பிறப்பின் நோக்கம்

ஒவ்வொரு மனிதனும் இந்த உலகில் தற்செயலாக பிறந்தவர் அல்ல. 

அவரவர் வாழ்க்கைக்கு ஒரு தனிப்பட்ட நோக்கம் இருக்கிறது என்ற சிந்தனை, மனித வாழ்வின் ஆழமான உண்மைகளில் ஒன்றாகும். 

இந்த கருத்து வெறும் தத்துவக் கருத்தாக மட்டுமல்லாமல், நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையோடு நெருக்கமாக பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. 

நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும், எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவிலும், நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனித உறவிலும் இந்த நோக்கம் மறைமுகமாக செயல்படுகிறது.

ஒரு மனிதன் தன் வாழ்க்கையில் எதற்காக பிறந்தான் என்ற கேள்வி பல நேரங்களில் அவனைத் துயரப்படுத்தவோ அல்லது சிந்திக்கவோ தூண்டுகிறது.

     

ஆனால் இந்தக் கேள்விக்கு விடை தேடுவது, அவன் வாழ்க்கையின் திசையை நிர்ணயிக்கிறது. 

சிலர் தங்கள் இலட்சியத்தை சிறுவயதிலேயே உணர்ந்து அதன் பக்கம் செல்வார்கள்.

சிலர் வாழ்க்கை அனுபவங்களின் வழியாக அதைப் புரிந்துகொள்வார்கள். 

ஆனால் எந்த நிலையிலும், ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுள் ஒரு விதமான திறமையையும், ஒரு தனித்துவமான பங்களிப்பையும் கொண்டு பிறக்கிறான் என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

அன்றாட வாழ்க்கையில் நாம் காணும் சிறிய செயல்களே இந்த பெரிய நோக்கத்தின் வெளிப்பாடுகளாகும். 

ஒரு ஆசிரியர் மாணவருக்கு அறிவு அளிக்கும் போது, அவர் வெறும் பாடம் கற்பிப்பதல்ல எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கிறார்.

 

ஒரு மருத்துவர் நோயாளியை குணப்படுத்தும் போது, அவர் ஒரு உயிரை காப்பாற்றுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்த மனிதனின் வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சியையும் பாதுகாக்கிறார். 

ஒரு கலைஞர் தனது படைப்பின் மூலம் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் போது, அவர் சமூகத்தின் மனநிலையையே பாதிக்கிறார். 

இவை அனைத்தும் அவரவர் வாழ்க்கையின் நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் வழிகளாகும்.

நாம் பல நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டு, "நான் எதற்காக இங்கு இருக்கிறேன்?" என்று கேட்கின்றோம். 

ஆனால் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி பாதையும், தனித்தனி கடமையும் இருக்கின்றன என்பதை உணர வேண்டும். 

ஒருவரின் சாதனை மற்றவரின் தோல்வி அல்ல.

அதேபோல் ஒருவரின் வாழ்க்கை மற்றவரின் வாழ்க்கைக்கு அளவுகோலாக இருக்க முடியாது.

    

இந்த உண்மையை புரிந்துகொண்டால், நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமிக்கதாக மாற்ற முடியும்.

பிரபஞ்சம் நம்மூலம் ஏதோ ஒன்றைச் செய்ய விரும்புகிறது என்ற கருத்து, மனிதனின் பொறுப்புணர்வை அதிகரிக்கிறது.

    

நாம் செய்யும் செயல்கள் சிறியது என்று நினைத்தாலும், அவை ஒரு பெரிய மாற்றத்தின் பகுதியாக இருக்கலாம். 

ஒரு நல்ல வார்த்தை, ஒரு உதவி, ஒரு சின்ன செயல் கூட மற்றவரின் வாழ்க்கையில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். 

இதன் மூலம் நாம் அறியாமலேயே நமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இன்றைய வேகமான வாழ்க்கையில், பலர் தங்கள் நோக்கத்தை மறந்து, இயந்திரமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். 

வேலை, பணம், போட்டி ஆகியவற்றில் சிக்கி, வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தை இழந்து விடுகிறோம்.

   

ஆனால் சில நேரம் நின்று சிந்தித்தால், நம்முடைய உள்ளார்ந்த குரல் எதைச் சொல்லுகிறது என்பதை கேட்க முடியும். 

அந்த குரலே நம்முடைய உண்மையான நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. 

அதை கவனித்து செயல்பட்டால், வாழ்க்கை மேலும் நிறைவாக மாறும்.

மேலும், வாழ்க்கையின் சவால்கள் மற்றும் துன்பங்களும் கூட நம்முடைய நோக்கத்தை புரிய வைக்கும் கருவிகளாகும். 

தோல்வி, இழப்பு, வேதனை போன்ற அனுபவங்கள் நம்மை உடைக்க அல்ல மாறாக நம்மை வலுப்படுத்தவும், நமது பாதையை தெளிவுபடுத்தவும் உதவுகின்றன.

    

இந்த அனுபவங்களின் மூலம் நாம் நம்முடைய உண்மையான சக்தியையும் நோக்கத்தையும் அறிந்து கொள்கிறோம்.

முடிவாக, மனிதன் இந்த உலகில் ஒரு நோக்கத்தோடு பிறக்கிறான் என்ற கருத்து, வெறும் தத்துவம் அல்ல.

அது வாழ்வின் வழிகாட்டியாகும்.

    

நாம் எவ்வளவு சிறியவர்களாக இருந்தாலும், நம்முடைய இருப்பு அர்த்தமிக்கது. 

நம்முடைய செயல்கள், எண்ணங்கள், உணர்வுகள் அனைத்தும் ஒரு பெரிய பிரபஞ்ச திட்டத்தின் பகுதியாகும். 

இதை உணர்ந்து வாழும் போது, வாழ்க்கை வெறும் வாழ்வாக இல்லாமல், ஒரு அர்த்தமிக்க பயணமாக மாறுகிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

“உண்மை வழியில் வாழ்ந்தால் வாழ்வு வளரும்”

“உண்மை வழியில் வாழ்ந்தால் வாழ்வு வளரும்”

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் பல நேரங்களில் நாம் என்ன செய்வது சரி, என்ன தவறு என்று குழம்பி நிற்போம். 

பல சமயங்களில் பயம், அழுத்தம், பிறர் கருத்து, வசதி போன்றவை நம்மை வழிநடத்த முயலும். 

ஆனால் உண்மையில் நமது உள்ளம், நமது ஆன்மா என்ன சொல்லுகிறது என்பதை நாம் கவனித்திருக்கிறோமா?

நமது ஆன்மா அழுத்தத்திற்கோ, பயத்திற்கோ பதிலளிக்காது. 

அது உண்மைக்கே பதிலளிக்கும்.

    

இந்த ஒரு சின்ன உண்மையை புரிந்துகொண்டால், வாழ்க்கையை எளிதாகவும் அமைதியாகவும் வாழ முடியும்.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் தினமும் பல சவால்கள் இருக்கும். 

வேலை, குடும்பம், பொருளாதாரம், சமூக அழுத்தம்.இவை அனைத்தும் ஒருவரை உள்மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாக்கும். 

இந்த அழுத்தம் இருக்கும் போது நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் பயத்தால் நிர்ணயிக்கப்படும். 

“என்ன ஆகும்?”, “நான் தோற்றுவிட்டால்?”, “பிறர் என்ன நினைப்பார்கள்?” என்ற எண்ணங்கள் நம்மை வழி தவறச் செய்யும்.

ஆனால் நாம் பயத்துடன் செயல்பட்டால் என்ன ஆகும்? 

நமது ஆற்றல் சிதறிப்போகும்.

    

நம்முடைய மனம் அமைதியிழக்கும்.

    

நாம் எடுக்கும் முடிவுகளில் உறுதி இருக்காது. 

ஒருவேளை வெளிப்படையாக வெற்றி கிடைத்தாலும், உள்ளுக்குள் ஒரு வெறுமை இருக்கும். 

ஏனெனில் அந்த செயல் நமது உண்மையான மனதிலிருந்து வந்ததல்ல.

இதற்கு மாறாக, நாம் உண்மையுடன் செயல்பட்டால் என்ன ஆகும்? 

முதலில் அது சுலபமாக இருக்காது.

    

சில நேரங்களில் அது நமக்கு இழப்பையும் தரலாம். 

நமக்கு பிடித்த வசதிகளை இழக்க நேரிடலாம். 

சிலர் நம்மை புரிந்துகொள்ளாமல் விமர்சிக்கலாம். 

ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு வலிமை உருவாகும். 

அந்த வலிமை தான் உண்மையான சக்தி.

உண்மை வழியில் நடந்தால், நமது ஆற்றல் இன்னும் வலிமையடைகிறது. 

நம்முடைய மனம் தெளிவடைகிறது.

    

நாம் எடுக்கும் முடிவுகளில் நம்பிக்கை அதிகரிக்கிறது.

    

ஒருவருக்கு உள்ள அமைதி தான் மிகப் பெரிய செல்வம். 

அந்த அமைதி உண்மையைத் தேர்ந்தெடுப்பதிலிருந்தே வருகிறது.

உதாரணமாக, ஒரு மனிதன் தனது வேலை இடத்தில் தவறான ஒரு செயலை செய்யும்படி அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டதாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். 

அவர் பயந்தால், வேலை போய்விடும் என்ற பயத்தில் அந்த தவறை செய்யலாம். 

அப்போது அவர் வெளியே பாதுகாப்பாக இருப்பார். 

ஆனால் உள்ளுக்குள் அவர் தன்னை இழந்து விடுவார்.

ஆனால் அவர் உண்மையைத் தேர்ந்தெடுத்தால்? 

ஒருவேளை அவர் அந்த வேலையை இழக்கலாம். 

அது ஒரு தற்காலிக இழப்பு.

    

ஆனால் அவர் தனது நேர்மையையும், தன்னம்பிக்கையையும் காக்கிறார்.

    

இந்த தன்னம்பிக்கை தான் அவரை எதிர்காலத்தில் இன்னும் பெரிய உயரத்திற்கு கொண்டு செல்லும்.

வாழ்க்கையில் வசதி முக்கியம் தான். 

ஆனால் அது உண்மையை விட முக்கியமல்ல. 

பலர் வசதிக்காக உண்மையை விட்டுவிடுகிறார்கள். 

அது சில காலம் நிம்மதியாக தோன்றலாம். 

ஆனால் நீண்ட காலத்தில் அது மன அழுத்தத்தையும், குற்ற உணர்ச்சியையும் தரும்.

“வசதியை இழந்தாலும் பரவாயில்லை, உண்மையை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணம் ஒருவரின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடியது. 

இது பெரிய தத்துவம் அல்ல. 

இது ஒரு எளிய வாழ்வியல் உண்மை.

ஒரு சாதாரண மனிதன் இதை எப்படி நடைமுறைப்படுத்தலாம்?

முதலில், தன்னுடைய உள்ளக் குரலைக் கேட்க வேண்டும். 

எது சரி என்று உள்ளம் சொல்கிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

    

இரண்டாவது, பயத்தைக் குறைக்க வேண்டும். 

பயம் இயல்பானது. ஆனால் அது நம்மை கட்டுப்படுத்தக் கூடாது.

    

மூன்றாவது, சிறிய விஷயங்களில் கூட நேர்மையை கடைபிடிக்க வேண்டும். 

அது பெரிய முடிவுகளுக்கு வலிமை தரும்.

நாம் உண்மையுடன் வாழ ஆரம்பித்தால், வாழ்க்கையில் பல மாற்றங்கள் நிகழும். 

நம்முடைய உறவுகள் சுத்தமாகும்.

    

நம்முடைய எண்ணங்கள் தெளிவடையும். 

நம்முடைய மனம் அமைதியாகும்.

    

இது தான் உண்மையான வெற்றி.

வெற்றி என்பது பணம் அல்லது புகழ் மட்டுமல்ல. 

அமைதியான மனம், நேர்மையான வாழ்க்கை, உறுதியான உள்ளம் இவை தான் உண்மையான வெற்றி. 

இந்த வெற்றியை அடைய பெரிய கல்வி அல்லது பெரிய செல்வம் தேவையில்லை. 

ஒரு நேர்மையான மனம் மட்டும் போதும்.

வாழ்க்கையில் நாம் எதை இழந்தாலும் மீண்டும் பெறலாம்.

    

ஆனால் நமது உண்மையையும், நமது நேர்மையையும் இழந்தால் அதை மீண்டும் பெறுவது கடினம்.

     

ஆகவே எந்த சூழ்நிலையிலும் உண்மையைத் தேர்ந்தெடுப்போம்.

    

அது தான் நம்மை பாதுகாக்கும்.

உண்மை வழியில் நடந்தால் வாழ்க்கை எளிதாகாது. 

ஆனால் அது அர்த்தமுள்

ளதாய் இருக்கும். 

அந்த அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை தான் நமக்கு நிலையான சந்தோஷத்தையும் அமைதியையும் தரும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்வின் நகர்வுகள்: தற்செயல் அல்ல, தத்துவம்!

வாழ்வின் நகர்வுகள்: தற்செயல் அல்ல, தத்துவம்!

​மனித வாழ்க்கை என்பது ஒரு நேர்க்கோடல்ல.

அது ஏற்ற இறக்கங்களும், திருப்பங்களும் நிறைந்த ஒரு பெருங்கடல்.

பல நேரங்களில் நாம் சந்திக்கும் இன்பங்களும், திடீரென நம்மைத் தாக்கும் துன்பங்களும் ஏன் நிகழ்கின்றன என்ற கேள்வி நமக்குள்ளே எழும்.

நாம் தற்செயல் என்று நினைக்கும் பல நிகழ்வுகளுக்குப் பின்னால் ஒரு ஆழமான வாழ்வியல் ஒழுங்கும், காரணமும் ஒளிந்திருக்கிறது.

. "எல்லாமே ஒரு காரணத்தோடுதான் நடக்கிறது" என்ற தத்துவம், ஏதோ ஒரு விதியின் பிடியில் நாம் சிக்கியிருக்கிறோம் என்பதைக் குறிக்கவில்லை.

மாறாக, நம் வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும் நம்மைச் செப்பனிட வரும் உளி என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

​வெற்றியும் தோல்வியும், மகிழ்ச்சியும் துயரமும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்களைப் போன்றவை.

வாழ்க்கை எப்போதும் ஒரே சீராக இருந்தால், அதில் சுவாரசியமும் இருக்காது, முதிர்ச்சியும் இருக்காது.
   
நாம் அடையும் 'ஏற்றங்கள்' நமக்குத் தன்னம்பிக்கையையும், நாம் எடுத்த முயற்சிகளுக்கான அங்கீகாரத்தையும் தருகின்றன.
    
ஆனால், அதே நேரத்தில் ஏற்படும் 'இறக்கங்கள்' மற்றும் தோல்விகள் மட்டுமே நம்மைத் தற்பெருமையில் இருந்து தடுத்து, நம்மைத் தரைமட்டத்திற்கு கொண்டு வந்து நிதானத்தைக் கற்றுத்தருகின்றன.
    
தோல்விகள் என்பவை முற்றுப்புள்ளிகள் அல்ல, அவை நாம் பயணிக்க வேண்டிய பாதையை மாற்றி அமைப்பதற்கான வழிகாட்டிகள்.
   
இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்ளும்போது, வெற்றியில் துள்ளிக் குதிக்காமலும், தோல்வியில் தொய்ந்து போகாமலும் இருக்கும் ஒரு சமநிலையான மனப்பக்குவம் நமக்குக் கிடைக்கிறது.

​நம் வாழ்வின் பயணத்தில் பல மனிதர்களை நாம் கடந்து வருகிறோம்.

சிலர் நம்முடன் இறுதிவரை பயணிக்கிறார்கள்;

சிலர் பாதியிலேயே நம்மை விட்டு விலகிச் செல்கிறார்கள்.
  
இவர்களின் வருகையும் சரி, பிரிவும் சரி, எதுவுமே காரணமில்லாமல் நடப்பதில்லை.
   
சில மனிதர்கள் நமக்கு அன்பையும் ஆதரவையும் தந்து, நாம் தனியாக இல்லை என்ற தைரியத்தை ஊட்ட வருகிறார்கள்.

இன்னும் சிலரோ, நமக்கு ஏமாற்றங்களையும் துரோகங்களையும் தந்து, மனிதர்களை எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்ற மாபெரும் உலகியல் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுத்து விட்டுப் பிரிகிறார்கள்.

​நம் வாழ்வில் இணையும் நல்மனிதர்கள் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறார்கள்.

நம்மை விட்டு விலகும் மனிதர்கள் நமக்கு மிகச்சிறந்த பாடமாக
மாறுகிறார்கள்.

எனவே, எவர் ஒருவரின் பிரிவிற்காகவும் நாம் வாழ்க்கையை முடக்கிக் கொள்ளத் தேவையில்லை.

​காலம் என்பது மிகச்சிறந்த போதகன்.

கடந்து போகும் ஒவ்வொரு நொடியும், நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு சிறிய சம்பவமும் நமக்குள் ஏதோ ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றன.

நாம் திட்டமிட்டபடி காரியங்கள் நடக்கும்போது 'நம்பிக்கை' என்ற பாடம் கிடைக்கிறது.

நாம் நினைத்ததற்கு மாறாக நடக்கும்போது 'பொறுமை' மற்றும் 'சகிப்புத்தன்மை' என்ற உன்னதப் பண்புகள் நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன.

வாழ்வில் நடக்கும் எந்த ஒரு நிகழ்வையும் "ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படி நடக்கிறது?" என்ற விரக்திப் பார்வையில் பார்க்காமல், "இந்த நிகழ்வு எனக்கு என்ன கற்றுக் கொடுக்கப் போகிறது?" என்ற விழிப்புணர்வுப் பார்வையில் பார்க்கத் தொடங்கினால், ஒவ்வொரு கஷ்டமும் ஒரு படிக்கட்டாக மாறத் தொடங்கும்.

​நாம் ஏன் பிறந்தோம், நம் வாழ்வின் நோக்கம் என்ன என்ற தேடல் ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கிறது.

நமக்கு ஏற்படும் அனுபவங்கள் அனைத்தும் நம்மை இந்த நோக்கத்தை நோக்கித்தான் மெதுவாக நகர்த்திச் செல்கின்றன.
   
ஒரு கல் சிற்பமாக மாறுவதற்குப் பல உளி அடிகளைத் தாங்க வேண்டும்.

அதேபோல, நம் வாழ்வில் ஏற்படும் வலிகளும், சவால்களும் நம் ஆன்மாவைத் தூய்மைப்படுத்தி, நம்முடைய உண்மையான லட்சியத்தை நோக்கி நம்மை வழிநடத்துகின்றன.

கஷ்டங்களைச் சந்திக்காத மனிதனால் பிறரின் கஷ்டத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

எனவே, நமக்கு ஏற்படும் கசப்பான அனுபவங்கள் நம்மை ஒரு சிறந்த, இரக்கமுள்ள, வலிமையான மனிதனாக மாற்றி, நம் வாழ்வின் உண்மையான அர்த்தத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

​வாழ்க்கை சில நேரங்களில் நமக்குக் கடுமையான சோதனைகளைத் தரும்.

எல்லாக் கதவுகளும் அடைக்கப்பட்டுவிட்டது போன்ற ஒரு மூச்சுத்திணறல் ஏற்படும்.

அத்தகைய இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் நாம் செய்ய வேண்டியது ஒன்றே ஒன்றுதான்:
    
"கொஞ்சம் நில்லுங்கள், ஆழமாக மூச்சு விடுங்கள்." அவசரப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகளும், பதற்றமும் நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்குமே தவிர தீர்வைக் தராது.

புயல் வீசும்போது மரங்கள் வளைந்து கொடுத்துத் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வது போல, வாழ்வின் பாரமான நேரங்களில் நாம் கொஞ்சம் நிதானித்து, அமைதியாகக் காத்திருக்கப் பழக வேண்டும்.

"இதுவும் கடந்து போகும்" என்ற நம்பிக்கையோடு, தற்போதைய கஷ்டத்திற்குப் பின்னாலும் ஒரு மறைமுகமான நன்மை அல்லது அர்த்தம் ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை நாம் ஆழமாக நம்ப வேண்டும்.

​சுருக்கமாகக் கூறின், வாழ்க்கை என்பது நாம் எழுதும் கவிதை அல்ல.

அது ஏற்கனவே செதுக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கலைப்படைப்பு.

இது நமக்குக் கற்பிக்கும் உன்னதத் தத்துவம் இதுதான்.

வாழ்வில் நடக்கும் எதையுமே தற்செயல் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.

நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு வலியும், வேதனையும், ஏமாற்றமும் நம்மை இன்னும் பக்குவப்படுத்தவே வருகின்றன.

இந்தத் தத்துவத்தை நம் மனதில் ஆழமாகப் பதிய வைத்துக் கொண்டால், வாழ்வில் எவ்வளவு பெரிய புயல் அடித்தாலும் நம் மன அமைதியைக் குலைக்க முடியாது.
   
நடப்பவை யாவும் நன்மைக்கே என்ற நேர்மறைச் சிந்தனையோடு, ஒவ்வொரு நொடியையும் விழிப்புணர்வோடு வாழ்வதே உன்னதமான வாழ்க்கையாகும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

விட்டுவிடும் அறிவு: அமைதிக்கான மறைமொழி

விட்டுவிடும் அறிவு: அமைதிக்கான மறைமொழி

மனித வாழ்க்கையில் மிகக் கடினமான கற்றல்களில் ஒன்று “விட்டுவிடுதல்” என்பதாகும். 

நாம் பிடித்துக் கொண்டிருப்பது பொருள்கள் அல்ல.

அது நினைவுகள், உறவுகள், எதிர்பார்ப்புகள், விளக்கங்கள், மற்றும் நிறைவு பெறாத கேள்விகளின் சுமையாகும். 

“ஏன் இப்படி நடந்தது?”, “அவர் ஏன் இப்படிச் செய்தார்?”, “நான் தவறாகப் புரிந்துகொண்டேனா?” போன்ற கேள்விகள் நம்மை உள்ளிருந்து தின்றுகொண்டே இருக்கும். 

ஆனால் சில நேரங்களில் இந்த கேள்விகளுக்கான பதில்கள் கிடைக்காது.

கிடைத்தாலும் அது நமக்குத் தேவையான அமைதியை அளிக்காது. 

அத்தகைய தருணங்களில் எல்லாவற்றையும் அப்படியே விட்டுவிடுவது என்பது ஓர் ஓட்டமல்ல.

அது ஒரு உயர்ந்த அறிவு.

மனிதர்களை விடுவது என்பது அவர்களை வெறுப்பதல்ல. 

அது அவர்கள் நம்முடைய வாழ்க்கைப் பாதையில் தொடர வேண்டியவர்கள் அல்ல என்பதை அமைதியாக ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.

 

ஒவ்வொருவரும் நம் வாழ்க்கையில் ஒரு பாடம் கற்றுக்கொடுக்க வந்தவர்கள். 

சிலர் நமக்கு மகிழ்ச்சி தருவார்கள்.

சிலர் நம்மை உடைத்து, மீண்டும் கட்டியெழுப்ப கற்றுக்கொடுப்பார்கள். 

ஆனால் எல்லோரும் நம் வாழ்க்கையின் இறுதி வரை இருக்க வேண்டியவர்கள் அல்ல.   

      

இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, “ஏன் அவர் போனார்?” என்ற கேள்வி “அவர் போக வேண்டிய நேரம் வந்தது” என்ற புரிதலாக மாறுகிறது.

முடிவுஎன்ற எண்ணம் நம்மை அடிக்கடி துரத்தும். 

ஒரு உறவு முடிந்தால், அதற்கான விளக்கம் வேண்டும் என்று நம்முள் ஓர் அழுத்தம் உருவாகிறது. 

“ஒரு முறை பேசினால் எல்லாம் சரியாகிவிடும்” என்ற நம்பிக்கை நம்மை மீண்டும் மீண்டும் அதே வலிக்குள் தள்ளுகிறது. 

ஆனால் உண்மையில், முடிவு என்பது மற்றவர்களிடமிருந்து கிடைப்பதல்ல.

அது நம்முள் உருவாக வேண்டிய ஒரு முடிவு. 

ஒருவர் விளக்கம் தராமல் சென்றுவிட்டால், அதுவே அவர்களின் பதில். 

அதை ஏற்றுக்கொள்வதே நமக்கு கிடைக்கக்கூடிய மிக நேர்மையான முடிவு ஆகும்.

விளக்கங்களைக் கேட்காமல் இருப்பது என்பது பலவீனம் அல்ல.

    

அது நம் மனநலனை பாதுகாக்கும் ஒரு தீர்மானம். 

ஏனெனில், எல்லா விளக்கங்களும் நமக்கு நியாயமாக இருக்காது. 

சில நேரங்களில் நாம் கேட்கும் பதில்கள் மேலும் குழப்பத்தை மட்டுமே உருவாக்கும். 

ஒருவரின் செயல்களை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் இருக்கலாம்.

ஆனால் அதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று வற்புறுத்திக் கொண்டே இருப்பது நம்மை சோர்வடையச் செய்யும்.

    

வாழ்க்கையில் சில கேள்விகள் பதில் இல்லாமலே இருக்கும் என்பதையும், அது சரிதான் என்பதையும் உணர்வதே உண்மையான அமைதி.

நாம் என்ன சொல்ல வருகிறோம் என்பதை மற்றவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது மனித இயல்பு.

    

ஆனால் ஒவ்வொருவரும் தங்களது அனுபவங்கள், நினைவுகள், மற்றும் மனநிலையின் அடிப்படையில் தான் உலகத்தைப் பார்க்கிறார்கள். 

அதனால் நம் உணர்வுகளை அவர்கள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாதது இயல்பானது.

இதை ஏற்றுக்கொண்டால், நம்முடைய மனதில் உருவாகும் ஏமாற்றம் குறையும்.

புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டுமென்ற ஆசையை விடுவித்து, நம்மை நாமே புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும்போது, வெளிப்புற அங்கீகாரத்தின் தேவையும் குறைந்து விடும்.

பதில்களைத் தேடி அலைவதும் ஒரு வகையான துன்பமே. 

நாம் அடிக்கடி கடந்த காலத்தைத் திரும்பிப் பார்க்கிறோம்.

“என்ன தவறு நடந்தது?” என்று ஆராய்கிறோம். 

ஆனால் அந்த ஆராய்ச்சி நம்மை முன்னேற்றுவதற்குப் பதிலாக, அதே இடத்தில் நின்றுவிடச் செய்கிறது. 

வாழ்க்கை முன்னே செல்ல வேண்டும் என்றால், சில கதவுகளை திறந்தவாறே விட்டுவிட்டு, நாம் அடுத்த பாதையைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும். 

எல்லா கதைகளுக்கும் முழுமையான முடிவு கிடைக்காது.

    

சில கதைகள் பாதியிலேயே நிற்கும். 

ஆனால் அது அந்தக் கதையின் அழகை குறைக்காது.

விட்டுவிடுதல் என்பது மறப்பதல்ல அது நினைவுகளை சுமையில்லாமல் வைத்திருப்பது.

ஒருவர் நமக்கு முக்கியமானவராக இருந்திருந்தால், அவரை முழுமையாக அழிக்க வேண்டியதில்லை. 

ஆனால் அவர் நம்மை வலிக்கச் செய்தால், அந்த வலியைத் தொடர்ந்து சுமந்து செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை.

  

நினைவுகளை அன்போடு வைத்துக்கொண்டு, வலியை மெதுவாக விடுவிப்பதே உண்மையான விடுதலை.

இந்த அணுகுமுறை நமக்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கை பார்வையை அளிக்கிறது. 

நாம் எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதை உணர்கிறோம். 

மற்றவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள், என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை நாம் மாற்ற முடியாது. 

ஆனால் நாம் எப்படி எதிர்வினை செய்கிறோம் என்பதை மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடியும். 

இந்த உணர்வு நம்மை உள்ளிருந்து வலிமையாக்குகிறது.

    

வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை நாம் எதிர்க்காமல், அதை ஏற்றுக்கொண்டு முன்னேற கற்றுக்கொள்கிறோம்.

இறுதியாக, விட்டுவிடுதல் என்பது ஒரு முடிவு அல்ல.

அது ஒரு தொடக்கம். அது நம்மை கடந்த காலத்தின் சங்கிலிகளிலிருந்து விடுவித்து, புதிய வாய்ப்புகளுக்குத் திறக்கிறது. 

மன அமைதி என்பது வெளியிலிருந்து கிடைக்கக்கூடியது அல்ல.

அது நம்முள் உருவாக வேண்டியது. அதற்கான முதல் படி, நம்மை வலிக்கச் செய்யும் அனைத்தையும் மெதுவாக விடுவிப்பதுதான்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்வின் அலைகளும் நிலையான சாட்சியும்

வாழ்வின் அலைகளும் நிலையான சாட்சியும்

​மனித வாழ்க்கை என்பது மாறாத ஒரு நீரோட்டமல்ல.

அது ஏற்ற இறக்கங்கள், இன்ப துன்பங்கள், வெற்றிகள் மற்றும் தோல்விகளால் ஆன ஒரு பெருங்கடல்.

ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் வாழ்நாளில் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் எதிர்பாராத துயரங்களையும், நெஞ்சம் நெகிழும் இன்பங்களையும் சந்திக்கிறான்.
   
ஆனால், இந்த மாற்றங்களுக்கு இடையே நாம் யார், நமது உண்மையான இருப்பு எது என்ற கேள்வி ஆன்மீகத் தேடலின் உச்சக்கட்டமாகும்.

மாறும் பருவ காலங்களைப் போல கடினமான தருணங்கள் தோன்றி மறைகின்றன,

இந்த பருவ காலங்கள் தோன்றும் விழிப்புணர்வாக நீ இருக்கிறாய் என்ற வரிகள், வெறும் தத்துவக் கோட்பாடு மட்டுமல்ல.

இது ஒரு சராசரி மனிதனின் அன்றாட வாழ்வியலுக்கும், அவனது மன அமைதிக்கும் மிக வலுவான அடித்தளமாக அமைகிறது.

​பருவ காலங்களின் சுழற்சியும் மனித உணர்வுகளும் தரும் பாடம் ஆழமானது.

​இயற்கையில் கோடை, மழை, குளிர், வசந்தம் எனப் பருவ காலங்கள் எவ்வாறு ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத் தோன்றி, தங்களது கடமைகளை முடித்துக்கொண்டு நகர்கின்றனவோ, அதேபோல்தான் மனித மனதின் உணர்வுகளும் அமைகின்றன.

ஒரு சராசரி மனிதன் தன் வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் வறுமை, வேலை இழப்பு, உறவுகளில் ஏற்படும் விரிசல் அல்லது உடல்நலக்குறைவு போன்ற கடினமான தருணங்கள் எவையுமே நிரந்தரமானவை அல்ல.
   
அவை அனைத்தும் குளிர்காலத்தின் பனிப்பொழிவைப் போலவோ அல்லது கோடைகாலத்தின் கத்தரி வெயிலைப் போலவோ தற்காலிகமாக வந்து செல்பவை மட்டுமே.

வசந்த காலம் எப்போதும் நீடிப்பதில்லை, அதே சமயம் கடுமையான குளிர்காலமும் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவதில்லை.

இயற்கையின் விதியைத் தன் வாழ்வில் உணரும் ஒரு மனிதன், துன்பம் வரும்போது சோர்ந்துவிடுவதோ, இன்பம் வரும்போது தலைக்கனம் கொள்வதோ இல்லை.
  
உணர்வுகளின் தற்காலிகத் தன்மையை உணர்வதே விழிப்புணர்வின் முதல் படியாகும்.

​விழிப்புணர்வு என்ற ஆன்மீக அடித்தளம் அவசியமானது.

​இந்த வழிகாட்டுதலில் மிக முக்கியமான பகுதி, நம்மைப் பருவ காலங்களாகப் பார்க்காமல், அந்தப் பருவ காலங்கள் தோன்றி மறையும் விழிப்புணர்வாக அல்லது சாட்சியாக நம்மை உணரச் சொல்வதாகும்.

ஒரு சராசரி மனிதன் பொதுவாகத் தன்னைத் தன் உடலாகவும், மனதாகவும், உணர்வுகளாகவும் மட்டுமே அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறான்.

நான் சோகமாக இருக்கிறேன் அல்லது நான் கோபமாக இருக்கிறேன் என்று அவன் கூறும்போது, அவன் அந்தச் சோகத்தோடும் கோபத்தோடும் முழுமையாக ஒன்றிவிடுகிறான்.
   
ஆனால், இந்த ஆன்மீகக் கருத்து நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால், நாம் கோபமோ அல்லது சோகமோ அல்ல, மாறாக கோபமும் சோகமும் நம்முள் வந்து போவதை உணரும் அந்தப் பேரறிவு அல்லது விழிப்புணர்வுதான் நாம் என்பதாகும்.

திரையரங்கில் ஓடும் திரைப்படத்தில் எத்தனையோ காட்சிகள், தீ விபத்துகள், வெள்ளப் பெருக்குகள் தோன்றினாலும், திரையானது எவ்வாறு நனையாமலும் எரியாமலும் அப்படியே இருக்கிறதோ, அதைப்போல நம் வாழ்வின் துயரங்கள் நம் மனதைத் தாக்கினாலும், நம் ஆழத்தில் உள்ள விழிப்புணர்வை எவற்றாலும் பாதிக்க முடியாது.

இந்த புரிதல் மனிதனுக்குள் ஒரு மிகப்பெரிய உளவியல் சுதந்திரத்தைத் தருகிறது.

​அன்றாட வாழ்வில் இதன் நடைமுறைப் பயன்பாடுகள் இம்றியமையாதவை.

​இன்றைய நவீன உலகில், அலுவலக வேலைகள் மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகளால் மனிதர்கள் பெரும் மன அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகிறார்கள்.
   
இந்தக் கடினமான திட்டமும், காலக்கெடுவும் என் வாழ்வில் தற்காலிகமாக வந்த ஒரு பருவ காலம் மட்டுமே, இதைத் தாண்டி நான் நிலையான விழிப்புணர்வாக இருக்கிறேன் என்று ஒருவன் நினைக்கும் போது அவனது பதற்றம் பாதியாகக் குறைகிறது.
   
அவன் சூழ்நிலைகளைக் கண்டு பயப்படாமல், அவற்றைக் கடந்து செல்லும் முதிர்ச்சியைப் பெறுகிறான்.

இது குடும்பத்திலோ அல்லது நட்பு வட்டாரத்திலோ ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகளைக் கையாள்வதற்கும் பெரிதும் உதவுகிறது.

மற்றவர்கள் மீது கோபம் வரும்போதோ அல்லது அவர்கள் நம்மைப் புண்படுத்தும்போதோ, அந்த உணர்ச்சிகளின் அலைகளில் அடித்துச் செல்லப்படாமல், ஒரு சாட்சியாக நின்று கவனிக்க இந்த விழிப்புணர்வு வழிவகுக்கிறது.
   
இது உடனடி எதிர்வினைகளைத் தடுத்து, நிதானமான முடிவுகளை எடுக்க வைக்கிறது.

​மேலும், வியாபாரத்தில் நஷ்டம், தேர்வில் தோல்வி அல்லது நேர்காணலில் நிராகரிப்பு போன்ற தருணங்களில் மனிதன் தற்கொலை எண்ணம் வரை செல்வதற்குக் காரணம், அவன் அந்தத் தோல்வியையே தன் அடையாளமாக மாற்றிக் கொள்வதுதான்.

ஆனால், தோல்வி என்பது கடந்து போகும் ஒரு மேகம், நான் என்றும் ஒளிரும் சூரியன் என்ற விழிப்புணர்வு அவனுக்குள் இருக்கும்போது, அவன் மீண்டும் எழுந்து நிற்கும் துணிச்சலைப் பெறுகிறான்.

இந்த தத்துவம் அவனுக்கு இக்கட்டான சூழ்நிலைகளிலும் தளராத மன உறுதியை வழங்குகிறது.

சாட்சி பாவமும் அமைதியான வாழ்வும் ஒவ்வொருவருக்கும் தேவை.

​சுருக்கமாகக் கூறின், இந்த உன்னதமான ஆன்மீகக் கருத்து, மனிதனைத் தன் வாழ்வின் துயரங்களை உற்றுநோக்கும் ஒரு சாட்சியாக மாற்றுகிறது.

எப்போது ஒரு சராசரி மனிதன் தன் வாழ்வில் நடக்கும் இன்ப துன்பங்களை, தன் மீது படியாத பருவ காலங்களாகப் பார்க்கத் தொடங்குகிறானோ, அப்போதே அவன் புயலின் மையத்தில் இருக்கும் அமைதியைக் கண்டடைகிறான்.

மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொண்டு, மாறாத விழிப்புணர்வில் நிலைத்திருப்பதே உண்மையான விவேகமாகும்.

சூழ்நிலைகள் எவ்வாறாக இருந்தாலும், அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட விழிப்புணர்வாகத் தான் இருக்கிறோம் என்ற இந்த உன்னதப் புரிதல், ஒவ்வொரு மனிதனின் வாழ்விலும் சகிப்புத்தன்மை, அமைதி, மற்றும் எல்லையற்ற பேரானந்தத்திற்கான அடித்தளமாக அமைகிறது என்பதில் ஐயமில்லை.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

எல்லாம் இருந்தும் எதுவும் இல்லை

எல்லாம் என்னுடையதே என்ற எண்ணத்துடன் மனிதன் தனது வாழ்க்கைப் பயணத்தை ஆரம்பிக்கிறான். 

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே “இது என் வீடு, இது என் பொருள், இது என் மக்கள்” என்ற உரிமை உணர்வு அவனுள் மெதுவாக வளரத் தொடங்குகிறது. 

இந்த உணர்வு ஒரு அளவிற்கு அவசியமானதே. 

அது மனிதனை முயற்சிக்கவும், முன்னேறவும் தூண்டுகிறது.

   

ஆனால் அதே நேரத்தில், இந்த “என்னுடையது” என்ற பற்றுதலே பின்னர் அவனுக்கு பல துன்பங்களுக்கும் காரணமாகிறது.

வாழ்க்கை ஒரு நீண்ட பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் சந்திப்பது எல்லாமே நிலையானவை அல்ல.

    

நம்முடையது என்று நினைத்த பல விஷயங்கள் காலத்தின் ஓட்டத்தில் மாறிவிடுகின்றன. 

சிறுவயதில் மிகவும் விரும்பிய பொருட்கள் கூட இன்று எவ்வித மதிப்பும் இல்லாததாக தோன்றும்.

    

நமக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்கள் கூட சில சூழ்நிலைகளால் நம்மை விட்டு விலகிச் செல்லக்கூடும். 

இதை உணராமல் “எல்லாம் என்னுடையதே” என்று பிடிவாதமாகப் பற்றிக்கொள்வதே மனிதனின் துன்பத்திற்கு அடிப்படை காரணம்.

வாழ்க்கையில் ஏற்றங்களும் இறக்கங்களும் தவிர்க்க முடியாதவை. 

சில நேரங்களில் நாம் மிகுந்த சந்தோஷத்தில் இருப்போம்.

    

மற்றொரு நேரத்தில் அதே அளவுக்கு துக்கத்திலும் விழுந்துவிடுவோம். 

வெற்றி கிடைக்கும் போது உலகமே நமக்குச் சொந்தம் போல தோன்றும். 

தோல்வி வரும் போது எதுவும் நமக்கில்லை என்ற உணர்வு உருவாகும். 

இந்த மாற்றங்கள் எல்லாம் வாழ்க்கையின் இயல்பான ஓட்டம்.

    

இதை புரிந்து கொண்டால், எந்த நிலையிலும் நாம் சமநிலையுடன் இருக்க முடியும்.

எதிர்பார்ப்புகள் மனித வாழ்க்கையின் முக்கிய அங்கம்.

    

ஆனால் அளவுக்கு அதிகமான எதிர்பார்ப்புகள் ஏமாற்றங்களை உருவாக்கும். 

நாம் ஒருவரிடம் அதிகமாக எதிர்பார்க்கும்போது, அது நிறைவேறாதபோது மனம் உடைந்து போகிறது. 

உண்மையில், நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியாத விஷயங்களில் எதிர்பார்ப்பு வைத்துக் கொள்வதே தவறு. 

நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்து, அதன் பலனை அமைதியாக ஏற்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

இதுவே மன அமைதிக்கான முக்கிய வழி.

இன்பமும் துன்பமும் வாழ்க்கையின் இரு பக்கங்கள்.

    

ஒன்று இல்லாமல் மற்றொன்று இல்லை. இன்பத்தை மட்டும் விரும்பி, துன்பத்தைத் தவிர்க்க முயற்சிப்பது இயலாதது. 

மழை இல்லாமல் விளைச்சல் கிடைக்காததுபோல், துன்பம் இல்லாமல் மனிதன் வளர்ச்சி அடைய முடியாது. 

துன்பங்கள் நம்மை பலப்படுத்துகின்றன.

    

அனுபவங்களை கற்றுக்கொடுக்கின்றன.

    

வாழ்க்கையின் உண்மையை உணர்த்துகின்றன. 

அதனால் துன்பத்தை எதிரியாக பார்க்காமல், அது ஒரு ஆசிரியர் எனக் கருதி அணுக வேண்டும்.

வாழ்க்கையில் நடக்கும் பல நிகழ்வுகள் தோன்றி மறையும் மாயைகளைப் போன்றவை. 

நாம் மிகவும் முக்கியமானதாக கருதும் விஷயங்களும் சில காலத்திற்குப் பிறகு அர்த்தமற்றதாகிவிடுகின்றன.

    

இன்று நாம் கவலைப்படும் விஷயத்தை, சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நினைத்துப் பார்த்தால், அது மிகச் சிறியதாகத் தோன்றும்.

    

இதுவே வாழ்க்கையின் மாயை.

    

இதை புரிந்துகொண்டால், நாம் தேவையற்ற கவலைகளில் இருந்து தப்பிக்க முடியும்.

“எதுவும் நம்முடையது இல்லை” என்ற உண்மை வாழ்க்கையின் இறுதியில் நமக்கு தெளிவாகிறது.

    

நாம் சேர்த்த செல்வம், புகழ், உறவுகள் எதையும் நம்முடன் எடுத்துச் செல்ல முடியாது. 

இது ஒரு கடுமையான உண்மை என்றாலும், அதே நேரத்தில் இது மிகவும் விடுதலையை தரும் உண்மையாகும். 

ஏனெனில், எதுவும் நம்முடையது இல்லை என்றால், இழப்புகளுக்காக அதிகமாக கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.

    

நாம் அனுபவிப்பது எல்லாம் தற்காலிகம் என்பதைக் கவனத்தில் வைத்தால், வாழ்க்கையை இலகுவாக வாழ முடியும்.

இந்த உண்மைகளை புரிந்துகொள்வது வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடியது. 

பற்றுகளை குறைத்து, நன்றி உணர்வுடன் வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். 

நமக்குக் கிடைத்துள்ளதை மதித்து, அதைப் பயன்படுத்தி நல்ல செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.

    

பிறருக்கு உதவுவது, நல்ல உறவுகளை பேணுவது, மன அமைதியை காக்கும் வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுவது இவை எல்லாம் வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றும்.

முடிவில், வாழ்க்கை என்பது பிடித்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒன்றல்ல.

அனுபவித்து விட வேண்டிய ஒரு பயணம். 

“எல்லாம் என்னுடையதே” என்ற அகந்தையை விட்டு, “எதுவும் நிரந்தரம் அல்ல” என்ற ஞானத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், வாழ்க்கை மிகவும் எளிமையாகவும், அமைதியாகவும் மாறும்.

    

ஏற்றங்களும் இறக்கங்களும் நடுவே சமநிலையை காத்து, இன்ப துன்பங்களை சமமாக ஏற்று, பற்றில்லாத மனதுடன் வாழ்வதே உண்மையான சந்தோஷ வாழ்க்கை.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

கடந்த காலத்தின் சுமை மற்றும் எதிர்காலத்தின் பயம்

கடந்த காலத்தின் சுமை மற்றும் எதிர்காலத்தின் பயம்

​மனித துயரங்கள் அனைத்திற்கும் மிக முக்கிய காரணம் மனம் ஒரே இடத்தில் நில்லாமல் காலப்பயணம் செய்வதுதான்.

கடந்த காலம் என்பது ஏற்கனவே எழுதப்பட்டு முடிந்த ஒரு புத்தகம்.
  
அதில் திருத்தங்கள் செய்ய நமக்கு எந்த அதிகாரமும் இல்லை.

கடந்த கால தவறுகளை நினைத்து வருந்துவதும், இழந்த வாய்ப்புகளை எண்ணி ஏங்குவதும் ஓடுகிற ரயிலில் நம் தலைச் சுமையையும் சுமந்து கொண்டு பயணிப்பதற்கு ஒப்பானது.

​மறுபுறம், எதிர்காலம் என்பது இன்னும் பிறக்காத ஒரு கவிதை.
   
அது முற்றிலும் கற்பனையானது.
  
வராத ஒரு நாளைப் பற்றிய பயமும், திட்டமிடல்களும் நம்முடைய இன்றைய அமைதியை முற்றிலுமாக சிதைத்துவிடுகின்றன.

எதிர்காலத்தைப் பற்றிய சிந்தனை தேவைதான், ஆனால் அது பயமாகவோ அல்லது கவலையாகவோ மாறும் போது, அது நம் நிகழ்காலத்தின் அழகைக் கொன்றுவிடுகிறது.

கடந்த காலத்தின் பின்னோக்கிய இழுவைக்கும், எதிர்காலத்தின் முன்னோக்கிய தள்ளுவைக்கும் இடையில் சிக்கி, மனிதன் தன் கைகளில் இருக்கும் 'இன்றைய' நாளைத் தொலைத்துவிடுகிறான்.
​
"வாழ்க்கை இதயத் துடிப்பைப் போன்றது".

நமது இதயம் முந்தைய நொடி அடித்த துடிப்பை நினைத்து பெருமை கொள்வதோ அல்லது அடுத்த நொடி அடிக்க வேண்டிய துடிப்பை எண்ணி பதற்றமடைவதோ இல்லை.

அது அந்தந்த நொடியில் துடித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.
   
அதேபோல், நமது சுவாசமும், கண் இமைப்பும் கூட அந்தந்த கணத்தின் தேவையை மட்டுமே பூர்த்தி செய்கின்றன.

​இயற்கையின் இந்த அற்புதம் நமக்கு ஒரு மாபெரும் பாடத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நீண்ட நதியல்ல, அது துளித்துளியாக விழும் மழைத்துளிகளைப் போன்றது.

ஒவ்வொரு துளியும் ஒரு கணம். அந்த கணத்தில் நாம் முழுமையாக வாழும் போதுதான் வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாக மாறுகிறது.

நாம் உண்ணும் உணவு, நாம் கேட்கும் இசை, நாம் பேசும் நபர் என அனைத்திலும் நமது முழு கவனமும் இருக்கும்போது, அங்கே மன அழுத்தம் இருப்பதில்லை.
    
அங்கு அமைதியும் ஆனந்தமும் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.

​நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது என்பது ஏதோ ஒரு தத்துவக் கோட்பாடு அல்ல.

அது ஒரு கலை, ஒரு பயிற்சி.
    
இன்றைய நவீன உலகம் இதனை 'விழிப்புணர்வுடன் வாழ்தல்' என்று அழைக்கிறது.
    
நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் நமது உடல், மனம் மற்றும் ஆன்மா மூன்றும் ஒரே புள்ளியில் இணைய வேண்டும்.

​செயல்களில் முழுமை
நாம் ஒரு கோப்பை தேநீர் அருந்தினால், அதன் சுவை, வெப்பம் மற்றும் வாசனை அனைத்தையும் முழுமையாக உணர வேண்டும்.

​உறவுகளில் ஆழம்
நம் முன்னால் இருக்கும் மனிதர்களுடன் பேசும்போது, கைப்பேசியையோ அல்லது வேறு சிந்தனைகளையோ தவிர்த்து, அவர்களின் வார்த்தைகளுக்கு முழுமையாகச் செவிசாய்க்க வேண்டும்.

​மன அமைதி
கணம் கணமாக வாழப் பழகும்போது, மனம் தன் அலைபாயும் தன்மையை இழந்து, ஆழமான அமைதியை அடைகிறது.

​இவ்வாறு வாழும்போது, ஒவ்வொரு சிறிய விஷயமும் நமக்குள்ளே ஒரு பேரானந்தத்தை ஏற்படுத்தும்.
   
வாழ்க்கை என்பது பெரிய இலக்குகளை அடைவதில் மட்டும் இல்லை, அன்றாட வாழ்க்கையின் சிறிய கணங்களை ரசிப்பதிலும் இருக்கிறது என்பதை நாம் உணர்வோம்.

​"இந்த தற்போதைய தருணம் மட்டுமே உண்மையானது. அதை தழுவிக்கொள்ளுங்கள்."
   
தழுவிக்கொள்ளுதல் என்பது ஏற்பதைக் குறிக்கிறது.

இந்த நொடியில் நம் வாழ்வில் என்ன இருக்கிறதோ, அதை அப்படியே எந்தவித நிபந்தனையுமின்றி ஏற்றுக்கொள்வதே விவேகம்.

அது மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் அதைக் கொண்டாடுங்கள்.

அது துயரமாகவோ அல்லது சவாலாகவோ இருந்தால், அதிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

​சூழ்நிலைகளை எதிர்த்துப் போராடுவதை விடுத்து, அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கும்போது மனப் போராட்டம் முடிவுக்கு வருகிறது.

இந்த நொடியில் நம்மிடம் இருக்கும் ஆரோக்கியம், நம்மைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்கள், நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் வாய்ப்புகள் என அனைத்திற்கும் நன்றி உணர்வோடு இருக்க வேண்டும்.

இந்த நன்றி உணர்வே நிகழ்காலத்தைத் தழுவுவதற்கான முதல் படியாகும்.

​நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது சோம்பேறித்தனமாக இருப்பதைக் குறிக்காது.

மாறாக, இந்த நொடியில் உங்களால் எவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்பட முடியுமோ, அவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்படுவதைக் குறிக்கும்.

உங்கள் முழு திறமையையும், கவனத்தையும் தற்போதைய செயலில் முதலீடு செய்யும் போதுதான், அதன் விளைவு மிகச் சிறந்ததாக இருக்கும்.

​ஒரு சிறந்த நிகழ்காலமே ஒரு உன்னதமான எதிர்காலத்தை உருவாக்குகிறது.

இன்று நாம் விதைக்கும் விதைகளே நாளை மரமாகிப் பலன் தரும்.

எனவே, எதிர்காலம் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புபவர்கள், தங்களின் இன்றைய நாளை மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்

"நாளைசெய்து கொள்ளலாம்" என்ற எண்ணமே மனிதனின் மிகப்பெரிய எதிரி.

இந்த நொடி மட்டுமே நம் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

செய்ய வேண்டிய நல்ல காரியங்களையும், கடமைகளையும் உடனுக்குடன் இந்த கணத்திலேயே செய்து முடிப்பதே வாழ்வை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதாகும்.

​சுருக்கமாகக் கூறின், வாழ்க்கை என்பது நீண்ட தூர ஓட்டப்பந்தயமல்ல.

அது நாம் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடியிலும் இருக்கும் விழிப்புணர்வு.

நேற்று என்பது உடைந்த பானை, நாளை என்பது இன்னும் வனையப்படாத களிமண், இன்று மட்டுமே நம் கையில் இருக்கும் பொன்னான பாத்திரம்.

​எனவே, கடந்த காலத்தின் குற்ற உணர்ச்சிகளையும், எதிர்காலத்தின் வீண் கவலைகளையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, இந்த நொடியை முழுமையாகக் கொண்டாடுவோம்.
   
ஒவ்வொரு மூச்சையும், ஒவ்வொரு கண் இமைப்பையும் விழிப்புணர்வுடன் கவனித்து வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுவோம்.

இந்த தருணமே எல்லாம்; இதை விடச் சிறந்த கொடை வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கின்ற உண்மை

இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கின்ற உண்மை என்ற கருத்து முதலில் கேட்கும்போது ஒரு முரண்பாடாகத் தோன்றலாம். 

“இல்லாதது” என்றால் அது வெறுமை, மறைவு, அல்லது அற்ற நிலை என்று நாம் பொதுவாக எண்ணுகிறோம். 

ஆனால் அந்த “இல்லாமையின்” உள்ளே “உண்மை” இருக்கிறது என்று சொல்வது, மனித வாழ்வின் ஆழமான அனுபவங்களைத் தொடும் ஒரு தத்துவமான சிந்தனையாக மாறுகிறது. 

இந்த எண்ணம் மதங்களைக் கடந்து, மனித மனத்தின் உள்ளார்ந்த அமைதியை நோக்கி வழிநடத்தும் ஆன்மீகப் பாதையை வெளிப்படுத்துகிறது. 

நாம் தினசரி வாழ்வில் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள், ஆசைகள், பயங்கள் ஆகியவற்றின் பின்னால் இருக்கும் உண்மையை புரிந்துகொள்ள இது ஒரு திறவுகோலாக அமைகிறது.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கை பெரும்பாலும் வெளிப்புற நிகழ்வுகளால் நிரம்பியதாக இருக்கும். 

வேலை, உறவுகள், பொருளாதாரம், எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவை வாழ்வின் ஓட்டத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. 

ஆனால் இந்த வெளிப்புற நிகழ்வுகள் அனைத்தும் மாறுபடும், நிலையற்றவை. 

இவை எல்லாம் ஒரு “இல்லாமை” என்ற நிலையை நோக்கிச் செல்லும் என்பதே உண்மை.

    

உதாரணமாக, நாம் இன்று பெரிதாக நினைக்கும் ஒரு பிரச்சனை, சில காலத்திற்கு பிறகு அர்த்தமற்றதாக மாறிவிடுகிறது.

    

அதேபோல், நாம் அடைய விரும்பும் பல விஷயங்கள் அடைந்த பிறகு கூட உள்ளார்ந்த திருப்தியை அளிக்காது. 

இதனால் வெளிப்புறத்தில் நாம் காண்பவை எல்லாம் நிலையான உண்மை அல்ல என்பதை உணர முடிகிறது.

இங்கே தான் “இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கும் உண்மை” என்ற கருத்து முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. 

நாம் பற்றிக்கொண்டு இருக்கும் விஷயங்கள் அனைத்தும் ஒருநாள் மறைந்து போகும். 

அந்த மறையும் தன்மையிலேயே உண்மை இருக்கிறது. 

அதாவது, எதுவும் நிரந்தரம் அல்ல என்பது ஒரு உண்மை. 

இந்த உண்மையை உணரும்போது, மனிதன் தனது பற்றுகளை மெதுவாக விட ஆரம்பிக்கிறான்.

    

அவன் மனம் மென்மையாகி, வாழ்க்கையின் ஓட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறனை பெறுகிறது. 

இந்த ஏற்றுக்கொள்ளுதல் தான் அமைதியின் ஆரம்பம்.

மதங்களைப் பொருத்தவரை, பல்வேறு வழிகளில் இந்த கருத்து சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

சிலர் அதை “மாயை” என்று கூறுகிறார்கள்; சிலர் “சூன்யம்” என்று கூறுகிறார்கள்.

மற்றவர்கள் “அனித்யம்” என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். 

ஆனால் இவை அனைத்தும் ஒரே உண்மையை நோக்கி செல்கின்றன.

நாம் காண்பதும் அனுபவிப்பதும் நிரந்தரமல்ல. 

இந்த உண்மையை அறிவது, மனிதனை வெளிப்புற பற்றுகளிலிருந்து விடுவித்து, உள்ளார்ந்த அமைதியை நோக்கி அழைக்கிறது. 

இது எந்த ஒரு மதத்திற்கும் மட்டும் சொந்தமானது அல்ல.

இது மனிதனின் உள்ளார்ந்த அனுபவமாகும்.

ஒரு சாதாரண வாழ்வில் இந்த தத்துவத்தை எப்படிப் பயன்படுத்தலாம்? 

முதலில், நாம் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் நிரந்தரமானதாகக் கருதாமல் இருக்க வேண்டும். 

ஒரு சந்தோஷமான தருணம் வந்தால், அதை பிடித்துக் கொள்ள முயலாமல் அனுபவித்து விட வேண்டும். 

அதேபோல், ஒரு துக்கமான அனுபவம் வந்தால், அது என்றும் நீடிக்காது என்று புரிந்துகொண்டு அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

    

இந்த அணுகுமுறை, மன அழுத்தத்தை குறைத்து, வாழ்க்கையை இலகுவாக மாற்றுகிறது.

மேலும், “இல்லாமை” என்ற கருத்து வெறுமையை குறிக்கவில்லை.

 

அது ஒரு திறந்த இடத்தை குறிக்கிறது. 

அந்த இடத்தில் தான் புதிய சிந்தனைகள், உணர்வுகள், அனுபவங்கள் உருவாகின்றன.

    

நாம் மனதை நிரப்பிக் கொண்டே இருந்தால், புதியதை ஏற்க இடமில்லை. ஆனால் மனதை சற்றே காலியாக வைத்தால், அதில் அமைதி குடிகொள்ளும். 

இந்த அமைதி தான் உண்மையான ஆன்மீக அனுபவமாகும். 

இது வெளிப்புற சடங்குகள் அல்லது குறிப்பிட்ட நம்பிக்கைகள் இல்லாமலேயே அனுபவிக்கக்கூடியது.

உதாரணமாக, ஒருவர் தினமும் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக உட்கார்ந்து, தனது சுவாசத்தை கவனித்தால், அவர் மனதில் ஓடும் எண்ணங்கள் மெதுவாக குறையும்.

    

அந்த இடைவெளியில், எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணமும் இல்லாத ஒரு நிலை தோன்றும். அந்த “இல்லாமை” நிலை தான் உண்மையை உணரக்கூடிய தருணமாக மாறுகிறது. 

அப்போது மனிதன் தனது இருப்பை, எந்த அடையாளங்களும் இல்லாமல் உணர்கிறான். 

அது ஒரு ஆழமான அமைதியையும் நிறைவையும் தருகிறது.

இந்த அணுகுமுறை வாழ்க்கையின் அனைத்து பகுதிகளிலும் பயன்படுத்தப்படலாம். 

உறவுகளில், நாம் மற்றவர்களை கட்டுப்படுத்த முயல்வதை விட, அவர்களை அவர்கள் போலவே ஏற்றுக்கொள்ள கற்றுக்கொள்வோம். 

இதனால் உறவுகள் சீராகும்.

  

வேலைப்பாடுகளில், முடிவுகளை பற்றிக் கவலைப்படாமல், செயலில் முழுமையாக ஈடுபட முடியும்.

    

இதனால் உள் அழுத்தம் குறையும்.

    

இவ்வாறு, “இல்லாத ஒன்றுக்குள் இருக்கும் உண்மை” என்ற புரிதல், வாழ்க்கையை எளிமையாகவும் அமைதியாகவும் மாற்றுகிறது.

இந்த தத்துவம் மனிதனை ஒரு புதிய பார்வைக்கு அழைக்கிறது.

    

நாம் எதை பற்றிக் கொள்கிறோமோ, அது அனைத்தும் நிலையற்றது என்பதை உணரும்போது, நம் மனம் சுதந்திரமாகிறது. 

அந்த சுதந்திரம் தான் உண்மையான ஆன்மீக நிலை. 

அது எந்த மதத்திற்கும் உட்பட்டது அல்ல.

அது மனிதனின் இயல்பான நிலை.

    

அந்த நிலையை அடைவதற்கான வழி, “இல்லாமை”யை புரிந்துகொள்வதிலேயே உள்ளது.

   

அந்த இல்லாமையின் உள்ளே தான் உண்மை அமைதியாக காத்திருக்கிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

இருள் விலக ஒரு துளி வெளிச்சம்

இருள் விலக ஒரு துளி வெளிச்சம்

​மனித வாழ்க்கை என்பது இன்பமும் துன்பமும், வெற்றியும் தோல்வியும், நம்பிக்கையும் ஏமாற்றமும் கலந்த ஒரு நெடும் பயணம்.
   
இப்பயணத்தில் நாம் சந்திக்கும் சவால்களையும், தடைகளையும் 'இருள்' என்றும், அவற்றை எதிர்கொள்ள நமக்குத் தேவைப்படும் வழிகாட்டுதலையும், அக வலிமையையும் 'வெளிச்சம்' என்றும் உருவகப்படுத்தலாம்.
    
" இருளை அகற்ற அலங்கார விளக்குகள் தேவையில்லை ஒரு துளி வெளிச்சம் போதும் " என்ற வரிகள், மிக எளிய சொற்களில் ஆழமான வாழ்வியல் தத்துவத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.
   
ஆடம்பரங்களும், வெளிப்பகட்டுகளும் நிறைந்த இந்த நவீன உலகில், அர்த்தமுள்ள ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு உண்மையான தேவை என்ன ? என்

​இன்றைய காலகட்டத்தில் மனிதர்கள் தங்களின் மகிழ்ச்சியையும், வாழ்வின் வெற்றியையும் வெளிப்புறக் காரணிகளை வைத்தே தீர்மானிக்கிறார்கள்.
   
அடுக்ககங்கள், ஆடம்பர வாகனங்கள், விலையுயர்ந்த உடைகள், சமூக ஊடகங்களில் கிடைக்கும் தற்காலிகப் பாராட்டுகள் போன்ற 'அலங்கார விளக்குகளை' தேடி மனிதன் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான்.

ஆனால், இத்தகைய வெற்று ஆடம்பரங்கள் மனிதனின் அகத்தில் இருக்கும் அறியாமை, பேராசை, பொறாமை, மன அழுத்தம் போன்ற இருளை அகற்றுவதில்லை.

​எத்தனையோ கோடீஸ்வரர்களும், புகழின் உச்சியில் இருப்பவர்களும் மன அமைதியின்றி தவிப்பதைக் காண்கிறோம்.

இதற்குக் காரணம், அவர்கள் தங்களைச் சுற்றிப் பல வண்ண அலங்கார விளக்குகளை ஏற்றி வைத்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால், அவர்களின் உள்ளே உண்மையான ஒளியில்லை.
  
வெளிப்பகட்டு என்பது தற்காலிகக் கண்மூடித்தனத்தை மட்டுமே தருமே தவிர, வாழ்வின் உண்மையான அர்த்தத்தைக் காட்டாது.

​ஒரு பெரிய இருண்ட அறையை வெளிச்சமாக்க ஒட்டுமொத்த சூரியனும் அந்த அறைக்குள் வர வேண்டியதில்லை.

ஒரே ஒரு சிறிய மெழுகுவர்த்தியின் சுடர் போதும்,

அந்த ஒட்டுமொத்த இருளையும் விரட்டியடிக்க. அதேபோல, நம் வாழ்வில் ஏற்படும் குழப்பங்களையும், துன்பங்களையும் போக்கப் பிரம்மாண்டமான மாற்றங்கள் தேவையில்லை.

​வாழ்வில் 'ஒரு துளி வெளிச்சம்' என்பது பல வடிவங்களில் வரலாம்.

எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று சோர்ந்து விழும் தருணத்தில், "என்னால் முடியும், நாளை விடியும்" என்று மனதிற்குள் தோன்றும் ஒரு துளி நம்பிக்கை.

அறியாமை என்னும் இருளில் தடுமாறும்போது, சரியான பாதையைக் காட்டும் ஒரு நல்ல புத்தகத்தின் வரி அல்லது ஒரு சான்றோரின் அறிவுரை.

தனிமையில் வாடும்போது, "நான் இருக்கிறேன்" என்று ஆறுதலாகத் தோள் தொடும் ஒரு நல்ல இதயத்தின் அன்பு.

இல்லாதவற்றை நினைத்துப் புலம்பாமல், இருப்பதை எண்ணி மகிழும் நேர்மறைச் சிந்தனை.

​இந்த ஒரு துளி வெளிச்சம் நம் மனதிற்குள் நுழைந்துவிட்டால், அது அறியாமை, அச்சம், கவலை போன்ற அனைத்து இருள்களையும் அகற்றி, வாழ வேண்டும் என்ற பெருவிருப்பத்தை உண்டாக்கிவிடுகிறது.

​அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை என்பது பிறரைக் கவர்வதற்காக வாழ்வது அல்ல.

நமக்கான நிம்மதியோடும், பிறருக்குப் பயனுள்ளதாகவும் வாழ்வதே ஆகும்.

கானல் நீர் போன்ற அலங்கார விளக்குகளைத் தேடுவதை விடுத்து, அர்த்தமிகு வாழ்வை அமைத்துக் கொள்ள நாம் பின்வரும் 'துளி வெளிச்சங்களை' நம்முள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

அக அமைதியும் தெளிவும்

​ஆடம்பரமான வாழ்க்கைச் சூழல் இல்லாவிட்டாலும், எளிய நல்வாழ்விலும், தெளிவான சிந்தனையிலும் மன அமைதி சாத்தியமாகும். தேவைகளைக் குறைத்துக் கொண்டு, பேராசைகளைத் தவிர்த்து வாழக் கற்றுக்கொள்ளும் போது, அக இருள் தானாகவே விலகுகிறது.

​வழிகாட்டும் ஒரு நற்சிந்தனை

​வாழ்க்கையில் பலப் பல குழப்பங்கள் வரும்போது, "நேர்மை", "வாய்மை", அல்லது "உழைப்பு" போன்ற ஏதேனும் ஒரு நன்னெறியைக் கொள்கையாகக் கொண்டு, அந்த ஒற்றை ஒளியின் பாதையில் பயணித்தால், வாழ்க்கை தடம் மாறாமல் நேர்த்தியாக அமையும்.
  
காந்தியடிகளின் வாழ்வில் 'உண்மை' என்ற ஒற்றை ஒளியே அவரை மகாத்மாவாக மாற்றியது.

பிறர் துயர் துடைக்கும் சிறு உதவி

​நாம் வாழும் இந்தச் சமூகத்தில் வறுமை, பசி, அறியாமை போன்ற இருளில் மூழ்கிக்கிடக்கும் மனிதர்கள் பலர் உள்ளனர். அவர்களை மீட்டெடுக்க நாம் உலகப் புகழ்பெற்ற வள்ளலாக மாற வேண்டிய அவசியமில்லை.
    
பசியோடு இருக்கும் ஒருவருக்குத் தரும் ஒருவேளை உணவு, தவிக்கும் ஒருவருக்குச் சொல்லும் ஆறுதல் வார்த்தை, ஒரு குழந்தைக்குக் கற்றுத்தரும் கல்வி என நாம் செய்யும் சிறிய உதவிகூட (ஒரு துளி வெளிச்சம்) அவர்களின் வாழ்வின் இருளைப் போக்கிவிடும்.
   
பிறர் வாழ்வில் நாம் ஏற்றும் அந்த ஒளி, நம் வாழ்வையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றும்.

​"இருட்டைக் குறை கூறுவதை விட, ஒரு மெழுகுவர்த்தியை ஏற்றுவது மேல்" என்பார்கள்.

நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகம் சுயநலத்தாலும், போட்டிகளாலும் இருண்டு கிடப்பதாக நாம் வருந்தத் தேவையில்லை.

நமக்குப் புறத்தே இருக்கும் ஆடம்பர விளக்குகளின் போலி வெளிச்சத்தைச் சார்ந்து வாழாமல், நம் அகத்தில் அன்பு, கருணை, நேர்மை, நம்பிக்கை போன்ற நற்குணங்கள் என்னும் ஒரு துளி வெளிச்சத்தை ஏற்றி வைக்க வேண்டும்.

​அந்தச் சிறு வெளிச்சமே நம்மைச் சரியான பாதையில் வழிநடத்தும்.
   
நம் வாழ்வின் துன்ப இருளை விரட்டும். ஆடம்பரங்கள் இல்லாவிட்டாலும், எளிய நற்பண்புகளோடு வாழும் ஒற்றை ஒளிரும் வாழ்வே, இவ்வுலகில் மிகவும் அர்த்தமுள்ளதும் அழகானதுமாகும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

ஆன்மீக அலைகளின் நுரை

ஆன்மீகம் என்ற சொல்லை கேட்டவுடன் பலருக்கும் முதலில் நினைவிற்கு வருவது மதச் சடங்குகள், கோயில் வழிபாடு, நெற்றியில் விபூதி அல்லது குங்குமம் அணிதல், இறைவனின் நாமத்தை ஜபித்தல் போன்ற வெளிப்படையான செயல்கள்தான்.

    

இவை அனைத்தும் ஆன்மீகத்தின் ஒரு பகுதி என்பது உண்மை.

    

ஆனால், ஆன்மீகம் இதற்குள் மட்டுப்பட்ட ஒன்றல்ல. 

அது மனிதனின் உள்ளார்ந்த வாழ்க்கை முறையையும், மனதின் தூய்மையையும், செயல்களின் நேர்மையையும் குறிக்கும் ஒரு ஆழமான நிலை. 

வெளிப்படையாக நாம் எதைச் செய்கிறோம் என்பதற்கும் மேலாக, உள்ளுக்குள் நாம் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதுதான் உண்மையான ஆன்மீகத்தின் அளவுகோல்.

ஒரு மனிதன் தினமும் கோயிலுக்கு சென்று வழிபாடு செய்தாலும், அவன் மனதில் பொறாமை, கோபம், சுயநலம் போன்ற தீய எண்ணங்கள் நிரம்பியிருந்தால், அந்த வழிபாட்டின் அர்த்தம் குறைந்து விடுகிறது. 

அதே சமயம், ஒரு சாதாரண மனிதன் எந்த வெளிப்படையான மதச் சடங்குகளிலும் ஈடுபடாமல் இருந்தாலும், அவன் மனம் தூய்மையாகவும், பிறருக்கு தீங்கு செய்யாமல் வாழ்வதற்கான முயற்சியுடனும் இருந்தால், அது ஒரு உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையாகக் கருதப்பட வேண்டும். 

ஆன்மீகம் என்பது வெளியில் காட்டிக்கொள்வதற்கான ஒன்றல்ல.

    

அது உள்ளத்தில் உணரப்பட வேண்டிய ஒன்று.

இன்றைய சமுதாயத்தில், பலர் தங்களின் நல்ல செயல்களை வெளிப்படுத்தும் நோக்கில் செய்கிறார்கள். 

உதவி செய்வது ஒரு நல்ல செயலாக இருந்தாலும், அதை மற்றவர்கள் பார்ப்பதற்காக, பாராட்டைப் பெறுவதற்காகச் செய்வது அதன் உண்மையான மதிப்பை குறைக்கிறது. 

உதவி என்பது அமைதியாகவும், எதிர்பார்ப்பில்லாமலும் செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. 

உண்மையான ஆன்மீகம், ஒருவர் தனியாக இருந்தாலும் கூட நல்லதைச் செய்யத் தூண்டும். யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும் நேர்மையாக இருப்பதே ஆன்மீகத்தின் உண்மையான வெளிப்பாடு.

ஒரு சாதாரண மனிதனின் தினசரி வாழ்க்கையை எடுத்துக் கொண்டால், அவன் குடும்ப பொறுப்புகள், வேலை, சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றில் சிக்கித் தவிக்கிறான். 

இத்தகைய சூழலில் ஆன்மீகத்தை பின்பற்றுவது கடினம் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். 

ஆனால், ஆன்மீகம் என்பது வாழ்க்கையை விட்டு விலகிச் செல்ல வேண்டிய ஒன்று அல்ல.

    

அது வாழ்க்கையோடு இணைந்து செல்ல வேண்டிய ஒன்று. உதாரணமாக, ஒரு அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் ஒருவர் தனது கடமைகளை நேர்மையாகச் செய்வதும், மற்றவர்களின் உழைப்பை மதிப்பதும், ஏமாற்றாமல் இருப்பதும் எல்லாமே ஆன்மீகத்தின் ஒரு பகுதி.

மேலும், குடும்ப வாழ்க்கையிலும் ஆன்மீகம் பிரதிபலிக்கிறது.

    

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு நல்ல மதிப்புகளை கற்றுக்கொடுத்தால், அது ஒரு ஆன்மீக செயல்.

    

கணவன்-மனைவி ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு, பொறுமையுடன் நடந்து கொண்டால், அது ஆன்மீகத்தின் வெளிப்பாடு. 

அண்டை வீட்டாருடன் சண்டையில்லாமல், நல்ல உறவைப் பேணிக் கொள்வதும் ஆன்மீகமே. 

இவை அனைத்தும் எளிய செயல்களாகத் தோன்றினாலும், அவற்றை தொடர்ச்சியாக பின்பற்றுவது ஒரு உயர்ந்த மனநிலையை உருவாக்குகிறது.

ஆன்மீகம் என்பது நல்லதைச் செய்வதிலேயே மட்டுமில்லை.

    

கெட்டதைச் செய்யாமல் இருப்பதிலும் உள்ளது. 

பல நேரங்களில் நாம் நேரடியாக தீங்கு செய்யாமல் இருந்தாலும், பிறரின் துன்பத்தில் மகிழ்வது, அவமதிப்பது, புறக்கணிப்பது போன்றவை மனதின் தீய நிலையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

    

உண்மையான ஆன்மீகம், இத்தகைய எண்ணங்களைத் தடுக்க உதவுகிறது. 

மனசாட்சிக்குப் பயந்து வாழ்வது என்பது ஒரு மிகப் பெரிய ஆன்மீக அடையாளம். 

அது ஒருவரை தவறான செயல்களில் இருந்து தடுக்கிறது.

இன்றைய வேகமான உலகில், மனிதர்கள் பல்வேறு அழுத்தங்களையும் போட்டிகளையும் எதிர்கொள்கிறார்கள். 

இந்த சூழலில் மன அமைதியைப் பேணுவது மிகக் கடினம். 

ஆனால், ஆன்மீக வாழ்க்கை இந்த அமைதியை வழங்கும் ஒரு வழியாக அமைகிறது. 

தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்வது, பிறரைப் புரிந்து கொள்வது, எதிர்மறை எண்ணங்களை குறைப்பது.இவை அனைத்தும் வெளிப்படையான சடங்குகளை விட அதிக பயனை தரும்.

ஆன்மீகம் என்பது ஒரே மாதிரியான ஒரு பாதை அல்ல.

    

ஒவ்வொருவருக்கும் அது வெவ்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படும். 

சிலர் தியானம் செய்வதன் மூலம் அதை அடைகிறார்கள்.

சிலர் சேவை செய்வதன் மூலம்.

   

சிலர் அமைதியான வாழ்க்கை முறையின் மூலம். 

ஆனால், எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படை ஒன்று மனதின் தூய்மை மற்றும் நேர்மை. இதை வளர்த்துக் கொண்டால், எந்த மனிதனும் தனது வாழ்க்கையில் ஆன்மீகத்தை உணர முடியும்.

இறுதியாக, ஆன்மீகம் என்பது பெரிய பெரிய செயல்களால் மட்டுமே அடையப்பட வேண்டிய ஒன்று அல்ல. 

அது சிறிய செயல்களில் தொடங்குகிறது. 

ஒரு நல்ல வார்த்தை பேசுதல், ஒருவரை புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தல், தேவையில்லாத கோபத்தைத் தவிர்த்தல், பிறருக்கு இடையூறு செய்யாமல் இருப்பது போன்ற சிறிய செயல்கள் தான் ஒரு பெரிய ஆன்மீக வாழ்க்கையின் அடித்தளம். 

இத்தகைய வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றும் ஒரு சாதாரண மனிதனே உண்மையில் ஆன்மீகமானவர்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

நாம் பிரம்மத்திலிருந்து தனித்தவர்கள் அல்ல

“நாம் பிரம்மத்திலிருந்து தனித்தவர்கள் அல்ல; நாமே எம்மை அனுபவமாக விரிவுபடுத்திக் கொள்ளும் பிரம்மம்” என்ற  தத்துவக் கருத்து, ஆத்வைத வேதாந்தத்தின் மையச் சிந்தனையை மிக எளிமையாக வெளிப்படுத்துகிறது.

 

இதன் அடிப்படைப் பொருள் என்னவெனில், நாம் உலகத்தைப் பிரித்து பார்க்கும் போதெல்லாம் தோன்றும் “நான்” மற்றும் “இது” என்ற இருமை உணர்வு உண்மையில் மாயை.

    

உண்மையான நிலை ஒன்றே அது பரப்ரம்மம். 

அந்தப் பரப்ரம்மமே அனைத்திலும் இருக்கிறது.

அதே பரப்ரம்மமே நாமாகவும் வெளிப்படுகிறது. 

இந்த உண்மையை அறிதல் வெறும் தத்துவப் பயிற்சி அல்ல.

அது வாழ்க்கையை அமைதியுடனும் ஆனந்தத்துடனும் வாழ வழிகாட்டும் ஒரு ஆழமான ஆன்மீக அனுபவமாகும்.

சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கை பெரும்பாலும் ஆசை, பயம், போட்டி, ஒப்பீடு, எதிர்பார்ப்பு ஆகியவற்றால் நிரம்பியதாக உள்ளது. 

“நான்” என்ற தனித்த அடையாளம் மிகவும் வலுவாக இருப்பதால், நாம் எப்போதும் நம்மை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டு, வெற்றி தோல்வி என்ற அளவுகோலினால் வாழ்க்கையை மதிப்பிடுகிறோம். 

இதனால் மனஅழுத்தம், பொறாமை, துக்கம் போன்றவை உருவாகின்றன. 

ஆனால், “நாம் பிரம்மத்திலிருந்து தனித்தவர்கள் அல்ல” என்ற உண்மையை உள்ளார்ந்த முறையில் புரிந்துகொள்ளும்போது, இந்த இருமை உணர்வு மெதுவாக கரைந்து விடுகிறது. 

மற்றவர்களின் வெற்றி நமக்கெதிரானதல்ல.

அது ஒரே அண்ட சித்தத்தின் வெளிப்பாடு என்பதைக் காண ஆரம்பிக்கிறோம். 

இந்தப் புரிதல் மனதில் அமைதியை உருவாக்கும் முதல் படியாகும்.

ஆன்மீகக் கோணத்தில் பார்க்கும்போது, வாழ்க்கையின் அனைத்து அனுபவங்களும் சுகமும் துக்கமும் பிரம்மத்தின் விளையாட்டாகக் கருதப்படுகின்றன. 

நாம் அனுபவிப்பது எல்லாம் ஒரு தனி “நான்” அனுபவிப்பது அல்ல.

    

மாறாக, பிரம்மம் தன்னையே அனுபவிக்கிறது. 

இந்த எண்ணம் ஒருவரை தன்னலம் குறைந்தவராக மாற்றுகிறது. 

ஏனெனில், நாம் மற்றவர்களைப் பிரித்துப் பார்க்காமல், அவர்களிலும் அதே தெய்வீகத்தை உணர ஆரம்பிக்கிறோம். 

இதனால் கருணை, பொறுமை, அன்பு போன்ற பண்புகள் இயல்பாக வளர்கின்றன.

இதை வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்துவது எப்படி?

    

முதலில், நம் எண்ணங்களைக் கவனிக்கத் தொடங்க வேண்டும்.

    

“நான்”, “எனது” என்ற பற்றுகளை அடிக்கடி சோதிக்க வேண்டும்.

    

உதாரணமாக, ஒரு விஷயம் நமக்கு விருப்பமில்லாமல் நடந்தால், உடனே கோபம் அல்லது மனவேதனை எழுகிறது. 

அந்த நேரத்தில், “இந்த அனுபவமும் பிரம்மத்தின் வெளிப்பாடு.

இது என்னை ஏதோ கற்றுக் கொடுக்க வருகிறது” என்று நினைத்தால், அந்த எதிர்மறை உணர்வு குறைகிறது. 

இவ்வாறு, ஒவ்வொரு அனுபவத்தையும் ஆன்மீகப் பார்வையில் பார்க்கும் பழக்கம் உருவானால், வாழ்க்கை மெதுவாக சமநிலைக்குத் திரும்பும்.

மேலும், தியானம் மற்றும் சுய ஆய்வு இந்தத் தத்துவத்தை உணர உதவும் முக்கியமான கருவிகள்.

    

தியானத்தின் போது, நாம் நம் எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் வெறும் சாட்சியாகக் கவனிக்கிறோம். 

அந்த நேரத்தில், “நான் இந்த எண்ணம் அல்ல; நான் இந்த உடல் அல்ல. 

நான் சாட்சியாக இருக்கும் அறிவு” என்ற புரிதல் உருவாகிறது. 

இந்த சாட்சி அறிவே பிரம்மம்.

    

இதை அடிக்கடி அனுபவிக்கும் போது, வெளிப்புற சூழ்நிலைகள் எவ்வாறு மாறினாலும், உள்ளார்ந்த அமைதி குலையாமல் இருக்கும்.

சாதாரண வாழ்க்கையில் இந்த உண்மையை கொண்டு வருவதற்கான இன்னொரு வழி, செயலில் ஈடுபடும் போது பற்றற்ற மனநிலையை வளர்த்துக் கொள்வது. 

நாம் எதையும் செய்கிறோம் என்றால், அதன் பலனைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், அதை ஒரு கடமையாக அல்லது அர்ப்பணிப்பாகச் செய்ய வேண்டும். 

“நான் செய்கிறேன்” என்ற அகங்காரம் குறைந்து, “இதுவும் பிரம்மத்தின் வழியாக நடக்கிறது” என்ற உணர்வு வந்தால், மனஅழுத்தம் குறையும். 

இதனால் வேலை கூட ஒரு தியானமாக மாறும்.

இந்தத் தத்துவம் மனித உறவுகளிலும் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். 

நாம் மற்றவர்களைத் தனி மனிதர்களாகப் பார்க்காமல், ஒரே சித்தத்தின் வெளிப்பாடாகப் பார்க்கும்போது, சண்டைகள் குறையும். 

மன்னிக்கும் மனப்பான்மை அதிகரிக்கும். 

ஏனெனில், மற்றவரின் தவறும் ஒரு அளவில் அறியாமையின் விளைவு என்பதை நாம் புரிந்துகொள்கிறோம். 

இந்தப் புரிதல் உறவுகளை நெருக்கமாகவும் அமைதியாகவும் மாற்றும்.

அதேபோல், வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையையும் இந்தத் தத்துவம் எளிதாக ஏற்க உதவுகிறது. 

எல்லாம் மாறிக் கொண்டே இருக்கிறது.

ஆனால் அந்த மாற்றங்களைப் பார்க்கும் சாட்சி மட்டும் மாறாது.

    

அந்த சாட்சியே பிரம்மம். 

இந்த உணர்வு உறுதியானபோது, இழப்புகள், தோல்விகள் போன்றவை நம்மை முழுமையாக உடைக்க முடியாது. 

அவை தற்காலிகமான அலைகள் போலவே தோன்றும்.

முடிவாக, “நாம் பிரம்மத்திலிருந்து தனித்தவர்கள் அல்ல” என்ற உண்மையை உணர்வது ஒரு அறிவியல் கருத்து அல்ல.

அது ஒரு வாழ்வியல் அனுபவம்.

    

அதை புத்தகங்களில் படிப்பது முதல் படி மட்டுமே. 

அதை தினசரி வாழ்க்கையில் உணர்ந்து, நடைமுறைப்படுத்தும் போது தான் அதன் உண்மையான பலன் கிடைக்கும். 

இந்தப் புரிதல் மனிதனை அச்சம் மற்றும் துன்பத்திலிருந்து விடுவித்து, இயல்பான அமைதியுடனும் ஆழமான ஆனந்தத்துடனும் வாழ வழிகாட்டுகிறது. 

வாழ்க்கை எப்படிப் போகிறதோ அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு, அதில் ஒவ்வொரு நொடியையும் பூரணமாக அனுபவிக்கும் திறனை இது அளிக்கிறது. 

அப்போது வாழ்க்கை ஒரு போராட்டமாக இல்லாமல், ஒரு தெய்வீக அனுபவமாக மாறுகிறது.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

வாழ்வின் வழி நம்பிக்கையும் நன்றியும்

வாழ்வின் வழி நம்பிக்கையும் நன்றியும்

வாழ்க்கை என்பது ஒரு நேர்கோட்டில் செல்லும் பயணமல்ல. 

அது சில நேரம் மலையேறும், சில நேரம் பள்ளத்தாக்கில் இறங்கும்.

சில தருணங்களில் பாதை தெளிவாக தெரியும்.

சில நேரங்களில் இருளில் தடுமாறுவோம். 

ஆனால் அந்த தடுமாற்றமே நம்மை வலிமையாக்கும் தருணம் என்பதை உணர்ந்தவர்கள் வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாக வாழ்கிறார்கள்.

    

சோர்வு, ஏமாற்றம், தோல்வி என்பவை வாழ்வின் ஒரு பகுதிதான்.

ஆனால் அவையே வாழ்வின் முழுமையல்ல. 

சோர்வடைந்து விடக்கூடாது.

   

ஆச்சரியங்கள் காத்திருக்கின்றன.

மனித வாழ்வில் சோர்வு வருவது இயல்பானது. 

உழைத்தும் பலன் கிடைக்காத நேரம், நம்பியவர்கள் ஏமாற்றும் தருணம், உடல் நலம் குன்றும் காலம் இவை அனைத்தும் நம்மை உள்ளுக்குள் வெறுமையாக உணரவைக்கும். 

"இனி என்னால் முடியாது" என்ற எண்ணம் மனதில் ஊர்வது மிகவும் இயல்பானது. 

ஆனால் அந்த சோர்வின் உச்சத்திலேயே பலருக்கு திடீரெனப் பாதை திறந்திருக்கிறது என்பதை வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் நிரூபிக்கிறது.

தாமஸ் எடிசன் ஒரு விளக்கை கண்டுபிடிக்க பல நூறு முறை தோல்வி கண்டார். 

ஆனால் ஒவ்வொரு தோல்வியும் "இந்த வழியில் நடக்காது" என்பதை கற்றுக் கொடுத்தது. 

அவர் சோர்ந்திருந்தால், இன்று உலகம் இருளில்தான் இருந்திருக்கும். 

ஏபிரகாம் லிங்கன் தேர்தலில் திரும்பத் திரும்ப தோற்றார்,

  

வியாபாரத்தில் தோற்றார், அன்பானவர்களை இழந்தார்  ஆனால் கடைசியில் அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த தலைவர்களில் ஒருவரானார்.

   

இவர்களுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் கற்பது ஒன்றே ஒன்றுதான்.

சோர்வே ஆரம்பம், வெற்றி அதற்குப் பிறகே வரும்.

வாழ்க்கையின் ஆச்சரியங்கள் எப்போதும் நாம் எதிர்பார்க்காத நேரத்திலேயே வருகின்றன. 

அதை நாம் ஒரு கதையால் புரிந்துகொள்ளலாம். 

ஒரு விவசாயி பல மாதங்கள் வறட்சியால் கஷ்டப்பட்டான். எல்லாம் போய்விட்டது என்று நினைத்து தளர்ந்திருந்த போது, ஒரு இரவில் மழை பெய்தது.

    

அடுத்த வருடம் அவனது நிலம் பசுமையாக மலர்ந்தது. 

அந்த மழை அவன் விரும்பிய நேரத்தில் வரவில்லை ஆனால் அது வந்தது, 

நிச்சயமாக வந்தது. 

நம் வாழ்க்கையிலும் அந்த மழை நிச்சயம் வரும். 

சோர்வடைந்து விட்டால், அந்த மழையை வரவேற்க நாம் இல்லாமல் போவோம்.

தற்போதைய நிலைமையை வைத்து எதையும் தீர்மானிக்கக் கூடாது.

இன்றைய நிலைமை நிரந்தரமில்லை என்பது மிக முக்கியமான உண்மை. 

ஒரு குளிர்கால இரவு எப்போதும் குளிர்ந்தே இருக்காது.

விடியல் நிச்சயம் வரும்.

    

அதுபோலவே, வாழ்க்கையிலும் கஷ்டகாலம் என்பது ஒரு காலகட்டம் மட்டுமே, அது முழு வாழ்க்கையல்ல.

    

ஆனால் நாம் அந்த கஷ்டகாலத்தில் இருக்கும்போது, அதுவே உலகம் என்று தோன்றும். 

அந்த தருணத்தில் எடுக்கும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் அவசரமானவையாகவும், பின்னர் வருந்தத்தக்கவையாகவும் இருக்கும்.

ஒரு மனிதன் கடும் நிதி நெருக்கடியில் இருந்தான். 

"இனி எல்லாம் முடிந்தது" என்று அவன் தன் தொழிலையும் கனவையும் கைவிட முடிவு செய்தான். 

ஆனால் அவனது நண்பர் அவனை தடுத்து, "ஆறு மாதம் காத்திரு" என்று சொன்னார். 

ஆறு மாதத்தில் அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்தது, அது அவனது வாழ்க்கையை மாற்றியது.

    

அவசரமாக எடுத்திருந்த முடிவு அவனை அந்த வாய்ப்பிலிருந்து விலக்கியிருக்கும். 

காலமும் நேரமும் மாறும்.

அது இயற்கையின் நியதி.

    

இன்றைய தோல்வி நாளைய வெற்றிக்கான பாடம். 

இன்றைய கண்ணீர் நாளைய மகிழ்ச்சிக்கான விதை.

மனநல ஆராய்ச்சிகளும் இதையே சொல்கின்றன.

மிகக் கடுமையான வலியின் நேரத்தில் மனிதர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள், சாந்தமான நேரத்தில் எடுக்கும் முடிவுகளிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டிருக்கும். 

எனவே, கஷ்டகாலத்தில் பெரிய முடிவுகளை ஒத்திவைப்பது புத்திசாலித்தனம். 

"இப்போது தெளிவில்லை, கொஞ்சம் நேரம் கொடுப்போம்" என்று சொல்லிக்கொள்வதே வாழ்க்கையின் நுணுக்கம்.

உள்ளதை மகிழ்ச்சியாக ஏற்றல்  நன்றியின் வலிமை.

"உள்ளது எதுவோ அது இறைவன் கொடுத்தது" என்ற சிந்தனை ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை உள்ளடக்கியது. 

இன்று நம்மிடம் இருப்பது உடல் ஆரோக்கியம், நேசிக்கும் மக்கள், வாழ்வதற்கான கொஞ்சம் உணவு, தூங்குவதற்கு ஒரு இடம் இவை எல்லாம் இயல்பாக நாம் கவனிக்கத் தவறுகிறோம்.

   

இல்லாதவற்றை நோக்கி ஏங்குவதில் நாம் இருக்கும்போது, இருக்கும் நன்மைகள் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை.

நன்றி உணர்வு என்பது வெறும் மதம் சொல்லும் கட்டளையல்ல.

 அது மனோதத்துவத்தில் நிரூபிக்கப்பட்ட வாழ்வியல் மருந்து.

    

நன்றி உணர்வோடு வாழும் மக்கள் மன அழுத்தத்தை குறைவாக உணர்கிறார்கள், மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள், உறவுகளில் ஆழமாக பிணைந்திருக்கிறார்கள் என்று ஆராய்ச்சிகள் காட்டுகின்றன. 

காரணம் எளிமையானது நன்றி என்பது மனதை "குறைபாட்டிலிருந்து" "நிறைவிற்கு" திரும்பவைக்கிறது.

ஒரு முதியவர் ஒரு முறை சொன்னார்.

"என் வாழ்க்கையில் பல கஷ்டங்கள் வந்தன. 

ஆனால் ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் என்னால் மூச்சுவிட முடிகிறது என்பது மட்டுமே என்னை மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கிறது."

அந்த எளிமையான நன்றி, அவரை தொண்ணூறு வயது வரை உற்சாகமாக வாழவைத்தது. 

நாமும் நம் வாழ்வின் அடிப்படை நன்மைகளை சூரியன் உதிக்கிறது, காற்று வீசுகிறது, யாரோ ஒருவர் நம்மை நேசிக்கிறார் இவற்றை கவனித்து மகிழும்போது வாழ்வு இனிமையாகும்.

இல்லாதது வரும் என்பது நம்பிக்கையின் நெருப்பு.

"இல்லாதது எதுவோ அது இனி இறைவன் கொடுக்கப் போகிறான்" என்ற நம்பிக்கை, வாழ்வின் இருண்ட தருணங்களில் ஒளி தரும் ஒரு விளக்கு. 

இந்த நம்பிக்கை வெறும் மூட நம்பிக்கையல்ல இது ஆழமான ஆன்மீக உண்மை மற்றும் வாழ்க்கை அனுபவத்தின் சாரம்.

ஒவ்வொரு மனித வாழ்வும் "குறை"களோடுதான் தொடங்குகிறது. 

ஆனால் நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் அந்த குறையை "இன்னும் வரவில்லை" என்று பார்க்கிறார்கள், "ஒருபோதும் வராது" என்று பார்க்கவில்லை. 

இந்த ஒரு பார்வை மாற்றமே வாழ்க்கையை முழுவதும் மாற்றும்.

    

குழந்தை பெறாதவர் ஒரு நாள் தாய்மையின் மகிழ்ச்சி கண்டிருக்கிறார். 

வேலை இல்லாதவர் ஒரு நாள் தனது தொழிலில் மலர்ந்திருக்கிறார். 

நோய் வாய்ப்பட்டவர் ஒரு நாள் ஆரோக்கியம் திரும்பியிருக்கிறார்.

    

இவை யாவும் நம்பிக்கை காத்திருந்தவர்களுக்கு கொடுத்த வரங்கள்.

நம்பிக்கை என்பது செயலற்று காத்திருப்பதல்ல. 

நம்பிக்கை என்பது "நான் என்னால் முடிந்ததை செய்கிறேன், மீதியை இறைவன் பார்த்துக்கொள்வான்" என்ற அமைதியான உறுதி. 

அந்த உறுதியோடு வாழும் மனிதன் ஒவ்வொரு நாளும் முயற்சி செய்கிறான், அதே நேரத்தில் முடிவை கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாலுள்ளதாக விட்டுவிடுகிறான். 

அந்த விடுதலையே அவனுக்கு அமைதியை தருகிறது.

வாழ்க்கையின் ஆழமான பாடங்கள்

வாழ்வில் கஷ்டங்கள் வருவது இறைவனின் தண்டனையல்ல  அது நம்மை வளர்க்கும் பள்ளி. 

ஒரு தங்கம் தீயில் சோதிக்கப்படும்போதுதான் அதன் தூய்மை வெளிப்படுகிறது.

    

அதுபோலவே, மனிதன் சோதனைகளில் சிக்கும்போதுதான் அவனது உண்மையான வலிமை, பொறுமை, நம்பிக்கை வெளிப்படுகின்றன.

தோல்வியிலிருந்து தான் வெற்றியின் சுவை புரிகிறது.

    

இருளிலிருந்து தான் ஒளியின் மதிப்பு தெரிகிறது.

    

கடினத்திலிருந்து தான் எளிமையின் இனிமை விளங்குகிறது. 

இந்த கோணத்தில் பார்க்கும்போது, வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்வும்  நல்லதோ கெட்டதோ  ஒரு பொருள் கொண்டது என்று தெரிகிறது. 

அந்த பொருளை உணர்ந்து வாழும்போது, வாழ்க்கை ஒரு சுமையல்ல ஒரு அர்த்தமுள்ள பயணமாகிறது.

சோர்வடையாதிருங்கள். 

இன்றைய நிலைமையை வைத்து நாளையை தீர்மானிக்காதீர்கள்.

    

உள்ளதற்கு நன்றி சொல்லுங்கள்.

   

இல்லாதது வரும் என்று நம்புங்கள்.

    

இந்த நான்கு அடிப்படைகளும் வாழ்க்கையின் எந்த புயலையும் தாண்ட உதவும்.

கடவுள் நம்மை சோதிக்கும்போது, அது நம்மை அழிக்கவல்ல நம்மை முழுமைப்படுத்த. அந்த நம்பிக்கையோடு, நன்றியோடு, பொறுமையோடு வாழும்போது, வாழ்க்கை தன்னுடைய ஆச்சரியங்களை ஒவ்வொன்றாக திறந்து வைக்கும். 

அந்த ஆச்சரியங்களை வரவேற்கத் தயாராக இருங்கள். 

வாழ்வு அழகானது அதை முழுமையாக வாழுங்கள்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

எண்ணங்களின் வலிமை

எமது எண்ணங்கள் எவ்வளவு வலிமையானவை என்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ளும் தருணம், மனித வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான திருப்பமாக அமைகிறது. 

பொதுவாக நாம் வாழ்க்கையில் நிகழும் பல விஷயங்களை வெளிப்புற சூழ்நிலைகளின் விளைவாகக் கருதுகிறோம்.

    

ஆனால் நமது உள்ளார்ந்த சிந்தனைகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் மனப்போக்குகள் தான் அந்த வெளிப்புற நிகழ்வுகளை உருவாக்கும் விதத்தில் செயல்படுகின்றன என்பதை உணரும்போது, வாழ்க்கையின் மீது நமக்கான பார்வை முழுமையாக மாறுகிறது. 

“நாம் எதை எண்ணுகிறோமோ அதுவே நாமாகிறோம்” என்ற பழமொழி இதன் உண்மையை மிக எளிதாக வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒரு மனிதன் தொடர்ந்து எதிர்மறையான எண்ணங்களில் மூழ்கி இருந்தால், அவனது வாழ்க்கையும் அதேபோல் குழப்பம் மற்றும் சிரமங்களால் நிரம்பியதாக மாறும். 

அதே சமயம், ஒருவர் நம்பிக்கையுடனும் நேர்மறையான எண்ணங்களுடனும் வாழத் தொடங்கினால், அவனது வாழ்க்கையில் வாய்ப்புகளும் முன்னேற்றங்களும் அதிகரிக்கத் தொடங்கும். 

இதற்கு காரணம் எண்ணங்கள் நமது செயல்களை வழிநடத்துகின்றன.

செயல்கள் பழக்கங்களாக மாறுகின்றன.

பழக்கங்கள் நமது வாழ்க்கையின் பாதையை தீர்மானிக்கின்றன.

    

ஆகவே, எண்ணங்களை கட்டுப்படுத்துவது வாழ்க்கையை கட்டுப்படுத்துவதற்கு சமமானதாகும்.

நாம் எதை நம் மனதில் அனுமதிக்கிறோமோ, அதுவே நம் வாழ்க்கையில் பிரதிபலிக்கிறது என்ற கருத்து மிகவும் முக்கியமானது. 

பலர் தங்களுக்கு ஏற்படும் தோல்விகளுக்குப் பிறரை அல்லது சூழ்நிலைகளை குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். 

ஆனால் உண்மையில், அந்த தோல்விகளுக்கான விதைகளை நாம் நம் எண்ணங்களிலேயே விதைத்திருக்கிறோம். 

“என்னால் முடியாது” என்ற எண்ணம் ஒருவரை முயற்சிக்க கூட தயங்க வைக்கிறது. 

அதே சமயம், “நான் முயற்சி செய்து பார்ப்பேன்” என்ற ஒரு சிறிய மாற்றமே பெரிய வெற்றிகளுக்கான கதவுகளைத் திறக்க முடியும்.

மன வலிமை என்பது உடல் வலிமையை விட பலமடங்கு சக்திவாய்ந்தது. 

உடல் சோர்ந்தாலும் மனம் உறுதியுடன் இருந்தால், மனிதன் அசாத்யமாகத் தோன்றிய பல விஷயங்களையும் சாதிக்க முடியும்.

    

இதற்கான பல உதாரணங்களை நாம் வாழ்க்கையில் காணலாம். ஏழ்மையான பின்னணியில் இருந்து வந்தவர்கள் தங்கள் மன உறுதியால் உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளனர். 

உடல் குறைபாடுகள் இருந்தபோதிலும் உலகப் புகழ் பெற்றவர்களாக மாறியவர்களும் உள்ளனர். 

இவர்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானது ஒன்றே.  

அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டனர்.

    

மற்றும் தங்களை நம்பினர்.

நமது மனம் ஒரு தோட்டம் போன்றது. 

அதில் நாம் விதைக்கும் விதைகள் தான் பின்னர் மரங்களாக வளர்கின்றன. 

நல்ல எண்ணங்களை விதைத்தால் நல்ல விளைவுகள் கிடைக்கும்.

    

கெட்ட எண்ணங்களை விதைத்தால் கெட்ட விளைவுகளே கிடைக்கும்.

    

எனவே, எதை நம் மனதில் வளர விடுகிறோம் என்பதை மிகவும் கவனமாக தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். 

பொறாமை, கோபம், பயம் போன்ற எதிர்மறை உணர்வுகளை நாம் அதிகம் அனுமதித்தால், அவை நம் வாழ்க்கையை நச்சுப்படுத்தும்.

   

அதற்கு பதிலாக அன்பு, நம்பிக்கை, தன்னம்பிக்கை போன்ற நல்ல உணர்வுகளை வளர்த்தால், வாழ்க்கை அழகாக மாறும்.

பொறுப்புணர்வு என்பது இந்த கருத்தின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சமாகும். 

நமது வாழ்க்கை எப்படியிருக்கிறது என்பதைப் பற்றி நாம் முழுமையான பொறுப்பை ஏற்கத் தொடங்கும் போது தான் உண்மையான மாற்றம் தொடங்குகிறது. 

“என் வாழ்க்கை இப்படி இருக்க காரணம் நானே” என்று ஒருவர் உணர்ந்தால், அதே நேரத்தில் “இதைக் மாற்றுவதற்கும் நான் தான் காரணம் ஆக முடியும்” என்ற சக்தியும் அவனுக்குள் உருவாகும்.

    

இதுவே முன்னேற்றத்தின் முதல் படியாகும்.

மேலும், எண்ணங்களின் சக்தி வெறும் தனிநபர் வளர்ச்சிக்காக மட்டுமல்ல, சமூக வளர்ச்சிக்கும் முக்கியமானதாகும். 

ஒருவரின் நேர்மறை எண்ணங்கள் மற்றவர்களையும் பாதிக்கின்றன.

    

ஒரு நல்ல எண்ணம் ஒரு நல்ல செயலாக மாறி, அது பலரின் வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடிய சக்தி கொண்டதாக இருக்கலாம்.

    

அதேபோல், ஒரு எதிர்மறை எண்ணம் கூட பல பிரச்சினைகளை உருவாக்கக்கூடும். 

எனவே, நமது எண்ணங்கள் நமக்குள் மட்டுமல்லாமல் சமூகத்திற்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நாம் தினமும் நம் மனதை பரிசோதித்து, அதில் எந்த எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கின்றன என்பதை கவனிக்க வேண்டும். 

தேவையற்ற எண்ணங்களை அகற்றி, பயனுள்ள எண்ணங்களை வளர்க்க வேண்டும். 

இதற்காக தியானம், வாசிப்பு, நல்ல நண்பர்கள் போன்றவற்றின் உதவி பெறலாம். 

இவை அனைத்தும் நம் மனதை தெளிவாகவும் உறுதியானதாகவும் மாற்ற உதவும்.

எமது எண்ணங்கள் தான் எமது வாழ்க்கையின் அடித்தளமாகும்.

இதை நாம் மறக்கக்கூடாது. நாம் என்ன நினைக்கிறோமோ, அதுவே நாம் அனுபவிக்கிற வாழ்க்கையாக மாறுகிறது. 

ஆகவே, நம் எண்ணங்களை கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து, நம் மனதை நன்மை நோக்கி வழிநடத்துவது நம் பொறுப்பாகும்.

    

இதை உணர்ந்தால், நம் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு மாற்றத்திற்கும் நாம் காரணமாக இருப்பதை புரிந்து கொண்டு, மேலும் சிறந்த வாழ்க்கையை உருவாக்க முடியும்.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

கொஞ்சநேரம் என்னை மறந்து .......

கொஞ்சநேரம் என்னை மறந்து .......

காலை 11 மணி குடும்ப டாக்டரின் வேண்டுகோலையடுத்து வழமையான எனது 3 மாத கால இரத்தப் பரிசோதனைக்காக எமது இல்லத்துக்கு அருகாமையிலிருக்கும் பரிசோதனை நிலையத்திற்கு சென்றேன் .

சுமார் எனக்கு முன்னால் வந்தவர்கள் காத்துக் கொண்டிருந்தர்கள்.

ஓ! எனக்கு உட்கார இடமில்லையோ ! சரி எனக்குரிய நம்பரை பெற்றுக் கொண்டு நீண்ட நேரம் நிற்க வேண்டும் உன்னைத் தயாராக்கிக்கொள் என்று என் மனதுக்கு கூறிக் கொண்டேன்.

என்னே ஆச்சரியம் உட்கார்ந்திருந்த வெள்ளையர் ஒருவர் காத்திருப்பில் சலிப்படைந்து தனக்குள்ளே முணுமுணுத்தபடியே எழுந்து சென்று விட்டார்.

அடடா ! பிரபஞ்சம் எனக்கு ஒரு இருக்கை அளித்து விட்டதே எனும் ஆனந்தத்தில் உட்கார்ந்து விட்டேன்.

இதைத்தான் ஒவ்வொரு கணத்தின் சிறு  நிகழ்வுகளையும் நேர்மறையாகக் கண்டு மகிழப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆன்மீகம் சொல்கிறதோ ?

சரி உட்கார்ந்து கொண்டு என் முன்னால் , சுற்றி அமர்ந்திருப்போரை நோட்டம் விட்டேன் !

தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு மட்டும் என்று இதைத்தான் சொல்வார்களோ ?

அமர்ந்திருப்பவர்கள் சுமார் 20 வயதிலிருந்து 85 வயதுவரை இருப்பார்கள் என்பது அனுமானம்.

சிலரின் அமைதி ,  குழப்பம் , சிலர் சலிப்பு, வெறுப்பு , ஏக்கம் என்று பலவிதமான உணர்வுகளை அவர்களின் முகம் பிரதிபலித்தது.

ஒரு சிலர் அருகிருப்பவருடன் இந்தநாட்டின் சுகாதார சேவை இப்படியாகிவிட்டதென்று ஓயாத அங்கலாய்ப்புடனான சம்பாஷணையில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.

ஒவ்வொருவரும் அவர்களுடைய மருத்துவர்களினால் ஏதோ ஒரு காரணத்துக்காக அனுப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

பின்னே என்ன விடுமுறைக்கா வந்திருக்கிறார்கள் என்று என்மீது பாய்ந்து விடாதீர்கள்.

சும்மா .... சும்மா .... ஒரு பேச்சுக்குத்தான்.....

சிலர் தமக்குள் சில்லறை நோய்களையும் , சிலர் தம்முள் தீர்க்கப்பட முடியாத வியாதியையும் சிலர் இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட நிலையிலும் இருப்பார்கள்.

சிலருக்கு தமது வியாதி தீர்க்கப்பட முடியாதது என்பது தெரியாமலே வந்திருப்பார்கள்.

சிலருக்கு பரிசோதனை முடிவை அறியும்வரை உள்ளம் ஏக்கத்தில் துடித்துக் கொண்டிருக்கும்.

ஒவ்வொருவரின் பிறப்பிற்கும் பின்னால் ஒரு ஆன்ம திட்டம் இருக்கும்.

அதனை அறிந்திருப்போர் சொற்பமானவர்களே !

ஆனால் வேறும் சிலரோ தாம் அறியாமலே தமது ஆன்ம நோக்கத்தை நிறைவேற்றிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

நானைவரும் தோட்டமாகிய இந்த பூமியில் வேவ்வேறு  செடிகளில் மலர்ந்த மலர்களே !

இனம், மொழி , மதம் , நிறம் வெவ்வேறாக இருப்பினும் முடிவில் அனைவரும் ஆன்ம ஒளிகளே !

நாம் தேடிக்கொண்ட வாழ்வு எனும் வரையறைக்குள் எமது ஆன்மாவின் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் பதையைக் கண்டறிவதே எமது முன்னால் உள்ள சவால்.

வாழ்வாதாரத்தை தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கு எமக்கு கிடைக்கும் பணியைச் செய்வது தவிர்க்க முடியாதது.

அதுவே யதார்த்தம்.

ஆனால் அதுவே எமது ஆன்ம திட்டமாக இருக்க வேண்டும் என்பதல்ல.

அப்படியான சூழலில் எமது ஆன்மாவின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றும் வழி நிச்சயமாக எம்முன்னே தோன்றும்.

அது தோன்றும்போது அதனைத் தவறவிடாது பற்றிக் கொள்வதே எமது சுய விருப்பின் பரிசு எனக் கொள்ளலாம்.

இதற்கு வாழும் உதாரணமாக நானே இருக்கிறேன்.

வாழ்வாதரத்துக்க்காக பொறியியல் படித்து அத்துறையில் பணியாற்றியிருந்தாலும் எழுத்தே எனது ஆன்ம நோக்கம்.

அதை நோக்கி நேர்மறையாக நான் ஒரு அடி எடுத்து வைத்ததும் அடுத்து ஒரு பத்து அடிகளுக்கான வழியை பிரபஞ்சம் பலரின் ஊடாக , பல வழிகளில் காட்டித் தந்தது.

இதைப் புரிந்து கொள்ள எனக்கு வருடங்கள் 60 பிடித்தது.

சிறு பிள்ளைகள் விளையாடும் அட்டையில் உருவாக்கப்பட்ட புதிரை விடுவிக்க சிறு, சிறு துண்டுகளாக இருக்கும் பகுதிகளை சரியான இடங்களில் பொருத்துவார்கள்.

ஆமாம் எமது வாழ்விலும் பல துண்டுகளாக இருக்கும் அனைத்து அனுபங்களையும் சரியான இடங்களில் பொருத்துவதன் மூலம் வாழ்வின் புதிராக இருக்கும் ஆன்ம திட்டத்தை அறிந்து கொள்ளலாம்.

சரி இதனை சரியான இடங்களில் பொருத்துவது எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா ?

" தியானம் " ஆம் அது ஒன்றே இப்புதிர்களை அவிழ்ப்பதற்கான சாவி.

தியானம் என்றால் ஏதோ துறவறம் பூண்டவர்களாலும், யோகிகளாலும், மகான்களினாலும் தான் செய்ய முடியும் எனும் தவறான அபிப்பிராயம் நிலவுகிறது.

இல்லற வாழ்க்கையை மகிழ்வுடன் வாழ்ந்து கொண்டு நியாயமான தர்ம வரம்புகளுக்குட்பட்ட அற வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளும் எவருமே தியானத்திற்காக அன்றாடம் ஒரு அரைமணி நேரமாவது ஒதுக்குவதே போதுமானது.

ஆமாம் தியானம் என்பது அனைவரின் ஆற்றலுக்குட்பட ஒரு எளிய சாதனை முறை.

அதுவே எமது வாழ்வினை எமது ஆன்ம திட்டத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் பாதையைக் காட்டக்கூடியது.

" நம்பர் 75 " ஓ இரத்தப் பரிசோதனைக்கான எனக்கான அழைப்பு வந்து விட்டது.

மற்றுமொருமுறை சந்திக்கும் வரை

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

சுவாசத்தின் ஆற்றல்

நமது சுவாசம் என்பது சாதாரண உடல் இயங்குதலாக மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடிய ஒன்று அல்ல.

அது நமது வாழ்வின் மையத் துடிப்பாகும். நாம் உயிரோடு இருப்பதற்கான மிக அடிப்படையான அறிகுறி சுவாசமே.

    

ஆனால் அதன் ஆழமான அர்த்தத்தை நாம் அடிக்கடி கவனிக்காமல் விடுகிறோம்.

    

ஒவ்வொரு முறை நாம் காற்றை உள்ளிழுக்கும் போது, அது வெறும் ஆக்ஸிஜனை மட்டுமே அல்லாமல், புதிய உயிர்ச்சக்தியையும், புதுப்பித்தலையும், நம்பிக்கையையும் நமக்குள் கொண்டு வருகிறது. 

அதேபோல், வெளியே விடும் ஒவ்வொரு மூச்சும், நமது மனம் மற்றும் உடலில் தேங்கிக் கொண்டிருக்கும் அழுத்தங்களையும், அச்சங்களையும், தேவையற்ற சிந்தனைகளையும் வெளியேற்றும் ஒரு வாய்ப்பாக மாறுகிறது.

இன்றைய வேகமான வாழ்க்கை முறையில், மனிதர்கள் தங்களது சுவாசத்தை உணராமல் வாழ்கின்றனர். 

நாம் தினமும் ஆயிரக்கணக்கான முறை சுவாசிக்கிறோம்.

ஆனால் அதில் ஒருமுறை கூட நாம் கவனமாக சுவாசிக்கிறோமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. 

இந்த கவனக்குறைவான சுவாசம், மன அழுத்தத்தையும், உடல் சோர்வையும் அதிகரிக்கிறது.

  

ஆனால் நாம் நமது சுவாசத்தை உணர்ந்து, அதனை மெதுவாகவும் ஆழமாகவும் கட்டுப்படுத்தும் போது, அது நமது மனநிலையையும், உடல்நலத்தையும் மாற்றும் சக்தியை கொண்டதாக மாறுகிறது.

சுவாசம் நமது மனதின் அமைதியுடன் நேரடியாக தொடர்புடையது. 

நாம் பதட்டமோ, கோபமோ, அச்சமோ அடையும் போது, நமது சுவாசம் வேகமாகவும் ஆழமற்றதாகவும் மாறுகிறது.

     

இதற்கு மாறாக, நாம் அமைதியாக இருக்கும் போது, நமது சுவாசம் மெதுவாகவும் சீராகவும் இருக்கும்.

    

இதன் மூலம், நமது சுவாசத்தை மாற்றுவதன் மூலம் நமது மனநிலையை மாற்ற முடியும் என்பதை உணர முடிகிறது. 

இதுவே யோகா மற்றும் தியானத்தில் முக்கியமாக வலியுறுத்தப்படும் சுவாச பயிற்சிகளின் அடிப்படை கருத்தாகும்.

பழங்கால இந்திய மற்றும் கிழக்கு தத்துவங்களில், சுவாசம் "பிராணா" எனப்படும் உயிர்சக்தியாகக் கருதப்பட்டது. 

இந்த பிராணா நமது உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் உயிர்த் துடிப்பாகும். 

சுவாசத்தின் மூலம் நாம் இந்த உயிர்சக்தியை உடலுக்குள் கொண்டு வந்து, உடலின் சமநிலையை பராமரிக்கிறோம்.

    

இந்தக் கருத்து வெறும் ஆன்மீகமான ஒன்றாக மட்டுமல்லாமல், அறிவியல் ரீதியாகவும் ஆதரிக்கப்படுகிறது.

   

ஆழமான சுவாசம் நமது நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்தி, இரத்த அழுத்தத்தை குறைத்து, மன அழுத்தத்தை தணிக்க உதவுகிறது.

நமது தினசரி வாழ்க்கையில் சுவாசத்தை விழிப்புணர்வுடன் பயன்படுத்துவது மிகவும் எளிமையானது. 

காலை எழுந்தவுடன் சில நிமிடங்கள் ஆழமாக சுவாசிப்பது, நமது நாளை புத்துணர்ச்சியுடன் தொடங்க உதவும். வேலைப்பளு அதிகமாக இருக்கும் நேரங்களில், சில நிமிடங்கள் நின்று சுவாசத்தை கவனிப்பது, மன அழுத்தத்தை குறைக்கும். 

தூங்குவதற்கு முன் மெதுவாக சுவாசிப்பது, நமது உடல் மற்றும் மனதை ஓய்வடையச் செய்யும்.

    

இவை அனைத்தும் எளிய முறைகள் என்றாலும், அவற்றின் தாக்கம் மிக ஆழமானது.

மேலும், சுவாசம் நமது உடலின் குணப்படுத்தும் திறனை மேம்படுத்தும் ஒரு முக்கிய கருவியாகும். 

நமது உடலில் உள்ள செல்கள் அனைத்தும் சரியான அளவு ஆக்ஸிஜனைப் பெறும்போது, அவை சிறப்பாக செயல்படுகின்றன. 

இதனால், நோய் எதிர்ப்பு சக்தி அதிகரித்து, உடல் விரைவாக குணமடையும். 

இதனால், சுவாசத்தை சரியாக பயன்படுத்துவது, ஒரு இயற்கையான மருந்தாகக் கருதப்படுகிறது.

சுவாசம் என்பது உலகங்களுக்கிடையேயான ஒரு பாலம் என்று பழங்கால அறிஞர்கள் கூறியதற்கு ஆழமான அர்த்தம் உள்ளது. 

அது நமது உடல் மற்றும் ஆன்மாவை இணைக்கும் ஒரு நுண்ணிய சக்தியாகும். 

நாம் சுவாசிக்கும் ஒவ்வொரு மூச்சும், நமது உள்ளார்ந்த அமைதியுடன் மற்றும் பிரபஞ்சத்துடன் இணைக்கும் ஒரு வாயிலாக மாறுகிறது. 

இந்த உணர்வை வளர்த்துக் கொண்டால், நமது வாழ்க்கை ஒரு புதிய பரிமாணத்தை அடையும்.

நாம் பெரும்பாலும் வெளியில் தேடும் அமைதி, நமது உள்ளே ஏற்கனவே இருக்கிறது. 

அந்த அமைதியை அணுகுவதற்கான மிக எளிய வழி நமது சுவாசமே. 

அது எப்போதும் நமக்குள் இருக்கிறது.

அதை பயன்படுத்த நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். 

நமது சுவாசத்தை உணர்ந்து, அதை மதித்து, அதன் சக்தியை உணர்ந்து வாழும் போது, நமது வாழ்க்கை மேலும் நிறைவானதாகவும் சமநிலையானதாகவும் மாறும்.

எனவே, நமது சுவாசத்தை ஒரு சாதாரண உடல் செயலாக அல்லாமல், ஒரு புனிதமான வரமாகக் காண வேண்டும். 

அது நமக்கு வழங்கப்பட்ட ஒரு இயற்கையான மருந்து, 

ஒரு வழிகாட்டி, ஒரு அமைதியின் மூலமாகும். 

நாம் அதை உணர்ந்து பயன்படுத்தும் போது, அது நமது வாழ்க்கையை மாற்றும் சக்தியை பெற்றதாக மாறும்.

இதை நாம் எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

நமது சுவாசம் நம்முடன் இருக்கும் வரை, நம்மிடம் நம்பிக்கையும், புதுப்பித்தலும், அமைதியும் இருக்கின்றன. 

அந்த சுவாசத்தை மதித்து, அதை உணர்ந்து வாழ்வதே உண்மையான வாழ்வு.

அன்பன்

சக்தி சக்திதாசன்

அமைதியான மனமும் உண்மையின் பிரதிபலிப்பும்

அமைதியான மனமும் உண்மையின் பிரதிபலிப்பும்

"அமைதியான நீர் வானத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

அமைதியான மனம் உண்மையை பிரதிபலிக்கிறது."

இரண்டு வரிகளில் அடங்கிய இந்த வாசகம் ஒரு ஆழமான தத்துவத்தை நம்முன் வைக்கிறது.

நீர் அமைதியாக இருக்கும்போது மட்டுமே வானத்தை தெளிவாக பிரதிபலிக்கும்.

அலைகள் இருந்தால், அந்த பிரதிபலிப்பு மறைந்துவிடும்.

அதே போல, மனித மனம் அமைதியாக இருக்கும்போது மட்டுமே உண்மையை உள்ளது உள்ளபடி காண முடியும்.

இந்த இரண்டு உண்மைகளும் நம் அன்றாட வாழ்வில் ஆழமான தாக்கம் செலுத்துகின்றன.

தினமும் காலையில் எழுந்திருக்கும்போது தொடங்கி, இரவு தூங்கும் வரை நம் மனம் எண்ணற்ற எண்ணங்களால் கலைந்து, சிதறி, ஒரு நிலையின்மையில் உழல்கிறது.
    
வேலை, உறவுகள், பணம், எதிர்காலம் என்று ஒவ்வொரு நிமிடமும் ஏதோ ஒரு கவலை அல்லது ஆசை மனதை ஆக்கிரமித்திருக்கிறது.

இந்த நிலையில் நாம் சரியான முடிவுகள் எடுக்க முடியுமா?

நம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களை உண்மையாக புரிந்துகொள்ள முடியுமா?

இல்லை என்றே அனுபவம் சொல்கிறது.

ஒரு சின்ன குளத்தை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

காற்று வீசும்போது அதன் மேற்பரப்பில் அலைகள் எழுகின்றன.

அந்த நேரத்தில் குளத்தில் வானத்தின் நிழல் தெரிவதில்லை.

பதிலாக சிதறிய வண்ணங்களும் கோடுகளும் மட்டுமே தெரிகின்றன.
   
ஆனால் காற்று அடங்கி நீர் அமைதியாகும்போது, வானம் முழுவதும் அதில் அப்படியே பதிகிறது.

நீல வானம், வெண்மேகம், சூரியனின் ஒளி எல்லாமே தெளிவாக தெரிகிறது.

இது வெறும் இயற்கை நிகழ்வு மட்டுமல்ல இது ஒரு உருவகம்.

நம் மனமும் நீர் போலத்தான்.
   
வாழ்வின் பிரச்சினைகள், மனச்சோர்வுகள், அவசரங்கள் என்பன காற்று போல வீசும்போது மனம் கலைகிறது.

அந்த நிலையில் நாம் காண்பதெல்லாம் உண்மையல்ல.
   
நம் பயம், நம் கோபம், நம் எதிர்பார்ப்பு ஆகியவற்றால் நிறைந்த ஒரு திரிந்த உண்மையே.

காலை எழுந்திரிக்கும்போதே செல்லிடப்பேசியை எடுத்து செய்திகளும் சமூக வலைதளங்களும் பார்க்கும் பழக்கம் இன்று மிகவும் பொதுவானது.

இதனால் மனம் விழிப்படைவதற்கு முன்பே கலைக்கப்படுகிறது.

நாள் முழுவதும் இந்தக் கலைவின் விளைவுகள் தொடர்கின்றன.

சிறிய தவறுகள், தேவையற்ற வாக்குவாதங்கள், உணர்வுபூர்வமான முடிவுகள் எல்லாமே இதன் அறிகுறிகளே.

அலுவலகத்தில் ஒரு சக ஊழியர் சொல்வதை கேட்கும்போது நம் மனம் அமைதியாக இருந்தால், அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை மட்டுமன்றி, ஏன் சொல்கிறார் என்பதையும் புரிந்துகொள்ளலாம்.
   
ஆனால் நம் மனம் ஏற்கனவே யாரோ மீது கோபமாக அல்லது ஏதோ பிரச்சினையில் சிக்கியிருந்தால், அவர் சொல்வதை தவறாக புரிந்துகொண்டு தேவையற்ற மோதல்கள் உருவாகலாம்.

இது குடும்ப உறவுகளிலும் நண்பர்களிடமும் அன்றாடம் நடக்கும் ஒன்று.

குழந்தைகளுடன் நேரம் செலவிடும்போதும் இது தெரிகிறது.

மனம் அமைதியாக இருக்கும் பெற்றோர் குழந்தையின் கேள்விகளையும் உணர்வுகளையும் நன்றாகக் கவனிக்கிறார்கள்.
   
ஆனால் மனம் கவலைகளால் நிரம்பியிருக்கும்போது, குழந்தை பேசுவதை வெளிப்படையாகக் கேட்டாலும் உண்மையில் கேட்பதில்லை.

அந்த இடைவெளி குழந்தைக்கு உணர்வு ரீதியில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

பலர் மனம் அமைதியாக இருப்பது என்பது சோம்பலாக இருப்பது அல்லது எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் இருப்பது என்று தவறாக புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
   
இல்லை அமைதியான மனம் என்பது தெளிவான மனம்.

அது அனைத்தையும் காண்கிறது, ஆனால் அனைத்திலும் சிக்கிக்கொள்வதில்லை.

ஒரு திறமையான மருத்துவர் நோயாளியை பரிசோதிக்கும்போது, தன் வாழ்வின் பிரச்சினைகளை ஒரு கணம் ஒதுக்கிவிட்டு முழு கவனமும் நோயாளி மீது செலுத்துகிறார்.

அந்த ஒருமுகப்பட்ட கவனமே சரியான கண்டறிதலுக்கு வழிவகுக்கிறது.

அதே போல ஒரு நல்ல ஆசிரியர், நல்ல தலைவர், நல்ல பெற்றோர்  எல்லோரும் தங்கள் சிறந்த தருணங்களில் மனம் அமைதியாக, தெளிவாக இருக்கிறார்கள்.

யோகா, தியானம், இயற்கையில் நடைப்பயிற்சி, கலை, இசை
இவை அனைத்தும் மனதை அமைதிப்படுத்தும் வழிகள்.

அவற்றை அனுபவிக்கும்போது நாம் கவலைகளை மறந்து, நிகழ்தருணத்தில் மட்டும் இருக்கிறோம்.

அந்த தருணங்களில் நாம் உண்மையான மகிழ்ச்சியை உணர்கிறோம்.

ஏனென்றால் மனம் தெளிந்திருக்கும்போதுதான் உண்மையான மகிழ்ச்சி தெரிகிறது.

வாழ்வின் முக்கியமான திருப்புமுனைகளில் திருமணம், தொழில் மாற்றம், முக்கிய முடிவுகள் நாம் எந்த மனநிலையில் இருக்கிறோம் என்பது மிக முக்கியம்.

கோபமோ, பயமோ, அவசரமோ கொண்ட நிலையில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் பெரும்பாலும் பின்னாளில் வருத்தத்தை தருகின்றன.

'ஒரு இரவு தூங்கிவிட்டு முடிவு எடு' என்ற பழமொழி இதையே சொல்கிறது.

தூக்கம் மனதை புத்துணர்வடையச் செய்கிறது.

மறுநாள் காலையில் நேற்றிரவு மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக தோன்றியது, ஒரு சாதாரண விஷயமாக தெரிவது அனுபவத்தில் நாம் அறிவோம்.

அது மனம் அமைதியடைந்ததால் உண்மை தெரிந்தது.

பெரும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் இப்போது 'mindfulness'  அதாவது மனஒருமைப்பாடு பயிற்சி  தங்கள் ஊழியர்களுக்கு அளிக்கின்றன.
   
காரணம் எளிது.

அமைதியான மனத்தோடு வேலை செய்யும் ஊழியர்கள் சிறந்த முடிவுகள் எடுக்கிறார்கள், குறைவான தவறுகள் செய்கிறார்கள், குழு உறவுகளை சிறப்பாக நடத்துகிறார்கள்.

இது வெறும் தத்துவமல்ல இது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை.

'அவன் என்னைப் புரிந்துகொள்வதில்லை' என்று பலர் சொல்வதை கேட்கிறோம்.
   
உண்மையில், புரிந்துகொள்ளல் என்பது செவிமடுத்தல் மட்டுமல்ல  கேட்கும்போது நம் மனம் எந்த நிலையில் இருக்கிறது என்பதே புரிந்துகொள்வதை தீர்மானிக்கிறது.

சண்டையின் நடுவில், கோபத்தில் தொடர்பு வைத்துக்கொள்வது எவ்வளவு கடினம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும்.
    
'கொஞ்சம் ஆறினோம், பேசலாம்' என்று சொல்வது ஞானத்தின் வார்த்தை  மனம் அமைதியடையட்டும், பிறகு உண்மை தெரியும்.

சித்தர்களும் ஞானிகளும் இதையே 'மௌனம்' என்று போற்றினர்.
   
வார்த்தைகள் குறைந்து, மனம் ஆழமாகி, உண்மை தெரியும் நிலை. இது வெறும் வாய் மூடிக்கொள்வதல்ல மனதிலும் அமைதி குடிகொள்வது.

அந்த அமைதியிலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் மட்டுமே உண்மையான தொடர்பை உருவாக்கும்.

'அமைதியான நீர் வானத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

அமைதியான மனம் உண்மையை பிரதிபலிக்கிறது' .

இந்த இரண்டு வரிகள் ஒரு முழுமையான வாழ்வியல் நெறியை சொல்கின்றன.

இது சாமியார்களுக்கு மட்டும் உரியதல்ல தினமும் காலை எழுந்திருக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் உரியது.

நம் வாழ்வில் ஒவ்வொரு நாளும் சிறிது நேரம் ஐந்து நிமிடமாவது  மனதை அமைதிப்படுத்தும் ஒரு செயலுக்கு ஒதுக்கினால், அன்றைய நாள் முழுவதும் தெளிவாக இருக்கும்.

முடிவுகள் சரியாக இருக்கும்.

உறவுகள் ஆழமாகும்.

வாழ்வின் உண்மையான அர்த்தம்  எளிய மகிழ்ச்சி, நிறைவான அன்பு, தெளிந்த நம்பிக்கை தெரியும்.

நீர் அமைதியடையட்டும். வானம் தெரியும்.

மனம் அமைதியடையட்டும். உண்மை விளங்கும்.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்