதைகள் உங்களையே வியக்க வைக்கும் வகையில் விரைவில் மலரப் போகின்றன. 

நீங்கள் எங்கு இருக்க வேண்டுமோ, சரியாக அங்குதான் இருக்கிறீர்கள்.

இந்த வார்த்தைகள் வெறும் ஆறுதல் வார்த்தைகள் அல்ல.

    

வாழ்க்கையை நெருக்கமாக வாழ்ந்து பார்த்த ஒருவனின் அனுபவத்தில் பிறந்த உண்மைகள்.

அன்பான இளைய தலைமுறையினரே!

நான் உங்களுக்கு அறிவுரை சொல்லும் இடத்தில் நிற்பவன் அல்ல. 

ஆனால், காலம் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்த சில பாடல்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் வயதில் இன்று நிற்கிறேன். 

நான் கண்ட தோல்விகளும், நான் கடந்த ஏமாற்றங்களும், நான் சுமந்த அமைதியான போராட்டங்களும், நான் இறுதியில் உணர்ந்த உண்மைகளுமே இந்தப் பதிவின் அடித்தளம்.

வாழ்க்கை ஒரு மரத்தைப் போன்றது. 

அதன் பழங்களைத்தான் உலகம் பார்க்கிறது. 

ஆனால், அந்த மரத்தின் வேர்கள் எத்தனை ஆண்டுகள் மண்ணுக்குள் யாருக்கும் தெரியாமல் போராடின என்பதை யாரும் கவனிப்பதில்லை.

நம்முடைய வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்.

இன்று நீங்கள் அமைதியாக உழைத்துக் கொண்டிருக்கலாம்.

     

உங்கள் முயற்சியை யாரும் பாராட்டாமல் இருக்கலாம்.

     

உங்களுடைய திறமையை யாரும் கவனிக்காமல் இருக்கலாம்.

     

உங்களை விடக் குறைவாக உழைப்பவர்கள் முன்னேறுவது போலவும் தோன்றலாம்.

ஆனால் ஒரு விதை மண்ணுக்குள் இருக்கும் போது அது இறந்து கொண்டிருக்கவில்லை. 

அது வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

அதேபோல, உங்கள் வாழ்க்கையிலும் வெளியில் எதுவும் நடக்காதது போலத் தோன்றும் காலங்கள்தான், உள்ளுக்குள் மிகப்பெரிய மாற்றங்கள் உருவாகும் காலங்கள்.

நான் வாழ்வில் கற்றுக் கொண்ட இன்னொரு உண்மை என்னவென்றால், எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு நேரம் இருக்கிறது.

சில கதவுகள் நாம் தட்டியவுடன் திறக்காது. 

சில மனிதர்கள் நாம் நல்லவர்களாக இருந்தாலும் நம்மைப் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். 

சில கனவுகள் நாம் நினைத்த வயதில் நிறைவேறாது.

அதற்காக வாழ்க்கை நம்மை மறுத்துவிட்டது என்று அர்த்தமல்ல.

அது இன்னும் நம்மைத் தயார்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்பதற்கான அறிகுறி.

இன்று நீங்கள் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு சவாலும், நாளை நீங்கள் நிற்கப் போகும் உயரத்திற்கு தேவையான பயிற்சியாக இருக்கலாம்.

ஒரு சிற்பி ஒரு கல்லை உடைப்பதில்லை. அதனுள் மறைந்திருக்கும் சிலையை வெளிக்கொண்டு வருகிறான்.

வாழ்க்கையும் அதைத்தான் செய்கிறது.

சில நேரங்களில் அது நம்மை உடைப்பது போலத் தோன்றும்.

    

ஆனால், உண்மையில் அது நம்மை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

அன்பான இளைஞர்களே!

மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைப் பார்த்து உங்கள் வாழ்க்கையை அளக்காதீர்கள்.

ஒவ்வொரு விதையும் ஒரே நாளில் முளைப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு மலரும் ஒரே காலத்தில் பூப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் இறைவன் எழுதிய நேரம் வேறு.

அதனால்தான், உங்கள் பயணத்தை யாருடனும் ஒப்பிடாதீர்கள்.

உங்களுக்கான பாதை தனித்துவமானது.

உங்களுக்கான நேரமும் தனித்துவமானது.

உங்களுக்கான வெற்றியும் தனித்துவமானதாகவே இருக்கும்.

நீங்கள் இன்று இருக்கும் இடத்தை வெறுக்க வேண்டாம்.

அதுதான் உங்களை நாளைய உயரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் பயிற்சிக் கூடமாக இருக்கலாம்.

நீங்கள் இன்று சந்திக்கும் மனிதர்கள், நீங்கள் அனுபவிக்கும் வலிகள், நீங்கள் சுமக்கும் பொறுப்புகள், நீங்கள் சிந்தும் கண்ணீர்கள்...

இவை எதுவும் வீணாகாது.

ஒரு நாள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, "இதற்காகத்தானா அந்த எல்லா அனுபவங்களும்!" என்று நீங்களே வியப்பீர்கள்.

அதனால்தான் நான் மீண்டும் சொல்கிறேன்...

நீங்கள் உங்களுக்கான திருப்புமுனையின் நடுவில்தான் இருக்கிறீர்கள்.

இன்னும் கொஞ்சம் பொறுமை.

இன்னும் கொஞ்சம் நம்பிக்கை.

இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி.

உங்கள் விதைகள் முளைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

அவை இன்னும் மண்ணுக்கு மேலே தெரியவில்லை என்பதற்காக அவை வளரவில்லை என்று நினைத்து விடாதீர்கள்.

உங்கள் உள்ளத்தை நல்ல எண்ணங்களால் நிரப்புங்கள்.

உங்கள் திறமையை தினமும் வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

நல்ல மனிதர்களுடன் பழகுங்கள்.

தவறுகளில் இருந்து கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

வெற்றி வருவதற்கு முன்பே வெற்றி பெற்ற மனிதனைப் போல உங்களை நீங்கள் உருவாக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

ஏனெனில், வெற்றி என்பது முதலில் மனதில் பிறக்கிறது. அதன் பிறகுதான் வாழ்க்கையில் நிகழ்கிறது.

இந்தப் பதிவை நான் எழுதுவதன் நோக்கம், உங்களுக்கு வாழ்க்கையை கற்றுக் கொடுப்பது அல்ல.

என்னுடைய சொந்த வாழ்வில் நான் கண்டவைகளிலிருந்தும், கற்றுக் கொண்டவைகளிலிருந்தும் பெற்ற அனுபவ அறிவின் அடிப்படையில், உங்களை நீங்கள் செதுக்கிக் கொள்ள உதவும் என்ற நம்பிக்கையை மட்டும் விதைப்பதே.

நான் நடந்த பாதை உங்களுடைய பாதையாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆனால் நான் கற்றுக் கொண்ட சில உண்மைகள், உங்கள் பயணத்தில் ஒரு சிறிய விளக்காக இருந்தால் அதுவே எனக்கு மகிழ்ச்சி.

நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்...

வாழ்க்கை உங்களை மறந்துவிடவில்லை.

உங்கள் கனவுகள் காலாவதியாகவில்லை.

உங்கள் முயற்சிகள் வீணாகவில்லை.

நீங்கள் தவறான இடத்தில் இல்லை.

நீங்கள் எங்கு இருக்க வேண்டுமோ, சரியாக அங்குதான் இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் விதைத்த விதைகள், உங்களையே வியக்க வைக்கும் வகையில் மலரப் போகின்றன.

அந்த மலர்ச்சியைப் பார்க்கும் வரை மட்டும் நம்பிக்கையை விடாமல் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்.

"உங்களால் முடியும்."

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்வில் வெற்றி பெற ......

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற ஆசை இல்லாத மனிதர்கள் மிகக் குறைவு. 

ஆனால், வெற்றி என்பது ஒரு இலக்கு மட்டுமல்ல அது ஒரு பயணமும் கூட என்பதை நாம் பல நேரங்களில் மறந்துவிடுகிறோம்.

நாம் எல்லோரும் வெற்றியின் உச்சியை மட்டுமே பார்க்கிறோம்.

    

ஆனால், அந்த உச்சிக்குச் செல்லும் பாதையைப் பற்றி அதிகம் சிந்திப்பதில்லை. 

உண்மையில், வெற்றிக்கான பாதை எப்போதும் எளிதானதாக இருப்பதில்லை. 

பல நேரங்களில் அது அரிதானதாகவும், நேராக இருப்பது போலத் தோன்றினாலும் எண்ணற்ற திருப்பங்களும், தாமதங்களும், தடைகளும் நிறைந்ததாகவே இருக்கும்.

வாழ்க்கையின் பல ஆண்டுகளைக் கடந்த பிறகு நான் புரிந்துகொண்ட ஒரு உண்மை என்னவென்றால், நமக்குக் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு தடையும் நம்மை நிறுத்துவதற்காக வருவதில்லை. அது நம்மை இன்னும் வலிமையாக்குவதற்காகவே வருகிறது.

இளமையில் நான் நினைத்தது வேறு. 

ஒரு முயற்சி எடுத்தால் உடனே அதன் பலன் கிடைக்க வேண்டும் என்று எண்ணியிருக்கிறேன். 

சில நேரங்களில் தாமதம் ஏற்பட்டால் மனம் உடைந்திருக்கிறது. 

சில கதவுகள் மூடப்பட்டபோது, என் வாழ்க்கையும் அங்கேயே முடிந்துவிட்டதாக நினைத்த தருணங்களும் உண்டு.

ஆனால், காலம் எனக்கு மிகப் பெரிய ஆசிரியராக இருந்தது.

இன்று திரும்பிப் பார்க்கும்போது புரிகிறது. 

அந்த மூடிய கதவுகள் என்னைத் தண்டிக்கவில்லை. 

அதைவிடச் சிறந்த கதவுகளுக்குத் தயார்படுத்தின. 

அந்தத் தோல்விகள் என்னை அவமானப்படுத்தவில்லை.

    

அகந்தையை அகற்றி அனுபவத்தை அளித்தன. 

அந்தக் காத்திருப்புகள் என் பொறுமையை வளர்த்தன. 

அந்தப் போராட்டங்கள் என் மனதைப் பக்குவப்படுத்தின.

அன்பான இளைய தலைமுறையினரே!

நீங்கள் இன்று எதிர்கொள்ளும் சவால்களைப் பார்த்து பயப்பட வேண்டாம். 

சவால் இல்லாத வாழ்க்கை வளர்ச்சியற்ற வாழ்க்கையாகிவிடும். 

காற்றை எதிர்த்து பறக்கும் பட்டம்தான் உயரமாகச் செல்கிறது.

     

அதுபோல சோதனைகளை எதிர்கொள்ளும் மனம்தான் உயர்ந்த மனிதனை உருவாக்குகிறது.

ஒரு விதை மரமாக வேண்டுமென்றால் அது முதலில் மண்ணுக்குள் புதைய வேண்டும்.

    

இருளைச் சந்திக்க வேண்டும்.

    

மழையையும் வெயிலையும் தாங்க வேண்டும். அதன் பிறகே அது நிழல் தரும் மரமாக மாறுகிறது.

அதுபோலவே மனித வாழ்க்கையும்.

நீங்கள் இன்று அனுபவிக்கும் கஷ்டங்கள், நாளை உங்களுக்குள் இருக்கும் வலிமையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தும்.

வாழ்க்கை எப்போதும் நாம் விரும்பியபடி நடக்காது. 

ஆனால், அது நமக்குத் தேவையானதை நிச்சயமாகக் கற்றுத்தரும். 

அந்தப் பாடங்களை ஏற்றுக்கொள்ளத் தெரிந்தவர்கள்தான் வாழ்க்கையில் நிலைத்து நிற்கிறார்கள்.

ஒரு தோல்வி வந்தால் "ஏன் எனக்கு?" என்று கேட்காதீர்கள்.

அதற்குப் பதிலாக "இதிலிருந்து நான் என்ன கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?" என்று உங்களையே கேட்டுப் பாருங்கள்.

அந்த ஒரு கேள்வியே உங்கள் வாழ்க்கையின் திசையை மாற்றக்கூடியது.

நான் வாழ்ந்து கண்ட அனுபவங்களில் மிக முக்கியமான பாடம் ஒன்று உண்டு.

நமது திறமையைவிட நமது மனப்பக்குவமே நம்மை வெற்றியடையச் செய்கிறது.

அறிவு பலரிடமும் இருக்கும்.

     

திறமை பலரிடமும் இருக்கும்.

     

ஆனால், விடாமுயற்சியோடு தொடர்ந்து நடக்கும் மனவலிமை எல்லோரிடமும் இருப்பதில்லை.

அதனால்தான் பல திறமைகள் உலகிற்கு தெரியாமலேயே மறைந்து விடுகின்றன.

உங்களுக்குள் இருக்கும் திறமையை முதலில் நீங்களே நம்புங்கள்.

மற்றவர்கள் நம்புவதற்காகக் காத்திருக்க வேண்டாம்.

உலகம் வெற்றி பெற்றவர்களைப் பாராட்டும்; ஆனால், வெற்றிக்காக அவர்கள் சிந்திய வியர்வையை பெரும்பாலும் யாரும் காண்பதில்லை.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது ஒன்று மட்டுமே.

உங்கள் இலக்கில் உங்கள் கவனத்தை நிலைநிறுத்துங்கள்.

ஒவ்வொரு நாளும் நேற்றைவிட இன்று சிறிதளவாவது முன்னேற முயற்சி செய்யுங்கள்.

மற்றவர்களுடன் உங்களை ஒப்பிடாதீர்கள்.

நேற்றைய உங்களைவிட இன்றைய நீங்கள் சிறப்பாக இருக்கிறீர்களா என்பதே முக்கியம்.

மிக வேகமாக ஓடுபவன் வெற்றி பெறுவான் என்பது அவசியமில்லை.

நின்றுவிடாமல் தொடர்ந்து நடப்பவன்தான் இறுதியில் இலக்கை அடைகிறான்.

எனவே, தாமதத்தைக் கண்டு சோர்ந்து போகாதீர்கள்.

தடைகளைக் கண்டு திரும்பிப் போகாதீர்கள்.

விமர்சனங்களைக் கண்டு மனம் தளராதீர்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய சாதனை இன்னும் உங்கள் முன்பாகவே காத்திருக்கலாம்.

அன்பு இளைஞர்களே! யுவதிகளே !

இந்தப் பதிவுகளை நான் எழுதுவதன் நோக்கம் உங்களுக்குப் பாடம் நடத்துவதல்ல.

என்னுடைய சொந்த வாழ்வில் நான் கண்டவைகளிலிருந்தும், கற்றுக்கொண்டவைகளிலிருந்தும், காலம் எனக்குக் கொடுத்த அனுபவ அறிவிலிருந்தும் சில துளிகளை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதே.

நான் நடந்த எல்லாப் பாதைகளும் மலர்களால் நிரம்பியவை அல்ல.

     

முட்களும் இருந்தன.

    

ஏமாற்றங்களும் இருந்தன.

   

இழப்புகளும் இருந்தன.

       

காத்திருப்புகளும் இருந்தன.

     

ஆனால், அவை ஒவ்வொன்றும் என்னை உடைக்கவில்லை

செதுக்கியது.

அதனால்தான் இன்று உங்களிடம் இந்த வார்த்தைகளை நம்பிக்கையோடு சொல்ல முடிகிறது.

உங்களை நீங்கள் நம்புங்கள்.

உங்கள் கனவுகளை மதியுங்கள்.

உங்கள் நேரத்தை வீணாக்காதீர்கள்.

உங்கள் மனதை எதிர்மறை எண்ணங்களால் நிரப்பாதீர்கள்.

ஒவ்வொரு நாளும் உங்களை இன்னும் சிறந்த மனிதராக உருவாக்கிக் கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள்.

வெற்றி என்பது ஒரே நாளில் கிடைக்கும் பரிசு அல்ல.

அது தினமும் ஒழுக்கத்துடன் வாழ்பவர்களுக்கு வாழ்க்கை வழங்கும் மரியாதை.

இறுதியாக ஒன்று...

உங்கள் விடாமுயற்சி திறக்கப்போகும் கதவுகளை இந்த உலகில் வேறு யாராலும் மூட முடியாது.

உங்கள் மனம் உறுதியாக இருந்தால், உங்கள் கால்கள் தடுமாறினாலும் உங்கள் பயணம் நிற்காது.

நம்பிக்கையுடன் முன்னேறுங்கள்.

நாளை உங்களைத் தேடி வரும் வெற்றிக்கு, இன்று நீங்கள் உங்களைத் தயார்படுத்துங்கள்.

"உங்களால் முடியும்"

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்க்கை என்பது ஒரு பள்ளிக்கூடம்

வாழ்க்கை என்பது ஒரு பள்ளிக்கூடம் என்று பலர் சொல்வார்கள். 

ஆனால், நான் வாழ்ந்து கடந்த ஆண்டுகள் எனக்குக் கற்றுத் தந்த உண்மை என்னவென்றால், வாழ்க்கை ஒரு பள்ளிக்கூடம் மட்டுமல்ல.

அது ஒவ்வொரு நாளும் நம்மைச் செதுக்கும் ஒரு சிற்பியும் கூட.

அது நமக்குப் பாடங்களைப் புத்தகங்களின் வழியாக மட்டும் கற்றுத் தருவதில்லை.

     

மனிதர்களின் வழியாகவும் கற்றுத் தருகிறது. 

வெற்றிகளின் வழியாகவும் கற்றுத் தருகிறது. 

தோல்விகளின் வழியாகவும் கற்றுத் தருகிறது. 

சில நேரங்களில் நாம் சிரிக்கும் தருணங்களிலும் கற்றுத் தருகிறது.

     

பல நேரங்களில் நாம் அமைதியாகக் கண்ணீர் சிந்தும் தருணங்களில்தான் மிகப்பெரிய பாடங்களை நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது.

வாழ்க்கை உங்களுக்கு பல்வேறு வடிவங்களில் பாடங்களைக் கற்றுத் தருகிறது.

சில அனுபவங்கள் உங்கள் இதயத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டியவை. 

சில அனுபவங்கள் விடுவித்துவிட வேண்டியவை.

எதைப் பற்றிப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும், எதை விட்டுவிட வேண்டும் என்ற வேறுபாட்டை உணரும்போதுதான் உண்மையான அமைதி உங்கள் மனதில் மலர்கிறது.

இந்த உண்மையை நான் புத்தகங்களில் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளவில்லை. 

வாழ்க்கையின் நீண்ட பயணத்தில் பல மனிதர்களைச் சந்தித்தும், பல உறவுகளைக் கடந்து வந்தும், எண்ணற்ற ஏமாற்றங்களையும், மகிழ்ச்சிகளையும் அனுபவித்தும் புரிந்து கொண்டேன்.

இளமையில் நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொருவரும் வாழ்நாள் முழுவதும் நம்முடன் இருப்பார்கள் என்று நம்புகிறோம். 

எல்லா நட்புகளும் என்றும் தொடரும் என்று நினைக்கிறோம்.

     

எல்லா கனவுகளும் நாம் நினைத்தபடியே நிறைவேறும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். 

ஆனால் வாழ்க்கை மெதுவாக நமக்குச் சொல்லித் தருகிறது. 

சில மனிதர்கள் நம் வாழ்க்கையில் தங்குவதற்காக வருவதில்லை.

நமக்கு ஒரு பாடம் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டு செல்லத்தான் வருகிறார்கள்.

அதைப் புரிந்து கொள்ளாதபோது நாம் துன்பப்படுகிறோம். 

புரிந்து கொண்ட பிறகுதான் நாம் முதிர்ச்சி அடைகிறோம்.

நான் இன்று உங்களிடம் கூற விரும்புவது இதுதான்.

நல்ல அனுபவங்களை உங்கள் மனதில் பாதுகாத்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள். 

உங்களை ஊக்கப்படுத்திய வார்த்தைகளை மறந்துவிடாதீர்கள்.

    

உங்களுக்காக ஒரு சிறிய உதவி செய்தவர்களையும் நினைவில் வைத்திருங்கள். 

நன்றியுணர்வை எப்போதும் உங்கள் இதயத்தில் வாழவிடுங்கள்.

ஆனால் உங்களைப் புண்படுத்திய ஒவ்வொரு நிகழ்வையும், ஏமாற்றிய ஒவ்வொரு மனிதரையும், தோல்வியடைந்த ஒவ்வொரு முயற்சியையும் உங்கள் மனதில் நிரந்தரமாகக் குடியிருக்க அனுமதிக்காதீர்கள்.

காயம் ஆற வேண்டுமென்றால் அதை எப்போதும் கீறிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

நினைவுகள் இருக்கட்டும்; ஆனால் அவை உங்கள் எதிர்காலத்தைச் சங்கிலியால் கட்டிப் போடக் கூடாது.

வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய சுதந்திரம் என்பது எதை வேண்டுமானாலும் பெற்றுவிடுவதல்ல.

     

தேவையில்லாதவற்றை மனதிலிருந்து விடுவித்துவிடும் ஆற்றலைப் பெறுவதுதான்.

ஒரு மரம் பழைய இலைகளை உதிர்க்காமல் புதிய தளிர்களைப் பெற முடியாது. 

அதுபோல நாமும் பழைய கசப்புகளை விடாமல் புதிய மகிழ்ச்சிகளை முழுமையாக வரவேற்க முடியாது.

இளைய நண்பர்களே!

உலகம் இன்று மிக வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. 

சமூக ஊடகங்களில் பிறரின் வாழ்க்கையைப் பார்த்து உங்கள் வாழ்க்கையை அளவிடாதீர்கள்.

 ஓப்பீடு என்பது மகிழ்ச்சியை மெதுவாகக் கொள்ளையடிக்கும் ஒரு திருடன்.

உங்களுடைய பயணம் உங்களுக்கே உரியது.

மற்றவர்கள் எவ்வளவு வேகமாகச் சென்றாலும், உங்கள் பாதையில் நீங்கள் அமைதியாக முன்னேறுங்கள்.

தவறுகள் நடக்கும். தோல்விகள் வரும். 

சிலர் உங்களைப் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். 

சிலர் உங்கள் அன்பிற்கு அன்பைத் திருப்பித் தர மாட்டார்கள். 

சிலர் உங்களுடைய நம்பிக்கையையே உடைத்துவிடுவார்கள்.

அதற்காக மனிதர்கள்மீது நம்பிக்கையை இழக்காதீர்கள்.

ஒரு சிலரின் தவறுகளுக்காக உலகம் முழுவதையும் குற்றவாளியாக மாற்றிவிடாதீர்கள்.

ஒவ்வொரு அனுபவமும் உங்களை உடைப்பதற்காக வருவதில்லை.

     

சில அனுபவங்கள் உங்களை வலிமையாக்குவதற்காகவே வருகின்றன.

இன்று நான் எழுதுகின்ற இந்தப் பதிவு, நான் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் என்ற எண்ணத்தில் எழுதப்படவில்லை.

வாழ்க்கை என்னும் பல்கலைக்கழகத்தில் இன்னும் கற்றுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு மாணவனாகவே எழுதுகிறேன்.

ஆனால் என்னைவிட நீண்ட பாதையை நீங்கள் இன்னும் நடக்க வேண்டியிருப்பதால், நான் தடுமாறிய இடங்களில் நீங்கள் தடுமாற வேண்டாம் என்ற அக்கறையோடும், நான் காலம் தாழ்ந்து புரிந்து கொண்ட சில உண்மைகளை நீங்கள் இளமையிலேயே புரிந்து கொண்டால் உங்கள் பயணம் இன்னும் அழகாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையோடும் எழுதுகிறேன்.

என் சொந்த வாழ்க்கையில் நான் கண்டவைகளும், கற்றுக் கொண்டவைகளும், இழந்தவைகளும், மீண்டும் எழுந்து நடந்த அனுபவங்களும் எனக்குக் கற்றுத் தந்த சில சிறிய உண்மைகளையே உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

இவை கட்டளைகள் அல்ல.

இவை என் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் சேகரித்த அனுபவங்களின் விதைகள்.

அவற்றில் ஏதேனும் ஒரு விதை உங்கள் மனதில் விழுந்து, ஒரு நல்ல சிந்தனையாக முளைத்து, உங்கள் வாழ்க்கையை இன்னும் அழகாகச் செதுக்க உதவுமானால், அதுவே இந்தப் பதிவின் வெற்றி.

ஏனெனில் நான் நம்புவது ஒன்றைத்தான்...

ஒரு நல்ல வார்த்தை ஒருவரின் நாளை மாற்றலாம்.

ஒரு நல்ல சிந்தனை ஒருவரின் வாழ்க்கையை மாற்றலாம்.

உங்களை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

உங்கள் மனதை நீங்கள் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

எதைப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதையும், எதை விட்டுவிட வேண்டும் என்பதையும் வாழ்க்கை கற்றுத் தரும். 

அந்தப் பாடத்தை மனதார ஏற்றுக் கொண்ட நாளிலிருந்து உங்கள் உள்ளத்தில் அமைதி பிறக்கும்.

     

அந்த அமைதிதான் உங்கள் வாழ்வின் மிகப் பெரிய செல்வம்.

வாழ்க்கை உங்களை வெல்ல வரவில்லை.

உங்களை வளப்படுத்தவே வந்திருக்கிறது.

அதைப் புரிந்து கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் உங்களை நீங்களே கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் செதுக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

ஒருநாள் உலகம் உங்களைப் பார்த்து வியக்கும் முன்பே, நீங்கள் உங்களைப் பார்த்து பெருமைப்படுவீர்கள்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

பொறுமையின் வாழ்க்கை பயணம்

வாழ்க்கையில் பல ஆண்டுகள் பயணித்த பிறகு, சில உண்மைகள் புத்தகங்களில் இருந்து அல்ல, வாழ்க்கையே நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது.

அவற்றில் மிகப் பெரிய பாடம் ஒன்று என்னவென்றால்...

"அவசரம் நமக்கு சிப்பிகளைத் தரலாம் ஆனால் பொறுமையே முத்துகளைத் தரும். நேரமும் பொறுமையுமே அறிவாளிகளின் பலம்."

இந்த வரிகளுக்குள் ஒரு மனிதனின் முழு வாழ்க்கையையும் மாற்றக்கூடிய ஞானம் மறைந்திருக்கிறது.

இன்றைய உலகம் வேகமாக ஓடுகிறது. 

எல்லாமே உடனடியாக வேண்டும் என்ற மனநிலை உருவாகி விட்டது. ஒரு பொத்தானை அழுத்தினால் தகவல் கிடைக்கிறது. 

ஒரு கிளிக்கில் பொருள் வீட்டிற்கு வந்து சேர்கிறது. 

சில நிமிடங்களில் உலகின் மறுபக்கத்தில் இருப்பவருடன் பேச முடிகிறது.

இந்த வேகம் நமக்கு வசதியைத் தந்திருக்கலாம். 

ஆனால் வாழ்க்கையின் உண்மையான வெற்றிகளையும், மனிதனின் ஆழமான வளர்ச்சியையும் வேகத்தால் மட்டும் பெற முடியாது.

ஒரு விதையை இன்று விதைத்துவிட்டு நாளை அதன் நிழலில் அமர முடியாது. 

ஒரு மரம் உயர்ந்து நிற்க ஆண்டுகள் தேவைப்படுகிறது.

    

ஆற்றின் நீர் மெதுவாகப் பாய்ந்தாலும், பாறைகளைக் கூட செதுக்கி வழி உருவாக்கும் சக்தி அதற்குண்டு. 

இயற்கையே நமக்கு பொறுமையின் மொழியை தினமும் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

நான் என் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் பலரைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

அவசரப்பட்டு உயர நினைத்தவர்களையும் பார்த்திருக்கிறேன். 

அமைதியாக உழைத்து உயர்ந்தவர்களையும் பார்த்திருக்கிறேன்.

அவசரத்தில் எடுக்கப்பட்ட பல முடிவுகள் பின்னாளில் வருத்தத்தைத் தந்தன. 

ஆனால் சிந்தித்து, காத்திருந்து, சரியான நேரத்தில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் வாழ்க்கையை அழகாக்கின.

அனுபவம் எனக்குக் கற்றுத் தந்த மிகப் பெரிய உண்மை இதுதான்.

பொறுமை என்பது காத்திருப்பது மட்டுமல்ல. 

காத்திருக்கும் அந்தக் காலத்தில் நம்மை நாம் வளர்த்துக் கொள்வதும்தான்.

பல இளைஞர்கள் என்னிடம் கேட்பார்கள்.

"எப்போது வெற்றி கிடைக்கும்?"

நான் அவர்களிடம் சொல்லும் பதில் ஒன்றே.

வெற்றி என்பது ஓர் இடம் அல்ல. அது ஒரு பயணம். அந்தப் பயணத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் கற்றுக் கொள்வதும், தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்வதும், மனதை வலுப்படுத்திக் கொள்வதும், மனிதநேயத்தை வளர்த்துக் கொள்வதும்தான் உண்மையான வெற்றி.

இன்று உங்களுக்கு கிடைக்காமல் போன வாய்ப்பு, நாளை இன்னும் சிறந்த வாய்ப்பாக வந்து சேரலாம்.

     

இன்று தோல்வி போலத் தோன்றுவது, நாளை உங்களைத் தயார் செய்த மிகப் பெரிய ஆசானாக மாறலாம்.

அதற்குத் தேவை ஒன்றே ஒன்று.

பொறுமை.

நேரம் பல கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும்.

பொறுமை பல கதவுகளைத் திறக்கும்.

அவசரம் பல கதவுகளை மூடிவிடும்.

வாழ்க்கை எப்போதும் நம் விருப்பப்படி நடக்காது. 

ஆனால் வாழ்க்கை நமக்குக் கற்றுத் தரும் ஒவ்வொரு அனுபவமும் நம்மைச் சிறந்த மனிதனாக மாற்றும் வாய்ப்பாக இருக்கிறது.

இளமை என்பது வேகத்தின் பருவம்.

ஆனால் அந்த வேகத்திற்கு திசை காட்டுவது பொறுமை.

வேகம் மட்டுமே இருந்தால் வாகனம் விபத்துக்குள்ளாகும். வேகத்தோடு விழிப்புணர்வும் இருந்தால்தான் இலக்கை பாதுகாப்பாக அடைய முடியும்.

அதேபோல வாழ்க்கையிலும் ஆர்வம் அவசியம். கனவுகள் அவசியம். 

உழைப்பு அவசியம்.

ஆனால் அவற்றை முழுமையாக்கும் அமைதியான சக்தி பொறுமை.

என் அன்பான இளைஞர்களே!

உங்கள் நண்பர்கள் சிலர் உங்களை விட முன்னேறியிருக்கலாம். 

சிலர் அதிக வசதியோடு வாழலாம்.

    

சிலர் விரைவாக வெற்றி பெற்றதாகத் தோன்றலாம்.

அவர்களைப் பார்த்து உங்கள் பயணத்தை அளவிடாதீர்கள்.

ஒவ்வொரு விதையும் ஒரே நாளில் முளைப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு மலரும் ஒரே காலத்தில் பூப்பதில்லை.

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் வாழ்க்கை எழுதிக் கொடுத்திருக்கும் நேரம் வேறுபட்டது.

உங்கள் நேரம் வரும்.

அந்த நேரம் வரும் வரை உங்களைத் தயார்படுத்திக் கொண்டே இருங்கள்.

கற்றுக் கொண்டே இருங்கள்.

பணிவோடு இருங்கள்.

உழைத்துக் கொண்டே இருங்கள்.

அப்போது கிடைக்கும் வெற்றி நிலைத்திருக்கும்.

நான் இந்தப் பதிவுகளை எழுதுவதன் நோக்கம் உங்களுக்குப் பாடம் நடத்துவது அல்ல.

என் வாழ்க்கையில் நான் கண்டவற்றையும், சந்தித்த மனிதர்களையும், செய்த தவறுகளையும், அவற்றிலிருந்து நான் கற்றுக் கொண்ட பாடங்களையும், அனுபவத்தின் நெருப்பில் உருகி உருவான சில உண்மைகளையும் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதே.

எனது அனுபவங்கள் அனைத்தும் உங்களுக்குப் பொருந்த வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆனால் அவற்றில் ஒரு சிறு சிந்தனைக்கூட உங்களுடைய வாழ்க்கைப் பயணத்தில் ஒரு நல்ல முடிவை எடுக்க உதவுமானால், உங்களை நீங்கள் இன்னும் சிறப்பாக செதுக்கிக் கொள்ள ஒரு சிறு தீப்பொறியை ஏற்றுமானால், அதுவே இந்தப் பதிவுகளின் வெற்றி.

ஏனெனில், நான் நம்புவது ஒன்றுதான்.

வாழ்க்கையில் நாம் சம்பாதிக்கும் செல்வங்களைவிட, நாம் பகிர்ந்து செல்லும் அனுபவங்களே அடுத்த தலைமுறையின் உண்மையான சொத்து.

அதனால்தான் இன்று நான் சொல்ல விரும்புவது...

அவசரப்படாதீர்கள்.

அவநம்பிக்கை கொள்ளாதீர்கள்.

நேரத்தை நம்புங்கள்.

உழைப்பை நம்புங்கள்.

பொறுமையை நண்பனாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள்.

ஒருநாள் உங்கள் வாழ்க்கையும் முத்துகளைப் போன்ற அரிய அனுபவங்களாலும், அழகான சாதனைகளாலும் ஒளிரும்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

அன்பின் சிறு வெளிச்சங்கள் – உலகை மாற்றும் அமைதியான சக்தி

அன்பின் சிறு வெளிச்சங்கள் – உலகை மாற்றும் அமைதியான சக்தி

மனித வாழ்க்கையில் பெரும்பாலானவர்கள் உலகத்தை மாற்ற வேண்டும் என்ற விருப்பத்தோடு வாழ்கிறார்கள்.

      

ஆனால் உலகத்தை மாற்றுவது என்பது பெரும் புரட்சிகளாலும், அதிகாரங்களாலும், செல்வங்களாலும் மட்டுமே நிகழ்கிறது என்று நாம் அடிக்கடி எண்ணிவிடுகிறோம்.

     

உண்மையில், உலகத்தின் வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தால், மிகப்பெரிய மாற்றங்களின் விதைகள் பெரும்பாலும் மிகச்சிறிய செயல்களில்தான் விதைக்கப்பட்டுள்ளன. 

ஒரு மனிதன் மற்றொரு மனிதனுக்குக் காட்டிய கருணை, எதிர்பார்ப்பில்லாமல் செய்த உதவி, மனம் உடைந்தவரிடம் கூறப்பட்ட ஆறுதல் வார்த்தை, நம்பிக்கையை இழந்தவரிடம் நீட்டப்பட்ட ஒரு கை இவையெல்லாமே மனிதகுலத்தின் அமைதியான புரட்சிகள்.

"நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு அன்பான செயலும் சிறு வெளிச்சத்தை விட்டுச் செல்கிறது" என்ற கருத்து வெறும் அழகான சொல்லாடல் அல்ல

அது வாழ்க்கையின் ஆழமான உண்மை. 

இருளை அகற்றுவதற்கு எப்போதும் சூரியன் தேவையில்லை. ஒரு சிறிய தீபமே போதும்.

    

அதுபோலவே, உலகில் உள்ள அனைத்து துன்பங்களையும் நம்மால் நீக்க முடியாவிட்டாலும், ஒருவரின் வாழ்க்கையில் ஒரு சிறு நம்பிக்கையை ஏற்ற முடியும். 

அந்த நம்பிக்கையே அவருக்கு மீண்டும் வாழத் துணிவளிக்கலாம்.

அன்பின் சிறப்பு என்னவென்றால், அது எப்போதும் அளவால் மதிப்பிடப்படுவதில்லை.

அதன் உண்மையால் மதிப்பிடப்படுகிறது. 

ஆயிரம் பொருட்களைக் கொடுப்பதைவிட, தேவையான நேரத்தில் ஒருவரின் வேதனையை அமைதியாகக் கேட்பது உயர்ந்த அன்பாக இருக்கலாம். 

சில நேரங்களில் மனிதர்கள் தீர்வுகளைவிட, தங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஒரு இதயத்தையே தேடுகிறார்கள்.

    

அந்த இதயமாக நாம் மாறும் தருணங்கள்தான் மனித வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய சாதனைகள்.

ஒரு கனிவான வார்த்தையின் மதிப்பை நாம் பல நேரங்களில் உணர்வதில்லை. 

ஆனால் மனம் சோர்ந்து நிற்கும் ஒருவருக்கு அது மீண்டும் உயிர் ஊட்டும் மருந்தாக மாறலாம்.

  

கடுமையான விமர்சனங்கள் மனிதனை மாற்றுவதில்லை.

      

ஆனால் ஒரு நம்பிக்கையான வார்த்தை, "உன்னால் முடியும்" என்ற ஒரு வாக்கியம், "நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்" என்ற ஒரு உறுதி இவை பலரின் வாழ்க்கைப் பயணத்தை மாற்றியிருக்கின்றன.

    

வார்த்தைகளுக்கு உயிர் இருக்கிறது. 

அவை காயப்படுத்தவும் முடியும் குணப்படுத்தவும் முடியும்.

    

அதனால்தான் பேசுவதற்கு முன் சிந்திப்பதும், பேசும்போது அன்பைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் வாழ்க்கைத் தத்துவமாகிறது.

அதேபோல், பொறுமை என்பது வெறும் காத்திருக்கும் திறன் அல்ல.

அது அன்பின் முதிர்ச்சியான வடிவம். 

எல்லோரும் நம்மைப் போலவே சிந்திக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதே பல உறவுகளின் சிதைவுக்குக் காரணமாகிறது.

     

ஆனால் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் போராட்டங்கள் இருக்கின்றன என்பதை உணரும்போது, நம்மிடம் இயல்பாகப் பொறுமை பிறக்கிறது.

      

ஒருவரின் கோபத்தின் பின்னால் இருக்கும் காயத்தையும், ஒருவரின் மௌனத்தின் பின்னால் இருக்கும் வேதனையையும், ஒருவரின் தவறின் பின்னால் இருக்கும் அறியாமையையும் பார்க்கக் கற்றுக்கொள்ளும் மனமே உண்மையான மனிதநேயத்தின் அடையாளம்.

ஒரு புன்னகை மிகவும் எளிமையான செயல். 

அதற்கு பணம் தேவையில்லை பதவி தேவையில்லை அதிகாரமும் தேவையில்லை. 

ஆனால் அது இரண்டு இதயங்களுக்கிடையே காணப்படாத ஒரு பாலத்தை அமைக்கிறது. 

பல நேரங்களில் நாம் சிரிப்பதன் மூலம் மற்றவர்களுக்கு அனுமதி அளிக்கிறோம் "நீ தனியாக இல்லை" என்று சொல்லாமல் சொல்கிறோம். 

அந்தச் சிறு புன்னகை ஒருவரின் நாளையே மாற்றக்கூடும். 

அதனால் புன்னகை என்பது முகத்தின் அழகு மட்டுமல்ல அது உள்ளத்தின் ஒளி.

"ஆருயிராய்ப் பற்றும் ஒரு கை" என்ற வரி இன்னும் ஆழமான தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

     

வாழ்க்கையில் சில நேரங்களில் மனிதர்களுக்கு அறிவுரைகள் தேவையில்லை.

அருகில் நிற்கும் ஒருவர் போதும். விழுந்தவரை எழுப்பும் கை, அழுபவரின் தோளில் வைக்கப்படும் கை, பயந்தவரைத் தைரியப்படுத்தும் கை இவை அனைத்தும் மனித அன்பின் மொழிகள். 

இந்த மொழிக்கு மொழிபெயர்ப்பு தேவையில்லை.

இதயங்கள் அதை நேரடியாகப் புரிந்துகொள்கின்றன.

அன்பின் மிகப்பெரிய தன்மை என்னவென்றால், அது ஒருபோதும் வீணாகாது. நாம் செய்த நன்மைக்கு உடனடியாகப் பலன் கிடைக்காமல் போகலாம். 

சில நேரங்களில் நாம் உதவியவர்களே நம்மை மறந்துவிடலாம். 

நன்றியுணர்வு கூட திரும்பி வராமல் போகலாம். 

ஆனால் அதனால் அன்பின் மதிப்பு குறைவதில்லை. 

ஏனெனில் அன்பின் உண்மையான பலன் வெளியில் கிடைப்பதல்ல.

     

அது நம் உள்ளத்தை மாற்றுவதில்தான் இருக்கிறது.

    

பிறரின் வாழ்க்கையில் ஒளி ஏற்ற முயற்சிக்கும் ஒவ்வொருவரும், தங்களுக்குள் இருக்கும் இருளையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரைத்துக்கொள்கிறார்கள்.

இந்த உலகம் பெரும்பாலும் அக்கறையின்மையால் கடினமாகிறது. 

"எனக்கு என்ன?" என்ற மனப்பான்மை மனித உறவுகளை உலரச் செய்கிறது. 

ஆனால் "நான் என்ன செய்ய முடியும்?" என்ற எண்ணமே உலகத்தை மென்மையாக்குகிறது.

     

மனித சமூகம் சட்டங்களால் மட்டும் நிலைத்திருக்கவில்லை.

     

ஒருவர்மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் அக்கறையால்தான் நிலைத்திருக்கிறது. 

குடும்பம், நட்பு, சமூக வாழ்க்கை, மனித நாகரிகம் இவை அனைத்திற்கும் அடித்தளம் அன்பும் பரிவும்தான்.

வாழ்க்கையில் நாம் விட்டுச் செல்லும் உண்மையான அடையாளம் நமது செல்வங்களோ, பதவிகளோ, புகழோ அல்ல.

நம்மால் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையில் உருவாக்கப்பட்ட உணர்வுகள்தான். 

சிலர் இறந்த பிறகும் ஏன் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்?

    

அவர்கள் பெரிய சாதனைகள் செய்ததற்காக மட்டும் அல்ல பலரின் மனங்களில் அழியாத அன்பின் தடத்தை விட்டுச் சென்றதால்தான். 

மனிதன் வாழ்ந்த ஆண்டுகள் முக்கியமல்ல அவன் வாழ்ந்த விதமே முக்கியம்.

ஒவ்வொரு நாளும் நாம் ஒரு தேர்வின் முன் நிற்கிறோம்.

    

ஒருவரைக் காயப்படுத்தலாமா அல்லது குணப்படுத்தலாமா?

   

குற்றம் சாட்டலாமா அல்லது புரிந்துகொள்ளலாமா? வெறுப்பை விதைக்கலாமா அல்லது அன்பை விதைக்கலாமா? இந்தச் சிறு தேர்வுகளே நமது குணநலனையும், நமது சமூகத்தையும், இறுதியில் நமது உலகத்தையும் உருவாக்குகின்றன. 

அதனால்தான் அன்பு ஒரு உணர்ச்சி மட்டுமல்ல.அது தினசரி செய்யப்படும் விழிப்புணர்வான முடிவு.

மனித வாழ்க்கை நிலையற்றது. நாம் இந்த உலகில் எவ்வளவு காலம் இருப்போம் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. 

ஆனால் நாம் இருக்கும் காலத்தில் எவ்வளவு வெளிச்சத்தைப் பரப்புகிறோம் என்பதே நம் வாழ்க்கையின் உண்மையான அளவுகோல். 

ஒரு தீபம் தன்னை எரித்துக்கொண்டு மற்றவர்களுக்கு ஒளி தருகிறது. 

அதுபோல, அன்பு தன்னை இழப்பதில்லை மாறாக, பகிரப்படும் அளவுக்கு பெருகுகிறது. 

நாம் வழங்கிய கருணை, நாம் பகிர்ந்த புன்னகை, நாம் காட்டிய பொறுமை, நாம் நீட்டிய உதவிக்கரம்

இவை அனைத்தும் காலத்தைத் தாண்டி மனித இதயங்களில் வாழ்கின்றன.

எனவே, உலகத்தை மாற்ற வேண்டும் என்றால், உலகமே மாறும் நாளுக்காகக் காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. 

நம் இதயத்தில் தொடங்கும் ஒரு சிறு அன்பே போதும். 

நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு அன்பான செயலும் ஒரு சிறு வெளிச்சமாக மாறுகிறது. 

அந்த வெளிச்சம் இன்னொரு இதயத்தைத் தொடுகிறது.

      

அங்கிருந்து இன்னொரு ஒளி பிறக்கிறது. 

இப்படியாகப் பரவும் அன்பின் சங்கிலியே மனிதகுலத்தின் உண்மையான நம்பிக்கை.

இறுதியில், வாழ்க்கை நம்மிடம் ஒரே ஒரு கேள்வியைத்தான் கேட்கும்.

"நீ எவ்வளவு பெற்றாய்?" என்று அல்ல "நீ எவ்வளவு வெளிச்சத்தை விட்டுச் சென்றாய்?" என்று. 

அந்தக் கேள்விக்கான அழகான பதில் நமது அன்பான செயல்களில்தான் இருக்கிறது.

    

நாம் அக்கறை கொண்டதால், நாம் கனிவாக நடந்துகொண்டதால், நாம் மனிதநேயத்தைத் தேர்ந்தெடுத்ததால் இந்த உலகம் நேற்று இருந்ததைவிட இன்று கொஞ்சம் மென்மையானதாக மாறியிருக்கிறது. 

அதுவே மனித வாழ்வின் அமைதியான வெற்றியும், அன்பின் நித்திய தத்துவமும் ஆகும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் கலை மற்றும் சுயநேசத்தின் ஆன்மீக அர்த்தம்

உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் கலை மற்றும் சுயநேசத்தின் ஆன்மீக அர்த்தம்

மனித வாழ்க்கையின் மையத்தில் உணர்வுகளே உள்ளன. 

நாம் என்ன நினைக்கிறோம், என்ன செய்கிறோம், எதை விரும்புகிறோம் என்பதனை எல்லாம் இயக்குவது உணர்வுகள்தான். 

ஆனால் இந்த உணர்வுகள் நம்மை வழிநடத்த வேண்டிய இடத்தில், பல நேரங்களில் அவையே நம்மை இழுத்துச் செல்லும் சக்தியாக மாறிவிடுகின்றன. 

கோபம், பயம், விரக்தி, ஆசை, பற்றுதல் ஆகியவை கட்டுப்பாட்டை இழந்தால், வாழ்க்கை அமைதியற்றதாக மாறுகிறது.

   

இதனால் தான், "உங்கள் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த நீங்கள் கற்றுக்கொண்டால், எல்லாமே மாறிவிடும்" என்ற கருத்து ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்துவது என்பது அவற்றை அடக்குவது அல்ல. 

அவற்றை புரிந்துகொண்டு, அவற்றின் மூலத்தை அறிந்து, அவை எப்போது எழுகின்றன என்பதை கவனித்து, அவற்றால் நாம் அடிமையாகாமல் இருப்பதே உண்மையான கட்டுப்பாடு. 

ஒரு மனிதன் கோபம் கொள்கிறான் என்றால், அது வெளிப்புற நிகழ்வால் மட்டுமல்ல.

அவனுடைய உள்ளார்ந்த எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறாததால்.

    

இதை உணர்ந்தவுடன், அவன் கோபத்தை எதிர்க்காமல், அதைக் கவனித்து அதை கடக்க ஆரம்பிக்கிறான். 

இந்த "கவனிப்பு" (awareness) தான் ஆன்மீகப் பாதையின் முதல் படி.

ஆன்மீகத்தில், மனம் ஒரு கருவி என்று கூறப்படுகிறது. 

அந்த கருவி நம்மால் பயன்படுத்த வேண்டும்.

அது நம்மை பயன்படுத்தக் கூடாது.

    

உணர்வுகள் மனத்தின் அலைகள் போல. கடலில் அலைகள் எழுவது இயல்பே, ஆனால் கடலின் ஆழம் அமைதியாக இருக்கும். 

அதுபோல, ஒரு மனிதன் உள்ளார்ந்த அமைதியை அடைந்தால், வெளிப்புற உணர்வுகள் அவனை பாதிக்காது.

    

அவன் அவற்றைப் பார்க்கிறான், அனுபவிக்கிறான், ஆனால் அதில் மூழ்கிப் போவதில்லை.

இதனுடன் தொடர்புடைய இன்னொரு முக்கியமான உண்மை சுயநேசம். 

"உங்களை நீங்கள் நேசிக்கும்போது, யார் வருகிறார்கள், யார் விலகிச் செல்கிறார்கள் என்பது ஒரு பொருட்டே இல்லை" என்ற கருத்து மனித உறவுகளின் மீது நம் பார்வையை மாற்றுகிறது.

    

பொதுவாக மனிதன் தனது மதிப்பை மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்தில் தேடுகிறான்.

    

யாராவது பாராட்டினால் மகிழ்ச்சி, யாராவது புறக்கணித்தால் துக்கம்.

இது ஒரு வெளிப்புற சார்பு வாழ்க்கை.

ஆனால் ஒருவர் தன்னை உண்மையாக நேசிக்க ஆரம்பித்தால், அவன் தனது மதிப்பை வெளியுலகில் தேட வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

    

அவன் தன்னுடைய உள்ளார்ந்த மதிப்பை அறிகிறான். 

இந்த சுயநேசம் அகங்காரம் அல்ல.

   

அது ஒரு ஆழமான புரிதல். 

"நான் முழுமையானவன் நான் போதுமானவன்" என்ற உணர்வு.

    

இந்த உணர்வு வந்தவுடன், மற்றவர்களின் வருகை அல்லது பிரிவு அவனை அசைக்காது.

உண்மையான சுயநேசம் என்பது தன்னை ஏற்றுக்கொள்வது. 

தன் குறைகளையும், தன் பலங்களையும் சமமாக பார்க்கும் நிலை. 

ஒரு மரம் தன் உயரத்தை மற்ற மரங்களுடன் ஒப்பிடாது.

அது தனது இயல்பில் வளர்கிறது.

    

அதுபோல, ஒரு மனிதன் தனது பாதையில் அமைதியாக நடந்தால், அவன் வாழ்க்கை ஒரு ஒப்பீட்டுப் போட்டியாக இருக்காது.

ஆன்மீக பார்வையில், நாம் அனைவரும் ஒரு பெரிய சக்தியின் வெளிப்பாடுகள். 

அந்த சக்தி ஒவ்வொருவரிலும் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது. 

இதை உணர்ந்தவுடன், தனிமை என்ற உணர்வு குறைகிறது. 

ஒருவர் தன்னை நேசிக்கும்போது, அவன் மற்றவர்களையும் நேசிக்கத் தொடங்குகிறான். 

ஏனெனில், அவன் மற்றவர்களிலும் தன்னைப் பார்க்கிறான். 

இது பரிவு, கருணை, அன்பு ஆகியவற்றின் மூலமாகிறது.

உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் திறன் மற்றும் சுயநேசம் இரண்டும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையவை. 

ஒருவர் தன்னை நேசிக்கவில்லை என்றால், அவன் உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்த முடியாது. 

ஏனெனில், அவன் எப்போதும் வெளிப்புற அங்கீகாரத்தைத் தேடிக்கொண்டிருப்பான். 

அதனால் அவன் உணர்வுகள் எளிதில் பாதிக்கப்படும். 

ஆனால் தன்னை நேசிக்கும் ஒருவர், உள்ளார்ந்த அமைதியை அடைந்திருப்பான். 

அதனால் அவன் உணர்வுகள் நிலையானதாக இருக்கும்.

இதை சாதாரண மனிதன் எப்படி வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தலாம்?

    

முதலில், தினசரி சில நிமிடங்கள் தன்னைக் கவனிப்பதற்கு ஒதுக்க வேண்டும். 

தன் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், எதிர்வினைகள் ஆகியவற்றை கவனிக்க வேண்டும். 

இரண்டாவது, தன்னை குறை கூறாமல், தன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

மூன்றாவது, மற்றவர்களின் கருத்துகளை மிகையாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், தன் உள்ளார்ந்த குரலை கேட்க வேண்டும். 

இந்த மூன்று பயிற்சிகளும் மனிதனை மெதுவாக மாற்றும்.

மேலும், ஆன்மீகத்தில் தியானம் (meditation) ஒரு முக்கிய கருவி.

     

தியானம் மனத்தை அமைதியாக்குகிறது. 

மனம் அமைதியாக இருந்தால், உணர்வுகள் தெளிவாகப் புரியும்.

    

அதனால் அவற்றை கட்டுப்படுத்துவது எளிதாகும்.

    

தியானம் என்பது ஒரு பெரிய சாதனை அல்ல.

அது ஒரு தினசரி பழக்கம். சில நிமிடங்கள் அமைதியாக உட்கார்ந்து, சுவாசத்தை கவனிப்பதே போதும்.

முடிவில், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான மாற்றம் வெளியில் அல்ல, உள்ளே தொடங்குகிறது.

    

உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் திறன் மற்றும் சுயநேசம் இந்த மாற்றத்தின் முக்கிய அடித்தளங்கள். 

ஒருவர் இதை கற்றுக்கொண்டால், வாழ்க்கை வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் அல்ல, உள்ளார்ந்த அமைதியால் இயக்கப்படும். 

அப்போது யார் வருகிறார்கள், யார் விலகுகிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல.

முக்கியமானது, நாம் எவ்வாறு வாழ்கிறோம் என்பதே.

இந்த ஆன்மீகப் புரிதலை நடைமுறை வாழ்க்கையில் கொண்டுவரும் போது, மனிதன் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அனுபவிக்கிறான். 

அது அமைதி, நிறைவு, மற்றும் உண்மையான சந்தோஷம் நிறைந்த வாழ்க்கை. 

இந்த பாதை எளிதல்ல, ஆனால் அது அர்த்தமுள்ள பாதை. 

அந்த பாதையில் ஒரு அடியாவது வைத்தாலே, மாற்றம் தொடங்கிவிடும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்க்கை என்பது

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நிலையான நிலை அல்ல.

அது தொடர்ச்சியான மாற்றங்களின் ஓர் அழகிய பயணம். 

மனிதன் பிறக்கும் தருணத்திலிருந்து இறுதிவரை அவன் அனுபவிக்கும் அனைத்தும் அவனை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தும் ஒரு செயல்முறையாகும்.

     

இந்த நகர்வு வெளிப்புற சூழ்நிலைகளின் காரணமாக மட்டுமல்லாமல், உள்ளார்ந்த விழிப்புணர்வின் வளர்ச்சியாலும் நிகழ்கிறது. 

மாற்றங்களை ஏற்கும் மனப்பான்மை இல்லாதவருக்கு வாழ்க்கை ஒரு சுமையாகத் தோன்றலாம்.

ஆனால் மாற்றங்களை வாழ்க்கையின் இயல்பான ஓட்டமாகக் காண்பவருக்கு அது ஒரு வளர்ச்சி வாய்ப்பாக மாறுகிறது.

ஒரு குழந்தை நடக்க கற்றுக்கொள்ளும் போது பலமுறை விழுந்து எழுகிறது. 

அந்த விழுதல்கள் தோல்வி அல்ல.

  

அது முன்னேற்றத்தின் அடித்தளம். இதேபோல், மனிதன் வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் சவால்கள், இழப்புகள், தோல்விகள் அனைத்தும் அவனை தளர்த்துவதற்காக அல்ல, மாறாக அவனை வலிமையாக்குவதற்காகவே உருவாகின்றன. 

ஒரு வேலை இழப்பு, ஒரு உறவு முறிவு, அல்லது ஒரு எதிர்பார்ப்பு நொறுக்கம் இவை அனைத்தும் அந்த தருணத்தில் வேதனையாக இருந்தாலும், பின்னர் அது ஒரு புதிய பாதையைத் திறக்கிறது.

மாற்றம் என்பது பெரும்பாலும் பயத்தை உண்டாக்கும்.

பழக்கப்பட்ட சூழலை விட்டுப் புதிய நிலைக்கு செல்லும்போது மனதில் தயக்கம் தோன்றுவது இயல்பு.

    

ஆனால் அந்த தயக்கத்தை தாண்டிச் செல்லும் துணிச்சலே மனிதனை முழுமையாக்குகிறது.

    

உதாரணமாக, ஒரு சாதாரண மனிதன் தனது ஊரை விட்டு வெளிநாட்டிற்கு வேலைக்காகச் செல்லும் போது, அவன் மொழி, பண்பாடு, வாழ்க்கை முறை அனைத்திலும் மாற்றத்தை எதிர்கொள்கிறான். 

ஆரம்பத்தில் அது அவனை அசௌகரியப்படுத்தினாலும், காலப்போக்கில் அது அவனை தன்னம்பிக்கையுடன் நிறைந்த ஒருவராக மாற்றுகிறது.

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டமும் ஒரு பாடமாகும். 

பள்ளி வாழ்க்கை ஒழுக்கத்தை கற்றுக்கொடுக்கும்.

வேலை வாழ்க்கை பொறுப்பை உணர்த்தும்.

குடும்ப வாழ்க்கை அன்பும் தியாகமும் என்னவென்பதை உணர்த்தும். 

இந்த அனுபவங்கள் அனைத்தும் மனிதனை ஒரு முழுமையான மனிதராக உருவாக்குகின்றன. 

ஒரு மனிதன் வாழ்க்கையில் முன்னேறுகிறான் என்றால் அது பணம் அல்லது பதவியால் மட்டுமே அளவிடப்படுவதில்லை.

அவன் உள்ளார்ந்த அமைதி, சமநிலை, மற்றும் மனிதநேயம் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சியால் தான் உண்மையான முன்னேற்றம் அளவிடப்படுகிறது.

சில நேரங்களில் வாழ்க்கை எதிர்பாராத திசையில் நகர்கிறது.

   

நாம் திட்டமிட்டபடி எதுவும் நடைபெறாத தருணங்கள் வரும். அந்த நேரங்களில் பலர் வாழ்க்கை மீது நம்பிக்கையை இழக்கின்றனர்.

   

ஆனால் உண்மையில் அந்த சிக்கல்கள் தான் நம்மை புதிய சிந்தனைக்கு வழிவகுக்கின்றன.

    

ஒரு விவசாயி விதைத்த விதை உடனே மரமாக மாறாது.

அது மண்ணில் புதைந்து, மழை, வெயில் ஆகியவற்றை அனுபவித்து மெதுவாக வளர்கிறது.

    

அதுபோல், மனிதனின் கனவுகளும் பொறுமையுடனும் முயற்சியுடனும் வளர வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் மாற்றங்களை ஏற்கும் திறன் மனிதனை மனதளவில் வலிமையாக்குகிறது.

    

ஒரு இழப்பை சந்தித்தவர், அதிலிருந்து மீண்டு வாழ கற்றுக்கொண்டால், அவர் இனி எதையும் தைரியமாக எதிர்கொள்ளக் கூடியவராக மாறுவார். 

இந்த மனவலிமை தான் வாழ்க்கையின் உண்மையான செல்வம். வெளிப்புற வசதிகள் இழக்கப்படலாம்

ஆனால் உள்ளார்ந்த உறுதி வளர்ந்தால் மனிதன் எப்போதும் முன்னேற முடியும்.

மேலும், வாழ்க்கை நம்மை முழுமையாக்கும் ஒரு பயணமாகும்.

    

முழுமை என்பது குறைகள் இல்லாத நிலை அல்ல; மாறாக, குறைகளுடன் வாழ கற்றுக்கொள்ளும் அறிவு. 

மனிதன் தன் பலவீனங்களை உணர்ந்து, அவற்றை மேம்படுத்த முயற்சிக்கும் போது தான் அவன் உண்மையில் வளர்கிறான்.

 

தன்னைப் புரிந்துகொள்ளும் இந்த பயணம் தான் ஆன்மீக வளர்ச்சியின் அடிப்படை.

    

வெளியில் தேடும் பதில்கள் அனைத்தும் உள்ளார்ந்த சிந்தனையின் மூலம் தான் கிடைக்கின்றன.

சமூக வாழ்க்கையிலும் இந்த கருத்து தெளிவாகக் காணப்படுகிறது. 

ஒரு குடும்பம் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு அவற்றை ஒன்றிணைந்து சமாளிக்கும் போது, அந்த குடும்பத்தின் உறவு மேலும் வலுப்பெறுகிறது. 

அதேபோல், ஒரு சமூகம் பல்வேறு மாற்றங்களை ஏற்று முன்னேறும்போது அது வளர்ச்சியடைந்த சமூகமாக மாறுகிறது. 

மாற்றங்களை எதிர்த்து நிற்கும் சமூகம் நிலைதடுமாறும்.

   

மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் சமூகம் முன்னேறும்.

வாழ்க்கை என்பது முன்னோக்கிப் பார்ப்பதற்கான ஒரு அழைப்பு.

   

கடந்த காலத்தில் நடந்தவற்றில் சிக்கிக் கொண்டு இருப்பது முன்னேற்றத்தை தடை செய்கிறது.

    

கடந்த காலம் ஒரு பாடமாக இருக்க வேண்டும்.

அது ஒரு சிறையாக மாறக்கூடாது.

    

எதிர்காலத்தை நோக்கி நம்பிக்கையுடன் நகரும் மனப்பான்மை தான் மனிதனை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்கிறது.

    

ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய வாய்ப்பு என்பதை உணர்ந்தால், வாழ்க்கை ஒரு சுமையாக இல்லாமல் ஒரு அர்த்தமுள்ள பயணமாக மாறுகிறது.

இவ்வாறு, வாழ்க்கை என்பது அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்வதும், மாற்றங்களை ஏற்பதும், நம்மை மேலும் வலிமையாக்கி முழுமையாக்குவதும் ஆகும் என்ற கருத்து, ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக சிந்தனையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு சாதாரண மனிதனின் தினசரி வாழ்க்கையின் அடித்தளமாகவும் விளங்குகிறது. 

இந்த உண்மையை உணர்ந்த மனிதன் எந்த சூழ்நிலையிலும் தளராது, வாழ்க்கையை ஒரு வாய்ப்பாகக் காண்பான். 

அவன் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் ஒரு படியாகக் கொண்டு, முழுமையை நோக்கி தன்னைத்தானே முன்னேற்றிக் கொண்டே இருப்பான்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

நிகழும் இத்தருணமே வாழ்வு

நிகழும் இத்தருணமே வாழ்வு

    

நினைவுகளும் கற்பனையும் தரும் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவது எப்படி ?

"கடந்த காலத்தையோ எதிர்காலத்தையோ உங்களால் அனுபவித்துத் துன்பப்பட முடியாது, ஏனென்றால் அவை தற்போது இல்லை. 

நீங்கள் உண்மையில் துன்பப்படுவது உங்கள் நினைவுகளாலும் உங்கள் கற்பனையாலும் மட்டுமே" என்ற வாக்கியம் எளிமையாகத் தோன்றினாலும், அதன் ஆழத்தில் ஒரு பேரண்டப் பேருண்மை ஒளிந்திருக்கிறது. 

இது வெறும் உளவியல் ஆலோசனை அல்ல.

இது யுகயுகங்களாக ரிஷிகளும் ஞானிகளும் தேடிய, அடைந்த ஆன்மீக உண்மையின் நவீன மொழிபெயர்ப்பாகும். 

இதை ஆழமாக உள்வாங்கிக் கொள்ளும்போது, ஒரு சாதாரண மனிதனின் அன்றாட வாழ்க்கையே புரட்சிகரமாக மாறக்கூடும்.

காலம் என்பது மனதின் கருவி

நாம் காலத்தை மூன்றாகப் பிரிக்கிறோம் கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என்று.

     

ஆனால் நுணுக்கமாகச் சிந்தித்தால், உண்மையில் இருப்பது நிகழ்காலம் மட்டுமே.

     

கடந்த காலம் என்பது இப்போது இல்லை அது ஒரு நினைவு, மனதில் பதிவான ஒரு தடயம் மட்டுமே. 

எதிர்காலம் என்பதும் இப்போது இல்லை அது ஒரு கற்பனை, மனம் கட்டமைக்கும் ஒரு சாத்தியக்கூறு மட்டுமே. 

நீங்கள் இந்த வரியைப் படிக்கும் இந்தத் தருணமே உண்மை. 

இதை உணரும் "இப்போது" தவிர வேறு எதுவும் உண்மையில் இல்லை.

பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு, "எது நடந்ததோ அது நன்றாக நடந்தது, எது நடக்கின்றதோ அது நன்றாக நடக்கின்றது, எது நடக்கப் போகின்றதோ அதுவும் நன்றாகவே நடக்கும்" என்று சொல்வதன் ஆழமான பொருள் இதுவே.

     

கடந்ததையும் வருவதையும் பற்றிய கவலை மனதின் விளையாட்டு.

    

நிகழ்வதோடு ஒன்றி நிற்பதே ஞானத்தின் ஆரம்பம். 

ரமண மகரிஷி அவர்களும் "நீ யார்?" என்ற கேள்வியை உன்னிப்பாகக் கேட்கச் சொன்னார். 

அந்தக் கேள்விக்கான பதில் எப்போதும் இந்தத் தருணத்திலேயே கிடைக்கும், நினைவுகளிலோ கற்பனைகளிலோ அல்ல.

துன்பம் எங்கிருந்து வருகிறது?

நாம் அனுபவிக்கும் உடல் வலி நிகழ்காலத்தில் நடக்கும் ஒன்று  அதற்கு ஒரு காரணமும் தீர்வும் உண்டு. 

ஆனால் மனிதனை அதிகம் வாட்டுவது உடல் வலி அல்ல, மனத் துன்பம். 

இந்த மனத் துன்பத்தை ஆழமாக ஆராய்ந்தால், அது எப்போதும் இரண்டு இடங்களில் இருந்தே பிறக்கிறது என்று தெரியும்.

முதலாவது, நினைவுகள். "அவர் என்னிடம் அப்படிச் சொன்னார்", "அந்த சம்பவம் என்னை காயப்படுத்தியது", "நான் இழந்துவிட்டேன்" என்று மனம் மீண்டும் மீண்டும் கடந்த காலத்திற்குச் சென்று அதே காயத்தை மீண்டும் மீண்டும் திறந்து வைக்கிறது. 

அந்தச் சம்பவம் நடந்து முடிந்துவிட்டது அது இனி நிகழ்காலத்தில் உங்களைத் தீண்டவில்லை. 

ஆனால் உங்கள் மனம் அதை மீண்டும் மீண்டும் "இப்போது நடப்பது போல" அனுபவிக்க வைக்கிறது. 

இதுவே மனத் துன்பத்தின் முதல் வேர்.

இரண்டாவது, கற்பனை. 

"நாளை என்ன நடக்குமோ", "இது தோல்வியில் முடிந்துவிடுமோ", "அவர் என்னை விட்டுவிடுவாரோ" என்று இன்னும் நடக்காத ஒன்றை மனம் கற்பனை செய்து, அதை உண்மையாக நம்பி, இப்போதே பயப்படவும் கவலைப்படவும் தொடங்குகிறது. 

இது நடக்குமா இல்லையா என்பது கூட உறுதியில்லை ஆனாலும் மனம் அதை ஏற்கனவே நடந்துவிட்டதைப் போல அனுபவிக்கிறது. 

இதுவே மனத் துன்பத்தின் இரண்டாவது வேர்.

இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளையும் கூர்ந்து கவனித்தால் ஒரு பேருண்மை புலப்படும்.

இந்த நிமிடத்தில், இந்தத் தருணத்தில், உண்மையான ஆபத்து எதுவும் இல்லாதபோதும், மனம் மட்டும் ஒரு கற்பனைக் கதையை நெய்து அதில் நம்மைச் சிக்க வைத்திருக்கிறது.

புத்த தத்துவத்தில் ஒரு அழகான உவமை உண்டு. 

வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு அம்பை எய்கிறது அது உடல் வலியோ, இழப்போ, தோல்வியோ ஆகலாம்.

    

அது முதல் அம்பு. 

அதைத் தவிர்க்க முடியாது அது வாழ்க்கையின் இயல்பு. 

ஆனால் அந்த வலியைப் பற்றி நாம் மீண்டும் மீண்டும் யோசித்து, "ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி நடந்தது", "இது இன்னும் மோசமாகலாம்" என்று மனதளவில் நம்மையே மீண்டும் மீண்டும் குத்திக் கொள்கிறோம். 

இது இரண்டாவது அம்பு. 

முதல் அம்பு வாழ்க்கையால் எய்யப்படுவது இரண்டாவது அம்பு நாமே நமக்கு எய்துவது. 

நமது நினைவுகளும் கற்பனையும் சேர்ந்து எய்யும் இந்த இரண்டாவது அம்புதான் நமது உண்மையான துன்பத்தை பெரும்பாலும் உருவாக்குகிறது.

நிகழ்காலம் என்பது ஓர் அடைக்கலம்.

இதை உணரும்போது ஒரு ஆச்சரியமான விடுதலை கிடைக்கிறது. 

நிகழ்காலம் எப்போதும் தாங்கிக்கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கிறது. 

"இந்தத் தருணத்தில் நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டால், பதில் எப்போதும் எளிமையாக இருக்கும்  இந்த மூச்சை எடு, இந்த வேலையைச் செய், இந்த மனிதரிடம் பேசு. 

ஆனால் "என் வாழ்க்கை முழுவதும் என்ன ஆகும்?" என்று கேட்டால், அது தாங்க முடியாத பாரமாக மாறிவிடும். 

ஏனெனில் அந்தக் கேள்வி நிகழ்காலத்தைச் சேர்ந்தது அல்ல.

     

அது கற்பனையின் எல்லையற்ற வெளியில் அலைவது.

எக்ஹார்ட் டோலி என்ற ஆன்மீக ஆசிரியர் "இப்பொழுதின் ஆற்றல்" (The Power of Now) என்ற தன் நூலில் இதையே விளக்குகிறார் -

     

"இப்போது" அல்லாத எந்த நேரமும் இல்லை.

வாழ்க்கை எப்போதுமே "இப்போதாகவே" நிகழ்கிறது. 

நம் மனம்தான் அதை கடந்த காலமாகவும் எதிர்காலமாகவும் பிரித்து, தன்னைத்தானே சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்கிறது.

தமிழ் சித்தர் பாரம்பரியத்திலும், வள்ளலார் பெருமான் "சாகாக் கல்வி" பற்றிப் பேசும்போது, மரணத்தையும் பிறப்பையும் தாண்டிய ஒரு "இப்போதைய" உணர்வு நிலையையே சுட்டுகிறார்.

      

"இறந்தது இறந்தது, வருவது வரும், இப்போது இருப்பதே உண்மை" என்பது சித்தர் மரபின் அடிப்படைக் கருத்தே.

சாதாரண மனிதனுக்கான நடைமுறை வழிகள்

இந்த உண்மையை அறிவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், அன்றாட வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க சில எளிய வழிகள் இதோ

1. மூச்சை உணர்தல் 

மனம் கடந்த காலத்திற்கோ எதிர்காலத்திற்கோ ஓடும்போது, சில நிமிடங்கள் உங்கள் மூச்சை உன்னிப்பாகக் கவனியுங்கள்.

    

மூச்சு எப்போதும் நிகழ்காலத்தில்தான் நடக்கிறது.

    

அது உங்களை உடனடியாக "இப்போதுக்கு" திரும்பக் கொண்டு வரும்.

2. உடலை உணர்தல் 

உங்கள் கால்கள் தரையில் பட்டிருப்பதை, கைகளின் வெப்பத்தை, உடலின் நிலையை உணருங்கள். 

உடல் எப்போதும் நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே இருக்க முடியும் மனம் மட்டுமே கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் பயணிக்க முடியும்.

3. "இது ஒரு நினைவு/கற்பனை மட்டுமே" என்று அடையாளம் காணுதல் 

ஒரு எண்ணம் உங்களைத் துன்பப்படுத்தும்போது, "இது இப்போது உண்மையில் நடக்கிறதா, அல்லது நான் ஒரு நினைவை மீண்டும் அனுபவிக்கிறேனா / ஒரு கற்பனையை நம்புகிறேனா?" என்று கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். 

இந்தக் கேள்வியே பெரும்பாலான நேரங்களில் மனதைத் தளர்த்திவிடும்.

4. செய்யக்கூடியதை மட்டும் செய்தல் 

கடந்த காலத்தைச் சரிசெய்ய முடியாது; எதிர்காலத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. 

ஆனால் இந்தத் தருணத்தில் ஒரு சிறிய, நல்ல செயலைச் செய்ய முடியும். 

அதுவே உங்கள் கையில் இருக்கும் ஒரே உண்மையான அதிகாரம்.

5. தியானமும் ஜெபமும் 

தினமும் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக அமர்ந்து, எண்ணங்களை நியாயம் தீர்க்காமல் வெறுமனே கவனிக்கும் பயிற்சி, மனதின் காலப் பயணத்தை மெல்ல மெல்ல குறைக்கும். 

இது ஆன்மீக முதிர்ச்சிக்கான அடித்தளம்.

இது வாழ்க்கையை மறுப்பதா, இல்லை வாழ்வதா?

இங்கே ஒரு தவறான புரிதலை தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.

      

"நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது" என்பது கடந்த காலத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ளக் கூடாது என்றோ, எதிர்காலத்திற்குத் திட்டமிடக் கூடாது என்றோ அர்த்தமல்ல.

      

கடந்த காலத்தை ஒரு ஆசிரியராகப் பயன்படுத்தலாம், எதிர்காலத்தை ஒரு வரைபடமாகத் திட்டமிடலாம்.

      

ஆனால் அவற்றில் "வாழக்" கூடாது  அதாவது, அவற்றை மீண்டும் மீண்டும் உணர்ச்சிபூர்வமாக அனுபவித்து, இப்போதைய அமைதியை இழக்கக் கூடாது.

     

திட்டமிடுவது புத்தி அதில் மூழ்கிக் கிடப்பது துன்பம். 

இந்த வேறுபாட்டை உணர்வதே ஞானத்தின் அடையாளம்.

"நான் நினைவுகளாலும் கற்பனையாலும்தான் துன்பப்படுகிறேன்" என்ற இந்த ஒரு உண்மையை ஆழமாக உணர்பவனுக்கு, வாழ்க்கை மெல்ல மெல்ல எடையிழக்கத் தொடங்குகிறது. 

அவன் இனி கடந்த காலத்தின் கைதியாகவோ, எதிர்காலத்தின் அடிமையாகவோ இருக்க வேண்டியதில்லை. 

ஒவ்வொரு தருணமும் புதிதாகப் பிறக்கிறது

.

ஒவ்வொரு மூச்சும் ஒரு புதிய தொடக்கம். 

இதுவே சாதாரண மனிதன் அடையக்கூடிய மிகப் பெரிய ஆன்மீக விடுதலை கடந்ததையும் வருவதையும் விட்டு, "இருப்பது" இதுவே என்று அறிந்து, முழு மனதோடும் இந்தத் தருணத்தில் வாழ்வது.

துன்பத்திலிருந்து விடுதலை பெரும் தவம் செய்வதிலோ, தொலைதூர இமயமலைக்குச் செல்வதிலோ இல்லை. 

அது இந்த ஒரு நொடியில், இப்போது நீங்கள் இருக்கும் இந்த இடத்தில், உங்கள் மனத்தைக் கடந்த காலத்திலிருந்தும் எதிர்காலத்திலிருந்தும் மெதுவாக விடுவித்து, "இப்போது" என்ற ஒரே உண்மையில் நிலைத்திருப்பதில்தான் இருக்கிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

கொஞ்சம் குழப்பம் ! கொஞ்சம் தெளிவு !

கொஞ்சம் குழப்பம் ! கொஞ்சம் தெளிவு !

இன்று காலை நீங்கள் எழுந்திருக்கும் போது, ஏதோ ஒரு பாரத்தை உணர்ந்திருக்கலாம்.

    

சற்றே ஏமாற்றமாகவோ அல்லது எரிச்சலாகவோ கூட இருந்திருக்கலாம். 

உங்கள் வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் வெளிப்படுவதற்கு முன்  உங்களை நிதானப்படுத்திக் கொள்ள கொஞ்சம் நேரம் கொடுங்கள்.

ஒவ்வொரு உணர்வும் தோன்றிய அடுத்த நொடியே பேசப்பட வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.

    

அதே போல், காலையில் தோன்றும் ஒரு உணர்வுதான் இந்த நாள் முழுவதையும் தீர்மானிக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமும் இல்லை. 

நாள் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கும் போது, உங்களை நீங்களாகவே கவனித்து பார்க்க வேண்டிய பொறுப்பு உங்களிடம் தான் இருக்கிறது. 

காலையில் எழுந்தபோது இருந்த அதே பாரத்தை இன்னும் சுமந்து கொண்டிருக்கிறீர்களா? 

அல்லது அதை எப்போதோ கீழே இறக்கி வைத்திருக்கலாம் என்பதை மறந்துவிட்டீர்களா?

வாழ்க்கை என்பது ஓர் தொடரும் பயணம் அதில் சில தருணங்கள் தம்மை எம்மீது சுமத்திக் கொள்ளும், சில தருணங்கள் எளிதாகச் செல்வதாக  இருக்கும்.

     

ஆனால், நம் மனஅமைதி, செயல்திறன், உறவுகள் இவை அந்த நாளின் பல்வேறு அங்கங்களைப் பற்றி தீர்மானிக்கின்றன. 

எனவே முதலில் உங்களைச் சாந்தப்படுத்துங்கள்.

அடிக்கடி திரும்பிப் பார்க்கும் பழக்கத்தை உருவாக்குங்கள்.

    

ஸ்திரமான மூச்சு மூன்று முறை கொள்ளுங்கள். 

பாரத்தை உங்கள் தோள்களில் இருந்து இறக்கிப் பாருங்கள் இது மனதிற்கு எதிர்மறை எண்ணங்களைத் தணிக்க உதவும்.

மற்றவர்களுக்கு கொஞ்சம் கூடுதல் இடம் (வாய்ப்பு) கொடுங்கள்.

    

உங்களுக்கும் கொஞ்சம் கூடுதல் இடம் கொடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

    

எதிர்வினை ஆற்றுவதற்கு முன் சற்று நிதானியுங்கள்.

ஒரு கசப்பான தருணம் உங்கள் நாளின் மற்ற எல்லா பகுதிகளையும் பாழாக்க விட்டுவிடாதீர்கள். 

ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள் நீங்கள் பேசும் வார்த்தைகள் மீண்டும் பெற முடியாத வசதி அல்ல, அவை மற்றவரின் மனதினை நீண்டகாலம் பாதிக்க முடியும். 

ஆகவே, சொல்வதற்கு முன் இரண்டு விஷயங்களை நினைத்துப் பாருங்கள் இது உண்மையா? இது தேவையா? இதனால் இதனை கேட்போருக்கு ஏதாவது நன்மை உண்டாகுமா ?

இந்தப் பயிற்சி,ஆரம்பத்தில் சிரமமாகத் தோன்றலாம். 

ஆனால் தினசரி சிறு முயற்சிகள் மிகப் பெரிய மாற்றங்களை கொண்டு வரும். 

காலை தோன்றும் குறுந்திணை உணர்வுகளை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு முழு நாளையும் நிர்ணயிக்க வேண்டாம். 

மனம் மாறும்.

சூழல் மாறும்.

உங்களுடைய திறமைகள் வளர்ந்துவிடும். 

நாளை முதல் பாதி கரைந்து போகலாம் . 

நீங்களே அதை தேவைப்பட்ட அளவிற்கு திருத்தக்கூடியவர்.

சுமையை தாங்கிப் பணியாற்றுவது ஒரு பெரும் ஆற்றலைத் தருகிறது.

ஆனால் அதை நீடித்து கொண்டால் அது உங்களைச் சோர்வுறவைக்கும். 

சுமையை ஏற்ற தகுமையை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள் அதாவது, உங்கள் எல்லைகளைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

தோன்றும் உணர்வுகளுக்குச் சிறிது தூரம் விட்டு கிரகித்துக் கொள்ளுங்கள். 

அதுவே உங்கள் செயல்திறனையும் உறவுகளையும் மேம்படுத்தும்.

இளைஞர்களே, செயல்படும்போது உங்கள் சொந்த மதிப்பையும் உங்கள் கனவுகளையும் மையமாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். 

சமூக உறவு, வேலை, குடும்பம் இவை எல்லாம் முக்கியம்.

ஆனால் இவை உங்கள் அடிப்படை தாகத்தை உடைக்கக்கூடாது.

    

நீங்கள் பிழை செய்தவராகத் தெரிந்தாலும் அதனை மன்னிக்கவும், அதிலிருந்து கற்றுக் கொள்ளவும் உங்களுக்கு அதிகாரம் உண்டு . 

பிழை என்பது நீங்கள் விரைவில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம்தான், அது உங்கள் முடிவல்ல.

    

ஒவ்வொரு பிழையும் உங்லளை இன்னும் உயர்த்தும் படியாகப் பார்க்கப்பட வேண்டும்.

நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள் பெரும்பாலும் தருணங்கள் அல்ல.

அவை நிரந்தரமில்லை.

    

சோதனைகள் வந்தால், அவற்றை ஒரு ஆசிரியராகக் கொள்ளுங்கள்.

    

ஒருவர் துன்பப்படுவாராயின், அவர் அதிலிருந்து ஒரு முக்கியமான பாடத்தைத் தொடங்குகிறார்.

    

ஒருவர் தோல்வியை அனுபவித்தால்தான் அவர் வெற்றியின் புதிய அர்த்தத்தை அறிந்து கொள்கிறார். 

சிரமங்களை சந்திக்க மனம் தயார் என்பது நம்பிக்கையின் முதன்மை அடிக்கல். 

அதனைத் தக்கவைத்தால், துணிச்சல் எப்படியும் மீள எழுந்துவிடும்.

சிறு விசயங்கள் முக்கியம் ஆரோக்கியமான உடலுறுதி, போதுமான தூக்கம், சமைத்த உணவு, சிறிய பயணங்கள்,  நண்பர்களுடன் உரையாடல் இவை அனைத்தும் உங்கள் மனதினை நிலைநிறுத்த உதவும்.

    

தொழில்நுட்பம் நமக்கு பல உதவிகள் தருகிறது.

ஆனால் அதே நேரம் அது நம்மை அதிகமான தகவலுடன் நிரப்பும்.

    

தினம் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம் தாமதமின்றி சோஷியல் மீடியாவிலிருந்து இருந்து ஓய்வு எடுக்கவும்.

உங்கள் உள்ளுணர்வை கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்.

நட்பு மற்றும் அடுத்தவருடனானதொடர்பு இவை வாழ்க்கையின் வண்ணங்களை வடிவமைக்கும். 

ஆனால் நீங்கள் தரும் நேரத்தின் உபயோகம் அவசியம்.

  

ஒருவர் பேசும்போது, முழு கவனத்தோடு கேட்டுவிடுங்கள்.

    

உங்கள் பதில் கோரிக்கை அல்லது தீர்வு அல்லாமல் அமைதியான ஆதரவு ஆயிரம் மடங்கு பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

    

ஒருவரால் உங்களை மீளத் தாக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; மற்றவர்களுக்கு ஒரு சிறு இடம் கொடுக்க உங்கள் மனதைத் திறக்கவும். 

இது உங்கள் உறவுகளை நீடித்து வளரச் செய்யும்.

நடைமுறை தீர்மானங்கள் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். 

சிறு இலக்குகள், குறுகிய கால சவால்கள் மூலம் வாரந்தோறும் ஒரு புதிய வழிமுறையைச் சோதிக்கவும். 

ஒரு பெரிய கனவைப் பின்பற்றும் போது அதனைச் சிறிய பகுதிகளாகப் பிரித்து நடைமுறைப்படுத்தினால் வெற்றி மிகவும் நெருக்கமாகும். 

உங்கள் பயணத்தை பதிவு செய்யுங்கள் ஒரு டைரியின் வழியாகவோ அல்லது  உங்களுக்கு நம்பிக்கையானவர்களுடனோ முன்னேற்றத்தை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். 

இவ்வாறு செய்வதால் உங்கள் மனம் சுய-முன்னேற்றத்தைக் கண்டுபிடிக்கும்.

மன அழுத்தம் அதிகமெனில், உதவியைத் தேடத் தயங்காதீர்கள்.

    

ஒரு நண்பராகப் பேசுங்கள், ஒரு ஆலோசகரை அணுகுங்கள், அல்லது மருத்துவ உதவியைப் பெறுங்கள். 

உதவி கேட்பது பலவீனம் அல்ல, அது தாயாரிப்பு, பொறுப்புத்தன்மை மற்றும் மேலோங்க முயற்சியின் அடையாளம்.

இளைய தலைமுறையினரின் முக்கியமான திறமைகளுள் ஒன்று கற்றலை ஒருவரும் நிறுத்தக்கூடாது என்பதை உணர்தல். 

தொழில்நுட்பம், மொழிகள், மனோதத்துவம் என்ற அனைத்தையும் புதுப்பித்து கொண்டு இருங்கள். 

நீங்கள் இன்று அறிந்திருப்பது நாளைய உலகத்தை மாற்றுவதற்கான அடித்தளத்தை அமைக்காது.

ஆகையால் கூடுதல் புத்தகங்கள் படியுங்கள், புதிய பாடங்களை கற்றுக்கொள்ளுங்கள், உங்கள் குழந்தைகளோடு, நண்பர்களோடு, சமூகத்தோடு உங்கள் அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

மிகவும் முக்கியமானது நம்பிக்கை.

அது உங்களிடம் உள்ள ஒரு சக்தி.

    

நீங்கள் பல சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு வென்றிருப்பீர்கள்.

    

ஒருவேளை தோல்விகள் இருந்தாலும், அவை உங்களை வரையறுக்கவே கூடாது.

    

நினைவில் வையுங்கள்: வாழ்க்கை என்பது ஒருபோதும் எப்போதும் நினைத்தவாறு அமையாது.

உங்கள் நம்பிக்கை அதில் நிலைத்தால், எந்த தடையையும் கடக்க முடியும்.

இவ்வளவு சொன்ன பின்பு, ஒரு எளிய நடைமுறை ஆலோசனையாக நான் கூற விரும்புவது நாளில் இரு முறை  காலை மற்றும் மாலை  ஐந்து நிமிடங்கள் உங்கள் உள்ளுணர்வைக் கேட்டு கொள்ளுங்கள். 

அந்த நேரத்தில் மூச்சை மையமாக கொண்டு, வரும் எண்ணங்கள் மற்றும் உணர்வுகளை கண்டறியுங்கள். 

அவற்றைப் பற்றி தீர்மானம் எடுக்க வேண்டாம் பாருங்கள், புரிந்து கொள்ளுங்கள், பற்றிதலை விடுங்கள். 

இந்தச் சிறு பழக்கம் உங்கள் நாள்களை மாறுபடுத்தும்.

நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள், "நான் தனியாக இருக்கிறேன்" அல்லது "இதை நான் மட்டுமே எதிர்கொள்கிறேன்" என்று அது உண்மையில் இல்லை. 

பலர் உங்களைப் போன்றே நினைக்கின்றனர் ஆனால் அவர்கள் சொல்வதில்லை. 

உங்கள் வார்த்தை, உங்கள் செயல்கள் மற்றவர்களுக்கு பேருருவாக இருக்கும். 

அதனால், நெஞ்சில் இருக்கும் அன்பையும், மனங்களுக்குள் இருக்கும் நம்பிக்கையையும் வெளிக் கொண்டுவாருங்கள்.

இது ஒரு வாழ்நாள் பயணம்.

    

ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய வாய்ப்பு. 

இன்று நீங்கள் கொஞ்சம் சோர்வாக இருந்தால், அடுத்த நொடியில் ஒரு சிறு மாற்றம் உருவாகலாம். 

உங்கள் செயல்கள் சிறியதாக இருந்தாலும் அவை தொடர்ச்சியால் பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்கும்.

    

நினைவில் வையுங்கள்.

உங்களால் முடியும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

நம் வாழ்க்கை நம்.கையில்

மனித வாழ்க்கை என்பது வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் மட்டும் வடிவமைக்கப்படுவது அல்ல.

அது உள்ளார்ந்த முடிவுகளால், மனப்பூர்வமான உறுதிகளால், மற்றும் விழிப்புணர்வான தேர்வுகளால் கட்டமைக்கப்படும் ஒரு சுயசிருஷ்டி. 

“நாம் நல்ல வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்” என்ற எண்ணம் ஒரு சாதாரண ஆசையாகத் தோன்றினாலும், அது உண்மையில் மனிதன் தனது வாழ்வை மாற்றும் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைகிறது. 

இந்த முடிவு வெறும் வார்த்தைகளில் அல்லாமல், உள்ளத்தின் ஆழத்தில் இருந்து எழும் உண்மையான தீர்மானமாக மாறும் போது, அதன் அதிர்வுகள் நமது வாழ்வின் எல்லா தளங்களிலும் பரவத் தொடங்குகின்றன.

இந்த உலகில் நிகழும் பல மாற்றங்கள் வெளியில் இருந்து வருவது போலத் தோன்றினாலும், அவை பெரும்பாலும் நம் உள்ளத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்களின் பிரதிபலிப்புகளே.

    

ஒரு மனிதன் தனது வாழ்க்கையை உயர்த்த வேண்டும் என்று உண்மையாக முடிவு செய்துவிட்டால், அவனுடைய சிந்தனைகள் மாறுகின்றன.

    

சிந்தனைகள் மாறும் போது செயல்கள் மாறுகின்றன.

    

செயல்கள் மாறும் போது வாழ்க்கையின் பாதையும் திசையும் மாறுகின்றன. 

இதை பலர் “பிரபஞ்சம் உதவுகிறது” என்று கூறினாலும், உண்மையில் அது நம் உள்ளத்தின் சக்தி வெளியில் நிகழ்வுகளாக வெளிப்படுவது என்றே சொல்லலாம்.

நமக்கு தேவையான மனிதர்கள் நம் வாழ்வில் வருவது ஒரு சாதாரண சம்பவமாகத் தோன்றலாம். 

ஆனால் அதற்குப் பின்னால் உள்ள ஆழமான தத்துவம் என்னவென்றால், நாம் எவ்வாறு சிந்திக்கிறோமோ, எவ்வாறு வாழ விரும்புகிறோமோ, அதற்கேற்ற அலைவரிசையில் உள்ளவர்களே நம்மை அணுகுகிறார்கள்.

    

உதாரணமாக, ஒருவர் அறிவை விரும்பி, வளர்ச்சியை நோக்கி வாழ விரும்பினால், அவன் இயல்பாகவே அத்தகைய எண்ணங்களைக் கொண்டவர்களை சந்திக்கத் தொடங்குவான். 

இதுவே “சரியான மனிதர்கள் சரியான நேரத்தில் வருவது” என்ற கருத்தின் அடிப்படை.

அதேபோல், “நமக்குத் தேவையான குணம் அல்லது நிவாரணம் கிடைக்கும்” என்ற கருத்தும் ஆழமான உளவியல் உண்மையை கொண்டுள்ளது. 

மனிதன் தனது குறைகளை உணர்ந்து, அதை மாற்ற வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கும் போது, அவனுக்குள் மறைந்திருக்கும் சக்திகள் விழித்தெழுகின்றன.

  

அவன் முன்பு கவனிக்காத வாய்ப்புகள் இப்போது அவனுக்குப் புலப்படும்.

முன்பு சாத்தியமில்லாதது போலத் தோன்றிய விஷயங்கள் இப்போது சாத்தியமாகத் தோன்றும். 

இதுவே உளவியல் மாற்றத்தின் வெளிப்பாடாகும்.

“கதவுகள் திறக்கப்படுகின்றன” என்பது வாழ்க்கையில் வாய்ப்புகள் உருவாகும் தருணங்களை குறிக்கும் ஒரு உவமை. 

ஆனால், அந்தக் கதவுகள் எப்போதும் இருந்துகொண்டே இருக்கின்றன.

நாம் அவற்றைப் பார்க்கத் தயாராக இல்லாதபோதுதான் அவை மூடியதாகத் தோன்றுகின்றன.

    

ஒருமுறை நாம் உறுதியான முடிவை எடுத்து, நம் மனதை தெளிவாக அமைத்துக்கொண்டால், அவை திறக்கப்படுவது போலத் தோன்றும். 

உண்மையில், நம் பார்வை தான் திறக்கப்படுகிறது.

இந்த முழு தத்துவத்தின் மையக் கருத்து “முடிவு” என்பதே ஆகும். 

ஒரு மனிதன் எப்போது உண்மையாகவும் மனப்பூர்வமாகவும் ஒரு முடிவை எடுக்கிறானோ, அப்போதே அவனுடைய வாழ்க்கையில் மாற்றங்கள் தொடங்குகின்றன.

    

இது ஒரு மாயாஜாலம் அல்ல.

இது ஒரு உளவியல் மற்றும் ஆன்மீகச் செயல்முறை. 

நாம் எதற்காக வாழ்கிறோம், எதை அடைய விரும்புகிறோம் என்பதை தெளிவாக அறிந்து, அதற்காக முழு மனதுடன் ஈடுபடும் போது, வாழ்க்கை நமக்கு எதிராக அல்ல, நமக்காக இயங்கத் தொடங்குகிறது.

ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கியமான உண்மை உள்ளது.

முடிவு மட்டும் போதாது; அதனுடன் இணைந்த செயல் அவசியம். 

பலர் “நான் நல்ல வாழ்க்கையை விரும்புகிறேன்” என்று கூறினாலும், அதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள். 

அப்படியானால், மாற்றம் நிகழாது. உண்மையான முடிவு என்பது செயலில் வெளிப்பட வேண்டும்.

    

அது ஒவ்வொரு நாளும் சிறிய மாற்றங்களாகத் தொடங்கி, பின்னர் பெரிய வெற்றிகளாக வளர வேண்டும்.

இதன் மூலம் நாம் அறிய வேண்டியது, வாழ்க்கை என்பது நமக்கு வெளியில் இருந்து வழங்கப்படும் ஒன்றல்ல.

அது நம்மால் உருவாக்கப்படும் ஒன்று. நாம் எவ்வாறு சிந்திக்கிறோமோ, எவ்வாறு முடிவு செய்கிறோமோ, அதுவே நமது வாழ்க்கையின் தரத்தையும் திசையையும் நிர்ணயிக்கிறது.

    

“அற்புதங்கள்” என்று நாம் கூறுவது, உண்மையில் நமது விழிப்புணர்வின் மாற்றங்களால் உருவாகும் இயல்பான விளைவுகளே.

முடிவாக, ஒரு மனிதன் தனது வாழ்க்கையை மாற்ற விரும்பினால், அவன் வெளியில் ஏதாவது நடக்க காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. 

அவன் தனது உள்ளத்தில் ஒரு உறுதியான முடிவை எடுக்க வேண்டும். 

அந்த முடிவு உண்மையானதாயிருந்தால், அவனுடைய வாழ்க்கை மெதுவாகவும், ஆனால் உறுதியான முறையிலும் மாற்றம் அடையும்.

அப்பொழுது, அவன் வாழ்க்கையில் நிகழும் ஒவ்வொரு மாற்றமும் அவனுக்கே ஒரு அற்புதமாகத் தோன்றும்.

இந்த உண்மையை புரிந்து கொண்டு வாழ்வது, மனிதனை சாதாரண வாழ்க்கையிலிருந்து அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கைக்கு உயர்த்தும் ஒரு பெரிய படியாகும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

மனித வாழ்க்கை நம்மை செதுக்குகின்றன

சில காலங்கள் நம்மை உடைக்கின்றன.

சில காலங்கள் நம்மை மீண்டும் உருவாக்குகின்றன.

ஆனால் உண்மையில், அவை அனைத்தும் நம்மை செதுக்குகின்றன என்ற உணர்வு வாழ்க்கையின் ஆழமான தத்துவங்களில் ஒன்றாகும். 

மனித வாழ்க்கை நேரான பாதை அல்ல.

அது மாறும் பருவங்களின் தொடர்ச்சியாகும். 

ஒவ்வொரு பருவமும் சில சமயம் இனிமையாகவும், சில சமயம் வேதனையாகவும் நம்முள் மறைந்திருக்கும் உண்மைகளை வெளிக்கொணர்கின்றன.

    

உடைக்கும் காலங்கள், நம்முடைய பலவீனங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன.

    

உருவாக்கும் காலங்கள், அவற்றை பலமாக மாற்றுகின்றன.

    

இவ்விரண்டும் சேர்ந்து தான் மனிதனின் முழுமையான உருவாக்கத்தை நிகழ்த்துகின்றன.

வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் துன்பங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு இழப்பாகவே தோன்றுகின்றன. 

ஆனால் அவை ஒரு புதிய புரிதலின் தொடக்கமாகவும் அமைகின்றன.

    

ஒரு மரம் புயலில் உடைந்த கிளைகளை இழக்கிறது.

ஆனால் அதே மரம் புதிய கிளைகளை வளர்க்கும் திறனை பெறுகிறது. 

அதுபோலவே, நம்முடைய உடைந்த தருணங்கள் நம்மை பலமாக்கும் விதமாக அமைக்கப்படுகின்றன.

    

நாம் அனுபவிக்கும் வலி, நம்மை உள்மனதில் தளர்வதற்காக அல்ல.

    

மாறாக, நம்முள் இருக்கும் சக்தியை உணர்த்துவதற்காகவே. 

இந்த உண்மையை உணர்ந்தவுடன், நாம் துன்பத்தை எதிரியாக அல்ல, ஒரு ஆசிரியராகப் பார்க்கத் தொடங்குகிறோம்.

ஒவ்வொரு மாற்றமும், அது எவ்வளவு திடீரென வந்தாலும், நம் வாழ்க்கையின் கதையில் ஒரு புதிய நிறத்தை சேர்க்கிறது. 

நாம் எதிர்பார்க்காத திருப்பங்கள் தான் பெரும்பாலும் நம்மை புதிய பாதைகளுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. 

அவை இல்லையெனில், நாம் ஒரே இடத்தில் நிலைத்திருக்க வாய்ப்பு அதிகம். மாற்றம் என்பது சவாலாகத் தோன்றினாலும், அது வளர்ச்சியின் முக்கிய அங்கமாகும்.

    

மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது, நம்முடைய கட்டுப்பாட்டை விடுவிப்பதற்கும், வாழ்க்கையின் இயல்பான ஓட்டத்தை நம்புவதற்கும் சமம்.

நன்றி உணர்வு இந்த பயணத்தில் மிக முக்கியமான ஒன்று. 

நமக்கு நல்லவை நடந்தபோது மட்டும் அல்ல.

சிரமங்கள் வந்தபோதும் நன்றி கூறும் மனப்பான்மை வளர்க்கப்பட வேண்டும். 

ஏனெனில், ஒவ்வொரு அனுபவமும் நல்லதோ கெட்டதோ நம்மை ஒரு புதிய நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. 

நாம் இன்று இருப்பது, நேற்று நடந்த அனுபவங்களின் விளைவாகும். 

அதனால், ஒவ்வொரு திருப்பத்திற்கும் நன்றி கூறும் போது, நாம் வாழ்க்கையை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறோம்.

வாழ்க்கையின் வண்ணங்கள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரி அல்ல.

    

சில வண்ணங்கள் தெளிவாகவும், சில மங்கலாகவும், சில நேரங்களில் இருண்டதாகவும் இருக்கும். 

ஆனால் அந்த அனைத்து வண்ணங்களும் சேர்ந்தால்தான் ஒரு முழுமையான ஓவியம் உருவாகிறது. 

அதுபோலவே, நம் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அனுபவமும், நம் கதை முழுமையாக உருவாகுவதற்கு அவசியமானவை. 

நாம் விரும்பாத தருணங்களும் கூட, பின்னர் ஒரு அழகான நினைவாக மாறக்கூடும்.

முடிவில், வாழ்க்கையை ஒரு தொடர்ச்சியான செதுக்கல் செயலாக பார்க்க வேண்டும். 

நாம் அனுபவிக்கும் ஒவ்வொரு தருணமும், நம்மை மேலும் தெளிவானவர்களாகவும், ஆழமானவர்களாகவும், உறுதியானவர்களாகவும் மாற்றுகிறது. 

உடையும் தருணங்களையும், உருவாகும் தருணங்களையும் சமமாக ஏற்றுக்கொண்டு, அவற்றின் மூலம் நாம் வளர்ந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும். 

அதுவே வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகு.

அதுவே நம் வெளிச்சம் இந்த அளவுக்கு பிரகாசமாகத் தெரிவதற்கான காரணம்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை

இயக்க சக்தி எது என்ற கேள்விக்கு பல பதில்கள் இருக்கலாம். 

ஆனால் அவற்றில் மிகவும் தாக்கம் கொண்ட ஒன்று  “நாம் எதை உறுதியாக விரும்புகிறோமோ, அதற்கே உலகம் மெதுவாகவும், சில நேரங்களில் அதிசயமாகவும் ஒத்துழைக்கத் தொடங்குகிறது” என்ற உண்மை. 

இது ஒரு வெறும் ஊக்கவுரை அல்ல மாறாக, மனித மனதின் ஆழ்ந்த உளவியல் இயக்கங்களையும், வாழ்க்கை நிகழ்வுகளின் ஒழுங்கையும் இணைக்கும் தத்துவமாகும். 

நாம் எதையாவது பெற வேண்டும் என்று வெறும் ஆசைப்பட்டாலே போதாது.

அதை நமக்கே உரியதென உறுதியாக ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கான தீர்மானத்தை எடுக்கும் தருணமே மாற்றத்தின் தொடக்கம்.

“முடிவு” என்பது ஒரு சாதாரண செயல் அல்ல. 

அது மனதின் அனைத்து சிதறல்களையும் ஒன்றிணைக்கும் ஒரு சக்தி. 

ஒருவர் ஒரு இலக்கை நோக்கி முழுமையாகத் தீர்மானித்துவிட்டால், அவரது எண்ணங்கள், உணர்வுகள், செயல்கள் அனைத்தும் ஒரே திசையில் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன. 

இந்த ஒழுங்கே வெளிப்புற உலகத்தையும் பாதிக்கத் தொடங்குகிறது. 

நாம் நினைக்கும் விதம் மாறும்போது, நாம் பார்க்கும் உலகமும் மாறுகிறது. 

இதுவே “உண்மை” என்பது ஒரு நிலையான பொருள் அல்ல.

அது நம் பார்வையின் பிரதிபலிப்பு என்ற தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

இந்த எண்ணத்தின் பின்னணியில் உள்ள முக்கியமான உண்மை  மனித மனம் ஒரு காந்தம் போன்றது. 

அது எதை தொடர்ந்து நினைக்கிறதோ, அதையே தன் வாழ்க்கையில் ஈர்க்கத் தொடங்குகிறது. 

நமது பிரகடனங்கள் , எண்ணங்கள், பார்வைகள் மற்றும் பிரார்த்தனைகள் அனைத்தும் சேர்ந்து நம் வாழ்க்கையின் வடிவமைப்பாளர்களாக மாறுகின்றன. 

நாம் நமக்குள் தொடர்ந்து சொல்லிக்கொள்வது “என்னால் முடியும்”, “எனக்கு இது கிடைக்கும்”, “என் வாழ்க்கை முன்னேறுகிறது”  போன்ற உறுதியான எண்ணங்கள், நம் உள்மனதில் ஆழமாக பதிந்து, நம் செயல்களை வழிநடத்துகின்றன.

இங்கே முக்கியமாக புரிந்துகொள்ள வேண்டியது  பிரபஞ்சம் நமக்கு சாதகமாக மாறுகிறது என்பது ஒரு மாயை அல்ல.

அது நம் செயல்பாட்டின் விளைவு.

    

நாம் தெளிவான முடிவை எடுத்த பிறகு, நம் கவனம் சிதறாமல் இருக்கும். 

இதனால் நமக்கு முன்பே இருந்த வாய்ப்புகளே தெளிவாகக் காட்சியளிக்கத் தொடங்குகின்றன.

    

முன்னர் கவனிக்கப்படாத வாய்ப்புகள் இப்போது நம் கண்களில் படுகின்றன. 

இதை நாம் “பிரபஞ்சம் உதவுகிறது” என்று உணர்கிறோம்.

உண்மையில், அது நம் விழிப்புணர்வு உயர்ந்ததன் விளைவு.

அதே சமயம், “ஒருமுறை முடிவு எடுத்துவிட்டு, பின்னால் திரும்பிப் பார்க்காதிருப்பது” என்பது இந்த தத்துவத்தின் முக்கியமான கட்டளை. 

சந்தேகம் என்பது முன்னேற்றத்தின் மிகப்பெரிய தடையாகும். 

நாம் எடுத்த முடிவை தொடர்ந்து கேள்வி கேட்கத் தொடங்கினால், நம் மனம் இரு திசைகளில் இழுக்கப்படும். 

இதனால் ஆற்றல் வீணாகிறது.

    

உறுதியான நம்பிக்கை இருந்தால் மட்டுமே செயல்களில் தெளிவு உருவாகும். 

அந்தத் தெளிவே வெற்றிக்கான பாதையை அமைக்கிறது.

தமிழ் இலக்கியங்களிலும் இந்த எண்ணம் பல இடங்களில் வெளிப்படுகிறது. 

திருக்குறள் கூறுகிறது: “உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றெல்லாம் தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்” இது முயற்சியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 

ஆனால் அந்த முயற்சியின் பின்னணியில் உறுதியான முடிவும், மன உறுதியும் இருக்க வேண்டும்.

.  

இல்லையெனில் முயற்சி திசை இழக்கும்.

பிரார்த்தனைகளும் இந்தச் சூழலில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. 

அது ஒரு மத வழிபாடு மட்டுமல்ல அது மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் ஒரு உளவியல் செயலாகும். 

நாம் ஒரு விஷயத்திற்காக பிரார்த்திக்கும்போது, நம் மனம் அந்த இலக்கில் உறுதியாக நிலைகொள்கிறது. 

இதனால் நம் செயல்கள் அந்த இலக்கை நோக்கி நகரத் தொடங்குகின்றன. 

இவ்வாறு, பிரார்த்தனை என்பது வெளிப்புற சக்தியை வேண்டுவது மட்டுமல்ல.

அது நம் உள்மனதை ஒழுங்குபடுத்தும் ஒரு கருவி.

இன்றைய உலகில் பலர் தங்கள் வாழ்க்கையில் மாற்றம் வேண்டுமென நினைக்கிறார்கள்.

    

ஆனால் அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளும் முடிவுகள் பலவீனமாக இருக்கின்றன.

அவர்கள் “இது நடந்தால் நன்றாக இருக்கும்” என்று நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால் “இது நடக்க வேண்டும்” என்று உறுதியாக முடிவு செய்யவில்லை. 

இந்தச் சிறிய வித்தியாசமே பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

 

ஆசை மற்றும் தீர்மானம் இரண்டிற்கும் இடையே உள்ள இந்த வித்தியாசத்தை உணர்ந்தவனே தனது வாழ்க்கையை மாற்ற முடியும்.

மேலும், இந்த தத்துவம் ஒரு பொறுப்பையும் நமக்கு அளிக்கிறது. 

நம் வாழ்க்கை நம் எண்ணங்களால் உருவாகிறது என்றால், நம் எண்ணங்களை நாம் கவனமாக தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

    

எதிர்மறை எண்ணங்கள், பயம், சந்தேகம் போன்றவை நம் வாழ்க்கையையும் அதேபோல வடிவமைக்கும். 

அதனால், நம் மனதை நேர்மறையான, உறுதியான, நம்பிக்கையூட்டும் எண்ணங்களால் நிரப்புவது அவசியம்.

வாழ்க்கை என்பது வெளிப்புற சூழ்நிலைகளால் மட்டுமே நிர்ணயிக்கப்படுவது அல்ல.

அது நம் உள்மனத்தின் பிரதிபலிப்பாகும். 

நாம் எதைத் தீர்மானிக்கிறோமோ, அதை நம்புகிறோமோ, அதற்காக தொடர்ந்து செயல்படுகிறோமோ  அதுவே நம் யதார்த்தமாக மாறுகிறது. 

ஒருமுறை உறுதியான முடிவை எடுத்து, அதை நோக்கி திரும்பிப் பார்க்காமல் நகரும் மன உறுதியே மனிதனை சாதாரண நிலையிலிருந்து சாதனையாளராக உயர்த்துகிறது. 

அந்தத் தீர்மானத்தின் சக்தியைக் கற்றுக்கொண்டவனுக்கு, உலகமே ஒரு துணையாக மாறுகிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்